Chapter 6

Mom told me that Ninang Lussie and Jassie will come back here next week. So, ibig sabihin ay kailangan maging maluwag ang schedule ko by that time. And my problem is...hindi ko pa rin alam ang plano sa naging usapan namin ni Darwin. Almost one week na rin nang huli ko silang nakausap pero hindi pa rin tumatawag ang mokong kung ano na ba ang plano ng kaibigan niya. Dahil kung wala ay hahanap na ako ng iba para sa posisyon na iyon.

Sa mga lumipas na raw ay madalas na rin akong hindi sumasama sa mga kaibigan ko. Hindi rin nila alam ang tungkol sa gusto ni mommy na pakikipag date ko kay Jassie. Kilala nila si Jassie, actually, naging crush nga siya nang isa sa mga kaibigan ko. Hindi ko tuloy alam kung ipapaalam ko pa sa kanila na uuwi ito.

Hindi ko alam kung bakit pero nakita ko na lamang ang aking sarili na nagmamaneho patungo sa shop ni Darwin. Siguro para alamin kung nakaalis na siya? Yeah. Iyon nga.

"He's still here?" tanong ko pagbaba ng aking sasakyan. Bukas ang shop ni Darwin kahit walang customer kaya sa tingin ko ay nandito pa siya.

Pumasok ako sa loob ng shop at napalinga sa paligid. Walang tao at walang kahit isang customer. Pero may ilang tools ang nakakalat sa sahig at may mahinang music na nanggagaling sa maliit na speaker na may rainbow color na ilaw, nakapatong sa isang mesa.

"Hoy!"

"Shit!" bulyaw ko dahil sa gulat. Bigla na lamang may nag hoy mula sa may likuran ko. Napapikit ako sa inis dahil sa pagkabigla. Hindi pa man ako lumilingon ay naglalakad na patungo sa aking harapan ang nagmamay-ari ng boses.

Hindi siya gaano maamos ngayon. Hindi rin nakapusod ang mahaba nitong buhok na medyo kulot. Napansin kong may kulay pala iyon sa ilalim na kulay pula. Naka itim ito na top tunk at cargo pants na kulay kaki. Nakatingin ito sa akin ng malamig dahilan para umurong ang inis ko dahil sa pagkakagulat. Naalala ko bigla na hindi nga pala maganda ang huli naming usap.

"Ang daming pwedeng maging buena mano ko, ikaw pa? Ang aga namang malas. Tss." Tila dismayado nitong sabi habang napapailing pa.

Nagsalubong ang aking kilay dahil sa sinabi nito.

"What? I'm not here to be your customer, Miss Minion!"

Nagtagis ang bagang nito at masama akong tinignan. Parang ano mang oras ay susunggaban na ako sa kinatatayuan ko.

"Minion? Pauso ka rin, e, 'no?"

Pigil na pigil ang ngiti ko. "It suits you. Ang liit liit mo pero ang ingay-ingay mo. Tss."

"Alam mo, ke aga-aga pero nandito ka at naghahatid ng malas. Ano ba ang kailangan mo? Kung hindi ka naman magpapagawa, ano'ng kailangan mo?"

Napakayabang talaga ng babaeng 'to! Mukha namang okay na siya dahil nakakapagyabang na ulit.

"Malamang hindi ikaw ang ipinunta ko rito," saad ko. Pinagtaasan ako nito ng kilay at naghalukipkip pa ng kanyang mga braso.

"Ah, talaga ba? Kunwari kapa, e, magpapapansin ka lang naman."

"What? Ha! At kanino ako magpapapansin? Sa 'yo? The hell! Asa!"

"Wow, ha! Kung maka asta ka parang lugi kapa? Huwag ako, oy! Wala ka namang ibang sasadyain dito."

Iba rin talaga ang bilib nito sa sarili niya. Lalo na siguro kung ang ganda niya ay nahihilera sa ganda nina Anne Curtis. Lalo na siguro nagyabang 'to. E, kahit ata paltos sa paa nun hindi pa siya umabot. Tss.

"Woah! You are praising yourself so much. I won't waste my time for you, Minion!"

"Ang aga-aga umi-english kana naman! Pwede ba? Maaga pa! Kaunti lang ang baon ko, uubusin mo pa?"

Nagsalubong ang kilay ko. "What?"

"What?" panggagaya nito, nang-aasar. "Watawat! Puro ka what! Leche Flan ka!" inis na sabi pa nito. "Anong kailangan mo? Kung hindi mo pa alam, bumatsi na si Darwin nang isang araw pa!"

"Buma-what?" naguguluhan kong tanong. Para naman itong nauubusan ng pasensya.

Same here, Minion!

"Anak ka ng kulog! Puro ka what! Bumatsi! Lumipad, lumayas, nag flight na. Ano pa? Ang bobo mo naman kung hindi mo pa na gets!"

"Hey! Watch your words!" Pero ang minion na ito, lalo pang nang-asar. She make face, mocking me.

"Sandali nga, kung umalis na si Darwin, bakit bukas pa rin ang shop niya?" seryosong tanong ko. Naglakad ito na parang isang model palapit sa sofa na nandoon habang nasa bulsa ng kanyang cargo pants ang kanyang dalawang kamay. Pabagsak itong naupo at tinignan ako ng seryoso.

"Alam mo, kapag ikaw ang kausap ko, parang napaka talino ko. Tss. Malamang, nakikita mo naman na nandito ako, 'di ba? Edi, iniwan niya sa akin. Susginoo ka!"

More patience, please... Calm down self.

"Ipinagkatiwala niya sa 'yo ang shop niya?"

"Aba! Anong palagay mo sa 'kin? Kawatan? Sira ulo ka ba? Matagal na kaming magkaibigan ni Darwin at madalas niya iwan sa akin ang lahat ng pag-aari niya." Naupo ito ng maayos at nagsimulang pusudin ang kaniyang buhok habang nakatitig sa 'kin. Agad akong umiwas ng tingin dahil sa pagkailang.

Kung gaano kami kadumi mag-usap ng mga kaibigan ko minsan, mas malala pa pala ang isang 'to. Literal na dirty talk ang tabas ng dila. Tss.

"Ganoon naman pala. Bakit kapa niya inihabilin sa akin?" Natigilan siya sa ginagawa na sakto namang tapos na ata. Medyo pinaningkitan niya ako ng kanyang singkit na mga mata.

"Inihahabilin ako ni Darwin sa 'yo? Ano ako, bata?"

"Sa trabaho, minion. Dahil kailangan mo raw ng trabaho habang wala siya kaya inihahabilin ka muna niya sa akin." Naglakad ako palapit sa gawi niya at naupo sa silya na katapat lamang niya.

"Inalok ba kitang maupo?" seryosong tanong nito kaya agad akong tumayo ulit. "Maupo kana. Baka sabihin mo naman ang sama ng ugali ko."

Naupo ako ulit. "Hindi pa ba ng lagay na 'yan?"

Pinagtaasan ako nito ng kilay kaya inilinga ko agad ang aking paningin sa paligid ng shop. Baka hindi na ako makalabas ng buhay dahil sa talim ng kanyang tingin.

"Tigilan mo katatawag sa akin ng minion dahil baka 'di kita matantya! Saka, kaya ko naman mag-isa rito sa shop niya."

"You're still a woman. You wouldn't know what other men would do to you when you are all alone here."

"Kaya ko ang sarili ko. Hindi ako kagaya ng ibang babae na puro paganda lang ang alam at puro pa cute. Huwag mo akong igaya sa kanila," seryosong saad nito.

Sa nakikita ko nga ay kakaiba naman talaga ang personality niya sa ibang babae. Hindi ko naman minamaliit ang kaya niyang gawin pero hindi rin niya pwedeng maliitin ang kayang gawin ng mga lalaking may masamang balak.

Wait... Why do I care anyway? Tss. Siguro dahil kay Darwin, sa pakiusap nito. Tama.

"Wala naman akong sinabi na hindi mo kaya ang sarili mo. Ang akin lang, hindi mo rin alam kung ano ang kayang gawin ng mga lalaki. Lalo na kung may masamang plano hindi lang sa 'yo kundi pati na rin sa shop ni Darwin."

"Sus! So, ang concern mo talaga ay ang shop ni Darwin hindi ako? Dami mo pang sinasabi!"

"Huh? Syempre sa 'yo rin-"

"Bakit ka concern sa 'kin? Aber?"

"Dahil nga ibinilin ka sa akin ni Darwin," sagot ko.

"Trabaho ko ang concern niya kaya niya ako binilin sa 'yo pero hindi niya ako pinababantayan sa 'yo."

Hindi ako makapagsalita. Oo nga pala. Tss. Sinabi ko bang babantayan ko siya? Parang hindi naman? Hindi nga ba?

Tumayo ako at kinuha ang calling card ko at inilapag sa mesa na nasa pagitan namin. Tinignan niya ito bago tumingala sa akin.

"Kung magbabago ang isip mo, just call me. Mahirap magtrabaho ng mag-isa lalo na kung inaabot ng gabi. Baka ako pa ang masisi ni Darwin kapag may nangyari sa 'yo."

I didn't wait for her answer and left that shop. When I got into my car, I felt as if I had been holding my breath for a while.

"Saan ba galing mga pinagsasabi ko? Ano namang pake ko kung mapahamak ang mayabang na 'yon? Tss."

Pero kapag minamalas ka nga naman...

"Shit! Bakit ayaw mag start? Bakit ngayon pa?"