บทที่8 secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้(มิกกี้)

“สาวๆ มานั่งนี่กันไหม” พายุตะโกนเรียก

“ไปกันค่ะ” มิกกี้เดินนำทุกคนไปนั่งรวมกัน สักพัก พี่มาโก้ชวนทุกคนไปเล่นน้ำในลำธารหลังบ้านลุงเลโอ ทุกคนไปเปลี่ยนชุดแล้วก็เดินตามกันไป

“ว้าย! น้ำเย็นมาก มิกกี้เปลี่ยนใจดีกว่าค่ะ คิดว่าแค่นั่งเล่นบนก้อนหินดีกว่าไม่อยากลงไปแช่น้ำ พี่แจบอมช่วยหน่อยมิกกี้จะไปนั่งตรงก้อนหินก้อนนั้น น้ำเย็นเกินกลัวไม่สบายค่ะ ขอนั่งดูพี่ๆ เล่นดีกว่า”

“มาครับพี่พาไป” แจบอมจับมือเล็กช่วยพยุงเดินฝ่าสายน้ำไปที่ก้อนหินใหญ่กลางลำธาร

“ขอบคุณค่ะ” มิกกี้นั่งเรียบร้อยแล้วยิ้มขอบคุณแจบอม

“พี่ๆ หนูจะถ่ายรูปให้เองนะคะ”

“เออ นั่งไปเลยไอ้เด็กขี้โรค” มาโก้พูดแกล้งกวนน้องเล่นไปเรื่อยตามประสาคู่ปรับกันตลอดเวลา

“เชอะ! ไม่ต้องถอดเสื้อเลยนะพี่มาโก้ หนูไม่ถ่ายรูปพี่หรอก”

“ใครจะสน มิกกี้ดูหุ่นพี่สิ กล้ามแน่นใช่ไหมล่ะ” มาโก้ถอดเสื้อโชว์กล้าม ส่งเสียงเรียกมิกกี้ให้ดูแกล้งน้องเล่นไปตามประสา

“ชิ!” มิกกี้ย่นจมูกใส่พี่ชาย แล้วก็ช่วยถ่ายรูปให้พี่เจ้าเอย พี่มะนาว แล้วก็พี่จินเย่จนผ่านไปสักพัก

“พี่ๆ แบตหนูจะหมดแล้วแย่จัง ยังไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองเลย”

“มาครับพี่ถ่ายให้” แจบอมอาสาถ่ายรูปให้เธอ มิกกี้โพสต์ท่าให้แจบอมถ่ายรูปไปเรื่อยๆ “น้องมิกกี้แบตหมดแล้วครับ แต่ได้รูปสวยๆ เยอะนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ งั้นมิกกี้ของตัวขึ้นบ้านก่อนดีกว่า”

“มาครับพี่ช่วย”

“ไม่เป็นไรค่ะ มิกกี้เดินได้น้ำไม่ได้แรงมาก” ฉันยิ้มให้เขา แล้วก็ขยับตัวลงจากก้อนหิน แต่ไปเหยียบตรงตะไคร่น้ำเลยลื่นจนไถลตกลงมาในน้ำ

ตู๊ม!

แจบอมรีบเข้ามาคว้าแขนมิกกี้แล้วก็ดึงเธอให้ยืนขึ้น

“มิกกี้เป็นอะไรไหม” พายุตะโกนถามน้อง

“ไม่เป็นไรค่ะ แต่หนูเปียกหมดเลย หนาวด้วย” แจบอม จับแขนเล็กพยุงเธอเพื่อจะพาขึ้นฝั่ง

“อ้าว! พี่ไทเกอร์” มาโก้หันมาเห็นไทเกอร์พอดี เลยรีบเอ่ยทัก

ไทเกอร์พยักหน้าให้น้องๆ แต่สายตามองอยู่ที่มิกกี้ และมองแจบอมที่จับแขนเธอพากันเดินมาฝั่งที่เขายืนอยู่ เขารู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก กับการที่ผู้ชายคนอื่นถึงเนื้อถึงตัวกับเธอแบบนั้น

“พี่ไทเกอร์ครับมีเด็กตกน้ำ พี่มาก็ดีแล้วช่วยดูแลให้หน่อย” มาโก้ตะโกนแข่งกับเสียงน้ำ

ไทเกอร์ยื่นมือให้มิกกี้จับ เพื่อช่วยดึงเธอขึ้นฝั่ง มิกกี้มองสบตาเขา แต่ก็ยอมยื่นมือไปจับมือเขา แล้วก็หันไปขอบคุณแจบอม ก่อนที่จะรับโทรศัพท์ของเธอคืนมา แล้วก็เดินตัวสั่นด้วยความหนาวเพื่อกลับไปที่บ้าน ไทเกอร์เดินตามมิกกี้มาด้วย

“มิกกี้น้ำเย็นขนาดนั้นเราจะลงไปเล่นน้ำทำไม” ไทเกอร์อดไม่ได้ที่จะดุเธอเพราะเป็นห่วง

“พี่มาโก้ก็บอกแล้วว่าหนูตกน้ำ พี่ก็ได้ยินไม่ใช่เหรอคะ จะดุทำไม”

“รีบไปเปลี่ยนชุดเถอะ แล้วก็เป่าผมให้แห้ง ไม่ได้จะดุอะไรสักหน่อย ทำไมคิดว่าพี่ทำแบบนั้น”

มิกกี้เดินเข้าบ้านไปเงียบๆ ไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่สับสนกับความรู้สึกของตัวเอง ว่าจะดีใจทำไมที่เห็นหน้าเขา ความรู้สึกพวกนั้นมันเกิดขึ้นมาเอง คงเพราะเคยชินนั่นแหละ ไม่ใช่ว่ายังชอบเขารึอะไรหรอก บอกตัวเองแบบนั้น พี่ไทเกอร์ก็เอาแต่จะดุ ใครจะไปชอบ

ก๊อกๆ

ไทเกอร์เคาะประตูห้องพักของมิกกี้ เพราะเธอหายเข้าไปนานแล้วคิดว่าคงอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

แกร่ก!

มิกกี้เปิดประตูแง้มออกมา

“พี่ชงชาอุ่นๆ มาให้ดื่มซะหน่อย” ไทเกอร์ยื่นแก้วชาให้เธอ

“ขอบคุณค่ะ” มิกกี้รับมาดื่ม

“ออกมานั่งนี่สิคุยกันหน่อย” ไทเกอร์เดินนำคนตัวเล็กไปนั่งที่บาร์เครื่องดื่ม มิกกี้เดินตามมาเงียบๆ รอฟังว่าเขาจะพูดอะไร

“กับแจบอมสนิทกันเหรอ ทำไมถึงได้ถึงเนื้อถึงตัวกันแบบนั้น” ไทเกอร์มองสบตาสวยจ้องเอาคำตอบ

มิกกี้มองสบตาเขา ถึงกับรู้สึกประหม่ากับสายตาแบบนั้นของเขา อะไรกันจะมามองแบบนั้นทำไม แล้วจะมาถามทำไม เขาอยากได้คำตอบแบบไหนกันแน่ ถึงถามอะไรแบบนี้

“พี่จะถามทำไมคะ”

“ถามก็ตอบสิมิกกี้” ไทเกอร์น้ำเสียงเริ่มหงุดหงิด

“แล้วทำไมหนูต้องตอบ พี่จะได้ประโยชน์อะไรจากคำตอบของหนู พี่ไม่เกี่ยวสักหน่อย จะมาถามนั่นถามนี่ทำไม่”

“มิกกี้หยุดได้ไหม พี่จะทนไม่ไหวแล้วนะ เลิกทำเหมือนว่าพี่เป็นคนอื่นสักที พี่เป็นห่วง” ไทเกอร์พูดออกไปตามตรง เพราะเขาไม่อยากให้น้องห่างเหินกับเขาแบบนี้ และการที่ไปถึงเนื้อถึงตัวกับผู้ชายแบบนั้นมันก็ไม่เหมาะ

“พี่จะต้องเป็นห่วงหนูทำไม หนูไม่ใช่เด็กแล้ว เมื่อกี้พี่ชายหนูก็อยู่กันครบ มีอะไรที่พี่ต้องห่วง”

“คือจะเป็นแบบนี้จริงๆ งั้นเหรอมิกกี้”

“ค่ะ”

“ก็ดี ถือว่าเราตัดสินใจเองนะ พี่ถามแล้ว พยายามแล้วด้วย งั้นก็ตามนั้น ต่อไปอยากจะทำอะไรเชิญเลย ถ้าอยากให้เป็นคนอื่นก็จะเป็น จะไม่ยุ่งไม่ถาม ไม่อะไรทุกอย่างแล้วเหมือนกัน” ไทเกอร์พูดจบก็เดินออกจากบ้านไป

มิกกี้มองตามแผ่นหลังกว้างที่เดินห่างออกไปแบบไม่หันกลับมาอีกเลย อย่างรู้สึกใจหาย จริงสินะเขาไม่เคยตัดขาดจากฉันเลย มีแต่ฉันที่พูดแบบนั้น พอได้ยินเขาพูดแบบนั้นบ้างถึงกับ ไปไม่เป็นเหมือนกัน ยิ่งห่างกันออกไปทุกทีแล้วสินะ คงไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว มิกกี้จิบชาที่พี่ไทเกอร์ชงให้จนหมด คงไม่มีอีกแล้วพี่ไทเกอร์ที่อบอุ่นหัวใจ

ไทเกอร์นั่งรวมกลุ่มกับน้องๆ รอสาวๆ แต่งตัวเพื่อจะออกไปนั่งฟังเพลงและดื่มด้วยกัน

“มาโก้ พี่นายหล่อมากเลยอะ คุณหมออะไรทรงแบดบอยขนาดนั้นวะ” จินเย่กระแทกไหล่ใส่มาโก้พูดกระซิบเบาๆ สายตามองพี่ไทเกอร์อยู่ตลอด

“อย่าเชียวนะจินเย่ มิกกี้หวงมาก อย่าไปเล่นกับของหวงนางเชียว ฉันไม่ช่วยเลยนะพูดก่อน”