LOGIN“Yes, I already talked to her,” sagot ko.
“Thank you, Hudson. Let’s go.”
Nauna na akong bumalik sa room kasunod si Hudson.
“I know you are hungry... Sa restaurant na tayo kakain.”
Liam’s POVHindi ko maipaliwanag ang saya na dumadaloy sa mga ugat ko ngayon. Habang kasayaw ko si Isabela kanina, ramdam ko ang bawat pintig ng kanyang puso na sumasabay sa akin. Iba ito.Ayokong mag-assume o samantalahin ang pagkakataon, pero nararamdaman ko, ang aking Bela, ang aking Mhine, ay unti-unti nang nagbubukas ng kanyang puso para sa akin.Kahit nakikipag-usap ako sa mga bigatin dito sa party, ang mga mata ko ay tila may sariling radar na nakatutok lang sa kinaroroonan niya. I couldn’t be prouder. She is shining in the crowd, her laughter like a rare ray of sunshine that cuts through the cold atmosp
Isabela’s POVInilapit ako ni Liam sa kanya. Mas lalo niyang hinigpitan ang yakap sa aking baywang hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang matipunong dibdib na dumidikit sa akin.Sapat na ang distansyang iyon para maamoy ko ang kaniyang pamilyar na pabango, isang halimuyak ng tagumpay, ng sandalwood, at ng lalakeng mahal na mahal ko.Napapikit ako nang bahagya, ninanamnam ang sandali. Ang sarap sa pakiramdam na sa gitna ng napakalaking siyudad na ito, sa gitna ng mga taong hindi ko kilala, ay may isang lalakeng tinitignan ako na tila ako ang kaisa-isang bituin sa langit."Liam..." bulong ko, halos hindi lumalabas ang boses sa sobrang kilig.Nararamdaman ko ang kanyang titig na nanunuot sa aking maskara. Ang kaniyan
Isabela’s POV“She’s not just a masterpiece, Signor,” seryosong sagot ni Liam. Mas bumaba ang kanyang boses, naging mas matapang at puno ng paninindigan.“She’s the artist. And she’s exactly where she belongs.”Muling tumawa si Signor Julian, halatang nasiyahan sa naging reaksyon ni Liam. Nakita niya kung gaano kabilis mag-alab ang pagiging protective nito pagdating sa akin.“Ah, l’amore! I see Paris has naively done its magic. Well then, Mr. Tejero, stop acting like a dragon guarding his gold and introduce me to this brilliant lady. I
Isabela POV“ How I miss him..” bulong ng puso ko.Ang init ng kanyang palad sa aking baywang at ang kanyang mga mata na tila hinihigop ang buong pagkatao ko. Sa ilalim ng mga dambuhalang chandelier ng Paris, kaming dalawa lang ang andito."You came," mababa at paos niyang sabi.Ang kanyang boses ay parang haplos sa aking balat, puno ng lalim, puno ng pangungulila, at tila may halong gulat na sa kabila ng kanyang paglayo, narito ako sa harap niya.Tila ba sa dalawang salitang iyon, inamin niya sa akin na hindi rin siya nakahinga nang maayos simula nang iwan niya ako sa mansyon."I promised, didn't I?" tugon ko
Isabela’s POVHalos hindi ako makahinga sa bawat hakbang ko papasok sa grand ballroom. Eksaktong oras na nang makarating ako, at ang mas nagpapakaba sa akin, hindi sumasagot si Liam sa mga text ko. Wala siyang reply. Wala siyang paramdam.Kaya wala akong nagawa kundi ang pumasok dito nang mag-isa, bitbit ang kaba na tila sasabog sa dibdib ko.Paano ba naman kasi, nagkaroon ng emergency sa shop. Nagkaproblema ang gown ng isa kong VIP client kaya wala akong nagawa kundi ang kanselahin at palitan ang flight ko sa huling sandali. Kakarating ko lang dito sa Paris tatlong oras ang nakalilipas. Halos wala na akong pahinga.Habang minamake-up-an ako, wala akong ibang ginawa kundi ang mag-message sa team ko, sinisiguradong okay ang lahat ng gowns na ini
Liam’s POVAng mga kasama ko sa lamesa ay sabay-sabay na napalingon sa direksyon ng pasukan. Ang kanilang mga mata ay bakas ang matinding paghanga, ang iba ay bahagyang napanganga sa nakikita.“Mon Dieu…” bulong ng Pranses na kanina lang ay masalita.“Now, that is a masterpiece.”Dahan-dahan akong lumingon. At doon, sa gitna ng naglalakihang mga pinto, nakatayo ang sagot sa lahat ng tanong nila.Ang babaeng tila binalot ng mga bituin, suot ang bawat hibla ng telang niregalo ko.Ang suot ni Isabela ay isang couture mast







