LOGINLumingon si Monica at nakita sina Roberto, Margaret, Shawn, Maxine, Jessica, at ang iba pa na nakatayo sa mismong pintuan. Sa isang iglap, nanigas siya sa kinatatayuan. Para bang naubos ang lahat ng kulay sa kanyang mukha habang unti-unting lumalaki ang kanyang mga mata sa labis na pagkabigla.Sa sobrang gulat, napabulalas siya.“P-Paano kayo napunta rito?”Bahagyang humakbang papasok si Shawn. Nakataas ang sulok ng kanyang labi, ngunit walang init ang ngiting iyon. Tanging lamig lamang ang bumabalot sa kanyang mga mata.“Of course,” malamig niyang sagot. “Sinundan ka namin dito.”Sa sandaling iyon, may isang katulong na nagmamadaling pumasok, halatang takot na takot at hindi man lang magawang mag-angat ng ulo.“P-Pasensya na po, Madam, Miss Aguilar…” nanginginig nitong sabi. “Dumating po sina Mr. Aguilar at Mr. Velasco. H-Hindi po ako nangahas na m-mag-report…”Sa huli, parehong umaasa sina Monica at Imelda kay Roberto para mabuhay sa lugar na iyon. Pag-aari ito ng pamilya Liyy
“Paano nangyari 'yon?”Hindi agad matanggap ni Imelda ang sinabi ni Monica. Sa loob-loob niya, matagal na niyang pinaniniwalaan ang sariling kakayahan sa mga gamot. Noon, sa loob ng mga mapanganib na labanan, ito ang sandigan niya upang makaligtas at manalo. Paanong posibleng mabigo ang Vinculum niya kay Shawn?Tumingin siya kay Monica, puno ng pagdududa.“Monica, nagkakamali ka ba? Kapag naitanim na ang Vinculum, hindi iyon basta-basta nawawala. Paano ito mabibigo?”Ngunit agad sumagot si Monica, puno ng pagkainis at pagkabalisa.“Bumagsak na talaga ito! Kasama pa rin ni Shawn si Maxine!”Sa mga salitang iyon, bahagyang kumunot ang noo ni Imelda.Mabilis siyang nag-isip, pilit inaayos sa isip ang lahat ng posibilidad. Imposible. Wala siyang nakikitang mali sa kanyang pamamaraan. Ang Vinculum ay hindi dapat nagkaka-ganoon.Sa gitna ng kanyang pag-iisip, bigla siyang napatingin sa may pintuan.May mga pigurang nakatayo roon.Dumating na sila.Sina Shawn, Maxine, at Jessica.
“Titingnan natin? Saan tayo pupunta?”Naguguluhan na nagtanong si Jessica sa kanila.Sabay na tumayo sina Shawn at Maxine. Bahagya namang umangat ang sulok ng labi ni Maxine, tila may lihim na alam. “Jessica, sumama ka lang sa amin. Makikita mo rin sa huli.”Hinawakan ni Shawn ang maliit at malamig na kamay ni Maxine at walang pag-aalinlangang inakay ito palabas. Agad namang sumunod si Jessica, halatang nagmamadali.“Wait for me!”Tahimik na umalingawngaw ang mga yabag nila na papalayo.Samantala, mabilis at halos walang tigil ang pagmamaneho ni Monica patungo sa Delacryst Villa. Doon kasalukuyang naninirahan si Imelda matapos niyang umalis sa bahay ng pamilya Aguilar.Ang Delacryst Villa ay isa sa mga pinakamahal at eksklusibong lugar sa lungsod. Isang marangyang distrito kung saan bawat pulgada ng lupa ay may halagang kayang makabaliw sa karaniwang tao. Regalo iyon ni Roberto, kaya kahit umalis si Imelda sa pamilya Aguilar, nananatili pa rin siyang namumuhay nang parang isan
Diretsong inabot ni Maxine ang pulso ni Shawn at sinimulang kinapa ang kanyang pulso, seryoso at walang bakas ng pag-aalinlangan.Sinubukan ni Shawn na bawiin ang kamay niya, ngunit mas mahigpit itong pinigilan ni Maxine gamit ang payat ngunit matatag niyang mga daliri.“Huwag kang gagalaw!” mariin niyang utos.Hindi nagtagal, bahagyang kumunot ang makinis na noo ni Maxine.Agad na nabahala si Jessica. “Maxine, bakit kumunot ang noo mo? Ano’ng problema ng pinsan ko?”Sa kanyang karanasan, kapag doktor ang biglang kumunot ang noo habang sinusuri ang pasyente, iyon ang pinaka-masamang senyales.Tumingin si Maxine kay Shawn, diretso at seryoso ang mga mata. “Sabihin mo. Ano ba talaga ang nangyayari sa ’yo?”Huminga nang malalim si Shawn bago sumagot.“Hindi ko rin alam kung ano ang nangyayari sa akin, pero parang lahat ay dahil sa ’yo.”Natigilan si Jessica. “Dahil kay Maxine? Shawn, ano’ng ibig mong sabihin?”Dahan-dahang ipinaliwanag ni Shawn ang sinabi niya kanina.“Ma
Tiningnan ni Monica si Shawn, halatang hindi niya matanggap ang nakikita niya. “Shawn, b-bakit magkasama na naman kayo ni Maxine?”Mahigpit na yakap ni Shawn si Maxine, at sa kabila ng tensyon ay may bahagyang ngiti sa kanyang labi na tila sadyang nagpapasakit pa lalo sa eksena.“Palagi ko namang si Maxine,” kalmadong sagot niya. “Plano pa nga naming kumuha ng marriage certificate.”Para bang biglang tumigil ang oras sa sinabi niyang iyon.Nanigas si Monica, saka pilit na magsalita muli, “P-Pero, hindi ba niyaya mo ako sa dinner?”Umangat ang kilay ni Shawn, halatang walang bahid ng pag-aalala. “Ang dinner na ‘yon? Nabanggit ko lang nang basta-basta. Ako nga mismo nakalimutan ko na, pero ikaw, naalala mo pa rin?” bahagya siyang tumawa, malamig at mapanukso. “Huwag mong sabihin na hinintay mo talaga ako sa restaurant buong oras?”Parang sinampal si Monica sa sinabi niya.Namula, tapos namutla ang mukha niya sa sobrang kahihiyan. Hindi niya inaasahang kaya siyang ipahiya ni
Tumalikod si Maxine upang tuluyang umalis, ngunit sa sandaling iyon ay tumunog ang kanyang telepono. Isang tawag mula kay Jessica.Agad niyang pinindot ang answer button, ngunit ilang salita pa lamang ang lumalabas sa kabilang linya nang biglang maagaw ni Shawn ang telepono mula sa kanyang kamay.“Mr. Velasco, ano ang ginagawa ninyo? Please, ibalik mo ang cellphone ko!”Mabilis na hinawakan ni Shawn si Maxine sa balikat, mahigpit ngunit hindi sapat upang saktan siya.“Maxine, hindi kita papayagang isama si Akisha at umalis. Naririnig mo ba ako?”Malamig ang tingin ni Maxine habang pinipilit kumawala sa pagkakahawak nito.“Mr. Velasco, wala kayong karapatang magdesisyon kung mananatili ako o aalis. Malaya kami ni Akisha!”Hindi kailanman papayagan ni Shawn na mawala muli si Akisha. Kakababalik pa lamang nila matapos ang matagal na panahon ng pagkawala at hindi niya kakayaning maranasan iyon muli.Ngunit bago pa siya makasagot, biglang sumiklab ang matinding sakit sa kanyang ulo.
Tumingin si Shawn kay Roberto at mariing nagsalita.“Uncle Roberto, uulitin ko. Hindi ko papakasalan ang anak ninyo na si Monica. Ang taong mahal ko ay si Maxine.”Agad na napuno ng sakit at hinanakit ang mukha ni Monica nang marinig 'yon.“Shawn!”Bigla namang hinila ni Shawn si Maxine, tuluyan
“So, don’t you think it’s shameless, holding onto Maxine like that?”Sa unang pagkakataon sa buong buhay ni Roberto, ngayon lang may nagsabi sa kanya na walang-hiya.Kaya naman ay batigilan siya. Hindi siya agad nakapagsalita.Ang butler ang unang bumawi sa katahimikan. Mabagal ngunit may diin an
Muling nagsalita si Roberto, kalmado ang tinig ngunit mabigat sa awtoridad.“Nasaan ang anak ko?”Hindi na lihim ang dahilan kung bakit unti-unting nawala sa paningin ng publiko ang pinakamayamang tao sa mundo na si Roberto sa loob ng maraming taon. Hinahanap niya ang matagal nang nawawala niyang
Tiningnan ni Roberto si Monica nang may pagmamahal, saka niya iniangat ang tingin kay Maxine. Muli, magkatapat silang nagtagpo ng mata.Katatapos lamang umiyak si Maxine. Ang kanyang malinaw at matatalas na mga mata na tila hinugasan ng luha ay mas nagniningning habang tinitigan siya pabalik. Sa is

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





