Masuk“อืมม” จากบัตรเชิญใช้คำว่า Lady of Black Dragon หรือก็คือ ผู้หญิงของหัวหน้าแก๊ง..เพราะ Black Dragon คือฉายาของเหนือฟ้า สุริยะบูรพา หัวหน้าแก๊งBlack Dragon วัยยี่สิบสองปี ผู้มีอำนาจบารมีเหนือเหล่านักเลงและเศษสวะในเขตเมืองใหญ่ริมทะเลแห่งนี้
ชายหนุ่มสุดหล่อล่ำสูงสง่าดุจเทพบุตร ผู้มีฝีไม้ลายมือการต่อสู้ที่เก่งกาจเกรียงไกรยิ่งกว่าเทพเจ้านักรบ ซึ่งเอาชนะนักเลงทุกคนในเขตบูรพามาหมดแล้ว เธอเคยเห็นกับตาตอนที่มารับจ้างขายแมลงทอดที่ถนนเริงรมย์แห่งหนึ่ง
นอกจากเขาจะเก่งการต่อสู้ทุกรูปแบบ เขายังฉลาดหลักแหลม และร่ำรวยระดับมหาเศรษฐี เป็นเจ้าของโรงแรม อสังหา ผับบาร์มากมายในเขตนี้
เหนือฟ้า สุริยะบูรพา ...ชายหนุ่มผู้ลึกลับ เลือดเย็น เข้าถึงตัวยาก และมีสายตาเย็นชาน่าขนลุกอย่างกับปีศาจ ที่ยังเป็นแค่นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจปีที่ 4 เขาพาตัวเองมาอยู่ในจุดนี้ได้ยังไง ในเมื่อเขาเป็นแค่เด็กกำพร้าคนหนึ่งเท่านั้น
“Lady of Black Dragon ค่ะ” เธอมั่นใจว่ามันคือตำแหน่งเลขาอย่างแน่อน และการได้เป็นเลขาของหัวหน้าแก๊ง Black Dragon จะทำให้เธอปลอดภัยจากการถูกขู่รีดเอาดอกเบี้ยจากแก๊งเงินกู้ได้อย่างไม่ต้องสงสัย เธอจะไม่โดนไล่ล่าจากแก๊งเงินกู้อีกต่อไป
“ชื่อไทยล่ะ”
“หมายถึงชื่อหนูเหรอคะ หนูชื่อจันทร์เจ้าค่ะ หรือจะเรียกว่า มันเดย์ก็ได้ค่ะ”
“ชื่อตำแหน่ง”
“อ๋อ...เลขาของหัวหน้าแก๊งใช่มั้ยคะ”
ชายวัยห้าสิบหัวเราะหึๆ ส่ายหน้าระอาใจ ก่อนจะจ้องหน้าเธอเขม็ง “ตุ๊กตายางต่างหาก!”
“หา???”
“ตำแหน่งภาษาไทยคือตุ๊กตายาง”
เธออ้าปากหวอ อึ้งทึ่งและมึนงง “อะไรนะคะ? ตุ๊กตายาง? หมายความว่าไงหรือคะ???”
“หมายความตามนั้นแหละ ตุ๊กตายางของหัวหน้า เป็นของเล่นชั่วคราวน่ะ เงินเดือนหนึ่งแสน เซ็นสัญญาเดือนต่อเดือน แต่ถ้าไปทำงานแล้วหัวหน้าเบื่อตั้งแต่คืนแรก หรือคืนที่สอง แล้วไล่ออก หนูก็ยังจะได้รับเงินเดือนครบอยู่ดี ว่าไง ยังอยากทำอยู่มั้ย”
เธออึ้งไปเจ็ดวิ..ไม่อยากเชื่อว่าพี่เหนือฟ้าหรือเฮียฟ้าผู้ลึกลับแห่งคณะบริหารธุรกิจจะมีรสนิยมอะไรแบบนี้ คนอย่างเขาจะจีบใครก็ได้นี่นา ไม่เห็นจะต้องมารับสมัครนางบำเรอเลย
“ทำไมถึง..รับสมัครคะ หนูว่าคนอย่างเขา น่าจะมีผู้หญิงเข้าหาเพียบ จะเอาสวยแค่ไหนก็ได้ แค่กระดิกนิ้วเรียก ไม่ต้องจ่ายเงินเลยด้วยซ้ำ”
“แต่...” ปากโคตรน่าจูบเลย คำนี้ผุดขึ้นมาในความคิด ทำให้เธอนึกอยากโขกหัวตัวเอง แล้วพยายามจะแกะมือเขาออกอีกครั้ง แต่ไม่สำเร็จดูเหมือนการยื่นมือไปหานรกในครั้งนี้ มันเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดมหันต์เลย เพราะนรกไม่ยอมปล่อยเธอเลย เหมือนถูกเชื่อมสัญญาณไว้แล้ว !“นี่! คุณ! เหนือฟ้า เหนือฟ้า” เธอก้มลงใกล้ใบหน้าเขาแล้วเรียกชื่อเขาสองสามครั้ง ด้วยเสียงเบาๆ เพื่อเรียกสติ แต่เขาก็ไม่ยอมตื่นลืมตาเลย“เฮ่อ..ไม่ยอมปล่อยเลย” เมื่อเขาไม่ยอมปล่อย เธอก็เลยปล่อยให้เขาจับมือต่อไป คิดว่าเดี๋ยวเขาคงจะตื่นขึ้น แต่ก่อนที่เขาจะตื่น เธอดันเผลอหลับไปก่อนโดยไม่รู้ตัวลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของนายเหนือฟ้า หมอนั่นกอดรัดเธอแน่นราวกับเธอเป็นหมอนข้างนั่นล่ะ“อะ...” เมื่อได้สติ เธอพยายามจะสลัดตัวออก แต่เขาไม่ยอม กอดรัดเธอไว้แน่นแล้วครางเบาๆ ลมหายใจอุ่นซ่านรดลงมาบนลำคอของเธอ ทำเธอขนลุกเบาๆ แน่นอนร่างกายเขาอุ่นขึ้นแล้ว แถมยังรู้สึกถึงแก่นกายกลางลำตัวเขาด้วย เพราะมันบดเบียดกับแก้มก้นของเธอแบบไม่เกรงใจเลย“โอวว...” หัวใจเธอเต้นรัวไปหมด ท้องไส้ปั่นป่วนอย่างบอกไม่ถูก แอบตื่นเต้นแต่ก็หวาดหวั่นกังวลกับอ้อ
บ้านสไตล์โมเดิ้ลพร้อมลานจอดรถขนาดยี่สิบคัน สร้างสรรค์อย่างลงตัวอยู่ชั้นใต้ดินของสำนักงานใหญ่ของแก๊งBlack Dragon ตึกห้าชั้นสวยงามท่ามกลางศูนย์กลางย่านการค้าของเมือง เหนือฟ้าใช้เวลาอยู่ในห้องออกกำลังกายมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว“อยากฆ่าคนโว๊ยยย อยากฆ่ามัน! ไอ้วสุ กูจะฆ่ามึงงงงงงง” เขาทั้งเตะทั้งต่อยใส่กระสอบทรายซ้อมมวยอย่างบ้าคลั่ง หากกระสอบทรายมันเป็นคนที่เขาอยากฆ่าจริงๆ ล่ะก็ ป่านนี้คงตายไปแล้วล่ะปึกปัก ปึกปัก ฟึดฟัด ฟึดฟัด ฮึดฮัด ฮึดฮัด..“ฮึ่ม! ฮึ่ม! ฮึ่ม! แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!” เขาต่อยมวยจนเหงื่อโทรมไปทั้งตัว ก่อนจะทิ้งร่างลงนอนแผ่หลาบนพื้นห้อง หายใจหอบเหนื่อยจนหน้าอกกระเพื่อม จ้องมองเพดานห้องด้วยสายตาว่างเปล่า“สักวัน ..จะล้มแก๊งไอ้วสุให้ได้!!” หลังจากผ่อนคลายความเครียดด้วยการชกมวยจนอารมณ์ดีขึ้นแล้ว เขาก็หลับตาลง ปลดปล่อยตัวเองเข้าสู่โลกของความเจ็บปวด เพราะการนอนหลับสำหรับเขา มันคือการย้อนกลับไปในวันที่พ่อถูกฆ่าตายเสมอ “ไม่ ไม่..พ่อ พ่อครับ..” ปากเขาพร่ำเพ้อไม่หยุด ทั้งร้องทั้งครางทั้งสะอื้น ขณะยังหลับตาแน่น เหงื่อแตกซ่กเต็มหน้า หายใจหอบเหนื่อย“หืมม..” หญิงสาวก้มลงมองหน้าหล่อๆ
“หมายถึงบ้านพักตากอากาศ หรือเซฟเฮ้าส์ครับ”“ที่เซฟเฮ้าส์สิ ที่บ้านพักตากอากาศมีแม่บ้านอยู่สองคนแล้ว ขอคนไว้ใจได้นะ”“ได้ครับ ..งั้นคืนนี้จะกินข้าวที่ไหนครับ ให้ผมไปกินเป็นเพื่อนมั้ย”“ไม่ต้อง!”กดวางโทรศัพท์แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกเหนื่อยหน่ายรำคาญทุกสิ่งอย่างในโลกนี้ ทั้งที่เพิ่งจะปลดปล่อยความคลั่งไปหมาดๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกมีความสุขเอาซะเลย !!!“คิดว่าเราเป็นเด็กรึไง ต้องมากินข้าวเป็นเพื่อน เราเป็นหัวหน้าแก๊งนะโว๊ย”หัวหน้าแก๊งที่เหลือตัวคนเดียวในครอบครัว เพราะพ่อถูกยิงตายไปเมื่อหลายปีก่อนด้วยฝีมือของเพื่อนรักซึ่งเป็นหุ้นส่วนธุรกิจกันส่วนแม่ที่เขาไม่เรียกว่าแม่อีกต่อไปแล้ว หักหลังพ่อด้วยการแต่งงานอยู่กินกับเพื่อนรักของพ่อทันทีที่พ่อตายได้หนึ่งเดือนทั้งที่มันคนนั้นคือผู้ต้องสงสัยสั่งฆ่าพ่อ !“แม่ง!!..อยากฆ่าคนว่ะ!!”เหนือฟ้า สุริยะบูรพา คือชื่อของเขา หัวหน้าแก๊งBlack Dragon วัยยี่สิบสองปี ผู้มีอำนาจบารมีเหนือเหล่านักเลงและเศษสวะในเขตเมืองใหญ่ริมทะเลที่ได้ชื่อว่าเป็นดินแดนสวรรค์ของเหล่าหนุ่มสาวที่ต้องการแสวงหาความสุขอันบ้าคลั่งในยามราตรี ผู้ทำตัวเป็นเศษสวะได้อย่างช่ำชองเชี่ย
“แต่ฉันรักนายนะ” เธอวิ่งเข้าไปสวมกอดเขาจากด้านหลัง สะอื้นฮึกฮักในอก “ฉันรักนายนะเหนือฟ้า อย่าไล่ฉันออกเลยนะ นายจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันยอมหมดทุกอย่าง นายไม่ต้องจ่ายเงินเดือนให้ฉันก็ได้ ขอแค่ให้ฉันได้อยู่กับนายเหมือนเดิม” เขาส่ายหน้าระอาใจ “ก็บอกตั้งแต่ต้นแล้วว่าอย่ามาหลงรักฉัน เพราะฉันไม่มีวันรักใครได้”“งั้นก็ลองรักฉันสิ..ฉันสัญญาว่าจะทำให้นายมีความสุข”เขาถอนหายใจ “เฮ่อ...รักเธองั้นเหรอ?”“ใช่...และฉันจะพยายามทำทุกวิถีทางให้นายจูบฉันและใช้ลิ้นกับของฉันให้ได้”“โอววว มั่นใจซะเหลือเกิน”“หรือว่านายกลัวว่าฉันจะทำได้จริงๆ”“หึๆๆ” เขาหัวเราะในลำคอ ปลดมือที่กอดสะเอวเขาไว้แน่นออก แล้วหันมาเผชิญหน้ากับเธอ มองสบตากลมโตของเธอด้วยสายตาเย็นชา “ฉันไม่เคยให้โอกาสใครเป็นครั้งที่สอง”เธอทำหน้าอ้อนวอน “แต่ถ้านายมั่นใจว่าไม่มีทางรักใครได้ นายก็ต้องพิสูจน์สิ ให้โอกาสฉันอีกครั้ง”เขายิ้มกริ่ม “แล้วถ้าเธอทำไม่ได้ล่ะ”“ฉันจะยอมรับการลงโทษทุกอย่าง”“ก็ได้ ฉันให้โอกาสเธออีกเดือน”“ขอบคุณนะ!” ลินดาสวมกอดกายเปลือยเปล่าของเหนือฟ้าแนบแน่น มีความมั่นใจว่าเธอสามารถทำให้ผู้ชายคนนี้หลงรักเธอได้แน่นอน เธอมันทั้งสวย
“อืออ...อาห์ โอยยย ทำไมนาย..กระแทกไม่หยุดเลย ฉันเกือบหายใจไม่ออก อืออ”เหนือฟ้าหายหอบกระเส่า ขยับกายถอยออก เดินไปหยิบขวดไวน์รินใส่แก้วแล้วดื่มรวดเดียว“นี่เป็นครั้งสุดท้ายของเธอ”“หา?” ลินดาลุกพรวดขึ้นยืน มองชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ “ว่าไงนะ! นี่นายไล่ฉันออกแค่เพราะฉันพูดคำนั้นเนี่ยนะ”“เปล่าซะหน่อย แต่ฉันเบื่อเธอแล้วต่างหาก”“ไม่จริง! ฉันไม่เชื่อ! นายชอบฉัน นายต้องการฉัน ทุกครั้งที่เราเอากัน นายมีความสุขสุดๆ ไม่ใช่เหรอ นายบอกเองนี่ว่าเซ็กซ์ฉันดี นายไม่มีทางขาดฉันได้หรอก”“หึ!” เขาหัวเราะในลำคอ “เซ็กซ์เธอดี ก็ไม่ได้หมายความว่าเซ็กซ์คนอื่นไม่ดีนี่..ทำไมสำคัญตัวจัง ไม่รู้รึไง ระหว่างที่ฉันจ้างเธอมาเล่นด้วยเนี่ย ฉันยังมีผู้หญิงอีกตั้งหลายคนในบัญชีตุ๊กตายางของฉัน”ลินดาน้ำตาไหล เม้มริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บปวด นั่นเพราะเธอเกิดความรู้สึกหลงรักผู้ชายสารเลวโรคจิตคนนี้แล้วจริงๆ น่ะสิ“ฉันรู้ว่านายไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว.. แต่ฉันมั่นใจว่าฉันคือคนที่พิเศษที่สุดสำหรับนาย”“ทำไมถึงคิดอย่างนั้น” เขานิ่วหน้ามองเธอด้วยสายตาไม่เข้าใจ เขาทำอะไรให้เธอเข้าใจผิดเหรอ?“เพราะนายพาฉันมาที่นี่ ที่บ้านพักตากอากาศข
“ฉันแค่พูดเล่น”“ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอ!” น้ำเสียงเย็นชา สายตากราดเกรี้ยวเล็กๆ บ่งบอกถึงความไม่พอใจ แถมไม่ยอมปล่อยปลายคางนิ่มๆ ของเธอด้วย“อื้ออ ฉันเจ็บนะ..อื้ออ”“อยู่กับฉันก็ต้องเจ็บแบบนี้แหละ! นั่งลง! ฉันจะลงโทษเธอให้สาสมกับความเสล่อ!” ขาดคำเขาสลัดมือออกจากปลายคางมน หายใจกระเส่ารุนแรงด้วยความโกรธ แผ่นอกหนาแน่นกระเพื่อมไม่หยุด ลำฉกาจถูกมือหนาใหญ่งัดขึ้นมาสาวรูดอวดอลังการ“อะ...” ลินดาเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจสั่นรัวระริก เหงื่อแตกซิกไปทั้งตัว ค่อยๆ ทิ้งตัวนั่งลงตรงหน้าแท่งเอ็นยาวใหญ่ที่กำลังผงาดชูชัน ดั่งอสรพิษเลือดเย็นซึ่งพร้อมจะฉกคร่าเหยื่อเคราะห์ร้ายให้รู้รสแห่งความทรมาน“เงยหน้าแล้วอ้าปากกว้างๆ เลยอีหนู!”“อ้า...” ริมฝีปากอิ่มสวยอ้ากว้างที่สุดในชีวิตอีกครั้งอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ยอมรับว่าครั้งนี้เธอแอบกลัว ทั้งที่ เธอชอบดูดของเขาจะตายไป แต่ทำไมก็ไม่รู้..มันรู้สึกเหมือน...“อั๊กกก!!” เธอตาเหลือกโปนทันทีที่แท่งฉกาจใหญ่ยักษ์ของเหนือฟ้ายัดเข้าปากเธอแล้วกระแทกด้วยความแรงชนิดไม่สนว่าคอหอยกับโพรงปากของเธอจะพังพินาศหรือไม่ “อื้ออ อื้อออ อื้อออ..”“ฮึก! ฮึก! ฮึ่ก! ฮึก! แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!” เข




![ชีวิตนี้ฉันขอชดใช้ ด้วยลมหายใจสุดท้าย [SM] NC25++](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


