Novels by วันวิสา

1 เดือนต่อมาหลังเลิกงานที่บริษัทหนุ่มใหญ่ก็ตรงดิ่งกลับมาบ้านทันที เขาไม่ได้แวะที่ไหนเลย เพราะกลัวว่าคนตัวเล็กจะรอกินข้าวเย็น ทั้งที่วันนี้สัญญากับเธอแล้วว่าจะพาออกไปกินข้าวข้างนอก แต่มีงานด่วนมาจึงทำให้ธนินต้องอยู่ทำจนดึกดื่นขาแกร่งก้าวเข้ามาภายในบ้านที่เงียบสนิท ปกติทุกวันจะมีคนตัวเล็กวิ่งมารอรับ แต่วันนี้กลับว่างเปล่า คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่น เขากำลังตั้งคำถามกับตัวเองว่าเธอหายไปไหนธนินเดินขึ้นมาบนชั้นสอง เขาได้ยินเสียงทีวีเปิดอยู่ในห้องก็รู้สึกโล่งใจ ทำไมตัวเองชอบคิดอะไรบ้าๆ คิดว่าเธอจะหายไปจากเขา“กลับมาแล้วครับ”ธนินเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเสียงทักทาย แต่ไร้การตอบกลับ ร่างเล็กยังคงนั่งนิ่งบนโซฟา สายตาจ้องมองดูทีวีโดยไม่ได้สนใจเขาที่เพิ่งเลิกงานมาเหนื่อยๆ“ขอกอดหน่อย”ธนินพาดสูทไว้บนโซฟา ก่อนจะโน้มตัวลงกอดร่างเล็ก ทว่า กลับโดนเธอผลักออกอย่างสุดแรง“ไปเลยค่ะ!! ออกไปเลย”“หนู หนูฟังพี่ก่อน”ธนินพูดเสียงอ่อนโยน พลางบังคับให้ร่างเล็กหันหน้าเข้าหาและฟังสิ่งที่เขากำลังจะพูดทว่า จู่ๆ คนร่างเล็กก็สะอื้นออกมาพร้อมกับน้ำตาไหลพรากเปื้อนบนแก้มนุ่ม ธนินรีบปาดเช็ดมันออกให้เธอแผ่วเบา ก่อนจะรั

เดซี่เก็บเดินผ้าใส่กระเป๋าเดินทางเพราะหลังจากจัดงานแต่งงานเสร็จเรียบร้อย ทั้งคู่ตกลงกันว่าจะไปฮันนีมูน ซึ่งสถานที่ เดซี่ให้ธนินเป็นคนเลือกว่าจะไปที่ไหนสายตาคู่สวยหันมองกระเป๋าของหนุ่มใหญ่ที่ถูกเก็บไว้เรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวาน เธอกำลังคิดว่าไปตั้งหนึ่งเดือนแต่เขาเก็บเสื้อผ้าและของทั้งหมดใส่ในกระเป๋าใบเดียวมันจะพอหรอ ไม่คิดจะใสชุดอื่นบ้างหรือไง ต่างจากเธอที่มีถึงสามใบใหญ่“หนูเก็บของเสร็จรึยัง เราจะไปเย็นนี้”“เก็บช่วยหน่อยสิคะ ของเดซี่มันเยอะอ่า”เธอพูดด้วยสีหน้าออดอ้อน พร้อมกับซบลงบนอกแกร่งเบาๆ ธนินยิ้มออกมาอย่างชอบใจ เพราะดูท่าว่าครั้งนี้เด็กเล็กจะโดนเขาลงโทษอย่างหนัก ข้อหาที่ทำตัวน่ารักเกิน“ถ้าให้พี่ช่วยทำอย่างอื่นก็พอได้อยู่”“ชิ! ใจร้าย”“มาๆ เดี๋ยวเก็บช่วย เด็กดื้อ”ธนินพูดพลางฟาดมือลงบนก้นกลมอย่างหมั่นเขี้ยว คอยดูเถอะ ถ้าไปถึงชายหาดเมื่อไหร่ เธอโดนจัดหนักจัดเต็มแน่นอน“ช่วยเก็บอันนี้ไปไว้ในกระเป๋าใบนั้นนะคะ ส่วนอันนี้เดี๋ยวเดซี่เก็บเอง”“ครับๆ”เธอพูดพลางชี้นิ้วบอกว่าขออันไหนเอาไว้กระเป๋าใบไหน ส่วนตัวเองมานั่งจัดเครื่องสำอางอย่างสบายใจ จนธนินเห็นอดเอ็นดูเด็กที่ห่างจากเขาเกือบยี

2 ปีต่อมา..วันรับปริญญาธนินถือดอกไม้ช่อโตเดินเข้ามาในงานรับปริญญา สายตาคู่คมมองดูร่างเล็กที่กำลังยืนถ่ายรูปกับเพื่อนๆ ก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข สีหน้า แววตา และรอยยิ้มของเธอ มันน่ารักทั้งตัวจนทำเขาคลั่งมาตลอดขาแกร่งเดินมาหยุดดูคนรักอยู่ไม่ไกลมากนัก สายตาของเขาโฟกัสที่ร่างเล็กคนเดียว ถึงแม้รอบข้างจะมีผู้หญิงมากมายที่มองมาทางเขา“พี่ธนิน..”“ครับ นี่ดอกไม้ ยินดีกับแฟนคนเก่งของพี่ด้วยนะ”“ขอบคุณค่ะ”เดซี่รับช่อดอกไม้มาถือไว้ในมือ ดอกกุหลาบสีแดงสด ถูกตกแต่งเป็นช่อใหญ่จนเกือบเท่าตัวของเธอ จนธนินต้องคอยถือช่วย“ถ่ายรูปกันไหมคะ?”“ครับ”ธนินยิ้มหวาน ตาฉ่ำเยิ้มมองคนรักอยู่ในชุดครุยอย่างภูมิใจ เขาและเธอเดินมาถ่ายรูปในซุ้ม โดยมีช่างภาพที่จ้างมาส่วนตัว และกลุ่มเพื่อนๆที่ช่วยจัดท่าและถ่ายในโทรศัพท์ให้อีกทีหลังจากถ่ายรูปแสดงความยินดีเสร็จ เดซี่ก็ได้นั่งพักที่ม้านั่ง โดยมีดอกไม้วางอยู่ข้างๆ ส่วนธนินไปหาซื้อน้ำกับซื้อของกินมาให้คนที่นั่งรออยู่ส่วนมะลิ เธอก็มายินดีกับน้องสาวด้วย ตอนนี้เธอควงแฟนใหม่หน้าตาดีแถมดีกรีเป็นลูกครึ่งจบจากเมืองนอก ในช่วงที่ผ่านมามะลิให้พื้นที่น้องสาวได้ใช้ชีวิตของตัวเอง

15.25 นาที @ประเทศไทย“พ่อไม่น่าตามผมกลับมาเลย”ธนินพูดขณะเดินเข้าไปภายในบ้าน กระเป๋าของเขาถูกลูกน้องลากเดินตามหลังมาเงียบๆ ธนินถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะเข้าใจว่าพ่อจะกลับมาหาเรื่องกันอย่างที่เคยทำ“แล้วทำไมฉันจะตามแกกลับมาไม่ได้”“ผมไม่ใช่เด็กที่ต้องให้มาส่งนี่ครับ”“ฉันไม่ได้มาหาแก แล้วหนูเดซี่อยู่ไหน?”“ถามหาเธอทำไมครับ”“ฉันอยากเจอหน้าว่าที่ลูกสะใภ้ไม่ได้รึไง?”“ห้ะ! มะ เมื่อกี้พ่อว่าอะไรนะครับ”“แกหนูหนวกรึไงธนิน ฉันถามว่าลูกสะใภ้ฉันอยู่ไหน”ธนินหูดับไปชั่วขณะ เขาแทบไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน คนแข็งกร้าวแบบพ่อเนี้ยนะยอมรับเดซี่เป็นลูกสะใภ้ ธนินยิ้มออกมาอย่างหน้าบาน ก่อนจะได้เสียงเสียงหวานเอ่ยขึ้น“สวัสดีค่ะ คุณพ่อ”“อ้าว..หนูเดซี่ มาแล้วหรอลูก”“ค่ะ มาเหนื่อยๆเข้ามานั่งพักข้างในก่อนไหมคะ หนูจะไปเอาน้ำเย็นๆมาให้”เดซี่พูดพลางยิ้มให้ผู้ใหญ่อย่างอ่อนโยน ตั้งแต่ได้คุยกันคราวนั้น เธอรู้สึกว่าพูดคุยถูกคอกับผู้ใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าจนได้รับความเอ็นดูอย่างมาก“ไม่ๆ หนูไม่ต้องทำ”“ธนิน! แกบอกแม่บ้านไปเอาน้ำมาเสิร์ฟ ส่วนฉันกับหนูเดซี่จะไปนั่งรอบนโซฟาในห้องรับแขก”ธนินได้แต่ทำหน้าง

ธนินเกลี่ยกล่อมให้เดซี่ย้ายมาอยู่กับเขาที่บ้านทุกวัน แต่เธอก็เอาปฏิเสธมาเรื่อยๆจนถึงตอนนี้ ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์แล้วที่เธอยอมใจอ่อนย้ายตามหนุ่มใหญ่มา ช่วงปิดเทอมเดซี่แทบไม่ได้ออกไปไหนเลย เพราะธนินจับเธอกดเตียงทุกวันจนหมดแรงทำอย่างอื่น แม้แต่กับข้าวหรือพวกงานบ้านธนินก็จ้างแม่บ้านทำให้ทั้งหมด “พี่จะบินไปญี่ปุ่นแล้วนะ”“ค่ะ”“พี่ต้องคิดถึงหนูมากๆแน่”“แค่สามวันเองค่ะ แป๊ปเดียว เดซี่จะรอนะคะ”“เมียพี่น่ารักจัง”หนุ่มใหญ่พูด ก่อนจะหยิกแก้มนิ่มเบาๆอย่างเอ็นดู เธอเป็นเด็กซนที่อยู่ด้วยแล้วไม่น่าเบื่อ แถมรสนิยมเรื่องเซ็กส์ก็มาตรงกันอีก แบบนี้จะไม่ให้หลงยังไงไหวเวลา 13.57 นาทีหลังจากไปส่งธนินที่สนามบิน เพื่อบินไปคุยงานที่ญี่ปุ่น เดซี่ที่อยู่บ้านคนเดียวก็ไม่ได้อยากออกไปไหน แม้จุ้บแจงจะทักมาชวนอยู่บ้าง แต่เธอก็บอกเพื่อนว่าช่วงนี้ติดแฟน จนเพื่อนหมั่นไส้ไปตามๆกันเดซี่ลงมาหยิบขนมบนชั้นในครัวติดมือมาสองสามห่อ ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นชั้นบนเพื่อเปิดหนังดูที่ชอบ เธอนั่งดูตั้งแต่บ่ายจนเวลาล่วงเลยจนไปถึงตอนเย็น ขณะที่สายตาคู่สวยจ้องมองทีวีอยู่ จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นครืด~วีดีโอคอล~ ธนิ

ร่างเล็กเปลือยเปล่าที่เพิ่งตื่นนอนถูกอุ้มมาภายในห้องน้ำ เดซี่ยังรู้สึกมึนหัวจากการดื่มหนักจากงานเลี้ยงที่ผ่านมา ธนินวางร่างเล็กลงบนพื้นอย่างเบามือ ตอนแรกเดซี่คิดว่าหนุ่มใหญ่จะพามาแช่อ่าง แต่มันกลับไม่ใช่“จะทำอะไรคะ?”สายตาคู่สวยมองดูร่างสูงที่กำลังหยิบเอาฝักบัวดึงลงมาหาร่างเล็กที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนพื้นห้องน้ำ ธนินลูบหัวเดซี่เบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงทุ้มเย็น“พี่จะช่วยทำให้สร่างเมา”ธนินยิ้มมุมปาก พร้อมกับเปิดฝักบัวปรับน้ำให้อยู่ในระดับที่แรงพอเหมาะและปรับอุณหภูมิให้เย็นลง ก่อนจะนำมันมาจ่อที่ร่องกลีบของคนตัวเล็ก“อ้าขาออกหน่อย”เดซี่ทำตามโดยการอ้าขาแยกออกจากกันและโน้มตัวลงไปด้านหลัง เธอใช้แขนสองข้างค้ำยันตัวเองไว้ ดวงตากลมจับจ้องใบหน้าหล่ออย่างร่านๆ พร้อมกับกัดปากเอาไว้แน่นเพราะรู้ทันในการกระทำของเขา เธอเคยลองทำมันด้วยตัวเองมาก่อน พอนึกถึงก็ได้แต่วูบไหวท้องน้อย ร่างเล็กแก้มแดงระเรื่อ ท่าทางของเธอตอนนี้มันโคตรน่าอาย“อ๊ะ~”“ซี๊ด อ๊า~ ซี๊ด”น้ำเย็นเฉียบถูกฉีดลงมาบนร่องแคบทำให้สะโพกบางสั่นสะท้าน สายน้ำที่ตกกระทบผิวเนื้ออ่อนทำให้รู้สึกคล้ายการใช้เซ็กส์ทอยที่สั่นสะเทือนอยู่ในร่องกลีบ เ