ZARCHX MONTENEGRO 4

Pagkapasok niya ng restaurant, inilibot niya ang paningin para makita ang kaibigan, nakita niya itong kumakaway sa kaniya kaya nakangiting tinungo niya ang kinaruruunan nito.

“Amary-baby, I miss you!” Sinalubong siya nito nang yakap at gumanti naman kaagad siya dito lalo pa’t miss na miss niya na ito.

“Me too.” Tipid niyang sagot. “I miss you!”

Umupo sila at tinawag naman ni Amber ang Waiter, umorder sila ng makakain. Habang naghihintay ng order ay nagku-kwentuhan sila ng kaibigan.

“Girl, ang laki ng pinagbago mo. Sigurado ka bang okay ka lang? Ikaw ba talaga ang luxurious best friend ko?” Nag-aalalang puna nito sa kaniya.

Siguro nagtataka ito na wala siyang suot kahit isang alahas. Walang magandang suot katulad ng dati na kapag lumalabas siya ay para siyang pupunta sa isang celebration sa ganda ng ayos niya.

“Oo naman, bakit mo naman na tanong iyan?” Pilit niyang pinapasigla ang boses para makita ng kaibigan na ayos lang siya at masaya sa buhay na mayroon siya.

Pinakatitigan siya nito. “Alam kung hindi, sino bang magiging masaya kung hindi ka gusto ng lalaking pinakasalan mo? Tell me, may nangyayari ba? Sinasaktan ka ba niya?”

Napalunok siya sa tanong ng kaibigan. “Tingnan mo nga ang sarili mo, look, ang layo-layo mo na sa Amary na kilala ko,”

Alam nitong hindi siya gusto ng asawa pero hindi niya ikinu-kwento dito ang buong nangyayari katulad ng physical na pananakit nito sa kaniya dahil kapag nagkataon.

Magsusumbong ito sa mga magulang niya at sigurado siyang babawiin siya ng mga ito, ayaw niya iyong mangyari hindi dahil sa hindi pa muling nakakabangon ang kanilang kompanya kundi dahil sa mahal na mahal niya ang asawa.

“No offense, Girl, pero mukha ka ng lusyang! Ang dry ng buhok mo, kailan ka ba huling pumunta sa salon? ‘Yang suot mo, hindi ka naman ganiyan manamit, ang Amary na kilala ko ay mahilig sa sexy fashionable clothes, the sexiest thing she had is her beautiful smile. Where is it?”

Yumuko siya.

“I’m just busy these past few days.” Tipid niyang sagot.

Abala siya palagi at hindi niya alam kung paano aayusin ang sarili dahil isa lang naman ang kaniyang nais, iyong mahalin rin siya ng kaniyang asawa.

“Amary. May iba pa bang problema maliban sa ayaw sa'yo ng asawa mo? Sinasaktan ka—” Hindi niya na pinatapos ang sinasabi ng kaibigan.

“Ano ka ba, saan mo naman nakuha ‘yan? Nandidito tayo para pag-usapan ang mga bagay na nangyari sa atin nitong nakaraan na hindi magkasama...”

“... At kasama ang tanong ko, kaya sagutin mo.” Pinandilatan siya nito.

Huminga siya ng malalim bago tumingin sa mata nito.

“Ayos naman kami ni Zarchx, pero hindi kasing-ayos ng isang tunay na mag-asawa.—Teka nga, bakit ako lang ang tinatanong mo, iyong sa inyo ni Lance kamusta naman, ah?” Ganti niya dito dahilan para mapa-irap ito sa kawalan.

“Wag na nating pag-usapan ang ulol na iyon dahil na i-stress lang ako sa kaniya. Alin ba kasi sa ayaw ko sa kaniya ang hindi niya maintindihan?” Halata sa boses nito ang pagka-irita na mukhang ayaw na ayaw talaga nito sa binata.

“Mabait naman si Lance bakit hindi mo pagbigyan? Wala namang masama kung susubukan mo—

“—Hep! Hep! Hep! Wag mo akong ibugaw sa kaniya, best friend mo pa rin ako kahit na sabihin mo pang kaibigan mo siya, hm?”

Sa pagkakataong ito, si Amber naman ang napa-irap, kinakasuklaman talaga nito ang binata kahit na mabuti naman itong tao.

Napaisip siya na nasa pareho silang sitwasyon ni Lance. Ganu'n rin kasi sa kaniya ang asawa niya. Ayaw na ayaw nito sa kaniya kahit na wala namang mali sa kaniya at wala siyang ginagawang masama, mabuti siyang babae. Naisip niyang pareho silang naghihintay ni Lance ng tamang panahon para tanggapin ng taong kanilang minamahal...

Bandang alasais na naka-uwi si Amary dahil pagkatapos nilang kumain ay naglibot pa sila sa Mall. Niyaya siya nitong magpa spa pero tumangi siya hindi dahil sa ayaw niya kundi dahil sa ayaw niyang makita nito ang kaniyang mga pasa na natatakpan ng long sleeve niya.

Hindi na siya nag-abala pang magpalit pa dahil gabi na nagluto na siya ng hapunan dahil abala ang lahat ng katulong sa paglilinis ng buong bahay sa laki ng mansion.

Napagkaalaman ni Amary na nasa labing anim ang katulong dito maliban sa mga driver at guard. Pinaghahandaan kasi nito ang pagbabalik ng Lolo ni Leon na si Don Leon.

Pasado alas syete na siya natapos sa pagluluto kaya inihanda niya na ang mesa, hindi niya alam kung anong oras darating ang asawa kaya hinain niya na lang ito kung sakaling hindi pa ito naghahapunan, kakain ito.

Busog pa naman siya kaya iniwan niya na ang mesa umakyat siya para makapagpalit na ng damit dahil baka maabutan pa siya ng asawa ng ganu'n ang ayos.

“Saan ka galing?”

Nahigit ni Amary ang hininga ng marinig niya ang boses ng asawa nang hindi niya pa nga na isasara ang pinto. Napapikit siya dahil hindi niya akalain na nakauwi na ito ng ganitong oras hindi niya rin ito napansing dumating, siguro dati na itong nandidito sa loob ng kwarto.

Dahan-dahan siyang humarap para makita ito, nagulat siya ng nasa harapan niya na ito at galit na galit ang kaniyang mukha.

“Saan ka galing?!” Pag-uulit nito dahilan para mapaigtad siya sa gulat ng pagsigaw nito.

“Sagot!!” Sigaw nito at hinawakan ang kaniyang panga paharap dito kaya nakatutok siya sa galit nitong mukha.

“Kating-kati ka talaga ‘no? Ilang lalaki na ba ang nakatikim sa'yo? P*****a Amary! Sinasabi ko sa'yo, wag mong hintayin na ako mismo ang makahuli sa inyo, dahil kahit ilang lalaki pa iyang nakapasok sa'yo—” Winaksi ni Amary ang kamay ni Zarchx na nakahawak sa panga niya.

“Ano bang pinagsasabi mo, Leon?! Lumabas ako para kitain si Amber hindi ako ang babae na katulad ng iniisip mo!” Hindi niya alam kung saan nanggagaling ang lakas niya para sagutin ito ng buong lakas.

Kung mayroon mang dapat magalit ay siya iyon, dahil ito ang mayroong babae. May ebidensya siyang nakita.

“Putang Ina. Amary ako ba talaga ginagago mo?! Ginamit mo pa ang kaibigan mo sa kababoyan mo?! Tangina, Amary! Magpapaka-ulol ba ang putangina kung kapatid kong nandidito ang magaling mong kaibigan?!” Nagulat si Amary.

Malalaki ang mata na nakatingin siya sa asawa dahil malinaw sa pandinig niya na tinawag nitong kapatid si Lance Javier!

Zarchx Montenegro ang pangalan ng asawa niya paano nito na sasabing kapatid si Lance Javier? All she know that Lance and Zarchx was a close friend.

Napahaplos sa mukha si Zarchx na para bang natauhan rin sa salitang lumabas sa kaniyang bibig. Maharas nitong hinila siya sa braso.

“Hindi mo ako lubusang kilala, Amary dahil nagkamali ka sa pagpili na ako ang pinakasalan mo! Nakatali man ang pangalan ko sa pangalan mo pero hinding-hindi mo mababago ang pagkatao ko!”

Nag-aapoy sa galit na sambit ito sa kaniya na ikinapikit niya hindi dahil sa malakas nitong sigaw kundi dahil sa masakit ang pagkakahawak nito sa kaniyang braso.

“Hindi ka lalabas ng bahay hangga't hindi ko sinasabi, makikita mo kung anong kaya kung gawin sa'yo. Tandaan mo Amary, sa susunod na lalabas ka ng walang pasabi makikita mo ang hinahanap mo!” Pabagsak siya nitong binitawan dahilan para mapasalampak siya sa sahig.

Nakatitig lang siya sa nilabasang pinto ng asawa habang nanlalabo na ang kaniyang paningin dahil sa dami ng luha na kumakawala sa kaniyang mga mata.

Bakit ang hirap para dito na paniwalaan siya na ang kaibigan niya ang kasama niya? Isa pa na banggit nito na kapatid, wala namang ibang humahabol sa kaniyang kaibigan kundi si Lance Javier.

Papaano sila naging magkapatid na ang layo ng kanilang pangalan sa isa’t-isa? Siguro nga hindi niya pa lubusang kilala ang kaniyang asawa. Kailangan niyang malaman kung anong tunay na pagkatao ng kaniyang asawa at ang ugnayan nito kay Lance Javier na naging kaibigan niya.

Nanghihinang tumayo siya sa pagkakasalampak sa sahig upang magtungo sa kaniyang silid ng hindi pa siya nakakatatlong hakbang ng madulas siya at muli siyang sumalampak sa sahig.

Tiningnan niya ang madulas na plastic na may lamang kulay puti, dinampot niya iyon para pagmasdang mabuti ng mapagtanto niya kung ano ito.

Kaagad niya itong nabitawan at walang sabi-sabing nakaramdam siya ng pandidiri at tumakbo patungong banyo at nagsusuka.

Condom na gamit na ang naapakan niya!

Nagsusuka siya sa lababo dahil sa pandidiri, hindi niya mapigilang mapaiyak ng tahimik. Nag-uwi ng ibang babae ang kaniyang asawa, ang babaeng iyon rin ba ang may gawa ng mantsa sa damit nito?

Hindi na ito bago sa kaniya dahil ng una itong nag-uwi ng babae. Maghapon siyang walang kain dahil hindi siya makalabas sa kwarto dahil nasa loob maghapon ang asawa na may kasamang ibang babae na gumagawa ng kababalaghan.

Hindi niya kilala ang babae dahil hindi niya ito na silayan. Hindi niya naman magawang lumabas dahil madadaanan niya ito hindi niya kayang makita ang ginagawa nito dahil alam niyang madudurog siya sa pagkakataong iyon.

Tiniis niya ang gutom at sakit. Maghapong puro ungol at halinghing ang kaniyang naririnig at walang tigil sa pagluha ang kaniyang mga mata nanpg araw na iyon.

Ibinibintang nito ang bagay na hindi naman niya gawain, masakit sa kaniya ang mga sinasabi nito. Her husband didn't respect her as a wife, and he didn't respect her as a woman.

Hindi niya alam kung nakalimutan nitong linisin ang ginamit nito o sinadya nitong makita niya ang bagay na iyon para masaktan siya.

She's really miserable. Dapat pa kaya siyang lumaban o sumuko na? Unti-unti na siyang nadudurog, sobrang sakit na.

“Bakit mo ba ginagawa sa akin ‘to?”