EP7...คนไร้หัวใจ

“แต่ฉันรักนายนะ” เธอวิ่งเข้าไปสวมกอดเขาจากด้านหลัง สะอื้นฮึกฮักในอก “ฉันรักนายนะเหนือฟ้า อย่าไล่ฉันออกเลยนะ นายจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันยอมหมดทุกอย่าง นายไม่ต้องจ่ายเงินเดือนให้ฉันก็ได้ ขอแค่ให้ฉันได้อยู่กับนายเหมือนเดิม” 

เขาส่ายหน้าระอาใจ “ก็บอกตั้งแต่ต้นแล้วว่าอย่ามาหลงรักฉัน เพราะฉันไม่มีวันรักใครได้”

“งั้นก็ลองรักฉันสิ..ฉันสัญญาว่าจะทำให้นายมีความสุข”

เขาถอนหายใจ “เฮ่อ...รักเธองั้นเหรอ?”

“ใช่...และฉันจะพยายามทำทุกวิถีทางให้นายจูบฉันและใช้ลิ้นกับของฉันให้ได้”

“โอววว มั่นใจซะเหลือเกิน”

“หรือว่านายกลัวว่าฉันจะทำได้จริงๆ”

“หึๆๆ” เขาหัวเราะในลำคอ ปลดมือที่กอดสะเอวเขาไว้แน่นออก แล้วหันมาเผชิญหน้ากับเธอ มองสบตากลมโตของเธอด้วยสายตาเย็นชา “ฉันไม่เคยให้โอกาสใครเป็นครั้งที่สอง”

เธอทำหน้าอ้อนวอน “แต่ถ้านายมั่นใจว่าไม่มีทางรักใครได้ นายก็ต้องพิสูจน์สิ ให้โอกาสฉันอีกครั้ง”

เขายิ้มกริ่ม “แล้วถ้าเธอทำไม่ได้ล่ะ”

“ฉันจะยอมรับการลงโทษทุกอย่าง”

“ก็ได้ ฉันให้โอกาสเธออีกเดือน”

“ขอบคุณนะ!” ลินดาสวมกอดกายเปลือยเปล่าของเหนือฟ้าแนบแน่น มีความมั่นใจว่าเธอสามารถทำให้ผู้ชายคนนี้หลงรักเธอได้แน่นอน เธอมันทั้งสวยและเซ็กซี่ เป็นถึงดาวมหา’ ลัยที่ไม่มีผู้ชายคนไหนปฏิเสธได้

“ฉันจะทำให้นายมีความสุขสุดๆ ไปเลย”

เหนือฟ้ายิ้มมุมปาก แต่สายตาเย็นชาน่าขนลุก เขาผละออกจากกายเธอ “กลับไปได้แล้ว”

สายตาของเหนือฟ้าบอกเธอว่าอย่าให้ต้องออกคำสั่งเป็นครั้งที่สองนะ...

เมื่อหญิงสาวออกจากห้องเชือดของเขาไปแล้ว เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาผู้จัดการใหญ่ของบริษัททันที ซึ่งเป็นเพียงคนเดียวในแก๊งที่เขาให้ความเคารพเหมือนญาติ รองลงมาจากอาย้งที่เป็นผู้ปกครองและเลี้ยงดูเขามา...

“อาเธียร คืนนี้ผมไม่เข้าไปแล้วนะ ที่บาร์มีปัญหาอะไรบ้างรึเปล่า”

“ไม่มีปัญหาอะไรครับ แต่ผมเพิ่งรับผู้หญิงคนใหม่เข้ามา...”

“ยังไม่ต้อง ช่วงนี้ผมเหนื่อยๆ น่ะ ถ้าให้ดีนะอา ช่วยหาแม่บ้านมาให้สักคนดีกว่า บ้านเละเทะไปหมดแล้ว ตั้งแต่แม่บ้านคนเก่าออกไป ครั้งนี้ไม่ต้องแก่มากนะ เอาที่แข็งแรงหน่อย”