MasukIlang oras na akong paikot-ikot sa kahabaan ng dalampasigan, pero kahit anino ni Isabela, wala akong makita. Ramdam ko na ang bigat ng binti ko, at ang bawat hakbang sa buhangin ay tila isang parusa. Sa sobrang pagod, hindi ko na kinaya, bagsak-katawan akong napaupo sa buhangin, malayo sa ingay ng mga bar.
“Waahh!” sigaw ko sa h
Isabela’s POV“This calls for a celebration! So, where do you want to eat for lunch? It’s on me!” masayang anyaya ni Sean. Kita ko sa rearview mirror ang kislap sa kanyang mga mata habang nagmamaneho.Nilingon ko si Liam sa tabi ko. Nakahalukipkip na naman siya at nakatingin sa labas ng bintana, pero alam kong hindi naman siya tututol. Ramdam ko ang pasensyang ibinibigay niya para sa akin.“Hmm... I think I want pizza and pasta today,” masigla kong sagot bago ko idinikta kay Sean ang address ng paborito kong restaurant.“Hola! Your wish i
Liam’s POV“Liam, wait...”Tila nahimasmasan ako nang marinig ang mahinang daing ni Isabela. Agad akong natigilan sa pagpapaikot sa kaniya nang maramdaman kong biglang bumigat ang kaniyang katawan sa aking mga bisig. Ang malawak kong ngiti ay mabilis na napalitan ng matinding pag-aalala nang makita kong napapikit siya nang mariin at napahawak sa aking mga balikat para humigpit ang kapit.“Isabela? Hey, I’m sorry! I’m so sorry,” natatarantang bulong ko habang dahan-dahan ko siyang ibinababa.Tila umiikot ang kayang paningin dahil bahagya siyang napa-iling at sumandal sa dibdib ko. Pakiramdam ko ay ako ang pinakwirdong lalaki sa mundo.Sa sobrang tuwa ko, nakalimutan kong kakatapo
Liam’s POVNagising ako na masarap ang pakiramdam, bagaman ramdam ko ang kaunting puyat mula sa nagbabagang gabi namin ni Isabela sa ilalim ng shower. Hindi ko mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan siya sa ilalim ng unang sinag ng araw.Ang gulo ng kanyang buhok at ang bahagyang pamumula ng kanyang pisngi ay sapat na para mas lalong lumalim ang paghanga ko sa kanya.Ito ang tanging pangarap na hinding-hindi ko bibitawan, ang magising sa tabi niya, damhin ang init ng kanyang balat, at sambahin ang kanyang kagandahan bago pa man magsimula ang araw.Nakita kong dahan-dahang namulat ang mga mata ni Isabela.
Liam’s POVKakatapos lang naming kumain at ngayon ay tila ako buntot na nakasunod sa likod ni Isabela habang abala siya sa paghahanap ng damit ko na pwedeng ipahiram sa kanyang kapatid.“Hindi mo pa ito nagagamit, 'di ba?” pinakita niya sa akin ang isa sa mga paborito kong silk pajamas na hindi ko pa man lang naisusuot.Gusto kong tumanggi. Gusto kong sabihin na kahit ano, huwag lang ang paborito ko. Pero nang makita ko ang kislap ng saya sa mga mata ni Isabela, isang uri ng ligaya na ngayon ko lang nakita matapos ang mahabang panahon ng kanyang pangungulila ay tila natunaw ang lahat ng inis ko.Para sa kanya, handa kong tiisin kahit ang pin
Isabela’s POVGusto ko sanang yakapin si Liam dahil sa sobrang pananabik na makita siya, pero hindi ko alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng hiya dahil nasa harap namin si Sean.Kaya hinawakan ko na lang ang kanyang kamay at nagtanong.“What are you doing here? Dahil ba ito sa nakita mo noong isang araw?” nag-aalalang tanong ko.Nakita kong biglang lumamlam ang kaniyang mga mata. Mahigpit niyang hinawakan ang aking kamay habang ang isa naman niyang kamay ay ginamit niya para ilagay ang tumatakas kong buhok sa likod ng aking tainga.“Let’s go on a check-up tomorrow,” diretsong sabi nito. Kita ko ang takot sa kanyang mga mata.
Isabela’s POVHindi ako makapaniwala sa bilis ng mga pangyayari. Sa harap ng lahat, sinaktan ni Liam si Sean.Alam kong nagseselos siya, pero hindi man lang niya ako binigyan ng pagkakataon na magpaliwanag.“Sean, I’m so sorry,” bulong ko habang pinapahid ang bahagyang dugo sa gilid ng kaniyang labi. Tumingin ako kay Liam nang may halong sakit at galit.Nang makita kong papunta ang security para sana paalisin si Liam, mabilis akong kumilos.Ayoko namang gawin nila iyon sa kaniya kaya nakiusap ako sa kanila. Nang malayo na ang lahat, tsaka ko lang muling tiningnan si Liam, puno ng
Liam’s POVAng bawat hakbang, ang bawat ikot, at ang bawat segundong nararamdaman ko ang katawan ni Isabela sa aking mga bisig ay tila isang nakaka-adik na lason. Anim na taon. Anim na taong tuyot ang aki
Isabela’s POVAng bulwagan ng mansion ni Signor Julian ay parang isang panaginip na binigyang-buhay. Puno ang hangin ng nakakalasing na halimuyak ng mga sariwang peonies at ang matamis na kiliti ng pinakamamahaling Champagne. Unti-unting naging mapang-akit ang tugtog ng chamber orchestra, mula sa m
Isabela’s POVParang tumigil ang mundo ko. Sa isang sandali, inakala kong guni-guni ko lang ang lahat, na tila narinig ko ang boses ni Liam. Iyon ang boses na anim na taon kong sinubukang ibaon sa limot, ngunit hanggang ngayon ay tila multong bumubulong pa rin sa bawat panaginip ko."Isabela!"Par
Liam’s POVHuling sulyap sa salamin. Ang bespoke charcoal-black suit na yari sa mohair ay saktong-sakto sa bawat kanto ng aking balikat. Hindi ako nagsuot ng kurbata, hinayaan ko ang unang dalawang butones ng akin







