Chapter 3

HINDI ko alam kung paano ko nagawang makaalis sa condo ni Matt. hinayaan ko ang mga paa ko na magturo sa akin kung saan ako dapat magpunta at sa isang club ako napadpad. Napaingay at napakatinding usok ang sumalubong sa akin ngunit wala akong pakialam.

Agad akong dumiretso sa counter kung saan ay nag-order ako kaagad ng maiinom. Iilang beses pa lang akong pumasok sa bar dahil palagi akong pinagbabawalan ni Matt na pumasok doon. Isang malungkot na ngiti ang muling sumilay sa aking mga labi nang muli ko siyang maalala. Hindi ko lubos akalain na magagawa nila akong lokohin ni Marga.

Bakit hindi ko man lang napansin na niloloko na pala nila ako? Bakit hindi ko man lang napansin na sa likod ko ay iba na pala ang galaw nilang dalawa? Dahil ba sa bulag ako? Dahil sa tanga ako?

Anong dahilan? Bakit? Para na kaming magkapatid halos ni Marga, idagdag pa na alam niya ang tungkol sa relasyon namin ni Matt pero base sa pag-uusap nilang dalawa ay para bang mas matagal na silang dalawa kaysa sa amin.

Habang iniisip ko ang panloloko nila sa akin ay parang may tumutusok sa aking dibdib. Sa dami-dami ng pwedeng manloko sa akin ay bakit sila pa? Dahil sa sobrang pag-iisip ko ay bigla ko na lang inisang lagok ang inuming inorder ko. Medyo matapang ito kaya napapikit ako ng mariin nang gumuhit sa aking lalamunan ang napakainit na likido, na para bang sinusunog ang bawat dinadaanan nito ngunit wala akong pakialam.

I was too hurt and devastated. Hindi ako palainom pero parang kailangan kong magpakalasing para mabawasan ang sakit na nararamdaman ko. Sa totoo lang ay ito ang unang beses na nasaktan ako kaya sobrang sakit sa pakiramdam ko. Para akong mamamatay.

Muli akong umorder ng isa pang inumin. Dahil nga hindi naman ako sanay na uminom at wala pa akong kain ay agad akong nahilo. Akala ko ay wala na lang sa akin pero muli na namang rumagasa ang aking emosyon. Nag-init ang sulok ng aking mga mata.

Ang ingay sa paligid ay walang silbi dahil ang masasakit na salitang sinabi lang sa akin ni Matt ang pauulit-ulit kong naririnig sa aking isip. 

Walang kasing sakit. Ni hindi man lang pumasok sa isip ko na maghihiwalay pa kami ni Matt dahil mala-fairytale na ang relasyon namin. Ipinakilala ko na siya sa mga magulang ko at ganun din naman siya, ipinakilala niya rin ako sa mga magulang niya at hindi lang sa mga ito kundi maging sa buo niyang pamilya kaya bakit?

Tumutulo ang luha ko na parang tanga habang nakaupo sa counter. Hindi pa man ako nakakabawi sa init ng unang paglagok ko ng alak ay muli kong pinulot ang kalalapag lang ng barista at muli ko itong nilagok. Para akong masusuka ngunit napapikit ako ng mariin at pilit na tiniis ang pait.

Halos maging pangit ang aking mukha dahil sa tapang ng alak. Nang imulat ko ang aking mga mata ay halos umikot na ang aking paningin. Muli kong itinulak ang aking baso sa counter. “One more please…” sabi ko sa barista.

Ilang sandali pa ay hindi ito gumalaw, nakatitig sa akin na para bang tinatantiya kung nasa tamang katinuan pa ba ako o hindi na. Sa nanlalabo kong tingin ay napataas ang kilay ko sa kaniya. “What? Hindi mo ba ako narinig?” inis na tanong ko sa kaniya. Hindi pa rin siya gumalaw at dahil sa inis ko ay agad kong inilabas ang wallet ko at inilapag sa ibabaw. “Baka kaya ayaw mo akong bigyan dahil ang akala mo ay wala akong pangbayad? Heto o.” sabi ko at inilabas ang ilang libuhin sa aking wallet.

Gusto ko lang namang makalimot kahit na sandali lang, bakit ba umeepal pa ito?

Hindi nagtagal ay bigla na lang itong muling naglapag ng baso sa aking harapan. “Magbibigay ka rin naman pala e.” inis na sabi ko at muli kong inisang lagok ang laman ng baso.

Nang muling gumuhit ang init ng alak sa aking lalamunan ay agad na nag-init ang sulok ng aking mga mata na para bang napuwing na lang bigla. Kasabay nito ay parang biglang nag-flashback sa akin ang lahat ng mga alaala kung saan ay masaya kami ni Matt.

Parang isang panaginip ang lahat. Parang isang bangungot. Paano ako gigising ngayon sa umaga nang walang goddmoring galing sa kaniya? Paano ako makakatulog sa gabi kung walang goodnight galing sa kaniya? At paano ko ipagpapatuloy ang buhay ko kung hindi na ako mahal niya? O minahal niya nga ba ako?

Sunod-sunod ang luhang bumagsak sa mga mata ko. Akala ko ba ay kailangan kong uminom para makalimot pero bakit parang mas tumitindi lang naman ang nararamdaman ko? Bakit parang mas sumasakit lang naman ang dibdib ko?

“Athy?” isang tinig ang nagmula sa tabi ko dahilan para mapalingon ako.

Bigla akong natigilan nang makita ko ang bulto ng katawan nito. Naningkit ang aking mata at pilit na kinikilala ito. Sa kanyang katawan pa lang ay alam ko na kaagad kung sino siya, si Matt!

Tumayo ako sa aking kinauupuan, ang galit at sakit na nararamdaman ko ay bigla kong nakalimutan. Niyakap ko siya ng mahigpit. “Matt please let’s talk. Please… please…” nagmakaawa kong saad habang yakap-yakap ko siya.

Naramdaman ko ang pagtigas ng katawan niya na para bang nagulat siya sa aking ginawa. Marahil ay hindi niya inaasahan na pagkatapos ng pakikpaghiwalay niya sa akin ay heto ako at muling nagmamakaawa sa kaniya.

Ilang sandali pa ay bigla niyang hinawakan ang aking mga braso at bahagyang inilayo sa kaniya. “Athy calm down. Look at me…” sabi niya kaya sinundan ko naman siya ng tingin at napatitig sa kanyang mukha. Dahil nakailang bote na rin ako ng nainom ay halos hindi ko na siya mamukhaan pero naaaninag ko ang kanyang mukha. It was clear, he was Matt.

“I’m not Matt okay? Lasing ka na.” sabi niya sa akin at pagkatapos ay hinawakan niya ako sa aking kamay. Inilagay niya ang wallet ko sa aking bag at pagkatapos ay kinausap ang barista na para bang tinatanong kung okay na ang bill ko.

Pagkalipas ng ilang sandali pa ay muli niyang hinawakan ang kamay ko at akmang hihilahin na ako palabas ngunit bigla ko siyang pinigilan. Napalingon siya sa akin ng wala sa oras. Ang aking mga mata ay nag-umpisa na namang magtubig. Napakagat-labi ako ngunit nilakasan ko ang loob ko. Sinalubong ko ang kanyang mga mata. “Bakit ka ganyan Matt?” puno ng sakit na bulong ko.

“Sabihin mo nga sa akin kung anong nagawa ko sayo para gawin mo sa akin ito? Bakit parang pinaparusahan mo ako? You’re even telling me na hindi ikaw si Matt.” napapahikbing tanong ko sa kaniya.

“Ganito mo na lang ba talaga ako ngayon ituring na parang hindi mo na ako kilala? E bakit mo ako nilapitan ngayon?”

“Why Matt?” muling bumuhos ang aking luha.

Napabuntong hininga siya at pagkatapos ay muli akong hinawakan. “Let’s get outside, doon tayo mag-usap.” sabi niya sa akin kaya wala na akong nagawa pa  kundi ang hayaan siyang hilahin ako. 

Dinala niya ako sa may parking lot kung saan medyo malamlam ang mga ilaw. Binitawan niya ang kamay ko at bahagyang lumayo sa akin. “Makinig ka sa akin Athy,” umpisa niya. “Nagkakamali ka, hindi ako si Matt dahil ako si—”

“No!” mabilis kong sigaw sa kaniya. Hindi ko na siya hinayaan pang matapos sa pagsasalita. “Please, ayoko nang marinig pa ang mga susunod na sasabihin mo okay?” muli na namang akong napahikbi.

Humakbang ako palapit sa kaniya at pagkatapos ay ikinawit ko ang aking mga kamay sa kanyang balikat at tumingkayad para halikan siya sa labi. Katulad kanina ay muli na nanamang tumigas ang katawan niya marahil sa gulat. Bahagya akong lumayo sa kaniya at pagkatapos ay bumulong. “I’m yours tonight Matt.” pagkasabi ko nito ay muli ko siyang hinalikan at sa pagkakataong iyon ay mas naging mapusok pa ako.

Ilang sandali siyang hindi gumalaw na para bang nag-aalangan pa siya ngunit sa huli ay hindi na rin niya napigilan pa ang sarili at sinagot na ang bawat pagkibot ng aking labi hanggang sa tuluyan na niya akong ipinasok sa kotse.

…