All Chapters of กฎเหล็กเด็กเฮีย: Chapter 1 - Chapter 10

“อืมม” จากบัตรเชิญใช้คำว่า Lady of Black Dragon หรือก็คือ ผู้หญิงของหัวหน้าแก๊ง..เพราะ Black Dragon คือฉายาของเหนือฟ้า สุริยะบูรพา หัวหน้าแก๊งBlack Dragon วัยยี่สิบสองปี ผู้มีอำนาจบารมีเหนือเหล่านักเลงและเศษสวะในเขตเมืองใหญ่ริมทะเลแห่งนี้ชายหนุ่มสุดหล่อล่ำสูงสง่าดุจเทพบุตร ผู้มีฝีไม้ลายมือการต่อสู้ที่เก่งกาจเกรียงไกรยิ่งกว่าเทพเจ้านักรบ ซึ่งเอาชนะนักเลงทุกคนในเขตบูรพามาหมดแล้ว เธอเคยเห็นกับตาตอนที่มารับจ้างขายแมลงทอดที่ถนนเริงรมย์แห่งหนึ่ง นอกจากเขาจะเก่งการต่อสู้ทุกรูปแบบ เขายังฉลาดหลักแหลม และร่ำรวยระดับมหาเศรษฐี เป็นเจ้าของโรงแรม อสังหา ผับบาร์มากมายในเขตนี้เหนือฟ้า สุริยะบูรพา ...ชายหนุ่มผู้ลึกลับ เลือดเย็น เข้าถึงตัวยาก และมีสายตาเย็นชาน่าขนลุกอย่างกับปีศาจ ที่ยังเป็นแค่นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจปีที่ 4 เขาพาตัวเองมาอยู่ในจุดนี้ได้ยังไง ในเมื่อเขาเป็นแค่เด็กกำพร้าคนหนึ่งเท่านั้น“Lady of Black Dragon ค่ะ” เธอมั่นใจว่ามันคือตำแหน่งเลขาอย่างแน่อน และการได้เป็นเลขาของหัวหน้าแก๊ง Black Dragon จะทำให้เธอปลอดภัยจากการถูกขู่รีดเอาดอกเบี้ยจากแก๊งเงินกู้ได้อย่างไม่ต้องสงสัย เธอจะไม่โดนไล่

“ฮึ!” เขายิ้มมุมปาก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดั่งหมาป่า แต่สายตาเย็นชาดุจงูพิษ สายตาที่ทอดมองไปยังทิวทัศน์เบื้องหน้า ซึ่งก็คือท้องทะเลในยามค่ำที่เต็มไปด้วยแสงไฟจากเรือชนิดต่างๆ ที่ลอยลำไปทั่วผืนทะเลที่นี่คือบ้านพักตากอากาศริมชายหาดที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว สำหรับเหล่ามหาเศรษฐีเท่านั้น ซึ่งใช้เป็นฮาเล็มส่วนตัวของเขา ที่ๆ เขาจะได้ปลดปล่อยความคลั่งแค้นต่างๆ ใส่หญิงสาวอย่างสนุกสนาน ที่ๆ เขาจะได้ลงโทษผู้หญิงหน้าเงินอย่างสาสมใจ“ถ้าเธอท้องงั้นเหรอ?” เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเล็กๆ“นายจะทำไง” ที่เธอกล้าถามก็เพราะค่อนข้างมั่นใจว่าเขาติดใจเธอ ..เธอเป็นผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่อยู่กับเขาได้นานที่สุดใช่แล้ว...สองเดือนมาแล้วที่เธอได้เป็นผู้หญิงของเหนือฟ้า สุริยะบูรพา หัวหน้าแก๊ง Black Dragonในขณะที่ผู้หญิงคนอื่นๆ ไม่เคยอยู่กับเขาเกินหนึ่งเดือน แม้บางคนจะสวยระดับนางงามก็ตาม“รู้มั้ย” เขาหันหลังให้หน้าต่าง เดินกลับมาที่โต๊ะตรงมุมห้อง ทิ้งบุหรี่ลงในแก้วไวน์ “แค่พูดคำว่าท้อง..มันก็ผิดกฎแล้วนะ”“นายจะยึดถือกฎไปทำไมนักหนา ทำไมไม่ลองทำตามหัวใจตัวเองดูบ้างล่ะ”“ทำตามหัวใจตัวเอง?”หญิงสาวแสดงสีหน้ายั่วยวนปนมั

“อืออ...อาห์ โอยยย ทำไมนาย..กระแทกไม่หยุดเลย ฉันเกือบหายใจไม่ออก อืออ”เหนือฟ้าหายหอบกระเส่า ขยับกายถอยออก เดินไปหยิบขวดไวน์รินใส่แก้วแล้วดื่มรวดเดียว“นี่เป็นครั้งสุดท้ายของเธอ”“หา?” ลินดาลุกพรวดขึ้นยืน มองชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ “ว่าไงนะ! นี่นายไล่ฉันออกแค่เพราะฉันพูดคำนั้นเนี่ยนะ”“เปล่าซะหน่อย แต่ฉันเบื่อเธอแล้วต่างหาก”“ไม่จริง! ฉันไม่เชื่อ! นายชอบฉัน นายต้องการฉัน ทุกครั้งที่เราเอากัน นายมีความสุขสุดๆ ไม่ใช่เหรอ นายบอกเองนี่ว่าเซ็กซ์ฉันดี นายไม่มีทางขาดฉันได้หรอก”“หึ!” เขาหัวเราะในลำคอ “เซ็กซ์เธอดี ก็ไม่ได้หมายความว่าเซ็กซ์คนอื่นไม่ดีนี่..ทำไมสำคัญตัวจัง ไม่รู้รึไง ระหว่างที่ฉันจ้างเธอมาเล่นด้วยเนี่ย ฉันยังมีผู้หญิงอีกตั้งหลายคนในบัญชีตุ๊กตายางของฉัน”ลินดาน้ำตาไหล เม้มริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บปวด นั่นเพราะเธอเกิดความรู้สึกหลงรักผู้ชายสารเลวโรคจิตคนนี้แล้วจริงๆ น่ะสิ“ฉันรู้ว่านายไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว.. แต่ฉันมั่นใจว่าฉันคือคนที่พิเศษที่สุดสำหรับนาย”“ทำไมถึงคิดอย่างนั้น” เขานิ่วหน้ามองเธอด้วยสายตาไม่เข้าใจ เขาทำอะไรให้เธอเข้าใจผิดเหรอ?“เพราะนายพาฉันมาที่นี่ ที่บ้านพักตากอากาศข

“หมายถึงบ้านพักตากอากาศ หรือเซฟเฮ้าส์ครับ”“ที่เซฟเฮ้าส์สิ ที่บ้านพักตากอากาศมีแม่บ้านอยู่สองคนแล้ว ขอคนไว้ใจได้นะ”“ได้ครับ ..งั้นคืนนี้จะกินข้าวที่ไหนครับ ให้ผมไปกินเป็นเพื่อนมั้ย”“ไม่ต้อง!”กดวางโทรศัพท์แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกเหนื่อยหน่ายรำคาญทุกสิ่งอย่างในโลกนี้ ทั้งที่เพิ่งจะปลดปล่อยความคลั่งไปหมาดๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกมีความสุขเอาซะเลย !!!“คิดว่าเราเป็นเด็กรึไง ต้องมากินข้าวเป็นเพื่อน เราเป็นหัวหน้าแก๊งนะโว๊ย”หัวหน้าแก๊งที่เหลือตัวคนเดียวในครอบครัว เพราะพ่อถูกยิงตายไปเมื่อหลายปีก่อนด้วยฝีมือของเพื่อนรักซึ่งเป็นหุ้นส่วนธุรกิจกันส่วนแม่ที่เขาไม่เรียกว่าแม่อีกต่อไปแล้ว หักหลังพ่อด้วยการแต่งงานอยู่กินกับเพื่อนรักของพ่อทันทีที่พ่อตายได้หนึ่งเดือนทั้งที่มันคนนั้นคือผู้ต้องสงสัยสั่งฆ่าพ่อ !“แม่ง!!..อยากฆ่าคนว่ะ!!”เหนือฟ้า สุริยะบูรพา คือชื่อของเขา หัวหน้าแก๊งBlack Dragon วัยยี่สิบสองปี ผู้มีอำนาจบารมีเหนือเหล่านักเลงและเศษสวะในเขตเมืองใหญ่ริมทะเลที่ได้ชื่อว่าเป็นดินแดนสวรรค์ของเหล่าหนุ่มสาวที่ต้องการแสวงหาความสุขอันบ้าคลั่งในยามราตรี ผู้ทำตัวเป็นเศษสวะได้อย่างช่ำชองเชี่ย

“แต่...” ปากโคตรน่าจูบเลย คำนี้ผุดขึ้นมาในความคิด ทำให้เธอนึกอยากโขกหัวตัวเอง แล้วพยายามจะแกะมือเขาออกอีกครั้ง แต่ไม่สำเร็จดูเหมือนการยื่นมือไปหานรกในครั้งนี้ มันเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดมหันต์เลย เพราะนรกไม่ยอมปล่อยเธอเลย เหมือนถูกเชื่อมสัญญาณไว้แล้ว !“นี่! คุณ! เหนือฟ้า เหนือฟ้า” เธอก้มลงใกล้ใบหน้าเขาแล้วเรียกชื่อเขาสองสามครั้ง ด้วยเสียงเบาๆ เพื่อเรียกสติ แต่เขาก็ไม่ยอมตื่นลืมตาเลย“เฮ่อ..ไม่ยอมปล่อยเลย” เมื่อเขาไม่ยอมปล่อย เธอก็เลยปล่อยให้เขาจับมือต่อไป คิดว่าเดี๋ยวเขาคงจะตื่นขึ้น แต่ก่อนที่เขาจะตื่น เธอดันเผลอหลับไปก่อนโดยไม่รู้ตัวลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของนายเหนือฟ้า หมอนั่นกอดรัดเธอแน่นราวกับเธอเป็นหมอนข้างนั่นล่ะ“อะ...” เมื่อได้สติ เธอพยายามจะสลัดตัวออก แต่เขาไม่ยอม กอดรัดเธอไว้แน่นแล้วครางเบาๆ ลมหายใจอุ่นซ่านรดลงมาบนลำคอของเธอ ทำเธอขนลุกเบาๆ แน่นอนร่างกายเขาอุ่นขึ้นแล้ว แถมยังรู้สึกถึงแก่นกายกลางลำตัวเขาด้วย เพราะมันบดเบียดกับแก้มก้นของเธอแบบไม่เกรงใจเลย“โอวว...” หัวใจเธอเต้นรัวไปหมด ท้องไส้ปั่นป่วนอย่างบอกไม่ถูก แอบตื่นเต้นแต่ก็หวาดหวั่นกังวลกับอ้อ