INICIAR SESIÓNMarahang iniunat ni Jessica ang kanyang kamay at hinawakan ang kamay ni Craige.“Ayos ka lang ba?” mahinahon niyang tanong.Umiling si Craige at agad siyang tiningnan.“Dapat ako ang nagtatanong sa ’yo niyan,” mababa nitong sabi. “Wala naman sanang nasabing masyadong masasakit si Alex, hindi ba?”Bumuntong-hininga ito nang bahagya bago ipinagpatuloy ang pagsasalita.“Noon, hindi ko alam na pinahihirapan ka pala nina Alexander at Alicia,” ani Craige, at biglang lumambot ang tingin nito kay Jessica. “Huwag kang mag-alala. Mula ngayon, hindi ko hahayaang may mang-api sa ’yo.”Sa kanyang narinig, unti-unting uminit ang puso ni Jessica dahil sa mga salitang iyon.Sobrang iniingatan siya ni Craige. Pinapahalagahan at minamahal.Marahang umiling si Jessica at ngumiti.“Wala naman talagang gaanong sinabi si Alexander,” sagot niya. “Ayoko lang na mag-away kayong dalawa dahil sa akin. Alam kong totoong nagmamalasakit siya sa ’yo. Matagal na kayong magkapatid.”Ngumiti nang bahagya si C
Pagkatapos ng hapunan, kinailangan nang umalis ni Craige para dumalo sa isa na namang meeting. Halatang pagod at abala ito nitong mga nakaraang araw, ngunit kahit ganoon ay tila ayaw pa rin nitong mawalay kay Jessica kahit sandali lamang.Ngumiti lamang si Jessica habang inayos ang mga sketch at design sa mesa.“Sige na, umalis ka na,” mahinahon niyang sabi. “Dito lang ako at ipagpapatuloy ko ang paggawa ng mga design ko.”Hindi agad gumalaw si Craige. Nanatili itong nakatingin sa kanya, tila may gustong siguraduhin.“Kapag bumalik ako mamaya…” mahina ngunit seryosong wika nito. “Hindi ka na naman mawawala, tama ba? Hindi ka na ulit aalis?”Bahagyang natigilan si Jessica bago dahan-dahang lumapit dito. Ramdam niya ang takot na pilit nitong itinatago sa likod ng malamig na mukha.Marahang hinalikan ni Jessica ang pisngi nito.“Huwag kang mag-alala,” malambing niyang bulong. “Dito lang ako. Hindi ako aalis kahit saan.”Mariin siyang tinitigan ni Craige, na para bang gusto nitong
Habang nakatitig si Craige sa matamis na ngiti at kumikislap na mga mata ni Jessica, pakiramdam niya ay kahit nagsisinungaling pa ito sa kanya, kusa niya pa ring paniniwalaan.Ganoon niya kamahal si Jessica. Ganoon siya kahina rito.Dahan-dahan niyang hinawakan ang batok nito bago muling yumuko upang halikan ito.Agad namang yumakap si Jessica sa leeg niya at buong init na tumugon sa halik. At unti-unting lumalim ang kanilang halikan.Punong-puno iyon ng pananabik, lambing, at mga damdaming matagal nilang pinigilang ilabas sa isa’t-isa.Nang tuluyan silang maghiwalay, bahagya nang humihingal si Jessica. Namumula ang maliit nitong hugis-itlog na mukha habang kumikislap ang mga mata nito sa hiya at saya.Tumingin siya kay Craige bago mahinang nagsalita.“Kailangan ko nang bumalik sa studio ko. May batch pa ako ng mga fashion design na kailangan kong tapusin ngayon.”Alam ni Craige kung gaano kahalaga rito ang trabaho nito ngayon.Isa na itong kilalang fashion designer.Ngunit k
“Ano ba talaga ang gusto mong malaman?”“A-Ang gusto ko lang malaman ay kung ano ang nangyari sa mukha mo. Sinabi ni Adrian na alam niya ang totoo. Sabi niya, kung pupuntahan ko siya, sasabihin niya sa akin.”Bahagyang nag-alangan si Jessica bago sumagot. Samantala, bigla namang natigilan si Craige sa narinig.Dahan-dahan niyang ibinaling ang tingin kay Jessica, tila sinusuri ang bawat emosyon sa mukha nito.“Nakipagkita ka kay Adrian dahil sa mukha ko?”“Siyempre!” agad namang sagot ni Jessica. “Ano pa ba ang iniisip mo? Sino ba ang mag-aakalang ganoon kakapal ang mukha ng hayop na si Adrian na 'yon? Bigla siyang naghiwa ng steak at pilit akong pinapakain. Sabi niya, sasabihin lang daw niya ang totoo kapag kinain ko 'yon. Pero hindi ko naman talaga kinain!”Kitang-kita ni Craige ang pagkasuklam sa mukha ni Jessica tuwing nababanggit ang pangalan ni Adrian. Doon lamang siya tuluyang nakahinga nang maluwag.Sa isip niya, iyon pala ang dahilan. Ngunit may isang bagay pa ring gum
Biglang nakuyom ni Craige ang mga kamay niyang nakababa sa magkabilang tagiliran. Mabilis at mabibigat ang mga hakbang nitong lumapit diretso sa mesa nina Jessica at Adrian. Nagdilim ang kanyang aura habang malamig na nagsalita.“Hindi niya kakainin 'yan.”Nang marinig ang pamilyar na boses, agad na napatingala si Jessica. Halatang nagulat siya nang makita ang lalaking bigla na lamang sumulpot sa harapan nila.“Craige, bakit narito ka?”Walang sinayang na oras si Craige. Mahigpit niyang hinawakan ang manipis nitong braso at agad itong pinatayo mula sa kinauupuan.“Sumama ka sa akin.”Malinaw sa kilos niya na balak niyang ilayo si Jessica mula kay Adrian.Bahagyang sumandal si Adrian sa upuan habang malamig na pinagmamasdan ang eksena. Pagkatapos ay saka ito nagsalita.“Mr. Montero, kukunin mo na lang ba si Jessica nang ganito?” aniya at bahagyang ngumiti, ngunit halatang may laman ang tono nito. “Dumating siya rito ngayon para makipag-dinner sa akin.”Matalim siyang tiningnan
Habang nagsasalita, kumuha si Adrian ng steak mula sa plato. Maingat niya itong hiniwa gamit ang kutsilyo at tinidor hanggang sa maging maliliit na piraso.“Pagkatapos na nating kumain saka tayo mag-uusap,” kalmado nitong sabi.Malamig na natawa si Jessica.“Adrian, ano ba talaga ang gusto mong gawin?” direkta niyang tanong. “Sa estado at posisyon mo ngayon, anong klaseng babae ba ang hindi mo makukuha? Bakit hanggang ngayon ay ginugulo mo pa rin ako?”Bahagya siyang tumigil bago mariing nagdagdag.“Huwag mong sabihing nahulog ka na sa akin.”Natigilan si Adrian sa paghihiwa ng steak. Dahan-dahan itong tumingala at tinitigan siya.“Jessica…” mahina nitong saad. “Paano kung talagang nahulog na ako sa ’yo?”Walang pag-aalinlangang sumagot si Jessica.“Adrian, ang katulad mo, alam mo ba talaga kung ano ang pag-ibig?” malamig niyang sabi. “Ang pagmamahal mo ay puro panloloko at pagtataksil lang.”Bahagyang kumunot ang noo ni Adrian sa sinabi ni Jessica.“Jessica, ang nangyari sa
Bukod pa roon, nahubad na rin ni Jessica ang kanyang panlabas na damit.Biglang napaungol si Jessica.“A-Ah...”Nais niyang sumigaw, ngunit mabilis na tinakpan ni Raven ang kanyang bibig, mariing pinigilan ang tunog.“Huwag kang gumawa ng ingay,” mahina ngunit mariing sabi niya. “Maaaring marini
“Parang narinig ng Langit ang aking mga panalangin. Sa isang kisap-mata, apat na taon na ang lumipas. Lumaki na si Raven, naging adult na siya. Alam ko, kaunti na lang ang oras ko. Jessica, gaano na lamang kaya ang natitirang panahon ko?”Nagliyab ng maningning na luha ang mga mata ni Jessica, kumi
Sumakay na sa kotse sina Maxine at Jessica at dahan-dahang umalis. Sa labas, nanatili si Shawn kasama si Damian na nakatitig habang unti-unting nawawala sa kalsada ang sasakyan. Lumingon si Shawn sa kanyang tiyuhin, halata ang pagdududa sa kanyang mukha.“Ano'ng problema mo, uncle?” tanong niya, ma
Bigla at walang pag-aalinlangan na binitiwan ni Raven ang pulso ni Jessica. Umurong siya ng dalawang hakbang na may tamang layo upang mawala ang init ng pagkakalapit nila, at tamang distansyang tila kailangan niya upang huminga muli.Napakurap si Jessica, at isang mainit na kirot ang dumampi sa kan







