로그인공유
Altıncı Bölüm
최신 챕터
Çocukluk Aşkımın İhaneti Onuncu Bölüm
Çetin ve Yılmaz aileleri arasındaki ortaklık istikrarlı bir şekilde ilerliyordu.Üç yıl sonra Lale Yılmaz'la evlendik.Düğünümüzü, yabancı bir ülkede bulunan, nostaljik havasıyla öne çıkan küçük bir kasabada yaptık. Kasabadaki her evin kapısına renkli rüzgar çanları asılmıştı.Hafif bir esinti estiğinde çanlardan berrak sesler yükseliyor, sanki her biri içten birer kutlama dileği fısıldıyordu.Düğün sona ermek üzereyken bir tebrik hediyesi aldım.Üzerinde gönderenin adı yoktu ama Sönmez Ailesi'nin mührünü çevremdekilerin hepsi tanıyordu.Aslında Lale, Yılmaz Ailesi'nin yönetimini resmen devraldıktan sonra Sönmez Ailesi'ne her yönden ve oldukça sert bir şekilde baskı uygulamaya başlamıştı.Lale'nin annesinin yokluğunda zaten yıkılmaya yüz tutmuş bir binayı andıran Sönmez Ailesi, Lale'nin müdahalesinden sonra geriye yalnızca birkaç tuğla ve enkaz parçası kalmış bir harabeye dönmüştü.Annesine ihanet eden bu aileyi Lale asla affetmeyecekti.Ben de hiç tereddüt etmeden ona destek
Çocukluk Aşkımın İhaneti Dokuzuncu Bölüm
Karakoldaki ifade işlemlerimiz bittiğinde gece epey ilerlemişti. Ben de Lale'yi alıp doğruca eve döndüm.Ertesi sabah gözlerimi açtığımda kahvaltı çoktan hazırlanmıştı.Kapı pervazına yaslanıp bulaşıkları özenle yıkayan Lale'yi izledim."Ne kadar da beceriklisin böyle?""Henüz bana bir unvan verilmedi ki. Benimkinin gözünde iyi bir izlenim bırakmak için biraz daha becerikli davranmam gerek.""Yoksa bir gün kızar da beni istemezse ne yaparım?"Lale, yarı ciddi yarı şakacı bir tavırla burnumun ucuna dokundu.Gülümseyerek başımı salladım. Dün gece oradan ayrılırken arkadaşlarımın Lale'ye açık açık meraklı gözlerle baktıklarını hatırladım.Telefonumda bir süre öylesine gezinirken gözüme bir haber takıldı. Gülümseyerek konuştum:"Benden bir unvan mı bekliyorsun? Al sana fırsat!"Haber, en çok konuşulanlar listesinin zirvesine çıkmıştı. Başlığı kocaman ve kalın harflerle yazılmıştı:"Çetin Ailesi'nin varisi ahlaksız davranışlarıyla evli bir kadını ayartıyor!""Çetin Ailesi'nin va
Çocukluk Aşkımın İhaneti Sekizinci Bölüm
Selin'le yeniden karşılaşmam, arkadaşlarımızın düzenlediği karşılama yemeğinde oldu.Artık hepimiz yetişkindik. Çevremizdeki sohbetler de yavaş yavaş ailelerin işlerine ve şirketlerin yönetimine kaymıştı.Loş ışıklar, hafif tatlı kokteyller… Ortamın havası oldukça keyifliydi.Biraz daha oturup sohbet etmek istemiştik ki ansızın davetsiz bir misafir çıkageldi.Özel odadaki sohbet bir anda kesildi.Arkadaşım ceketimin eteğini hafifçe çekiştirip alçak sesle açıkladı:"Can, onu kimse çağırmadı."Başımı salladım. Zaten tahmin etmiştim.Arkadaşım rahat bir nefes aldıktan sonra küçümseyici bir tavırla konuştu:"Şu ikisi artık bizim çevrenin yüz karası sayılır. Ailelerinin eski gücü kalmamış, kendileri de zaten adam olacak gibi değiller.""Özellikle Emir! Selin'e sanki bulunmaz Hint kumaşıymış gibi davranıyor. Selin de karşısına çıkan her erkeği kendine rakip olarak görüyor."Başımı hafifçe yana çevirdim. Tahmin ettiğim gibi, Selin'in hemen arkasında Emir de vardı.Bakışlarımı fark
Çocukluk Aşkımın İhaneti Yedinci Bölüm
Şirketin genel merkezi bu şehirdeydi. Ben de belgeleri almak için arabamla doğruca eve gittim.Annem, rahat etmem için zamanında bahçeli küçük bir villa satın almıştı.Büyük kapıyı açtım ama şifreyi girerken karşıma çıkan manzara beni bir anda şaşkına çevirdi.Girişin yanındaki koridorda biri oturuyordu.Başını çevirdiğinde kıpkırmızı gözleriyle karşılaştım.Kaşlarımı çattım."Selin? Buraya nasıl girdin?"Dikkatimi birden morarmış dizleri çekti. Kaşlarımı iyice çattım."Yoksa bahçe kapısından mı tırmandın? Ne istiyorsun?"Bir süredir sessizce bana bakan Selin sonunda konuştu:"Can, zayıflamışsın."Bu beklenmedik sözünü anlamlandıramadan arkamı dönüp gitmek üzereydim ki birden üzerime atılıp bana sarıldı. Beni öyle sıkı kavramıştı ki neredeyse kolumu ezecekti.Neyse ki savunma eğitimim boşa gitmemişti. Kolumu hızla çekerek ondan kurtuldum, ardından tiksinmişçesine kolumu ovuşturdum."Selin, biraz kendine gel."Alçak sesle gülmeye başladı."Bana kendime gelmemi mi söylüyor
Çocukluk Aşkımın İhaneti Altıncı Bölüm
Nişan yemeğinin ardından ailem, ülke içindeki şirketlerinden birinde staj yapmamı ayarladı.Annem geleceğe dair hayaller kurmaya başlamıştı bile:"İleride siz gençler evin içindeki işleri üstlenirsiniz, ben de Lale'nin annesiyle birlikte dışarıdaki işleri yürütürüm."Babam ise anneme göz kulak olmamı, Leyla teyzenin onu da alıp götürmesine izin vermememi tembihliyordu.Bütün bu beklentileri arkamda bırakarak, kendimi tutamayıp gülümseyerek ülkeme dönen uçağa bindim.Beni uçağa uğurlamaya geldiğinde Lale, rüzgâr çanlarından birinin küçük çanını çıkarıp avucuma bıraktı.Lale, benim yanımda her zaman ölçülü ve zarif davranırdı. Ama özlemini çanının sesiyle bana duyurmaktan da kendini alamamıştı.Aylar geçmişti. Denizkent 1. Lisesi'nin 12-A sınıfı artık geride kalmıştı.Ülkedeki arkadaşlarım, benim de içinde olduğum mezuniyet fotoğrafını gönderdiklerinde kendimi sanki bambaşka bir hayata geçmiş gibi hissettim.Fotoğrafta Selin ve Emir yan yana durmuştu. Birbirlerine de yakışıyorla
Çocukluk Aşkımın İhaneti Beşinci Bölüm
Telefonu kapatmak üzereydim ki Lale'nin sesi duyuldu:"Can, istersen önce yeni okuluna gidip sana biraz etrafı göstereyim."Yüzünde belirgin bir ifade yoktu. Belli ki sadece yardım etmek istemişti.Selin'in sesi bir anda yükseldi:"Can, sen Lale'yle birlikte misin?""Sen tam olarak neredesin?"Telefonu biraz kulağımdan uzaklaştırdım. İlk kez Selin'in sesini bu kadar rahatsız edici buluyordum."Nerede olduğumun seninle ne ilgisi var?"Selin sanki söylediklerimi hiç duymamış gibi, inanamaz bir sesle çıkıştı:"Benimle inatlaşmak için gidip Lale'yi bulduğuna inanamıyorum!""Benim yüzümden kalkıp o kadar aşağılık bir insanın yanına bile…"Sözleri giderek çirkinleşince daha fazla dayanamadım."Kes sesini!"Derin bir nefes alıp kesin bir tavırla konuştum:"Selin, asıl aşağılık olan sensin."Bu sözleri sonunda ona geri söylemiştim."Bir daha beni arama. Aramızdaki her şey burada bitiyor."Konuşmayı bitirir bitirmez telefonu kapattım, numarasını da engelleyip sildim.Ortalık n
