Chapter 01

-Daisy-

Nahuli kong may ibang babae ang asawa ko.

Isang gabi habang nakahiga ako sa kama at nag-i-scroll sa s0cial media, may isang post na biglang nakakuha ng atensyon ko. Larawan iyon ng isang napakagarang mansyon. Sa sandaling makita ko iyon, may kakaibang kaba na biglang namuo sa dibdib ko.

Halos kapareho iyon ng mansyon na tinitirhan namin ni Vince ngayon. Parehong disenyo ng bahay at gate. Pati ang fountain sa harap ay iisa lang din ang style.

Hindi ko maipaliwanag kung bakit, pero bigla akong kinutuban. Lumakas ang pagtibok ng puso ko habang nag-iscroll pababa upang basahin ang mga komento.

Ang unang bumungad sa akin ay mula sa isang account na may username na honey17.

"Iisa lang ang alam kong may mansyong ganito, at iyon ay kay Mr. Vince Lawrence, CEO ng Lawrence Group. Kanino kaya itong mansion na ginaya ang bahay niya?"

Napakunot ang noo ko. Makalipas ang ilang segundo, may sumagot sa comment niya.

"Baka iisa lang ang architect nila. But take a look at the garden. Sa mansyon ni Mr. Lawrence, puro daisy ang nakatanim dahil iyon ang paboritong bulaklak ng asawa niya at saka kapangalan niya din ito. Pero sa bagong mansyon, puro rose naman ang nakapalibot."

Rose.

Nanigas ang mga daliri ko sa pagkakahawak sa cellphone ko, at ramdam kong lalo pang bumilis ang pagtibok ng puso ko, hindi ko alam kung dahil sa takot o sa kaba. Dahan-dahan kong nilingon ang lalaking mahimbing na natutulog sa tabi ko.

Si Vince Lawrence. Ang asawa ko ng pitong taon.

Nitong mga nakaraang linggo, halos araw-araw siyang ginagabi ng uwi. Dati, sabay kaming umaalis sa opisina at sabay din kaming naghahapunan. Nanonood pa kami ng pelikula bago matulog. Minsan pa nga, inaabot kami ng madaling-araw sa pag-uusap.

Pero nitong mga huli, hindi ko napapansing unti-unti na siyang nagbabago. Halos gabi-gabi niyang sinasabing may meeting siya sa labas ng kumpanya. Kung minsan, alas dos o alas tres na ng madaling-araw bago siya makauwi. Kapag tinatanong ko siya kung saan siya galing, yayakapin niya ako ng mahigpit at iisa lang palagi ang sagot niya. "The clients wanted drinks after the meeting. I couldn't refuse. We'd lose the project if I offended them."

At lagi ko naman siyang pinaniniwalaan dahil nagtitiwala ako sa kanya. Hindi ko kailanman kinuwestiyon ang mga salita niya.

Pero ngayon, matapos kong mabasa ang mga komentong iyon at matapos kong muling makita ang pangalang Rose, isang masamang kutob ang unti-unting gumapang sa puso ko.

Dahil Rose ang pangalan ng ex-girlfriend niya, ang babaeng iniwan siya noon dahil naniwala itong wala na siyang pera at mahirap na lang siya. Ang babaeng minsan niyang sinabi sa akin na matagal na niyang kinalimutan at hinding-hindi na magiging hadlang pa sa pagmamahalan naming dalawa.

Biglang bumigat ang paghinga ko. Dahan-dahan kong ibinaba ang cellphone ko sa ibabaw ng nightstand bago ko inabot ang phone ni Vince sa tabi niya at habang tinatype ko ang password niya para mabuksan ito, naalala ko kung paano nagsimula ang relasyon namin pitong taon na ang nakararaan.

“Pustahan tayo, Vince.” Napasandal ako sa aking swivel chair habang may mapanuksong ngiti sa sulok ng aking mga labi. “Sigurado akong iiwanan ka ni Rose sa oras na malaman niyang wala ka nang pera.”

Iyon ang sinabi ko sa kanya noong malaman kong may ibang babae sa buhay niya. Bagama’t mali ang tawaging “ibang babae” si Rose, dahil hindi naman talaga siya kabit dahil siya ang tunay na girlfriend ni Vince. At sa teknikal na usapan, wala pa kaming relasyon ni Vince noon.

Hindi kami. Walang kami, pero magiging asawa ko na siya dahil in two months ay nakatakda na kaming ikasal.

Pero kahit malapit na kaming ikasal ay ayaw pa rin niyang hiwalayan si Rose Alajar, ang simpleng bakery girl na buong araw na nagbebenta ng tinapay at pastries sa maliit na panaderya sa bayan.

Arranged marriage ang sa amin ni Vince. Matagal nang napagkasunduan ng mga magulang namin ang kasalang iyon bago pa man kami nagkaroon ng pagkakataong magdesisyon para sa sarili namin. Ngunit hindi ito kasalang bunga ng pag-ibig. Isa lamang itong business alliance na magsasanib pwersa sa kapangyarihan ng Madrigal Industries at Lawrence Group.

At sa totoo lang, wala akong pakialam kay Vince Lawrence.

Hindi ko siya minahal. Ni hindi ako nagkaroon ng crush sa kanya, at kahit minsan ay hindi niya nagawang pabilisin ang tibok ng puso ko. Hindi rin ako namumula sa tuwing nagtatama ang aming mga mata. Dahil para sa akin, lahat ng nabanggit ko ay malinaw na senyales ng pag-ibig. At wala akong maramdaman ni isa sa mga iyon.

Oo, guwapo siya. Sobrang guwapo. Matangkad, maganda ang pangangatawan na kagaya ng mga nakikita sa mga cover ng men’s fashion magazine. At kung sakaling nakalimutan kong banggitin, napakayaman din niya. Pero may isang problema. May girlfriend nga siya.

Bago ako pumayag na magpakasal, sinabi ko na sa kanya dati pa na hiwalayan muna niya ang girlfriend niya, na sa hinuha ko’y wala namang ibang habol kundi ang pera niya. Pero matigas ang ulo ni Vince at tumanggi siyang gawin iyon, kaya hinamon ko siya ng isang pustahan.

“Deal,” sagot naman niya sa hamon ko ng wala ni kahit katiting na pag-aalinlangan. Umaapaw pa sa yabang ang kumpiyansa sa kanyang boses na akala mo ay mananalo siya sa akin. “At sisiguraduhin kong ako ang mananalo sa pustahan nating ito dahil mahal na mahal ako ni Rose, Daisy. Mahal na mahal.”

Simple lang naman ang rules sa pustahan namin.

Magpapanggap siya na mahirap at magsusuot ng lumang damit. Pupunta siya sa bakery ni Rose gamit ang luma niyang sedan sa halip na isa sa mga mamahalin niyang sasakyan. Sasabihin niyang nalugi ang Lawrence Group at naubos ang kayamanan ng pamilya nila dahil hindi nila nabayaran ang kanilang mga utang sa bangko at sa mga tao. May isang empleyado din na nagdispalko ng malaking pera kaya naubos ang pondo nila.

Pati ang bahay ng mga magulang niya ay nakasanla na din. At wala na siyang matutuluyan sa gabing iyon. Wala ding ibang makakatulong sa kanya kung hindi si Rose na lamang dahil tinalikuran na siya ng kanyang mga mayayamang kaibigan.

Kapag nanatili si Rose sa tabi niya, ibig sabihin ay mahal talaga siya nito. Pero kapag iniwan siya nito, ako ang mananalo. Ikakasal kami at tuluyan na niyang kakalimutan si Rose.

Pero kapag natalo ako, ikakasal pa rin naman kami pero gagawin niyang kabit ang girlfriend niya. Pero hindi naman ako papayag nun. Sinong matinong babae ang papayag na may side chick ang asawa nila?

Kahit legal kaming magiging mag-asawa, ako ang lalabas na kabit dahil ako ang hindi niya mahal. Mas mabuti pang hindi na lang matuloy ang kasal namin kung ganoon din lang naman ang gagawin niya.