บทที่7 secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้(มิกกี้)

“อืม! ออกหมดแล้ว” ไทเกอร์รีบขยับตัวออกห่าง เพราะเขาเผลอขยับตัวเข้าไปใกล้มิกกี้อย่างเผลอๆ และดึงผ้าห่มมาคลุมให้ร่างเล็ก

มิกกี้ปรือตามองคนตัวโต “พี่หนูหิวน้ำ”

“โอเคพี่จะไปหยิบน้ำ แล้วก็จะกลับไปนอนแล้วนะ คงไม่มีอะไรจะใช้พี่แล้วใช่ไหม” ว่าจบก็เดินออกไปจากห้องนอนเพื่อไปหยิบน้ำดื่มให้มิกกี้ และรีบกลับเข้ามา

มิกกี้พยุงตัวเองขึ้นนั่ง แล้วก็ดื่มน้ำ มองหุ่นพี่เขาอย่างอดไม่ได้ แล้วก็ส่งแก้วน้ำคืนให้เขา หยุดคิดมิกกี้ฉันเลิกชอบเขาไปตั้งนานแล้ว เลิกจ้องsixpackเขาสักที คนอื่นก็มีแบบนี้เยอะแยะ ทำไมต้องชอบแค่ของเขา

“นอนได้ยัง” ไทเกอร์วางแก้วน้ำลงที่โต๊ะข้างเตียง มองมิกกี้ที่ยังนั่งอยู่ไม่ยอมนอน

“พี่ไทเกอร์ ทำไมพี่ไม่มีแฟน”

“แล้วเราล่ะมิกกี้ ทำไมถึงไม่มี”

“หนูเหรอ ก็กำลังออดิชั่น อยู่นะ คิดว่าอาจจะมีเร็วๆ นี้ แล้วพี่ล่ะจะมีเมื่อไหร่”

“คงไม่มี”

“ทำไมละคะ”

“ก็แค่ไม่อยากมี แบบนี้ก็ดีแล้ว”

“พี่ชอบที่มีผู้หญิงเข้ามาวุ่นวายเยอะๆ งั้นเหรอคะ”

“ก็ไม่ได้วุ่นวายนะ พี่จัดการระบบได้”

“ชอบให้ผู้หญิงทะเลาะกันเพราะแย่งพี่แบบนั้นเหรอคะ” มิกกี้พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนประชด โดยที่ไม่รู้ตัว

“ใครจะมาแย่งพี่ ในเมื่อไม่มีใครเป็นเจ้าของพี่สักหน่อย”

“อ๋อ! แบบนั้นเองเหรอคะ แบบแบ่งๆ กันใช้แบบนั้นน่ะเหรอ ดีจังเลยเนอะ เป็นพี่นี่คุ้มดีจริงๆ”

“นอนเถอะมิกกี้ พี่จะออกไปแล้ว”

มิกกี้มองตามหลังเขาอย่างรู้สึกหงุดหงิด บ้าที่สุดฉันนึกโมโหตัวเองที่เอาแต่คิดแต่เรื่องที่เขาพูด

“พี่คงมีเยอะสินะผู้หญิงน่ะ โอ๊ย! กวนใจชะมัด”

@เขาใหญ่

“อากาศดีจังเลย สดชื่นจังเลยค่ะ” มิกกี้ลงจากรถสูดอากาศแล้วยิ้มให้พี่ๆ ฉันขับรถมาเอง เพราะคิดว่าถ้าอยากกลับก่อนก็จะได้สะดวก

“สวัสดีนะคะ พี่เจ้าขุน พี่แจบอม พี่จินเย่ ยินดีที่ได้ร่วมทริปด้วยกันนะคะ”

ทุกคนทักทายมิกกี้แล้วพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง

“ยินดีครับน้องมิกกี้ พี่ช่วยยกกระเป๋านะครับ” แจบอมอาสาเดินมาช่วยยกกระเป๋าลงจากรถให้เธอ

“แจบอมมิกกี้พักอีกหลังนายเอากระเป๋าไปหลังโน่นบ้านลุงเลโอ ส่วนพวกเราพักหลังนี้” มาโก้บอกเพื่อนๆ แล้วก็เดินนำทุกคนเข้าบ้าน

“น้องมิกกี้พักบ้านนี้คนเดียวงั้นเหรอ” แจบอมเอ่ยถาม และเดินตามมิกกี้ไปที่บ้านอีกหลังที่อยู่ไม่ไกลกัน

“อ๋อ! เดี๋ยวพี่พายุกับพี่สายฟ้าตามมาค่ะ ไม่เหงาแน่ค่ะทริปนี้” มิกกี้ยิ้มหวานให้แจบอม

“ครับ”

“ว่าแต่พี่แจบอมมีแฟนรึยังคะ”

“พี่โสดครับ รอให้มาโก้มีก่อน”

“อะไรกันคะ หล่อขนาดนี้จะโสดจริงเหรอคะ” มิกกี้ชวนเขาคุยเล่นไปตามประสา เมื่อก่อนตอนมัธยม กลุ่มพี่มาโก้ สาวๆ กรี๊ดหนักมาก สำหรับมุมมองของฉันก็พี่แจบอมนี่แหละหล่อที่สุด ก็เลยมักจะชอบแซวเขาเล่นแบบนี้มาตลอด

“จริงครับ” เขายิ้มให้เธอแล้วก็จัดการเอากระเป๋าเข้าไปวางในบ้านให้เรียบร้อย “ให้พี่อยู่เป็นเพื่อนก่อนไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะ มิกกี้เก็บของเสร็จจะตามไปบ้านหลังโน่นค่ะ”

“โอเคงั้นพี่ไปรอที่บ้านหลังโน้นนะครับ” แจบอมพยักหน้าแล้วก็เดินออกมา

มิกกี้รีบเก็บของเสร็จแล้วก็เดิน ไปรวมตัวกับพี่ๆ หาอะไรทานกัน ไม่นานพี่พายุ กับพี่สายฟ้าก็มาถึง และพี่เจ้าเอยกับพี่มะนาวก็มาด้วย

“คิดถึงจังเลยค่ะ” มิกกี้เดินไปกอดพี่สะใภ้ทั้งคู่ ตามประสาคนขี้อ้อน แล้วก็สนิทกับพี่ทั้งคู่มากๆ

“พี่ก็คิดถึงเหมือนกัน มิกกี้สวยขึ้นเยอะเลยนะเนี่ยหุ่นดีมาก” มะนาวพูดกับน้อง เจ้าเอยยิ้มพยักหน้าเห็นด้วยกับมะนาว

“ขอบคุณค่ะ พี่สองคนก็สวย เมื่อก่อนหนูน่ะ อิจฉาพี่เจ้าเอยมาก ผิวพี่เจ้าเอยสวยมาก จำได้ไหมคะพี่ ที่เจอกันครั้งแรก หนูกับมินนี่ยังตัวดำกันอยู่เลย พอเจอพี่มะนาวเข้าไปอีก พี่สองคนคือสวยสุดๆ ไปเลย”

“พี่จำได้ เราน่ะหวงพี่พายุ” เจ้าเอยพูดแล้วอดหัวเราะขำมิกกี้ตอนเด็กไม่ได้

มิกกี้กับมะนาวพลอยหัวเราะไปด้วย

“เอ๊ะ! แล้วสาวสวยที่ยืนใกล้ๆ มาโก้คือใครกันจ้ะ พี่ไม่เคยเจอนะ แฟนใหม่มาโก้เหรอ” มะนาวเอ่ยถาม

“ไม่ใช่แฟนค่ะ คนนั้นเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกันมานานของพี่มาโก้ค่ะ ชื่อพี่จินเย่ เรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็กค่ะ มาแยกกันตอนไปเรียนเมืองนอก พอกลับมาไทยก็ธรรมดาค่ะ กลับมาอยู่กับเพื่อนกลุ่มเดิมๆ หนูก็เป็น สบายใจมากกว่าค่ะ”

มะนาวพยักหน้าเข้าใจ “แต่สวยมากเลยนะ มาโก้ไม่หวั่นไหวบ้างเหรอ”

“ไม่รู้นะคะ ก็เห็นยอมพี่จินเย่ อยู่ตลอดนะคะ แต่พี่มาโก้ใครจะไปเอาละคะพี่มะนาว พี่เจ้าเอย เจ้าชู้ซะขนาดนั้น”

มะนาวกับเจ้าเอยหัวเราะ “พี่ว่าก็พอกันทุกคน” เจ้าเอยพูดยิ้มๆ

“อ้าว! แล้วนี่ขาดพี่ไทเกอร์นี่น่าเขาไม่มาเหรอ มินนี่ด้วย” มะนาวคิดได้ถามขึ้นมา

“มินนี่มีนัดค่ะ ส่วนพี่ไทเกอร์หนูไม่รู้”

“ทำไมกับพี่ไทเกอร์ดูห่างเหินจังเลยล่ะมิกกี้ น้องไม่ชอบพี่เขาแล้วงั้นเหรอ” เจ้าเอยถามตรงๆ เพราะเมื่อก่อนมิกกี้คอยตามพี่ไทเกอร์อยู่ตลอด

“หนูไม่ชอบพี่เขาแล้วค่ะ คิดๆ ดูแล้วพี่เขากับหนูไม่เหมาะกันหรอกค่ะ พี่เขาโตเกินไปคงจะคุยกันไม่รู้เรื่อง อีกอย่างพี่เขาก็ไม่ได้ชอบหนู”

“ใช่เหรอมิกกี้ พี่ว่าพี่ไทเกอร์ใส่ใจน้องมากเลยนะ”

“พี่เจ้าเอยพี่มะนาวคะ พี่ไทเกอร์ดูแลน้องทุกคนใส่ใจทุกคน ไม่ใช่แค่หนูหรอก”

“อันนั้นพี่ก็รู้นะมิกกี้ แต่พี่เห็นด้วยกับเจ้าเอยนะที่บอกว่าพี่ไทเกอร์ ใส่ใจมิกกี้มากกว่าใคร” มะนาวพูดตามที่เห็นมาตลอด และรู้สึกได้กับการกระทำของพี่ไทเกอร์ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา

“เขาก็ใส่ใจหนูแค่น้อง แค่นั้นแหละค่ะ เขาบอกหนูเอง เขาพูดชัดเจนก็ดีแล้วนะคะพี่ๆ เพราะหนูจะได้รู้ว่าตัวเองควรวางตัวแบบไหน เพราะตอนนี้ก็ไม่ใช่เด็กๆ กันแล้ว” มิกกี้อธิบายพี่ทั้งสองไปตามตรง

เจ้าเอยกับมะนาวพยักหน้าเข้าใจ