로그인Happy Easter po ;) Pasensiya na po sa paghihintay sa UD. Tuwing gabi lang po kasi ako bakante. Sorry po kung pinaghintay ko kayo. Maraming salamat po sa patience ninyo :)
Parang pinumpyang ng husto ang puso at utak ni Raine sa narinig. Naestatwa siya sa kanyang kinatatayuan. Natulala siya habang pinuproseso ng kanyang utak ang sinasabi ni Scott.“H-hindi…” Lumunok si Raine, pilit pinapakalma ang sarili. “H-hindi 'yan totoo,” bulong niya, halos hindi marinig ang sariling tinig.“It is, Raine,” Scott said on the other line, his voice calm but firm. “Akala ko pa naman nag-iisip ka. Kaya nga kita nilapitan para humingi ng tulong. I thought you were thinking. Bakit hinayaan mo siya'ng umalis? Bakit hindi mo siya kinumbinsi?”Hindi nakasagot si Raine. Ang mahabang paglitanya ni Scott ay mas lalong nagpapabaliw sa kanyang puso. Para bang biglang nawala ang lahat ng hangin sa kanyang paligid. Ayaw niyang maniwala sa sinabi ni Scott, ngunit may bigat sa tinig nito na nagsasabing hindi ito isang bagay na maaari niyang itanggi.“Raine, makinig ka sa akin,” sabi ni Scott. “Crassus is having a hard time now. Gusto niya na ako ang mamahala sa negosyo niya sa Eros. A
Narinig ni Raine na bumukas ang pinto ng kwarto pero hindi siya lumingon. Nakatitig pa rin siya sa labas ng kanilang corridor habang nakahalukipkip. Tahimik siyang nakatayo. Tulala siya'ng nakatitig doon. Na para bang may nakakaaliw panoorin sa labas gayong wala naman.Nang makita ni Aling Lena ang pustura ni Raine ay nagdadalawang-isip siya'ng magsalita. Napahawak tuloy siya sa door knob. Naaalangan siya'ng pumasok ng kwarto.Napabuntonghininga si Manang Lena. “Señorita?”Walang nakuhang tugon si Manang Lena. Hindi umimik si Raine at mas lalong hindi ito lumingon.Naglapat ng mariin ang labi ni Manang Lena. “Senorita, gusto ni Señor na bumaba ka.”Hindi pa rin sumagot si Raine. Nakatitig pa rin siya sa labas ng glass door.Bumagsak ang balikat ni Manang Lena. “Senorita…” sambit niya. “Aalis na po si Señor Crassus.”Lumungkot ang ekspresyon ni Raine. Napatungo siya at napatitig sa sahig.“Ayaw mo ba siya'ng kausapin?” tanong ni Manang Lena. “Aalis na siya, Senorita. Baka pagsisihan mo
Gabi na pero hindi pa rin umuuwi ng bahay si Crassus. Pagkatapos nilang kumain ng lunch— umalis ito. Hanggang ngayon ay hindi pa ito umuuwi. Tahimik na nakaupo si Raine sa higaan nila. Paulit-ulit niyang sinusulyapan ang orasan sa dingding. Lumalim na ang gabi, pero wala pa rin si Crassus. Ilang beses na siya'ng panay baba para lang tignan kung nakaparada na ba ang kotseng dala nito— pero bakante pa rin ang parking space nito.Ilang beses na niyang tinitingnan ang kanyang cellphone. Ilang beses na niyang chineck ang kanyang message app, pero gaya kanina—walang pumasok na bagong message roon. Umaasa siya na may matatanggap na tawag o kahit isang simpleng mensahe mula kay Crassus pero wala. Nanatiling tahimik ang kanyang cellphone. Napabuntong-hininga si Raine. Marahan niyang niyakap ang teddy bear na bigay ni Crassus. Sinubukan niyang kumbinsihin ang sarili na baka may mahalagang dahilan kung bakit hindi pa ito umuuwi, subalit habang lumilipas ang bawat minuto— unti-unting napapalit
Paggising ni Raine kinabukasan ay madilim pa ang kwarto nila. Nakapatay pa ang mga ilaw at dinig na dinig pa rin niya ang ingay ng aircon. Napapikit ulit siya. Sinubukan niya'ng gumalaw papuntang kanan nang matigilan siya. Hindi siya makagalaw ng maayos. Pakiramdam niya ay may kung ano'ng mabigat na bagay na nakadagan sa kanyang tiyan. Hindi niya rin maigalaw ng maayos ang kanyang binti. Napamulagat ng mata si Raine. Mabilis siya'ng napalingon sa kanyang gilid.Tulog na tulog pa rin si Crassus sa tabi niya. Saka lang niya naanalisa na ang braso pala nito ang nakadagan sa kanyang tiyan. Maging ang binti nito ay nakadantay rin sa binti niya. Yakap-yakap siya nito habang mahimbing ito natutulog.Sandaling natigilan si Raine. Tahimik niya'ng tinitigan ang maamong mukha ni Crassus.“Good morning..” bati ni Crassus kahit nakapikit.Namilog ang mata ni Raine. Nahigit niya ang kanyang hininga. “G-good morning,” ganting bati ni Raine. Napakurap siya. “K-kanina ka pa gising?”“No,” Crassus r
“C-Crassus?” Patanong na wika ni Raine. “Bakit ka nandito?”Hiniwalay ni Crassus ang mga braso niya mula sa paghalukipkip.“I was waiting on you,” Crassus replied. “Baka kasi napaano ka na sa banyo.”Natigilan si Raine. “A-ayos lang naman ako,” sabi niya. Hindi sumagot si Crassus. Sa halip ay pinasadahan niya ng tingin si Raine. Kumunot ang kanyang noo. “I’ll go to bed now,” Crassus said. Iniwan niya si Raine na nakatayo sa bukana ng banyo.Nakahinga ng maluwag si Raine. Naalala niyang nakatingin si Crassus sa katawan niya. Kanyang pinasadahan ng tingin ang sarili. Nagsalubong ang kanyang kilay nang makitang wala naman kakaiba sa katawan niya.Lumabas si Raine sa banyo. Tahimik siya'ng nagtungo sa closet at nagpalit ng damit.****“Huwag po… h-huwag…”Pabaling-baling ang ulo ni Raine sa kanyang kinahihigaan. Kunut na kunot ang kanyang noo kahit nakapikit. Pinagpawisan na rin siya ng malapot. Mahigpit siyang nakahawak sa kumot na nasa kanyang dibdib.“Huwag,” sambit ni Raine nang nak
Kakababa pa lang ni Raine sa sasakyan pero hindi na niya mapigilan na malungkot. Tahimik siya'ng pumasok sa loob ng villa at iniwan ang driver nila ng walang lingun-lingon. Umakyat siya sa hagdan at nagtungo papunta sa kwarto.Napabuntonghininga si Raine. Pagkatapos niya'ng isara ang pinto ay napasandal na lang siya roon. Natulala siya. Nahulog siya sa malalim na pag-iisip.“Raine…”Napasinghap si Raine. Mabilis niya'ng ginalugad ng tingin ang kwarto para hanapin ang tumawag sa kanya. Ginalugad niya ng tingin ang kasuluk-sulukan pero wala siyang makita dahil madilim ang kwarto. Nakapatay ang ilaw at tanging ingay lang ng aircon ang kanyang naririnig. Ang tanging ilaw lang niya noong mga oras na iyon ay ang mapusyaw na liwanag na nanggagaling sa corridor nila. Na sirado naman sa pagkakataon na iyon pero nakahawi pa rin ang kurtina.Lumunok si Raine nang hindi niya pa rin mahagilap ang pakay. “C-Crassus…” naisambit niya sa mahina ngunit mahinhin na boses.Mula sa dilim, lumabas si Crass
"Hoy, Crassus! Awat na 'yan," bulalas ni Raine nang hirap siyang awatin ito sa pagkain.Nasa ikalawang stall na sila ng mga street food. Pinatikim na niya si Crassus ng kwek-kwek. Hindi nito masyadong nagustuhan ang street food dahil sa sauce nito. Hindi naman niya ito masisisi dahil hindi sanay an
Kahit na maingay ang nasa palibot nina Raine at Crassus ay walang namutawing ingay sa pagitan nilang dalawa. Hindi makapagsalita si Raine dahil sa hiya at gulat. Si Crassus naman ay panay makatingin sa paligid dahil naging sariwa sa kanya ang ala-ala ng nakaraan.Napabuntonghininga si Raine. Niyugy
"Hoy Babe! Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko. Kanina ka pa tahimik. Uy babe! Babe?" Patanong na wika pa ni Raine. Sinundot niya ang tagiliran ni Crassus. "Babe naman. Kausapin mo muna ako."Napabuntonghininga si Crassus. Inilapag niya ang hawak na dokumento sa mesa at tumayo. Dinampot niya ang in
Nagkagulo sa lobby ng Forgatto Celestina nang dakpin ng mga Pulis si Mr. De Guzman. Nakuha nito ang atensiyon ng mga empleyado dahil panay ito nagrereklamo. Habang hinahatak kasi ito ni Kien ay panay ang magmakaawa nito, at dahil panay ang pumiglas nito para makalawa, mas lalong nahihirapan si Kien







