ログインHindi ko na hinintay na magtagumpay ang mapanuyang ngiti ng babaeng nasa tabi ko. I refused to be the subject of pity among the Parisian elite. I tilted my head, flashing a calm, victorious smile.
“My man is such a gentleman when it comes to helping a damsel in distress,” wika ko sa tono ng isang reynang ipinagtatanggol ang ka
Liam’s POVNanatiling nakatitig sa akin si Isabela, tila hindi pa rin nagsi-sink in sa kanya na narito na ako sa harap niya. Ang mga mata niyang kanina ay punong-puno ng takot ay unti-unting nagbago, tila ba dahan-dahang nagigising mula sa isang bangungot.Ilang segundo rin kaming nakatayo lang doon, ako na pigil ang hininga, at siya na tila estatwa sa gitna ng lamig.Hanggang sa bigla siyang gumalaw. Kumaripas siya ng takbo patungo sa akin. Bago pa man ako makapagsalita, sinalubong na niya ako ng isang marahas at mahigpit na yakap.Muntik na akong ma-out of balance sa lakas ng impact ng kanyang pagdamba.At doon, sa gitna ng kalsada ng Paris, humagulgol siya.
Liam’s POVMabilis kong kinuha ang phone ko para i-chat ang assistant ko, pero naalala kong pinapunta ko pala siya sa kabilang distrito para sa isang errand.Damn it. Wala akong magagawa kundi ako mismo ang pumunta.“I’ll get the sushi,” maikli kong sabi bago mabilis na tuminalikod.Habang nagmamaneho ako sa gitna ng malamig na gabi ng Paris, ang mga ilaw ng siyudad ay tila nagiging malabo sa paningin ko. Hindi mawala sa isip ko ang mukha ni Isabela kanina habang kinakausap si Lea.Ang lungkot sa kaniyang mga mata habang tinitignan ang tiyan ng kaibigan ko, alam kong hindi lang 'yun awa.
Isabela POVNanatili akong nakatulala kay Lea, ang mga kamay ko ay nanginginig habang hawak ang baso ng tubig. Ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay tila matatalas na bubog na sumusugat sa aking pagkatao.“Three years, Isabela,” pag-uulit ni Lea, ang kanyang boses ay puno ng pait na alaala.“Gusto na niyang mamatay noon. He was so broken, not just physically, but his spirit was shattered. Ilang therapy sessions, ilang doktor ang kinausap namin, pero walang nangyayari. Ayaw niyang lumaban dahil ang tanging rason ng kanyang pagtayo ay wala na sa tabi niya.”Nararamdaman ko ang pag-init ng aking mga mata. Isang butil ng luha ang pumatak sa aking pisngi, kasunod ang isa pa, hanggang sa hindi ko na mapigilan ang paghikbi.
Isabela’s POV“Lea…” tawag ni Liam nang makalapit na kame.Naputol ang lahat ng selos ko nang makita ko ang kalagayan niya. Maputlang-maputla siya, at kahit ang kanyang marangyang gown ay hindi maitago ang panghihina ng kaniyang katawan.Inalis na niya ang kanyang maskara, bakas ang butil ng pawis sa kanyang noo at ang pagod sa kanyang mga mata.“Ok ka lang ba? Anong nararamdaman mo?” tanong ko, ang kamay ko ay kusa nang gumalaw para alalayan ang kanyang balikat.Hinarap ko si Liam na tila estatwa sa tabi ko.“Liam, dalhin na natin siya sa ospital. She looks too pale.”
Isabela’s POVHindi ko na hinintay na magtagumpay ang mapanuyang ngiti ng babaeng nasa tabi ko. I refused to be the subject of pity among the Parisian elite. I tilted my head, flashing a calm, victorious smile.“My man is such a gentleman when it comes to helping a damsel in distress,” wika ko sa tono ng isang reynang ipinagtatanggol ang kaniyang trono.“That is why I love him so much.”Nilunod ko ang umaapoy kong selos sa lalim ng aking boses, tinitiyak na ang tanging maririnig niya ay ang pagmamalaki ko sa lalakeng sa akin lang nakatali.“Excuse me!”Pagkatapos sabihin iyon, tinalikuran ko sila na
Liam’s POVHindi ko maipaliwanag ang saya na dumadaloy sa mga ugat ko ngayon. Habang kasayaw ko si Isabela kanina, ramdam ko ang bawat pintig ng kanyang puso na sumasabay sa akin. Iba ito.Ayokong mag-assume o samantalahin ang pagkakataon, pero nararamdaman ko, ang aking Bela, ang aking Mhine, ay unti-unti nang nagbubukas ng kanyang puso para sa akin.Kahit nakikipag-usap ako sa mga bigatin dito sa party, ang mga mata ko ay tila may sariling radar na nakatutok lang sa kinaroroonan niya. I couldn’t be prouder. She is shining in the crowd, her laughter like a rare ray of sunshine that cuts through the cold atmosp
Liam’s POVAng mga kasama ko sa lamesa ay sabay-sabay na napalingon sa direksyon ng pasukan. Ang kanilang mga mata ay bakas ang matinding paghanga, ang iba ay bahagyang napanganga sa nakikita.
Liam’s POV"Lea? Kumusta? Long time no see!"Hindi ko mapigilang mapangiti nang malapad nang makita ko ang pamilyar na mukha ni Lea, ang matalik naming ka
Liam’s POV"I don't care about the market fluctuations! Fix the server breach or consider your contracts terminated!"Ipinukpok ko ang aking kamay sa mesa
Isabela POVSa unang pagkakataon sa loob ng anim na taon, naramdaman ko uli ang takot, takot na bak hindi ko na muling makita si Liam, na baka hindi na siya muling bumalik sa amin ni Maeva.







