Se connecterPartager
Episode-06 จุดอ่อน
Date de publication:
2026-08-01 20:28:49“นี่ป้าศรี ลูกหมี และลูกศร” เขาแนะนำแม่บ้านให้ฉันได้รู้จัก
“สวัสดีค่ะ สวัสดีพี่ ๆ ทุกคนด้วยนะคะ” ฉันกล่าวทักทายและยกมือไหว้ทุกคนอย่างมีมารยาท รวมไปถึงพี่การ์ดที่อยู่บริเวณนี้ด้วย ทุกคนอายุมากกว่าฉันแน่นอน
“ขาดเหลืออะไรบอกพวกพี่ได้นะคะไม่ต้องเกรงใจ”
“ใช่ค่ะ หรืออยากกินอะไรก็บอกได้เหมือนกัน” พี่ลูกหมีกับพี่ลูกศรพูดขึ้นอย่างเป็นกันเอง
“นั่นลูกสาวหนูเหรอ” ป้าศรีถามขึ้นมาบ้าง
“ค่ะ แกยังเด็กถ้าเผลอทำกิริยามารยาทไม่น่ารักใส่ทุกคนตักเตือนได้เลยนะคะหนูอนุญาต เขาล้างจานได้ซักผ้าได้เรียกเขาให้ช่วยได้เลยค่ะ” ฉันสอนลูกไว้แต่เล็ก ๆ ทำให้ชินให้รู้สึกว่าเป็นกิจวัตรประจำวันไม่ใช่ทำเพราะถูกใช้
“น่าตาจิ้มลิ้มจัง ไม่ค่อยเหมือนหนูเลยสงสัยจะเหมือนพ่อเขา”
“เหมือนแม่เขาค่ะ”
“แม่เขา...” เหมือนป้าศรีอยากพูดอะไรแต่ก็เงียบไปอีก
“เหมือนใครก็ช่างเถอะ เข้าครัวกับพี่ดีกว่ามีขนมให้กินเยอะเลย” พี่ลูกศรพูดแทรกขึ้นจากนั้นกอดคอพาน้ำขิงเดินหายไปอีกด้านหนึ่ง
“มื้อเย็นวันนี้คุณธัญให้เตรียมอะไรเป็นพิเศษไหมคะ” ป้าศรีถามขึ้น
ได้ยินแบบนั้นคุณธัญจึงหันมาทางฉัน
“เธอกับลูกชอบหรือไม่ชอบอะไรบอกแม่บ้านได้เลยนะ เสร็จแล้วตามฉันมาที่ห้องชั้นบนด้วย”
“ค่ะ”
คล้อยหลังคุณธัญฉันจึงเดินตามป้าศรีมายังครัว จะบอกว่าห้องครัวก็ดูแคบไปหน่อย หรูหราสมฐานะเกินไปมาก
“หนูแพ้อะไรไหมลูก”
“ไม่แพ้ค่ะ หนูกินได้ทุกอย่าง ส่วนลูกหนูขอเว้นขิงไว้อย่างเดียวค่ะ”
“เหมือนคุณธัญเลย เขาก็ไม่ชอบขิง” ป้าศรีว่ายิ้ม ๆ ดูท่าทางแล้วเขาน่าจะอยู่กับคุณธัญมานานนะคะ
“ป้าอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้วคะ”
“ตั้งแต่ป้าเป็นสาว ๆ นั่นแหละ”
“คิกคิก”
“อยู่ตั้งแต่เกิดนั่นแหละลูกพ่อของป้าเป็นลูกน้องคนสนิทของพ่อคุณธัญ ส่วนแม่ป้าก็เป็นแม่บ้านนี่แหละแต่ตอนนี้เสียไปหมดแล้ว”
“อ๋อ...”
“บางทีคุณธัญเขาจะดูลึกลับไปหน่อยหนูอย่าถือสาเลยนะหากว่าเขาอารมณ์ร้ายหรือโวยวายขึ้นมา”
“เขาเจ้าอารมณ์ขนาดนั้นเลยเหรอคะ”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกก็ตามประสาผู้มีอิทธิพลนั่นแหละ”
“หรือจะพูดให้ถูกแล้วแต่ว่าวันนั้นเจออะไรมามากกว่า สถานการณ์ตึงเครียดไปตามอารมณ์” พี่ลูกหมีกับพี่ลูกศรพูดขึ้นมาบ้าง
“เป็นธรรมดาค่ะ เขาคงต้องแบกรับอะไรหลาย ๆ อย่าง”
พูดคุยกับบรรดาแม่บ้านอยู่ครู่หนึ่งฉันก็มาหาคุณธัญตามที่เขาสั่ง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ขออนุญาตค่ะ”
“เชิญ...”
“มีเรื่องสำคัญนอกเหนือจากในสัญญาอีกใช่ไหมคะ”
“เธอรู้ได้ยังไง”
“ไม่รู้สิแปลก คุณลึกลับขนาดนี้”
“ทุกอย่างเป็นความลับเธอจำได้ใช่ไหม”
“จำได้ค่ะ”
“เมื่อไหร่ก็ตามที่ก้าวเท้าออกจากบ้านหลังนี้นั่นคือความลับ ไม่ว่าเธอมีเหตุจำเป็นต้องออกไปไหนจะต้องไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นพี่เลี้ยงธาวิน และจะต้องไม่มีใครรู้ว่าธาวินเป็นใคร!” นี่คงเป็นเหตุผลที่ให้ค่าตอบแทนสูงสินะ
“คุณไม่ต้องการให้ใครรู้การมีอยู่ของน้องธาวิน หนูเข้าใจแบบนี้ถูกต้องใช่ไหมคะ?”
“ถูก”
“ถ้าอย่างนั้นหนูจะเปลี่ยนชื่อให้ใหม่ อยู่กับคุณเขาคือน้องธาวิน ถ้าอยู่กับหนูชื่อน้องนับตังค์ค่ะ”
“นับตังค์?”
“ชื่อนี้แหละเหมาะสุดแล้ว พ่อรวยขนาดนี้นอนนับตังค์ไปยันโตนั่นแหละไหน ๆ ก็เกิดมาบนกองเงินกองทองแล้วนี่”
“ก็คิดได้เนอะ”
“แน่นอน” ฉันว่าพลางไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจมากนัก “อย่าลืมนะคะหนึ่งอาทิตย์นี้คุณห้ามเข้ามายุ่งวุ่นวายหนูจะอยู่กับน้อง”
“อืม”
“มีอะไรอีกไหมคะ”
“ฉันจะส่งลูกเธอไปเรียนศิลปะป้องกันตัว เธอมีความเห็นว่ายังไง”
“คุณคงจะไม่ให้น้ำขิงจับปืนจับมีดอะไรแบบนี้หรอกนะ”
“ก็ไม่แน่”
“...”
“เรียนรู้ไว้ก็ไม่เสียหายมีแต่ได้กับได้ อีกอย่างเรียนกับครูผู้เชี่ยวชาญอย่างดีเธอไม่ต้องห่วง เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินจะได้เอาตัวรอดได้”
“ขึ้นหลังเสือแล้วลงยากสินะ หนูรู้สึกว่าคุณเดินไปทางไหนหนูก็ต้องเดินไปทางนั้นด้วยไม่ว่ามันจะอันตรายหรือไม่ก็ตาม”
“คิดแบบนั้นถูกแล้ว ถ้าบอกว่าไม่อันตรายเลยก็คงโกหกสินะ”
“หนูรู้ว่าอันตรายตั้งแต่ได้ยินชื่อคุณแล้ว ที่หนูรับหน้าที่นี้เพราะหนูอยากมีเงินเยอะ ๆ หนูอยากสบาย กินอิ่มนอนหลับโดยที่ไม่ต้องมากังวลว่าเดือนนี้เงินจะพอใช้ไหม” สิบปีที่มีน้ำขิงเข้ามาในชีวิตฉันสู้มาตลอด เงินมากเงินน้อยฉันทำทุกอย่างไม่เคยเกี่ยง “ลำบากมาหลายปีความฝันเดียวของหนูคือนอนใช้เงินเท่านั้นแหละค่ะ ไม่ต้องห่วงหนูไม่ลืมหน้าที่ตัวเองหรอก”
“อยู่ในสถานการณ์จริงเธออาจจะเปลี่ยนความคิดก็ได้”
“มาลองดูกัน”
“...”
แยกกับคุณธัญฉันก็เข้ามาดูน้องวินซึ่งยังหลับอยู่ เด็กเล็กถ้านอนสบายเขาจะหลับนานค่ะ ฉันรู้เพราะฉันเลี้ยงน้ำขิงมาตั้งแต่เขาอยู่ในท้องแม่เขานั่นแหละ
“อยู่กับน้องก่อนนะแม่จะเอาขวดนมไปล้าง”
“หนูเล่นโทรศัพท์นะ”
“อย่าเสียงดังนะ”
ระหว่างที่น้องวินนอนฉันเก็บกวาดทุกอย่างที่กระจัดกระจายให้เข้าที่ และเพิ่งสังเกตว่าของเล่นน้องวินมีแต่ปืนกับมีดทั้งนั้น บางชิ้นยังไม่แกะเลยด้วยซ้ำ เขานี่มันบ้าบอจริง ๆ หาอะไรแต่ละอย่างมาให้ลูกเล่นไม่เข้าท่า
“ป้าคะมีจุกนมใหม่ ๆ ให้น้องวินไหม” ทุกขวดที่ฉันล้างจุกขาดแทบจะทุกอันค่ะ
“นี่ค่ะ มีเยอะเลย” ป้าศรีเอยพร้อมกับหยิบออกมให้ฉัน “ของใช้ส่วนตัวพวกสบู่อาบน้ำ แปรงล้างขวดนมก็มีนะลูก พี่เลี้ยงคนก่อน ๆ เขาซื้อไว้เยอะ”
“พูดถึงพี่เลี้ยงคนก่อน เขาออกกันทำไมคะ เงินเดือนตั้งแพง”
“อยู่ไปอีกสักพักหนูจะเข้าใจเอง”
“บอกมาเถอะค่ะป้าหนูไม่กลัวหรอก ชีวิตนี้หนูกลัวอย่างเดียวกลัวไม่มีเงินใช้” บอกออกไปอย่างไม่คิดอะไร เงินเท่านั้นค่ะที่ทำให้เราอยู่รอด
“มันอันตรายไง ก่อนเข้ามาเหยียบที่นี่หนูคงเซ็นสัญญามาแล้ว”
“เรียบร้อยค่ะรับทราบทุกรายละเอียดเลยแหละ แต่หนูไม่กลัวหรอก ชีวิตนี้หนูผ่านเรื่องน่ากลัวมามากแล้ว” แน่นอนว่ามันยากที่จะอธิบายให้ใครเข้าใจ จากวันนั้นจนถึงวันนี้ฉันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
“ดูใจเด็ดจัง ยังไงก็ช่างถ้าอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยดีนักหนูต้องเอาตัวรอดให้ได้นะ”
“เข้าใจแล้วค่ะหนูจะมีสติให้มาก ๆ” ไม่รู้หรอกว่าไอ้สถานการณ์แบบนั้นมันเป็นยังไงที่แน่ ๆ ฉันต้องเจออยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่ากับใคร ที่ไหน และเมื่อไหร่
“น้องวินวัยสองขวบ เปลี่ยนพี่เลี้ยงมาแล้วถึงหกคน หนูเป็นคนที่เจ็ด หกคนนั้นเสียชีวิตแล้วทั้งหมด...ป้าบอกได้แค่นี้ มากกว่านี้หนูคงต้องหาคำตอบเอาเอง”
“คุณธัญเขาเป็นผู้มีอิทธิพลกว้างขวาง ศัตรูคู่แข่งเขาต้องมีอยู่แล้วค่ะ จุดอ่อนของเขาก็คือน้องวิน เหตุผลหลักมีแค่นี้เองค่ะ”
“...” ป้าศรีเงียบแล้วมองหน้าฉันอยู่แบบนั้น ไม่แน่ใจว่าฉันพูดอะไรผิดไปไหม “รู้ไหมว่าหนูฉลาด ไหวพริบดีเหมือนใครสักคน”
“ใครเหรอคะ ยังมีคนสวยเท่าหนูอีกเหรอเนี่ย”
“แม่น้องวิน”
“...”
Dernier chapitre
You are mine เมียรักของมาเฟีย ตอนพิเศษ (จบ)
วันเวลาเดินไปตามหน้าที่ของมัน งาน เงิน ความรัก ทุกอย่างผลิบานแบบคาดไม่ถึงเลยทีเดียว “หนูเหนื่อยจัง” ภรรยาคนสวยเริ่มบ่นด้วยขนาดหน้าท้องของเธอที่ใหญ่ขึ้นมันทำให้เจ้าตัวใช้ชีวิตลำบาก “อีกไม่นานก็คลอดแล้วเธออดทนหน่อยนะ” ประโยคทำนองนี้ถูกพูดออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนคนฟังรู้สึกเบื่อหน่าย“อยากคลอดวันนี้เลยค่ะ”“ไม่ได้! แม่จะคลอดอย่างเดียวเลย” น้ำขิงที่ฟังอยู่ค้านขึ้นมาบ้าง “พูดเล่นไปอย่างนั้นแหละ” เธอตอบเสียงเรียบเหมือนไม่คิดอะไรแต่ในใจไม่ใช่แบบนั้นเลย “มันเป็นยังไงไหนว่ามาซิ” ธัญกรถามขึ้นมาบ้างเมื่อเห็นท่าทีเบื่อหน่ายของเมียรัก“อึดอัดค่ะ ปกติหนูทำอะไรด้วยตัวเองตลอดแต่นี่ขนาดแค่จะเข้าห้องน้ำยังต้องให้คนช่วยพยุง หนูรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระคนอื่น” “ใครบอกว่าเมียเป็นภาระ” “ไม่มีใครบอก หนูพูดเอง” น้ำเสียงใสยังคงตอบกลับด้วยท่าทีออดอ้อน “แล้ววันนี้คุณไม่ไปทำงานหรือไง” “ให้ลุกซ์ไปแทนแล้ว” ทุกวันยังคงเหมือนเดิม เขาไม่มีเรื่องผู้หญิงมากวนใจเธอเลยจะมีก็แต่เรื่องงานที่เข้ามาผิดจังหวะเท่านั้นเอง ในส่วนของอีริคเขาแต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว ธุรกิจที่ทำร่วมกันกำลังเติบโตไปด้วยดี เรื่องผิดพลาดในอดีตต่างฝ
You are mine เมียรักของมาเฟีย Episode-40 บทส่งท้าย
ภายในระยะเวลาสองปีชีวิตฉันเปลี่ยนไปหลายอย่างมาก เรื่องที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นก็ดันเกิดขึ้นจนตั้งตัวไม่ทัน “แม่มีน้องเหรอ” มัวแต่เหม่อคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนไม่ได้สังเกตว่าน้ำขิงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ “คุณพ่อบอกว่าแม่มีน้อง” “ใช่ค่ะ” นึกคำพูดไม่ออกด้วยซ้ำว่าจะอธิบายให้ลูกฟังแบบไหน แต่พอเห็นรอยยิ้มของน้ำขิงแล้วมันก็คลายความกังวลไปได้เยอะ “กับคุณลุงใช่ไหมคะ แม่เป็นแฟนกับคุณลุงใช่ไหม”“แฟนเหรอ แฟนก็แฟน”“คิกคิก”“หัวเราะอะไร ดีใจอะไรขนาดนั้น”“หนูจะได้เป็นพี่สาวแล้วนะ” “อยากเป็นพี่สาวเหรอ”“ใช่!” น้ำขิงยังคงพูดไปยิ้มไป “พี่อลิซก็มีน้องนะ หนูจะเป็นพี่สาวเหมือนกัน” “งั้นเหรอ แล้วถูกคุณย่าดุบ้างหรือยัง” ว่าจะถามหลายครั้งลืมตลอด “ไม่ดุค่ะ ย่าใจดีมาก”“อยู่บ้านเขาต้องเกรงใจเขาให้มาก ๆ นะ ทำตัวดี ๆ อย่าให้ใครมาว่าเราได้ว่านิสัยไม่ดีกินไม่เก็บไม่ล้างไม่สะอาด”“หนูทำตลอดแต่ส่วนมากพี่แม่บ้านจะทำให้”“นั่นแหละ เรายิ่งต้องเกรงใจเขาให้มาก ขอบคุณค่ะขอโทษค่ะ ใช้คำนี้ให้ชิน ให้เป็นเรื่องปกติ”“เข้าใจแล้วค่ะ” “แล้วนี่ใครมาส่ง”“คุณพ่อค่ะ น่าจะคุยกับคุณลุงอยู่ข้างล่าง” คุยกับน้ำขิงต่ออีกนิดหน่อยฉั
You are mine เมียรักของมาเฟีย Episode-39 เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
หลายเดือนผ่านไปหลังจากเหตุการณ์วันนั้นเรื่องราวของเขาดังสะพัดไปทั่ว โดยเฉพาะแวดวงในธุรกิจ แน่นอนว่ามันเป็นไปตามความต้องการของเขา “หนูมีปืนด้วย” เสียงเล็กดังขึ้นพร้อมกับอวดปืนของเล่นกระบอกใหม่ที่อีริคซื้อให้ “ใครซื้อให้ครับ”“พ่อซื้อให้เลย” “เหรอ ... แล้วแบบนี้ป๊าจะให้อะไรหนูดีนะ ปืนก็มีแล้ว ของเล่นอื่นก็เต็มไปหมด”“น้อง”“อะไรนะ” เขาถามย้ำอีกครั้งเพราะไม่มั่นใจว่าได้ยินผิดหรือเปล่า “น้องไง พี่มีน้องตรงนี้แล้วก็ตรงนี้” ไม่พูดเปล่านิ้วเล็กยังจิ้มลงบริเวณหน้าท้องของพี่เลี้ยงคนสวยที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ อีกด้วย “สองคนเลยเหรอ”“ใช่! ข้างนี้ผู้หญิงข้างนี้ผู้ชาย” พูดไปก็ยิ้มไปตามประสา แต่คนฟังอย่างน้ำแข็งกลับนิ่งไปแทน “หนูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” พูดจบเธอก็ลุกออกไปทันที คล้อยหลังน้ำแข็งเขาใช้ความคิดอยู่หลายนาที ทุกครั้งที่มีอะไรกันเขาไม่เคยป้องกันเลย และตัวเธอเองก็ไม่เคยค้านเรื่องนี้ “ลูกศร”“ค่ะคุณธัญ”“ผมอยากได้ที่ตรวจครรภ์” เขาพูดพร้อมกับยื่นเงินให้“ตอนนี้เหรอคะ”“ใช่!”“สักครู่นะคะ” แม่บ้านรับคำสั่งแล้วรีบออกไปซื้อที่ร้านขายยาใกล้บ้านทันที ราวครึ่งชั่วโมงที่ตรวจครรภ์จำนวนห้าอันก็อยู่ในม
You are mine เมียรักของมาเฟีย Episode-38 นายหญิง
You are mine มาเฟียคลับ“มีอะไรผิดปกติไหม” “ไม่มีครับ แต่นายใหญ่เตือนมาให้คุณระวังตัวเป็นพิเศษ”“อืม”“ผมคิดว่ามันคงยังไม่กล้าทำอะไรตอนนี้หรอก”“แต่ฉันคิดว่ามันจะทำนะ” เขาบอกออกไปตามความรู้สึกของตัวเอง “ให้คนตามดูน้ำแข็งไว้ มีอะไรไม่ชอบมาพากลจัดการได้เลย”“ครับนาย” ตั้งแต่เลิกสนใจอีริคเขามีเวลาสนใจเรื่องอื่นมากขึ้น โดยเฉพาะคู่แข่งที่จ้องจะเล่นงานเขาอยู่ตลอดเวลา “เชือดไก่ให้ลิงดูเคยได้ยินไหม” น้ำเสียงเย็นยะเยือกเอ่ยพลางเหยียดยิ้มให้กับเรื่องที่วิ่งวนอยู่ในความคิด “ใครก็ช่างที่ยุ่งกับเราจัดการมันได้เลย ไม่คุย ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ถ้ากล้าลองดีก็มา”“ครับ” ลุกซ์รับคำสั่งแล้วกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง เขารักตัวแต่ไม่กลัวตาย สำหรับธัญกรแล้วเขาสามารถให้ได้แม้กระทั่งชีวิต หลายวันผ่านไปวันเวลาเดินไปตามหน้าที่ของมัน ทุกอย่างดีขึ้นตามลำดับแต่การใช้ชีวิตของเขายังคงเหมือนเดิม ต่างกันตรงที่ตอนนี้ต้องคอยดูแลคนตัวเล็กเป็นพิเศษเท่านั้นเองครืด ... ครืด ...สายเรียกเข้าแทรกเข้ามาระหว่างที่เขากำลังประชุมอยู่ ปลายสายคือน้ำแข็งซึ่งปกติแล้วเธอจะไม่ค่อยโทรหาเขาสักเท่าไหร่ถ้าไม่มีธุระสำคัญ“ว่ายังไงครับ”(
You are mine เมียรักของมาเฟีย Episode-37 เมีย
“ยิ้มอะไรล่ะคะ” ฉันถามคุณธัญที่ตอนนี้เขาเอาแต่มองฉันแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่แบบนั้น “เปล่า”“ไม่ต้องมายิ้มอยู่ไปเอาชุดใหม่มาให้หนูเลย” “พอเป็นเมียแล้วสั่งอย่างเดียวเลยนะ”“ไม่ได้สั่งแค่บอกเฉย ๆ”“เถียงเก่ง” บ่นพึมพำแต่ก็ออกจากห้องไปเพื่อหาชุดใหม่มาให้ฉัน นานหลายนาทีที่ฉันมองตัวเองผ่านกระจก ความรู้สึกตอนนี้คืออะไรฉันยังตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน ...ช่วงสายเราเดินทางกลับกันค่ะ ก่อนเข้าบ้านไม่ลืมแวะไปรับน้องวินที่บ้านของคุณธีร์ด้วย “โอ้โห...” เสียงทักทายดังขึ้นแต่ก็ไม่มีอะไรเป็นคำพูดออกมา มีเพียงรอยยิ้มและสายตาอะไรไม่รู้ที่มองฉันกับคุณธัญสลับกัน“อย่าแซว” คุณธัญพูดขึ้นก่อนจะเดินตรงเข้าไปในตัวบ้าน “ลูกล่ะ”“หลับอยู่ในห้องรับรองโน่น”“รอให้ตื่นก่อนแล้วกัน” เขาตอบเสียงเรียบแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาพี่ลุกซ์ เลิกสนใจคุณธัญแล้วมองสำรวจไปรอบบริเวณตัวบ้านแทน ที่นี่กว้างมากแถมรอบนอกยังมีสวนหรืออะไรสักอย่างอยู่ด้วย ฉันมองไม่ออกค่ะรู้แต่ว่ามันมีทางเดินเข้าไป ดูลึกลับน่าค้นหายังไงไม่รู้สิ “เหม่ออะไร” “ในนั้น...” “สวนสัตว์ไอ้ธีร์ ไม่มีอะไรให้สนใจหรอก” เขาพูดแบบขอไปทีเหมือนไม่อยากให้ฉัน
You are mine เมียรักของมาเฟีย Episode-36 บังเอิญได้เสีย
“ไม่ใช่ทางกลับบ้านนี่คะ” คนตัวเล็กค้านขึ้นเมื่อเส้นทางของรถมันเปลี่ยน “คุณจะไปไหนช่วยเกรงใจชุดแม่บ้านของหนูด้วย” ได้ยินแบบนั้นเขาจึงเหลือบมองเธอเล็กน้อย เสื้อรัดรูปกับกางเกงขาสั้นแค่นั้น “ไม่มีใครสนใจหรอกเธอคิดมากไปเอง” “คุณก็พูดได้สิ ตัวเองหล่ออย่างกับเจ้าชาย” “เข้าใจประชดแฮะ” แค่เพียงไม่นานรถก็จอดที่รีสอร์ตของเขา “ค้างที่นี่นะ เรื่องชุดฉันให้คนเตรียมไว้แล้ว”“ค่ะ” มองสำรวจไปรอบบริเวณเงียบสงัดเพราะยังไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ มีเพียงเขากับลูกน้องไม่กี่คนเท่านั้นที่มาพัก“มองหาอะไร”“เปล่าค่ะแค่รู้สึกว่ามันน่ากลัว” “ไม่หรอกเธอคิดมากไปเอง” พูดจบก็เดินนำมายังห้องพัก “นอนด้วยกันไหม หรือเธอจะนอนห้องโน้นก็ได้นะ”“...” มองชั่งใจอยู่หลายนาทีแต่สุดท้ายก็ข้ามผ่านความกลัวไปไม่ได้ “นอนด้วยค่ะเดี๋ยวผีหลอก”“ไร้สาระ” ถึงกับส่ายหน้าให้เลยทีเดียว “มีเตียงเดียวถ้าไม่นอนพื้นก็คงต้องนอนกับฉัน”“มันก็คงเป็นแบบนั้นล่ะมั้ง” ตอบอย่างไม่ใส่ใจมากนักแล้วเดินสำรวจไปทั่วบริเวณห้อง “ที่นี่กว้างกว่าที่โน่นอีกนะคะ”“ที่กาญจนบุรีอะเหรอ”“ใช่ค่ะ”“ธรรมดาที่นั่นมันมีพื้นที่จำกัด” “แต่รูปทรงคล้ายกัน บ่งบอกถ
Vous vous intéresseriez aussi à
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
Tiwa31.9K Vuesเด็กเลี้ยงมาเฟีย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก21.8K Vuesเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด12.2K Vuesเด็กฝึกงานของแม็กเครย์
รีล์ม17.4K Vuesมาเฟีย คลั่งเซ็กซ์ SM25++
เด็กหญิงพุงกลม1.1K Vuesเมียเด็กคนโปรดของเจ้าพ่อมาเฟีย
Mayji Mirin1.1K Vuesเด็กพยศของประธานเหนือ
นิษฐา012.1K Vuesดอกไม้นายหัวเถื่อน
เย้ายวน445 Vues
