LOGINคำพูดทิ้งท้ายของติณณ์ ก่อนร่างเล็กจะลงจากรถ มันทำให้เธอรู้สึกกังวลจนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เสียงถอนหายใจดังออกมาเฮือกใหญ่ ไม่รู้ว่ามันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ใบชาไม่มีเวลาคิด เพราะต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานต่อ
หลังจากมาถึงคลับ ใบชาก็รีบเข้าห้องเปลี่ยนชุดทันที ยังดีที่ว่าชุดไม่ได้โป๊มากจึงไม่ได้ใช้เวลาเปลี่ยนนาน หลังจากเช็กตัวเองเสร็จเรียบร้อย ขาเรียวก็รีบก้าวออกมาจากห้องเพราะเริ่มสาย ก่อนจะเดินไปหาเพื่อนและคนอื่นๆ “อ้าวชา วันนี้สายหรอ?” “อื้มใช่ นี่เพิ่งจะเปลี่ยนชุดมาน่ะอิง” อิงคือเด็กประจำของคลับ เป็นคนนิสัยดี คอยสอนงาน คอยถามใบชาตลอดว่าถ้าไม่เข้าใจตรงไหน ให้รีบถามเธอได้เลย จึงทำให้คนตัวเล็กรู้สึกสบายใจ เพราะเจอเพื่อนร่วมงานทีดี “ลูกค้าในคลับเยอะไหม?” ร่างเล็กถามพลางจับแก้วไวท์มาจัดเรียง และดูบิลที่ลูกค้าสั่งมาว่ามีอะไรบ้าง “เพียบเลย มีแต่คนถามหาชา” เพื่อนพูดพร้อมกับทำตาลุกวาว เพราะตั้งแต่ใบชาเข้ามาทำงานที่นี่ก็มีแต่คนถามหาไม่เว้นแต่ละวัน แถมยังมีหนุ่มๆคอยขายขนมจีบอีก “เดี๋ยวจัดตรงนี้เสร็จ ชาจะออกไปช่วยนะ” “เออมีคนหนึ่งในห้องวีไอพี หล่อมาก เห็นแล้วอยากเข้าไปบริการส่วนตัวเลย แต่เขาบอกไม่ต้องการเด็ก” ร่างเล็กยืนฟังเพื่อนเล่าโดยไม่ได้สนใจมากนัก เพราะสิ่งที่ทำให้กังวลตอนนี้ คือใบหน้าหล่อคอยตามติดอยู่ในห้วงความคิดตลอด แค่นึกถึงชื่อ ‘ติณณ์’ ก็รู้สึกขนลุกไปหมด “จริงหรอ” “อื้ม แต่ถ้าเขาเห็นชาก็อาจจะเรียกก็ได้นะ” คนตัวเล็กไม่ได้ตอบกลับเพื่อน เพียงแค่ยิ้มบางๆและพยักหน้าให้เล็กน้อย ก่อนจะเดินตามอิงเข้าไปข้างในคลับ ภายในห้องวีไอพี ร่างสูงนั่งเอนหลังแนบพนักพิงโซฟาในห้องวีไอพี กระต่ายน้อยไม่รู้ตัวเลยว่า เขากำลังจับจ้องเธออยู่จากอีกฟากของกระจกอย่างใจเย็น มือแกร่งยกแก้วไวท์ถือเอาไว้ ก่อนจะลุกขึ้นมองดูร่างเล็กที่กำลังบริการแขกภายในร้าน แกร็ก~ เสียงผลักประตูดังขึ้น ทำให้ร่างสูงที่กำลังยืนอยู่ หันไปมองด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นใบหน้าของเพื่อนสนิท คิ้วหนาก็ขมวดเข้าหากันแน่น สีหน้าบ่งบอกว่าไม่อยากให้รบกวน “ไงมึง มาตามดูชาหรอ?” “อื้ม มึงเข้ามาทำไม?” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นมาอย่างหงุดหงิด เขาไม่ต้องการให้ใครเข้ามาในห้อง เพียงแค่อยากเฝ้ามองเหยื่อให้อยู่ในสายตาเท่านั้น “คลับกู?” แทนยักไหล่พร้อมกับทำทีเป็นไม่สนใจ ก่อนจะก้าวขาแกร่งเข้ามานั่งลงบนโซฟา แววตาแข็งกร้าวของเพื่อนกำลังจับจ้องร่างบาง มันทำให้เขานึกถึงเรื่องในอดีต สายตาของติณณ์มันช่างเหมือนกับตอนนั้นจริงๆ “กูว่ามึงอย่าทำให้น้องมันลำบากใจไปมากกว่านี้เลย” เสียงของแทนเอ่ยเตือน เมื่อเห็นว่าเพื่อนไม่ปกติ เขาเริ่มกังวลใจ กลัวว่าติณณ์จะทำอะไรเกินขอบเขต “อย่ายุ่ง ไม่ใช่เรื่องของมึง” เสียงทุ้มเข้มหันมาตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์ แววตาแข็งกร้าวบอกถึงความหงุดหงิด เมื่อได้ยินเพื่อนพูดประโยคเดิมซ้ำๆ “ไม่ใช่เรื่องของกูได้ไงวะ ชาก็เป็นเด็กในคลับกู” “อย่ากวนส้นตีน” เขากดเสียงต่ำ ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ แล้วก้าวเข้ามานั่งตรงข้ามกับเพื่อนบนโซฟา แทนได้แต่ส่ายหัวไปมา เขาไม่รู้ว่าติณณ์กำลังคิดอะไรอยู่ แต่สีหน้าของเพื่อนมันบ่งบอกว่า คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ “นี่ชาไม่รู้ใช่ไหมว่ากูเป็นเพื่อนกับมึง” “กูต้องการเด็ก” จู่ๆ คำพูดนั้น ก็ถูกเปล่งออกมาอย่างไม่มีปี่ขลุ่ย เขาไม่สนใจคำถามของแทนก่อนหน้า สายตาของเขาเหม่อลอยเหมือนกำลังวางแผนบางอย่างเอาไว้ในใจ ก่อนฝ่ายตรงข้ามจะถามกลับแบบงงๆ “คนไหน??” “ใบชา..ไปบอกให้เธอมาบริการกู” “มึงอย่าพูดอะไรเอาแต่ใจดิวะ” “หรือกูไม่ใช่ลูกค้า?” แทนถอนหายใจเบาๆให้กับความดื้อด้านของเพื่อน เขาชั่งใจอยู่สักพัก ก่อนจะหันไปบอกเสิร์ฟที่เข้ามาได้จังหวะ ให้เรียกใบชามาบริการแทน “พอใจมึงยัง?” “อื้ม งั้นมึงก็ออกไปได้แล้ว” “ไล่กู?” ไร้เสียงตอบกลับจากอีกฝ่าย แทนได้แต่ถอนหายใจเบาๆ พร้อมกับส่ายหน้าไปมา เมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนกำลังไล่ให้เขาออกไปจากห้องนี้ “งั้นกูไปแล้ว อย่าใจร้ายกับน้องนักล่ะ ชาไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับมึง” ประโยคที่เพื่อนบอก เป็นเพียงคำพูดที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ ติณณ์แทบจะไม่ได้ฟังมันด้วยซ้ำ เพราะสายตาเยือกเย็นเอาแต่หันไปจ้องคนตัวเล็ก แล้วกัดฟันแน่น ไม่นานประตูก็ถูกผลักออก พร้อมกับร่างเล็กกำลังก้าวขาเรียวเข้ามาด้านใน แต่แล้วก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อคนที่นั่งอยู่บนโซฟาเป็นคนที่คาดไม่ถึง “พะ..พี่ติณณ์”มือเรียวเปิดตู้เย็นในครัว พลางครุ่นคิดว่าจะทำอะไรเป็นมื้อเย็น ใบชาบอกกับติณณ์เอาไว้ว่าวันนี้จะโชว์ฝีมือการทำอาหารให้ทาน เธอให้เขานั่งรอในห้องเฉยๆ ทว่า คนร่างสูงไม่ฟัง กลับรั้งเอวบางเข้าหาตัว นัวเนียสูดดมกลิ่นหอมตามซอกคอจากข้างหลังอย่างคลั่งไคล้ “ทำเมนูอะไรครับ ที่รัก” “อื้อ พี่ติณณ์ อย่ากวน..ชากำลังจะทำกับข้าว” “ขอกินเมนูโปรดก่อนได้หรือเปล่า” “อะไรคะ เมนูโปรด?” “ใบชา” ใบหน้าหวานเห่อร้อนผ่าว พร้อมกับรู้สึกถึงสัมผัสแท่งแข็งที่กำลังดันอยู่บนก้นกลม มือหนาลูบคลึงเอวบาง บีบเคล้นแรงๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาบีบขย้ำอย่างหยอกเย้า ใบชากำลังยืนหั่นผัก ทว่า สติของเธอเริ่มจะเลือนรางลงไปทุกที เมื่อมือสากลูบขึ้นมาตามขาอ่อน ก่อนจะเลิกกระโปรงขึ้น แล้วกรีดนิ้วลงบนร่องกลีบอวบถูขึ้นลงอย่างแผ่วเบา “อ๊า~ มะ ไม่ทำตรงนี้นะคะ อื้อ” “ซี๊ด~พี่อยากเอาตรงนี้” ติณณ์ไม่ได้ฟังสิ่งที่คนตัวเล็กพูด เขาลากฝังเขี้ยวจนทั่วลาดไหล่ ซุกไซร้ต้นคอ สูดดมกลิ่นหอมอย่างหื่นกระหาย มือแกร่งยกคนร่างเล็กขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ครัว ถกกระโปรงขึ้นไปกองไว้บนเนินเอวบาง แล้วเข้าแทรกตรงกลางหว่างขา ก่อนมือสากจะกรีดกรายลงบนร่องอวบแล้วบดขยี้เบา
หลังจากทานข้าวเสร็จ ทั้งคู่ก็มานั่งดูหนังต่อ ใบชาให้ติณณ์นอนหนุนตักพลางใช้มือเกลี่ยตามใบหน้าหล่อแผ่วเบา เขาดึงมือของคนร่างเล็กมาสูดดม บดจูบลงไปหนัก จนใบชาต้องก้มหน้าลงมองเพราะโดนงับที่นิ้ว “อื้อ~ เอาอีกแล้วนะคะ” “อื้ม พี่รักชา” “ชาก็รักพี่ติณณ์ รักมากๆ” ร่างสูงผละออก ก่อนจะหยิบกล่องผูกโบว์วางอยู่บนโต๊ะมาให้คนร่างเล็ก ใบชาเห็นมันวางอยู่ตั้งแต่เมื่อวาน ไม่ได้ไปยุ่ง เพราะคิดว่าเป็นของขวัญที่ติณณ์จะเอาไปฝากเพื่อน แต่เขากลับเอามันมาให้เธอ “เปิดดูสิครับ ของขวัญ พี่ตั้งใจเลือกให้” “ของขวัญอะไรคะ?” ใบชามองดูกล่องที่เขายื่นให้อย่างงุนงง ก่อนจะรับมาเปิดดู มือเรียวถือขึ้นมาแผ่วเบา พร้อมกับทำหน้าสงสัยว่ามันคืออะไร เพราะยังไม่ถึงวันสำคัญ ข้างในเป็นชุดสีขาวมีขนพองกับที่คาดผม และอีกชิ้นใบชาไม่รู้ว่ามันคืออะไร ดวงตากลมมองขนฟูคล้ายหาง มันคือชุดแมวน่ารัก ทว่า มันกลับชวนให้รู้สึกวาบหวิว เพราะทั้งชุดแทบจะโชว์เนื้อหนังทั้งหมด “มะ มันคือชุดอะไรคะ พี่ติณณ์” “ชุดแมวน้อยไงครับ ชอบไหม?” “แต่ชาว่ามันแปลกๆนะคะ มันจะใส่ไปไหนได้ โป๊ขนาดนี้ แถมยังแหวกตรง…” “คืนนี้…ใส่ให้พี่ดูหน่อยได้ไหมครับ” เสียงทุ้มพร
“เด็กดี ถอดเสื้อผ้าออกสิครับ” “อื้อ พี่ติณณ์จะทำอะไร” “ชาต้องชอบมันแน่” ใบหน้าหล่อโน้มลงกระซิบข้างหู ต่างคนต่างถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปให้พ้นทาง ใบหน้าหวานเห่อร้อน เมื่อทั้งเขาและเธอเหลือแต่ร่างที่เปลือยเปล่า สายตาคู่มคมตวัดมองหุ่นของคนรักอย่างหลงใหล ใบชาค่อนข้างซ่อนรูปเก่ง หน้าอกใหญ่เกินขนาด แถมเอวยังคอดน่าจับกระแทกสุดๆ “มะ มองอะไรคะ” “มองเมียคนสวยไม่ได้หรอครับ” เขาพูดพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ กดตัวร่างเล็กให้นั่งรอบนโซฟา ขาแกร่งเดินไปหยิบขวดไวน์ราคาแพง ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับใบหน้ายิ้มกริ่ม ติณณ์อยากลองทำมันมานานแล้ว “อยากดื่มด้วยไหมครับ” “ดะ ได้ค่ะ” ร่างเล็กตอบด้วยหน้าตามึงงง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าหวานร้อนผ่าว แม้อุณหภูมิในห้องจะเย็นเฉียบ แต่กลับร้อนรุ่มจนเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้า สายตาคู่สวยจับจ้องการกระทำของติณณ์ มือหนารินไวท์เทลงบนแก้วอย่างเชื่องช้า พร้อมกับยิ้มให้อย่างมีเลศนัย ติณณ์หันมองคนร่างเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟา ก่อนจะค่อยๆผลักให้เธอนอนราบลงไป แก้วในมือหนาถูกหมุนวน ก่อนเขาจะยกมันขึ้นดื่ม แล้วโน้มใบหน้าลงประกบจูบ ป้อนไวท์ให้ร่างเล็กดื่มผ่านจากริมฝีปากของตัวเอ
หลังจากปิดเทอมใบชาก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย แม้ติณณ์จะถามอยู่บ่อยครั้ง แต่ร่างเล็กคิดว่าแค่มีเขาอยู่ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว เทอมหน้าจะเป็นเทอมสุดท้ายของใบชา เธอยังติดต่อกับน้ำขิงอยู่เป็นระยะ ได้ยินมาว่าเพื่อนสนิทกำลังจะเริ่มทำงานแล้ว แถมตอนนี้ยังคบกับแทน ตอนที่ใบชากับติณณ์รู้เรื่องถึงกับทำหน้าเหวอ เพราะไม่คิดว่าทั้งคู่จะคบกัน “แน่ใจนะ ว่าไม่อยากให้พี่พาเที่ยวไหน” “แน่ใจค่ะ ชาชอบอยู่กับพี่ติณณ์” “ปากหวานจังครับ” ร่างสูงพูดอย่างยิ้มๆ พลางโน้มหน้าลงจูบปากคนที่นอนอยู่บนตักอย่างอ่อนโยน ก่อนจะผละออกคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มนุ่ม จู่ๆ ประโยคชวนให้ใจสั่นก็หลุดออกมาจากริมฝีปากหนา “อยากเข้าไปทำในห้องดำไหม” “คะ?” “หืม ชารู้ว่าพี่หมายถึงอะไร” “ก็ได้ค่ะ แต่ไม่ใช่…” พูดยังไม่ทันจบ ร่างเล็กก็ถูกอุ้มพาดบ่าตรงไปยังห้องดำ ใบชาปัดป่ายอย่างแรงบ่นด่าคนเอาแต่ใจ แต่ก็ไม่เป็นผล จนในที่สุด ร่างเล็กก็ถูกโยนลงบนเตียง พร้อมกับร่างสูงขึ้นคร่อมข้างบน ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น มือเล็กดันบ่าคนตัวสูงเอาไว้ พร้อมกับแรงสั่นสะท้านไปทั่วกาย ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงหวานสั่น “อื้อ ชายังไม่ได้บอกเลยว่าทำตอนนี้” “ไม่
เสียงดูดปากแลกลิ้นดังระงมมาตั้งแต่หน้าห้อง ใบหน้าหวานถูกจับขึ้นให้รับจูบอย่างเร่าร้อน ลิ้นหนาแทรกเข้าไปสำรวจทั่วโพลงปาก ตวัดดูดรุนแรง จนคนตัวเล็กครางประท้วงในลำคอ ติณณ์ผละจูบออกอย่างเชื่องช้า มือแกร่งช้อนร่างเล็กขึ้น ก่อนจะอุ้มเดินไปวางลงบนเตียง พร้อมกับประกบปากบดเบียดขยี้ลงไปหนักๆ “อื้ม” “อื้อ” มือหนาเลื่อนขึ้นมาขย้ำอบอวบอย่างได้อารมณ์ ปลายนิ้วเขี่ยเม็ดไตสีหวานระรัว จนทั้งเล็กสั่นเกร็งเพราะรู้สึกเสียว ก่อนจูบจะถูกผละออกอย่างแผ่วเบา “ซี๊ด~ ขอทำรอยได้ไหม” “อ๊าง~ พะ พรุ่งนี้ ชามีเรียน อ๊า” สิ้นเสียงทุ้มพร่า ริมฝีปากหยักเลื่อนมาขบเม้มจนทั่วซอกคอขาว ติณณ์ไม่ได้สนคำพูดของเธอ เพราะตอนนี้อารมณ์พลุ่กพล่านมันจะเกินควบคุม เขากัดดูดบนผิวเนื้อทิ้งรอยเอาไว้เกลื่อน เสียงร่างเล็กปล่อยออกมาอย่างไม่ขาดสาย ทุกสัมผัสจากเขามันทำให้รู้สึกสยิว พร้อมกับตัวสั่นระริก มือสากเลื่อนขึ้นมาดึงถอดเสื้อผ้าของใบชาออก ชั่วพริบตา ทั้งเขาและเธอก็เปลือยเปล่า ใบหน้าหล่อโน้มลงกดฝังปลายจมูกลากมาตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะส่งปลายนิ้วดันเข้าไปในร่องอวบ “อ๊าง~อื้อ ชะ ชา” ลิ้นร้อนลากไล้ตามเนินอวบไร้ขน กัดเม้มเบาๆ จนร่างเ
หลังเลิกเรียน ใบชาก็รีบกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนชุด เพราะวันนี้จะไปคลับกับเพื่อนสนิท แถมติณณ์ยังขอตามไปด้วย เธอจึงส่งข้อความไปบอกน้ำขิงเอาไว้ก่อนแล้ว ระหว่างเลือกเสื้อผ้าอยู่นั้น ดวงตาสวยสั่นไหว เมื่อหวนกลับไปนึกถึงเรื่องราวเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ตอนโทรไปร้องไห้กับน้ำขิง บอกว่าไม่มีทางให้อภัยติณณ์ ทั้งที่ตัวเองเผลอใจให้เขาตั้งนานแล้ว มุมปากยกยิ้มบางๆ คาดไม่ถึงว่าคนที่เกลียด กลับเป็นคนที่ขโมยหัวใจของเธอไป “เลือกชุดเสร็จหรือยังครับ” เสียงประตูถูกเปิด พร้อมกับใบหน้าหวานหันมามองคนด้านหลัง มือเรียวหยิบชุดออกมาจากตู้ แล้วถามความเห็นของคนกำลังนั่งรออยู่บนเตียง “พี่ติณณ์ว่าชาใส่ชุดไหนดีคะ?” สายตาคู่คมมองชุดที่คนตัวเล็กถืออยู่ในมือ พลางใช้ความคิด เขาไม่อยากให้เธอแต่งตังโป๊มากเกินไป จึงเลือกชุดอยู่ด้านซ้ายเพราะยาวเกือบถึงเข่า “ชุดนี้น่ารักนะ เหมาะกับชา” “ชุดนี้ไม่น่ารักหรอคะ?” “น่ารัก แต่โป๊เกินไปพี่ไม่ชอบ” ติณณ์พูดพร้อมส่ายหน้าไปมา ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปกอดคนตัวเล็ก ปลายจมูกแนบชิดกับพวงแก้มนิ่มอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะผละออกแล้วปล่อยให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ในห้องตามลำพัง ภายในคลับ ปกติห







