ตอนที่ 6

เมื่อเด็กสาวเดินทางไปเมืองนอกเพื่อเรียนต่อ กอล์ฟไปส่งเธอที่สนามบินด้วยตัวเอง พร้อมๆ กับวิชิตไปส่งเธอเช่นกัน อวยพรและร่ำลาเพื่อให้เด็กสาวทำตามสัญญาที่ได้กล่าวไว้ ในนิ้วนางซ้าย มีแหวนหมั้นสวมไว้ รอยยิ้มเปื้อนน้ำตาแห่งการจากลา ทำให้เด็กสาวสั่นไหวอยู่บ้าง เพราะไม่อยากห่างจากคนที่รัก

กอล์ฟเข้าไปสวมกอดแนบแน่นให้กำลังใจแก่พิม เพื่อหวังว่าจะทำให้เธอเดินทางไปเรียนต่อได้ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องเขาที่เมืองไทย

“สัญญานะ วันหยุดต้องไปหาพิมนะ” เด็กสาวร้องขอ พยายามกลั้นน้ำตาไว้ เพราะไม่อยากจากเขาเลย

“อาต้องไปหาพิมพ์แน่นอน บอกอานะว่าหยุดยาววันไหน” ชายหนุ่มให้คำมั่นพร้อมกับคลายวงแขนเพื่อดันให้เธอ ตั้งใจตบเท้าเดินขึ้นสู่เครื่องบินขาออก ลับหลังเด็กสาวไปแล้ว กอล์ฟไหล่ห่อเล็กน้อยเมื่อเด็กสาวที่เขารัก เดินทางไกลไปแล้ว แขนซ้ายวิชิตตบไหล่ชายหนุ่ม น้ำเสียงร่าเริงบอกเขา

“พิมแค่ไปเรียน ไม่ได้หายไปสักหน่อย กลับไปทำงานกันเถอะ” วิชิตปลอบใจได้เท่านั้น เพราะถึงอย่างไรการจากลาของพวกเขาครั้งนี้ มันเพิ่งจะเริ่มต้น...

“ครับ ลุงวิชิต” กอล์ฟตอบน้ำเสียงใจชื้นขึ้นมาบ้าง

******

ด้วยสภาพแวดล้อมที่ใหม่มากสำหรับเด็กสาว ทุกอย่างเป็นสิ่งใหม่ๆ สำหรับเธอทั้งเพื่อนใหม่ชาวต่างชาติ ครูสอนมากประสบการณ์ที่ดูดี และสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ๆ รวมไปถึงที่พักใหม่ของเธอ อาศัยกับรูมเมทชาวอเมริกาใต้เช่นกัน พิมรู้สึกว่าโลกใบนี้มันกว้างมากเกินไปสำหรับเธอ บางทีเด็กสาวต้องเริ่มทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ตามเพื่อนที่อยู่ร่วมกันบ้าง

“พริมโรส! คืนนี้แฟนฉันจะมาห้อง เธอช่วยไปเที่ยวผับก่อนได้มั๊ยอ่ะ?” อแมนด้า ชอบเรียกชื่อพิมแบบนี้เพราะมันไพเราะมาก แม้พิมจะไม่ชอบชื่อใหม่ แต่ถ้าฟังไปเรื่อยๆ มันอาจจะชินหูและฟังดูดีในสังคมที่นี่ก็ได้

“หา? ว่าไงนะ นี่ฉันยังไม่ค่อยรู้อะไรเลย แล้วที่หอพักเขาก็ห้ามแฟนมานอนค้างไม่ใช่หรอ?” พิมแย้ง แต่ท่าทางอแมนด้าจะไม่ได้สนใจคำเตือนหรือห้ามปรามของพิมเลย ถ้าถูกจับได้ มีหวังโดนไล่ออกจากหอทั้งคู่แน่ๆ แล้วเธอจะเอาหน้าไปบอกพ่อที่เมืองไทยว่ายังไงดี

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันอุตส่าห์ไปบอก แองเจล่ากับเคทแล้วว่า ให้พาเธอไปเที่ยวผับถึงเที่ยงคืน ที่นี่ฉันมีเพื่อนให้เธอรู้จักเยอะ ช่วยฉันหน่อยนะ ขอยืมห้องสักหกชม.ล่ะกัน” อแมนด้าบอกอย่างเรียบง่ายราวกับวางแผนมาหมดแล้ว และมันจะยอดเยี่ยมมาก ถ้าพิมทำตามแผนที่เธอวางไว้

“ฉันมีชุดธรรมดาๆ คงไม่เป็นไรใช่มั๊ย?” เธอมีแค่เดรสตัวเก่งตอนจบงานพรอม เผื่อเอาไว้ใช้ตอนมาเที่ยวที่นี่ได้อีก อแมนด้าหันไปมองชุดเดรสแสนจะจืดชืด เธอเลยหยิบเดรสสายเดี่ยวประกายเพชรให้พิมยืมใส่ไปก่อนคืนนี้ น่าจะดูดีกว่าชุดเด็กมัธยมไร้เดียงสามากกว่า

“เอาชุดนี้ไปใส่ และก็ไปเที่ยวกับแองเจล่าและเคทนะ อ้อ ถ้าอยากจะงาบใครก็อย่าให้พลาดล่ะ ที่นี่ของดีมีน้อย” อแมนด้าบอกให้พิมรู้ไว้เลยว่า คนใหม่ๆ อย่างเธอยังไม่เจอของเด็ดอีกเยอะ

“เอาไงก็ได้” พิมรู้สึกว่าเหมือนทำตัวเป็นเด็กเกเร แต่การมาเรียนเมืองนอกโดยที่พ่อไม่ได้มาอยู่เป็นเพื่อน ให้มาเติบโตแบบนี้เพียงลำพัง มันก็มีอะไรหลายอย่างให้เธอได้ลองอีกมากมาย...

******

แม้เสียงภายในสถานบันเทิงจะเสียงดัง และมุมมืดอีกมากมาย ที่วัยรุ่นหลายคนยืนกอดกัน และจูบกันอย่างดูดดื่มในที่สาธารณะ ไม่นานต่างจูงมือเดินกันออกไป ไม่ก็ยังคงกอดกันริมกำแพง พร้อมกับบีบก้นไม่ก็กอดรัดแนบแน่น แลจูบกันจนแทบจะกัดกินกันตรงนั้น

พิมหลบสายตาก็จริง แต่ก็ยังเหลียวไปมองเป็นพักๆ ในขณะที่แองเจล่ากับเคท เป็นเลสเบี้ยนกัน เธอสองคนนั่งจูบกัน และมองสายตาแทบจะกลืนกินกันเสียเอง ถ้าไม่ติดว่าจะต้องคอยอยู่เป็นเพื่อนพิม แถมต้องกลับที่พักพร้อมกัน เพื่อพิมจะได้ไปนอนพักในห้องเดิม หลังจากแฟนของอแมนด้ากลับไปแล้ว เขาจะต้องเป็นทาร์ซานตอนปีนเข้าห้อง และต้องปีนออกมา เพื่อมิให้กล้องวงจรปิดเห็นหลังจากเขากับอแมนด้าเสร็จกิจกันแล้ว

ยามนี้พิมค่อนข้างสนุกกับเพลง และโยกไปเป็นจังหวะ ในขณะที่แองเจล่ากับเคทยังคงกอดรัด จูบกันเองอย่างเพลิดเพลิน พิมคิดว่าไปหาอะไรดื่มที่บาร์ไกลๆ หน่อย เพื่อให้ความเป็นส่วนตัวกับเพื่อนใหม่ทั้งสองคนนี้

“เพิ่งมาครั้งแรกรึ? ผมเพิ่งเห็นคุณครั้งแรก” ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลทักทาย ท่าทางเขาไม่เหมือนคนอเมริกัน น่าจะเป็นนร.ต่างชาติมาเรียนไม่ต่างกับพิม แต่ต่างตรงที่เขาเป็นชาวต่างชาติสำหรับพิมด้วย

“อ่า!...ใช่” พิมพึ่งจะได้เพื่อนใหม่มาเรื่อยๆ และก็ได้รู้จักกับชายคนอื่นมาเรื่อยๆ ท่าทางเขาเป็นคนอัธยาศัยดีเช่นกัน เขาเลี้ยงเครื่องดื่มให้พิมไม่แรง รสชาติเบา แต่มาหนักตอนพิมกำลังคุยไปเรื่อย ชายคนนั้นชื่อ “อังเดร” เขาเป็นลูกครึ่งฝรั่งเศสสายเลือดนอร์ธัมเบียร์ รูปร่างก็สูงใหญ่กว่ากอล์ฟแฟนของเธอ หน้าตาก็ดี คุยก็เพลิน พิมรู้สึกไม่เบื่อเลย จนลืมอากอล์ฟไปจากใจอย่างไม่รู้ตัว

“มีแฟนหมั้นแล้ว ผมต้องอกหักแน่ๆ เลย การมาเจอสาวไทยที่เมืองนอก ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ” คำพูดของอังเดรรู้สึกเหมือนจะปลื้มพิมมาก เพราะเคยได้ยินกิตติมศักดิ์ว่าสาวไทยมีไมตรีที่ดีงาม ยิ้มสวย แถมเป็นคนใจดีด้วย

“แฟนยังอยู่เมืองไทยค่ะ ช่วงวันหยุดเขาก็มา” พิมตอบอย่างภูมิใจ แถมรู้สึกแอบเสียดายตรงที่ เธอรีบตัดสินใจเรื่องอากอล์ฟไวไปหรือเปล่า ทำให้มาอดของดีที่เมืองนอก อังเดรทั้งหล่อ ทั้งสุภาพ เทคแคร์เธอได้มากกว่าอากอล์ฟอีก หรือว่าเธอจะเริ่มเปรียบเทียบกับผู้ชายตรงหน้า

เด็กสาวที่พึ่งจะออกจากบ้าน เริ่มเติบโตในช่วงอาทิตย์แรกที่เดินทางไปถึงเมืองนอก เธอรู้สึกว่าจะเริ่มมึนเมากับเครื่องดื่มที่อังเดรเสิร์ฟให้ไม่หยุด เขาพูดไปต่างๆ นาๆ และพิมเองก็ไม่กล้าเดินลาออกมาจากตรงนั้น ทำให้แองเจล่ากับเคทเหลือบไปเห็นอังเดรกำลังคุยกับพิมอยู่พอดี พวกเธอสองคนแอบกระแอมหัวเราะ หันมายิ้มให้กันเสียเอง จนต้องลุกจากเก้าอี้ที่นั่งจู๋จี๋อยู่เมื่อสักครู่ ลุกไปทางพิมกับอังเดร

“กลับก่อนนะ ฝากไปส่งพิมด้วย” แองเจล่ากับเคทคงอยากกลับห้อง เพราะอาจจะบ่มอารมณ์จนได้ที่แล้ว แต่นี่ยังไม่ถึงสี่ทุ่มเลย แล้วพิมจะไปเก้อที่หน้าห้องตัวเองก็ใช่ที่ เพราะสัญญากับอแมนด้าแล้วว่าจะกลับไปตอนเที่ยงคืน

“แล้ว... ฉันล่ะ?” พิมถามว่าจะให้อยู่เก้อในผับอีกตั้งสองชม.เชียวรึ

“ฝากเด็กใหม่หน่อยนะ” แองเจล่าบอกอังเดร เพราะรู้ว่า เขาชอบหยอดสาวมาใหม่เสมอ ถ้ารอดไปได้นี่ปาฏิหาร์มากสำหรับผู้หญิงที่ถูกอังเดรเลี้ยงเหล้า

“ได้สิ แองเคท บาย” อังเดรเรียกชื่อรวมของ แองเจล่ากับเคทแบบนี้ เวลาอยู่ผับเป็นรหัสรู้กันแค่คนสนิทๆ เท่านั้น อังเดรมีเรื่องสนุกๆ ให้กับสาวไทยอยู่แล้ว และท่าทางเธอก็คงจะโน้มน้าวใจได้ง่ายมาก แหวนหมั้นในมือจะทำให้เธอหนักแน่นกับความรักได้นานแค่ไหน ตอนนี้ได้เวลาทดสอบจิตใจเธอแล้ว

******