Novels by ยัยปลาซิว

มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อตอบแชตของเพื่อนที่อยู่มหาลัย เธอโดนเพื่อนทักมาตามกันใหญ่เพราะช่วงนี้ติดแฟนจนไม่ออกไปข้างนอกเลย อลิซให้เหตุผลว่าที่คอนโดเธอกับเพื่อนอยู่ไกล เปิดเทอมค่อยเจอกันทีเดียวเลยก็ยังได้ คิ้วบางขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เมื่อสายตาเหลือบเห็นแชตไลน์ที่ถูกส่งทิ้งไว้เมื่อหลายวันก่อน อลิซเพิ่งเห็นว่าบุคคลนั้นได้บล็อกเธอไปเรียบร้อยแล้ว ร่างเล็กพ่นลมหายใจออกมาแผ่วเบา เพราะคิดว่าน่าจะมีคนส่งผิดมาจึงไม่ได้สนใจอะไร ไหนๆข้อความทั้งหมดก็ถูกลบไปตั้งแต่ยังไม่ทันอ่าน เธอวางโทรศัพท์เอาไว้บนโต๊ะตามเดิม ก่อนจะหันมาลงมือตั้งใจทำกับข้าวที่ทำค้างเอาไว้เมื่อห้านาทีก่อน “วันนี้ทำอะไรกินครับ” ฮาชิเดินเข้ามาโอบกอดจากด้านหลังขณะอลิซยืนทำกับข้าวอยู่ในครัว ใบหน้าหล่อโน้มลงหอมแก้มฟอดใหญ่ และออดอ้อนเธอเหมือนแมวน้อยที่ขาดเจ้าของไม่ได้ “นายไปนั่งรอตรงโน้นเลย” อลิซพูดพลางทำท่าดุแบบไม่จริงจัง ทว่า สีหน้าของคนร่างสูงกลับเปลี่ยนไป และสัมผัสได้ว่าเขากำลังไม่พอใจมากขนาดไหน “อืม อ้อนหน่อยก็ไม่ได้” “ไม่เอาดิ อย่างอนกันนะ” อลิซพูดเสียงสั่นเพราะดูจากท่าทางของเขาคงจะโกรธกันจริงๆ ร่างเ

อลิซพูดเสียงสั่น พร้อมกับก้าวขาเรียวลงไปแช่ในอ่างอย่างรวดเร็ว ตามด้วยคนร่างสูงที่ก้าวขาตามมาติดๆ ก่อนจะรั้งเอวบางเข้าหาตัวเอง “ฮะ ฮาชิ” “ซี๊ด~ฉันไม่ไหวแล้ว ขึ้นมา” พูดจบฮาชิก็ดึงขาเรียวแยกออกให้นั่งลงบนท้องแกร่งของเขา ยิ่งทั้งสองอยู่ในน้ำอุ่น มันยิ่งรู้สึกพลุ่งพล่าน “อื้ม” “อ่า นั่งลงมาเลย” ฮาชิออกคำสั่งพร้อมกับมองท่อนเอ็นของตัวเองถูไถบนกลีบสีหวานด้วยมือของคนตัวเล็ก เธอบดเอวถูลงบนแท่งเนื้อของเขาอย่างยั่วยวน ก่อนจะจ่อหัวบานเข้าไปในรูเล็ก แล้วค่อยๆกดลงสะโพกลงกลืนกินแท่งเนื้อเข้าไปจนสุด “อ๊า~มันแน่น” “ซี๊ด~เสียวแม่ง” ร่างสูงสูดปากครางออกมาเบาๆในลำคอ เขาเลื่อนมือแกร่งมาบนสะโพกของคนตัวเล็กและบีบเบาๆเพื่อสั่งให้เธอขยับ ก่อนจะจ้องใบหน้าหวานที่มีสีหน้าทรมานและเปลี่ยนเป็นเคลิ้บเคลิ้มในเวลาต่อมา อลิซควบเอวขึ้นลงแท่งร้อนขณะอยู่ในอ่าง เสียงน้ำกระเพื่อมเป็นจังหวะทุกครั้งที่ถูกกระแทกลงไปหนักๆ ฮาชิก้มมองกลีบสีสดดูดกลืนแท่งเนื้อเข้าออก ก็อดไม่ได้จึงเอื้อมมือมาบีบบี้หัวนมคนตัวเล็กเบาๆ “อ๊ะๆ ซี๊ด” “อ๊า จะเสร็จ” อลิซเร่งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้น เมื่อเห็นคนร่างสูงจิก

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา.. ร่างเล็กนั่งอยู่บนตักแกร่ง พร้อมกับมือหนาที่ลูบไล้ไปมาอยู่กับขาอ่อน มันถึงเวลาใกล้เปิดเทอมแล้ว ฮาชิบอกกับอลิซว่าถ้าจบปีสองจะขอหมั้นเธอเอาไว้ก่อน คนอื่นจะได้รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้ว สายตาคู่สวยนั่งดูทีวีจอใหญ่ มันเป็นการ์ตูนที่เธอขอให้ฮาชิเปิดให้ เพราะตอนเด็กๆชอบดูเรื่องนี้มาก พอโตมาได้นั่งดูเรื่องเดิมทำให้ย้อนคิดถึงความทรงจำเก่าๆ ครืด~ เสียงโทรเข้าเรียกให้ร่างเล็กหันไปมอง สายตาคู่สวยเหลือบดูมือถือของฮาชิที่วางอยู่หัวใจก็เต้นรัวอย่างแรง เพราะชื่อที่โชว์ขึ้นบนหน้าจอคือ ‘นะริน’ “นายรับสายก่อนไหม?” “ไม่” เสียงทุ้มต่ำพูดอย่างเฉยชา พร้อมกับบีบสะโพกเล็กอย่างหนักหน่วง เขาอยากให้เธอรู้ว่าไม่ได้สนใจคนอื่นนอกจากคนที่อยู่ตรงหน้า “รับเถอะ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก” “อืม” ร่างสูงพ่นลมหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา ฮาชิคว้ามือถือขึ้นมา ก่อนจะเลื่อนกดรับและเปิดลำโพงให้คนตัวเล็กที่นั่งบนตักได้ยินด้วย “ฮัลโหล” (พี่ชิว่างไหมคะวันนี้ รินอยากชวนไปเลือกของขวัญวันเกิดให้คุณแม่) “ไม่ว่าง..อยู่กับแฟน” (อ่อค่ะ แล้ววันหลัง..) “แค่นี้นะ พี่ยุ่งอยู่” ร่างสูงพ่นลมห

ทั้งสองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันมาตั้งแต่หน้าประตู ยังดีที่มันไม่ไกลจากคอนโดมากนัก ไม่งั้นเขาคงได้จัดเธอคาโรงหนัง ฮาชิบดจูบลงบนริมฝีปากเล็กอย่างรุนแรงจนแผ่นหลังของเธอชนติดผนังเย็นเฉียบ เสียงครางอื้ออึงดังในลำคอ อลิซพยายามป้อนจูบกลับอย่างกระหายอยาก เธอหอบโกยเอาอากาศเข้าในปอดเพราะเริ่มจูบตามคนร่างสูงไม่ทัน “อื้ม” เขาผละจูบออกอย่างรวดเร็ว แขนแกร่งอุ้มร่างเล็กลอยเหนือพื้น ก่อนจะสาวเท้าเดินมายังโซฟา พร้อมกับวางร่างเล็กลงอย่างเร่งรีบก่อนจะประกบปากดูดเลียลิ้นเล็กภายในโพรงฉ่ำ ทั้งสองกระแทกจูบสาดใส่ความเร่าร้อนใส่กันจนริมฝีปากบางขึ้นสีแดงก่ำ ฮาชิดูดปากร่างเล็กแรงๆ เขาฝังเขี้ยวลงไปตามริมฝีปากจนมันบวมเจ่อ ก่อนจะค่อยๆถอนจูบออกจ้องมองใบหน้าหวานที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ เขากดริมฝีปากจุมพิตที่ข้างขมับ ก่อนจะเม้มจูบไปเรื่อยๆจนถึงใบหูเล็กแล้วตวัดเลียจนมันชื้นแฉะ ก่อนจะผละออกจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอและของตัวเองออกจนหมดในพริบตาเดียว “สวย..สวยมาก” อลิซขนลุกซู่เมื่อไม่มีอะไรห่อหุ้มร่างกาย ไฟในห้องเปิดสว่างกว่าทุกครั้ง มันจึงทำให้ทั้งสองเห็นร่างกายกันอย่างชัดเจนทุกซอกทุกมุม อลิซงับเขี้ยวลงบนริม

“ไอ้ม่อน..” ฮาชิตวัดมองอย่างไม่สบอารมณ์ เขาพ่นหายใจออกมาหนักๆเพื่อความคุมตัวเอง ตอนนี้ เขาไม่อยากให้ใครมาขวางความสุข มือหนาจึงกุมมือเรียวเอาไว้แน่นจะเดินเลี่ยงไปอีกฝั่ง แต่ม่อนก็ยืนขว้างไว้เหมือนเดิม ม่อนตวัดมองมือของฮาชิที่ประสานกับมือของอลิซแน่นก็แสยะยิ้มออกมาอย่างหัวเสีย ทั้งที่ข้างกายของเขายังมีปลายืนมองมายังร่างของอลิซอย่างไม่วางตา “หึ! ยังจำกูได้นี่หว่า” “ไม่คิดว่าจะเจอ” ปลาพูดขึ้นหลังจากทั้งสองไม่ได้เจอกันมานาน ตั้งแต่อลิซรู้ว่าปลาพยายามทำลายเธอมาตลอด ก็ตัดขาดกันทุกอย่าง “ขอตัวก่อนนะ..พอดีเรารีบ” อลิซเอ่ยขึ้น สายตาคู่สวยจ้องเพื่อนสนิทและอดีตคนรักนิ่งเงียบ ตอนนี้ ต่อให้จะเผชิญหน้ากันอีกกี่ครั้ง อลิซก็ไม่รู้สึกอะไรอีกต่อไปเพราะเธอมูฟออนจากทุกเรื่องมานานแล้ว “มึงจะรีบไปไหนวะ ไอ้ชิ!” “หลบไป” ม่อนกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะหลีกทางหลบให้ ฮาชิและอลิซยังสับสนกับการกระทำของฝ่ายตรงข้าม เพราะทุกทีเขาต้องเข้ามาหาเรื่องจนถึงที่สุดแบบที่เคยทำ “ดูซิพวกมึงสองคนจะมีปัญญาไหม!” เขาพูดทิ้งท้ายพร้อมกับยืนอยู่เคาท์เตอร์ข้างๆ ไม่ว่าฮาชิจะพูดอะไรกับพนักงาน ม่อนก็ได้ยินมั

อลิซตื่นขึ้นมาภายใต้แขนแกร่งที่กอดเอาไว้แน่นอย่างเช่นทุกวัน เปลือกตาสีสวยค่อยๆปรือขึ้นรับแสงยามเช้า เธอไม่รู้เลยว่ากิจกรรมเมื่อคืนมันจบลงเมื่อไหร่ จบลงตอนไหน รู้เพียงแค่ว่าตัวเองหลับไปพร้อมกับแท่งเอ็นที่ยังเสียบคารู อลิซค่อยๆพลิกตัวอย่างเชื่องช้า เธอจับมือของเขาออกให้เบาที่สุดเพราะกลัวคนที่หลับสนิทจะตื่น มือเรียวกุมท้องตัวเองเบาๆ มันยังรู้สึกหน่วงๆเพราะขนาดของเขากับเธอมันต่างกันมาก ความปวดเมื่อยแล่นเข้าสู่ร่างกายอย่างหนัก เธอกะว่าจะลุกไปทำกับข้าวให้ฮาชิตอนเช้า แต่ดูเหมือนว่าจะลุกไม่ไหวเอาซะเลย “อื้ม” ฮาชิลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะคนตัวเล็กขยับดิ้น สายตาคู่คมมองใบหน้าสวยที่แก้มขึ้นเลือดฝาดสีจางๆ ต่อให้ไม่แต่งหน้าก็ยังสวยสำหรับเขาอยู่ดี “จะรีบลุกไปไหน หืม?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม พร้อมกับคว้าคนตัวเล็กมาจูบที่หน้าผากหนักๆ “ว่าจะลุกไปทำกับข้าว” คิ้วหนาขมวดเข้ากันอย่างไม่พอใจ เข้าไม่เข้าใจว่าอลิซดูเพลียจนไม่มีแรงจะเดินแล้ว ยังจะฝืนอีกทำไม “ไม่ต้องเลย ขาสั่นขนาดนี้จะทำยังไงไหว” “ก็โดนนาย..เอาหนัก” ฮาชิหลุดขำออกมาเบาๆ เธอดูแข็งแกร่งในบางเวลา แต่ก็ยังมีมุมใสซื่อดูเป็นธ

หลังจากที่พิชชาสงบสติอารมณ์และใจเย็นลงแล้ว ลุคก็ขับรถพาเธอขับรถไปยังบ้านพักตากอากาศที่เคยพาไปครั้งแรก เวลานี้เธอและเขารู้สึกดีขึ้นมากแล้ว ลุคยื่นมืออีกข้างไปกุมมือคนตัวเล็ก ขณะที่อีกข้างยังจับพวงมาลัยรถอยู่ เขาหันมามองเธอด้วยแววตาที่แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใย ก่อนจะดึงมือเรียวขึ้นไปพรมจูบเบาๆ ใบหน้าสวยหันมองแล้วยิ้มให้บางๆ เธอรู้สึกดีใจที่มีเขาอยู่ในชีวิต ลุคเป็นผู้ชายที่ดีมาก ดีขึ้นมาก สิ่งที่ให้สัญญากับเธอ เขาทำมันได้ทั้งหมดเลย “ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่คอยปกป้องชาตลอด” “เพราะว่า พี่รักหนูไง” ร่างเล็กได้ยินลุคบอกรักก็เขินจนนวลแก้มขาวอมชมพูระเรื่อขึ้นเล็กน้อย มันไม่ใช่สิ่งชินเลยสักครั้ง ต่อให้เขาจะพูดกับเธอแทบทุกวัน แต่ก็ทำให้พิชชาเสียอาการได้อยู่ดี “ชาก็รักพี่เหมือนกัน” เธอยิ้มหวานอย่างเอียงอายและมองหน้าเขาด้วยความอบอุ่น ไม่คิดเลยว่าคนที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟวันนั้น จะน่ารักได้มากขนาดนี้ ลุคขับรถมุ่งหน้าไปตามทิศทางที่วางแผนเอาไว้แล้วก็ไปถึงบ้านพักต่างอากาศของเขา ที่เคยพาเธอมาครั้งแรก ริมชาดหาดสีนวลนุ่มไปด้วยทรายละเอียด “เดี๋ยวให้แม่บ้านเตรียมอาหารทะเลสดๆไว้ให้นะครับ” “ได้เ

1 อาทิตย์ต่อมา… พิชชากลับถึงไทยแล้ว หญิงสาวเดินออกมาจากประตูทางออก เห็นลุคยืนรออยู่เธอก็โผล่เข้ากอดคนตัวสูงอย่างโหยหา เป็นเวลาเกือบสองเดือนที่ทั้งคู่ไม่ได้เจอกัน “คิดถึงจังค่ะ” “คิดถึงเหมือนกับครับ” เขาพูดพลางหอมแก้มแฟนสาว พร้อมกับสูดกลิ่นหอมจากกายร่างเล็กเก็บเอาไว้ในอกลึก กลิ่นหอมของเธอทำเอาเอาลุคแทบคลั่งและพิชชาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน “กลับคอนโดกันครับ หนูจะได้พักผ่อนด้วย” เขาพูดพลางลากกระเป๋าให้ร่างเล็ก ส่วนมืออีกข้างจับมือเรียวเอาไว้แน่น ก่อนจะจูงมือเธอไปขึ้นรถกลับคอนโด คอนโด ร่างเล็กถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้าและอ่อนเพลีย เนื่องจากเวลาที่ไทยต่างจากที่โน้นมาก พิชชาต้องใช้เวลาปรับตัวกับอากาศและเวลานอน กว่าจะกลับมาใช้ชีวิตแบบปกติได้ “อาบน้ำก่อนไหม?” “หนูขอนอนเลยได้ไหม..” “ไม่ได้ ต้องอาบน้ำก่อนสิ” ลุคพูดพร้อมกับเข้ามาแบกร่างเล็กให้เข้าไปในห้องน้ำ พิชชาตกใจทำหน้าเหว๋อเผลอกรี๊ดออกมาจนชายหนุ่มรู้สึกแสบแก้วหู “อื้อ หนูจะตก” “ตกอะไรพี่อุ้มอยู่” “วางหนูลงก่อน” ลุคยอมทำตาม ก่อนจะวางเธอลงอย่างเบามือ แล้วกระซิบแนบข้างหู “อาบน้ำด้วยกันไหม” พิชชาหน้าแดงซ่า

#23.45 น. “พวกมึงมาอยู่ที่นี่กันเองหรอ?” โมสถามเพื่อน ก่อนจะรีบเดินเข้าไปนั่งกับลุคและซันด์ที่นั่งดื่มกันอยู่ก่อนแล้ว “ว่าแต่สองคนนี้ไปไหนกันมา” ลุคเอ่ยถามโบว์และโมส เพราะเห็นเข้ามาในบ้านพร้อมกัน ก่อนที่ทั้งคู่จะมองหน้ากันอย่างเลิ่กลัก และเฉไฉถามถึงเรื่องอื่น “เออ..ไอ้ลุค มึงไปเจอเปียมาหรอ?” “ใช่ มึงรู้ได้ยังไง?” “กูกับโบว์ผ่านไปเห็นเข้า” “งั้นหรอ..” “คือว่า พี่ลุค..หนูว่าระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะ หนูกับพี่โมสเห็นว่ามีคนแอบถ่ายพี่อยู่ด้วย” “จริงหรอ เธอรู้ไหมว่าใคร” ลุคถามอย่างสงสัย เพราะไม่คิดว่าจะมีคนแอบถ่าย เขาคิดว่าเป็นเพื่อนของเปียล่อให้เขาไปติดกับอีกหรือเปล่า “อื้อนี่ พี่มาดูเอง” โบว์พูด ก่อนจะเปิดภาพหลักฐานที่อัดไว้ให้เขาดู ในคลิปเห็นหน้าคนที่ถ่ายชัดมาก เพราะเธอแอบอยู่จากฝั่งตรงข้าม มันจึงทำให้รู้ว่าคือใคร “ผู้หญิงคนนี้ โบว์จำได้ว่าเป็นเพื่อนสนิทของพิชชาตอนมัธยม เจอกันตอนมีกิจกรรมนั่นแหละ เป็นวันเดียวกับที่พี่ทะเลาะกันหนักๆกับพิชชา แต่ก็คิดได้หลายมุมนะ ไม่รู้ว่าเป็นแผนของพี่เปียหรือเปล่าหรือพิชชาบอกให้เธอมาตามดูพี่ลุค” “แล้วเธอจะทำแบบนั้นทำไม” ลุคพู

แม่ของพิชชาออกจากห้องผ่าตัดแล้ว หมอบอกว่าพ้นขีดอันตราย แต่ต้องใช้เวลาพักฟื้นมากกว่าหนึ่ง เดือน พ่อ พี่สาวและพิชชานั่งเฝ้าอยู่ในห้องผู้ป่วยพิเศษ รอให้คนเป็นแม่ฟื้นขึ้นมาอย่างเป็นห่วง ตอนนี้หมอให้เข้าเยี่ยมได้แล้ว หลังจากผ่านไปหนึ่ง สัปดาห์ ทำให้ทุกคนในครอบครัวเบาใจลงบ้าง “พี่มีงานที่บริษัทเข้าด่วน ฝากดูแลแม่ด้วยนะ” มารีนหันมาบอกคนเป็นน้องสาวและพ่อที่นั่งกุมมือแม่ไว้อยู่ เธอก็เป็นห่วงแม่ไม่ต่างกัน หลังจากเคลียร์งานเสร็จก็จะรีบมาเยี่ยมแม่ทุกวัน “ได้ค่ะ พี่รีนไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ เดี๋ยวชากับพ่ออยู่ดูแลแม่เอง” พิชชาพูดพร้อมกับเดินเข้าไปกอดพี่สาว ก่อนจะไปส่งเธอที่หน้าห้อง ก่อนจะเดินกลับมานั่งดูแม่ที่ยังนอนนิ่งำม่ได้สติ “ที่มหาลัยเป็นไงบ้างลูก ทำเรื่องลาอาจารย์เรียบร้อยแล้วใช่ไหม” พ่อถามขึ้นอย่างเป็นห่วง เพราะไม่ได้ถามพิชชาเลยตั้งแต่มา มัวแต่ยุ่ง และเป็นห่วงแม่จนไม่เป็นอันทำอะไร แถมพิชชายังบินมาอย่างกะทันหัน “ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูทำเรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว” “อีกนานไหมคะ กว่าแม่จะฟื้น..” “หมอบอกอีกไม่เกินสามวันก็น่าจะฟื้นแล้ว” พ่อพูดพลางมองร่างของแม่ที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ม

พิชชาตื่นเช้ามาในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของร่างสูงที่กอดเธอเอาไว้แน่น ตอนนี้เขายังหลับอยู่ ใบหน้าของลุคเวลาหลับมันดูมีเสน่ห์จนร่างเล็กอดมองไม่ได้ พอเห็นพิชชาเริ่มขยับตัว ลุคก็ตื่นขึ้นมาทันที เขาลูบหัวสาวน้อยเบาๆ ก่อนจะดึงเธอไปจูบที่หน้าผาก ขณะท่อนล่างของทั้งคู่ยังแนบชิดกัน “สายยัง?” ชายหนุ่มถามขึ้นขณะที่ดึงร่างบางเข้าไปกอด พลางจูบซับจนทั่วใบหน้าหวาน “ยังค่ะ ชาว่าจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัวแล้ว” “อื้ม พี่ขอนอนกอดอีกหน่อย” เขาพูดพร้อมกับหลับตาลง ทั้งสองกอดกันอยู่พักใหญ่ๆ เลือดในกายอุ่นแผ่ไปทั่วร่าง ตอนนี้เขารักพิชชาอย่างเต็มหัวใจ ไม่มีสิ่งใดมาทดแทนสาวน้อยที่นอนอยู่ข้างเขาได้อีกแล้ว จู่ๆ ลุคก็พลิกตัวร่างเล็กขึ้นมาไว้บนตัวของเขา พิชชาตกใจได้แต่มองหน้าเขาอย่างงงๆ ลุคเลยถือโอกาสนั้นฝังปลายจมูกสูดดมความหอมจากซอกคอเก็บไว้ในอกลึก “อื้อ~ พี่ลุค” “อื้ม ไปอาบน้ำกันครับ” ชายหนุ่มกระซิบเบาๆ ก่อนจะยิ้มให้เธอ พิชชาหน้าแดงชมพูระเรื่อขึ้นมาเพราะความเขิน เธอไม่คิดเลยว่าคนที่โกรธให้กันวันนั้น จะเป็นผู้ชายที่น่ารักมากขนาดนี้ #07.46 น. พิชชารีบจัดการแต่งตัวให้ตัวเองเรียบร้อยก่อนที่ลุคจะอาบน้ำ

อีกฟากของมหาลัย เปียแอบเข้ามาซุกตัวอยู่ในห้องน้ำ ไม่กล้าออกไปเจอหน้าใคร ไม่กล้าแม้กระทั่งเข้าเรียน เพราะทนแรงกดดันไหวไหวทุกคนจ้องมองมาที่เธอ ทั้งโดนโพสต์ด่าในกลุ่มที่เธอสร้างเฟคนิวส์ทำลายชื่อเสียงคนอื่น หญิงสาวเลื่อนดูเม้นอย่างมือไม้สั่น มันยิ่งทำให้เธอเกลียดพิชชาเข้าไส้ ทำไมคนๆนั้นไม่เป็นแก เปียได้แต่แค้นร้อนรุ่มในใจ แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ทันใดนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงนักศึกษากลุ่มหนึ่งเดินมาเข้าห้องน้ำ “พี่เปียนี่ก็ใสๆนะมึง กูเข้าใจมาตลอดว่าเธอเป็นคนดี แต่แม่งร้ายสุดๆ!!” “เอออจริงสร้างข่าวทำลายคนอื่น แต่ย้อนเข้าตัวซะงั้น” “แต่ตอนอยู่ปีสองทุกคนก็เข้าใจว่าพี่เปียคบกับพี่ลุคนะ ไม่แน่เขาอาจจะสร้างภาพขึ้นมาเองก็ได้” “เออจริง ก็เผลอเข้าใจว่าเป็นคนเรียบร้อยมาตลอด” หญิงสาวได้ยินทุกอย่างที่คนพวกนั้นพูด เธอยืนกำหมัดแน่นในห้องน้ำด้วยความโกรธเกลียด พร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆไหลออกมา เธอเกลียดพิชชาที่ทำชีวิตเธอพังได้ถึงขนาดนี้ เปียน้ำตาคลอด้วยความเจ็บปวดต่อคำพูดที่ได้รับ ช่างเชือดเฉือนหัวใจเหลือเกิน เวลานี้เธอพยายามจนถึงที่สุด ทำไมต้องพบกับเรื่องที่นำพาต่อความเจ็บปวดขนาดนี้ด้วย เปียร

มือเรียวเปิดตู้เย็นในครัว พลางครุ่นคิดว่าจะทำอะไรเป็นมื้อเย็น ใบชาบอกกับติณณ์เอาไว้ว่าวันนี้จะโชว์ฝีมือการทำอาหารให้ทาน เธอให้เขานั่งรอในห้องเฉยๆ ทว่า คนร่างสูงไม่ฟัง กลับรั้งเอวบางเข้าหาตัว นัวเนียสูดดมกลิ่นหอมตามซอกคอจากข้างหลังอย่างคลั่งไคล้ “ทำเมนูอะไรครับ ที่รัก” “อื้อ พี่ติณณ์ อย่ากวน..ชากำลังจะทำกับข้าว” “ขอกินเมนูโปรดก่อนได้หรือเปล่า” “อะไรคะ เมนูโปรด?” “ใบชา” ใบหน้าหวานเห่อร้อนผ่าว พร้อมกับรู้สึกถึงสัมผัสแท่งแข็งที่กำลังดันอยู่บนก้นกลม มือหนาลูบคลึงเอวบาง บีบเคล้นแรงๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาบีบขย้ำอย่างหยอกเย้า ใบชากำลังยืนหั่นผัก ทว่า สติของเธอเริ่มจะเลือนรางลงไปทุกที เมื่อมือสากลูบขึ้นมาตามขาอ่อน ก่อนจะเลิกกระโปรงขึ้น แล้วกรีดนิ้วลงบนร่องกลีบอวบถูขึ้นลงอย่างแผ่วเบา “อ๊า~ มะ ไม่ทำตรงนี้นะคะ อื้อ” “ซี๊ด~พี่อยากเอาตรงนี้” ติณณ์ไม่ได้ฟังสิ่งที่คนตัวเล็กพูด เขาลากฝังเขี้ยวจนทั่วลาดไหล่ ซุกไซร้ต้นคอ สูดดมกลิ่นหอมอย่างหื่นกระหาย มือแกร่งยกคนร่างเล็กขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ครัว ถกกระโปรงขึ้นไปกองไว้บนเนินเอวบาง แล้วเข้าแทรกตรงกลางหว่างขา ก่อนมือสากจะกรีดกรายลงบนร่องอวบแล้วบดขยี้เบา

หลังจากทานข้าวเสร็จ ทั้งคู่ก็มานั่งดูหนังต่อ ใบชาให้ติณณ์นอนหนุนตักพลางใช้มือเกลี่ยตามใบหน้าหล่อแผ่วเบา เขาดึงมือของคนร่างเล็กมาสูดดม บดจูบลงไปหนัก จนใบชาต้องก้มหน้าลงมองเพราะโดนงับที่นิ้ว “อื้อ~ เอาอีกแล้วนะคะ” “อื้ม พี่รักชา” “ชาก็รักพี่ติณณ์ รักมากๆ” ร่างสูงผละออก ก่อนจะหยิบกล่องผูกโบว์วางอยู่บนโต๊ะมาให้คนร่างเล็ก ใบชาเห็นมันวางอยู่ตั้งแต่เมื่อวาน ไม่ได้ไปยุ่ง เพราะคิดว่าเป็นของขวัญที่ติณณ์จะเอาไปฝากเพื่อน แต่เขากลับเอามันมาให้เธอ “เปิดดูสิครับ ของขวัญ พี่ตั้งใจเลือกให้” “ของขวัญอะไรคะ?” ใบชามองดูกล่องที่เขายื่นให้อย่างงุนงง ก่อนจะรับมาเปิดดู มือเรียวถือขึ้นมาแผ่วเบา พร้อมกับทำหน้าสงสัยว่ามันคืออะไร เพราะยังไม่ถึงวันสำคัญ ข้างในเป็นชุดสีขาวมีขนพองกับที่คาดผม และอีกชิ้นใบชาไม่รู้ว่ามันคืออะไร ดวงตากลมมองขนฟูคล้ายหาง มันคือชุดแมวน่ารัก ทว่า มันกลับชวนให้รู้สึกวาบหวิว เพราะทั้งชุดแทบจะโชว์เนื้อหนังทั้งหมด “มะ มันคือชุดอะไรคะ พี่ติณณ์” “ชุดแมวน้อยไงครับ ชอบไหม?” “แต่ชาว่ามันแปลกๆนะคะ มันจะใส่ไปไหนได้ โป๊ขนาดนี้ แถมยังแหวกตรง…” “คืนนี้…ใส่ให้พี่ดูหน่อยได้ไหมครับ” เสียงทุ้มพร

“เด็กดี ถอดเสื้อผ้าออกสิครับ” “อื้อ พี่ติณณ์จะทำอะไร” “ชาต้องชอบมันแน่” ใบหน้าหล่อโน้มลงกระซิบข้างหู ต่างคนต่างถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปให้พ้นทาง ใบหน้าหวานเห่อร้อน เมื่อทั้งเขาและเธอเหลือแต่ร่างที่เปลือยเปล่า สายตาคู่มคมตวัดมองหุ่นของคนรักอย่างหลงใหล ใบชาค่อนข้างซ่อนรูปเก่ง หน้าอกใหญ่เกินขนาด แถมเอวยังคอดน่าจับกระแทกสุดๆ “มะ มองอะไรคะ” “มองเมียคนสวยไม่ได้หรอครับ” เขาพูดพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ กดตัวร่างเล็กให้นั่งรอบนโซฟา ขาแกร่งเดินไปหยิบขวดไวน์ราคาแพง ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับใบหน้ายิ้มกริ่ม ติณณ์อยากลองทำมันมานานแล้ว “อยากดื่มด้วยไหมครับ” “ดะ ได้ค่ะ” ร่างเล็กตอบด้วยหน้าตามึงงง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าหวานร้อนผ่าว แม้อุณหภูมิในห้องจะเย็นเฉียบ แต่กลับร้อนรุ่มจนเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้า สายตาคู่สวยจับจ้องการกระทำของติณณ์ มือหนารินไวท์เทลงบนแก้วอย่างเชื่องช้า พร้อมกับยิ้มให้อย่างมีเลศนัย ติณณ์หันมองคนร่างเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟา ก่อนจะค่อยๆผลักให้เธอนอนราบลงไป แก้วในมือหนาถูกหมุนวน ก่อนเขาจะยกมันขึ้นดื่ม แล้วโน้มใบหน้าลงประกบจูบ ป้อนไวท์ให้ร่างเล็กดื่มผ่านจากริมฝีปากของตัวเอ

หลังจากปิดเทอมใบชาก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย แม้ติณณ์จะถามอยู่บ่อยครั้ง แต่ร่างเล็กคิดว่าแค่มีเขาอยู่ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว เทอมหน้าจะเป็นเทอมสุดท้ายของใบชา เธอยังติดต่อกับน้ำขิงอยู่เป็นระยะ ได้ยินมาว่าเพื่อนสนิทกำลังจะเริ่มทำงานแล้ว แถมตอนนี้ยังคบกับแทน ตอนที่ใบชากับติณณ์รู้เรื่องถึงกับทำหน้าเหวอ เพราะไม่คิดว่าทั้งคู่จะคบกัน “แน่ใจนะ ว่าไม่อยากให้พี่พาเที่ยวไหน” “แน่ใจค่ะ ชาชอบอยู่กับพี่ติณณ์” “ปากหวานจังครับ” ร่างสูงพูดอย่างยิ้มๆ พลางโน้มหน้าลงจูบปากคนที่นอนอยู่บนตักอย่างอ่อนโยน ก่อนจะผละออกคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มนุ่ม จู่ๆ ประโยคชวนให้ใจสั่นก็หลุดออกมาจากริมฝีปากหนา “อยากเข้าไปทำในห้องดำไหม” “คะ?” “หืม ชารู้ว่าพี่หมายถึงอะไร” “ก็ได้ค่ะ แต่ไม่ใช่…” พูดยังไม่ทันจบ ร่างเล็กก็ถูกอุ้มพาดบ่าตรงไปยังห้องดำ ใบชาปัดป่ายอย่างแรงบ่นด่าคนเอาแต่ใจ แต่ก็ไม่เป็นผล จนในที่สุด ร่างเล็กก็ถูกโยนลงบนเตียง พร้อมกับร่างสูงขึ้นคร่อมข้างบน ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น มือเล็กดันบ่าคนตัวสูงเอาไว้ พร้อมกับแรงสั่นสะท้านไปทั่วกาย ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงหวานสั่น “อื้อ ชายังไม่ได้บอกเลยว่าทำตอนนี้” “ไม่

เสียงดูดปากแลกลิ้นดังระงมมาตั้งแต่หน้าห้อง ใบหน้าหวานถูกจับขึ้นให้รับจูบอย่างเร่าร้อน ลิ้นหนาแทรกเข้าไปสำรวจทั่วโพลงปาก ตวัดดูดรุนแรง จนคนตัวเล็กครางประท้วงในลำคอ ติณณ์ผละจูบออกอย่างเชื่องช้า มือแกร่งช้อนร่างเล็กขึ้น ก่อนจะอุ้มเดินไปวางลงบนเตียง พร้อมกับประกบปากบดเบียดขยี้ลงไปหนักๆ “อื้ม” “อื้อ” มือหนาเลื่อนขึ้นมาขย้ำอบอวบอย่างได้อารมณ์ ปลายนิ้วเขี่ยเม็ดไตสีหวานระรัว จนทั้งเล็กสั่นเกร็งเพราะรู้สึกเสียว ก่อนจูบจะถูกผละออกอย่างแผ่วเบา “ซี๊ด~ ขอทำรอยได้ไหม” “อ๊าง~ พะ พรุ่งนี้ ชามีเรียน อ๊า” สิ้นเสียงทุ้มพร่า ริมฝีปากหยักเลื่อนมาขบเม้มจนทั่วซอกคอขาว ติณณ์ไม่ได้สนคำพูดของเธอ เพราะตอนนี้อารมณ์พลุ่กพล่านมันจะเกินควบคุม เขากัดดูดบนผิวเนื้อทิ้งรอยเอาไว้เกลื่อน เสียงร่างเล็กปล่อยออกมาอย่างไม่ขาดสาย ทุกสัมผัสจากเขามันทำให้รู้สึกสยิว พร้อมกับตัวสั่นระริก มือสากเลื่อนขึ้นมาดึงถอดเสื้อผ้าของใบชาออก ชั่วพริบตา ทั้งเขาและเธอก็เปลือยเปล่า ใบหน้าหล่อโน้มลงกดฝังปลายจมูกลากมาตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะส่งปลายนิ้วดันเข้าไปในร่องอวบ “อ๊าง~อื้อ ชะ ชา” ลิ้นร้อนลากไล้ตามเนินอวบไร้ขน กัดเม้มเบาๆ จนร่างเ

หลังเลิกเรียน ใบชาก็รีบกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนชุด เพราะวันนี้จะไปคลับกับเพื่อนสนิท แถมติณณ์ยังขอตามไปด้วย เธอจึงส่งข้อความไปบอกน้ำขิงเอาไว้ก่อนแล้ว ระหว่างเลือกเสื้อผ้าอยู่นั้น ดวงตาสวยสั่นไหว เมื่อหวนกลับไปนึกถึงเรื่องราวเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ตอนโทรไปร้องไห้กับน้ำขิง บอกว่าไม่มีทางให้อภัยติณณ์ ทั้งที่ตัวเองเผลอใจให้เขาตั้งนานแล้ว มุมปากยกยิ้มบางๆ คาดไม่ถึงว่าคนที่เกลียด กลับเป็นคนที่ขโมยหัวใจของเธอไป “เลือกชุดเสร็จหรือยังครับ” เสียงประตูถูกเปิด พร้อมกับใบหน้าหวานหันมามองคนด้านหลัง มือเรียวหยิบชุดออกมาจากตู้ แล้วถามความเห็นของคนกำลังนั่งรออยู่บนเตียง “พี่ติณณ์ว่าชาใส่ชุดไหนดีคะ?” สายตาคู่คมมองชุดที่คนตัวเล็กถืออยู่ในมือ พลางใช้ความคิด เขาไม่อยากให้เธอแต่งตังโป๊มากเกินไป จึงเลือกชุดอยู่ด้านซ้ายเพราะยาวเกือบถึงเข่า “ชุดนี้น่ารักนะ เหมาะกับชา” “ชุดนี้ไม่น่ารักหรอคะ?” “น่ารัก แต่โป๊เกินไปพี่ไม่ชอบ” ติณณ์พูดพร้อมส่ายหน้าไปมา ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปกอดคนตัวเล็ก ปลายจมูกแนบชิดกับพวงแก้มนิ่มอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะผละออกแล้วปล่อยให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ในห้องตามลำพัง ภายในคลับ ปกติห

1 เดือนต่อมาหลังเลิกงานที่บริษัทหนุ่มใหญ่ก็ตรงดิ่งกลับมาบ้านทันที เขาไม่ได้แวะที่ไหนเลย เพราะกลัวว่าคนตัวเล็กจะรอกินข้าวเย็น ทั้งที่วันนี้สัญญากับเธอแล้วว่าจะพาออกไปกินข้าวข้างนอก แต่มีงานด่วนมาจึงทำให้ธนินต้องอยู่ทำจนดึกดื่นขาแกร่งก้าวเข้ามาภายในบ้านที่เงียบสนิท ปกติทุกวันจะมีคนตัวเล็กวิ่งมารอรับ แต่วันนี้กลับว่างเปล่า คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่น เขากำลังตั้งคำถามกับตัวเองว่าเธอหายไปไหนธนินเดินขึ้นมาบนชั้นสอง เขาได้ยินเสียงทีวีเปิดอยู่ในห้องก็รู้สึกโล่งใจ ทำไมตัวเองชอบคิดอะไรบ้าๆ คิดว่าเธอจะหายไปจากเขา“กลับมาแล้วครับ”ธนินเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเสียงทักทาย แต่ไร้การตอบกลับ ร่างเล็กยังคงนั่งนิ่งบนโซฟา สายตาจ้องมองดูทีวีโดยไม่ได้สนใจเขาที่เพิ่งเลิกงานมาเหนื่อยๆ“ขอกอดหน่อย”ธนินพาดสูทไว้บนโซฟา ก่อนจะโน้มตัวลงกอดร่างเล็ก ทว่า กลับโดนเธอผลักออกอย่างสุดแรง“ไปเลยค่ะ!! ออกไปเลย”“หนู หนูฟังพี่ก่อน”ธนินพูดเสียงอ่อนโยน พลางบังคับให้ร่างเล็กหันหน้าเข้าหาและฟังสิ่งที่เขากำลังจะพูดทว่า จู่ๆ คนร่างเล็กก็สะอื้นออกมาพร้อมกับน้ำตาไหลพรากเปื้อนบนแก้มนุ่ม ธนินรีบปาดเช็ดมันออกให้เธอแผ่วเบา ก่อนจะรั

เดซี่เก็บเดินผ้าใส่กระเป๋าเดินทางเพราะหลังจากจัดงานแต่งงานเสร็จเรียบร้อย ทั้งคู่ตกลงกันว่าจะไปฮันนีมูน ซึ่งสถานที่ เดซี่ให้ธนินเป็นคนเลือกว่าจะไปที่ไหนสายตาคู่สวยหันมองกระเป๋าของหนุ่มใหญ่ที่ถูกเก็บไว้เรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวาน เธอกำลังคิดว่าไปตั้งหนึ่งเดือนแต่เขาเก็บเสื้อผ้าและของทั้งหมดใส่ในกระเป๋าใบเดียวมันจะพอหรอ ไม่คิดจะใสชุดอื่นบ้างหรือไง ต่างจากเธอที่มีถึงสามใบใหญ่“หนูเก็บของเสร็จรึยัง เราจะไปเย็นนี้”“เก็บช่วยหน่อยสิคะ ของเดซี่มันเยอะอ่า”เธอพูดด้วยสีหน้าออดอ้อน พร้อมกับซบลงบนอกแกร่งเบาๆ ธนินยิ้มออกมาอย่างชอบใจ เพราะดูท่าว่าครั้งนี้เด็กเล็กจะโดนเขาลงโทษอย่างหนัก ข้อหาที่ทำตัวน่ารักเกิน“ถ้าให้พี่ช่วยทำอย่างอื่นก็พอได้อยู่”“ชิ! ใจร้าย”“มาๆ เดี๋ยวเก็บช่วย เด็กดื้อ”ธนินพูดพลางฟาดมือลงบนก้นกลมอย่างหมั่นเขี้ยว คอยดูเถอะ ถ้าไปถึงชายหาดเมื่อไหร่ เธอโดนจัดหนักจัดเต็มแน่นอน“ช่วยเก็บอันนี้ไปไว้ในกระเป๋าใบนั้นนะคะ ส่วนอันนี้เดี๋ยวเดซี่เก็บเอง”“ครับๆ”เธอพูดพลางชี้นิ้วบอกว่าขออันไหนเอาไว้กระเป๋าใบไหน ส่วนตัวเองมานั่งจัดเครื่องสำอางอย่างสบายใจ จนธนินเห็นอดเอ็นดูเด็กที่ห่างจากเขาเกือบยี

2 ปีต่อมา..วันรับปริญญาธนินถือดอกไม้ช่อโตเดินเข้ามาในงานรับปริญญา สายตาคู่คมมองดูร่างเล็กที่กำลังยืนถ่ายรูปกับเพื่อนๆ ก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข สีหน้า แววตา และรอยยิ้มของเธอ มันน่ารักทั้งตัวจนทำเขาคลั่งมาตลอดขาแกร่งเดินมาหยุดดูคนรักอยู่ไม่ไกลมากนัก สายตาของเขาโฟกัสที่ร่างเล็กคนเดียว ถึงแม้รอบข้างจะมีผู้หญิงมากมายที่มองมาทางเขา“พี่ธนิน..”“ครับ นี่ดอกไม้ ยินดีกับแฟนคนเก่งของพี่ด้วยนะ”“ขอบคุณค่ะ”เดซี่รับช่อดอกไม้มาถือไว้ในมือ ดอกกุหลาบสีแดงสด ถูกตกแต่งเป็นช่อใหญ่จนเกือบเท่าตัวของเธอ จนธนินต้องคอยถือช่วย“ถ่ายรูปกันไหมคะ?”“ครับ”ธนินยิ้มหวาน ตาฉ่ำเยิ้มมองคนรักอยู่ในชุดครุยอย่างภูมิใจ เขาและเธอเดินมาถ่ายรูปในซุ้ม โดยมีช่างภาพที่จ้างมาส่วนตัว และกลุ่มเพื่อนๆที่ช่วยจัดท่าและถ่ายในโทรศัพท์ให้อีกทีหลังจากถ่ายรูปแสดงความยินดีเสร็จ เดซี่ก็ได้นั่งพักที่ม้านั่ง โดยมีดอกไม้วางอยู่ข้างๆ ส่วนธนินไปหาซื้อน้ำกับซื้อของกินมาให้คนที่นั่งรออยู่ส่วนมะลิ เธอก็มายินดีกับน้องสาวด้วย ตอนนี้เธอควงแฟนใหม่หน้าตาดีแถมดีกรีเป็นลูกครึ่งจบจากเมืองนอก ในช่วงที่ผ่านมามะลิให้พื้นที่น้องสาวได้ใช้ชีวิตของตัวเอง

15.25 นาที @ประเทศไทย“พ่อไม่น่าตามผมกลับมาเลย”ธนินพูดขณะเดินเข้าไปภายในบ้าน กระเป๋าของเขาถูกลูกน้องลากเดินตามหลังมาเงียบๆ ธนินถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะเข้าใจว่าพ่อจะกลับมาหาเรื่องกันอย่างที่เคยทำ“แล้วทำไมฉันจะตามแกกลับมาไม่ได้”“ผมไม่ใช่เด็กที่ต้องให้มาส่งนี่ครับ”“ฉันไม่ได้มาหาแก แล้วหนูเดซี่อยู่ไหน?”“ถามหาเธอทำไมครับ”“ฉันอยากเจอหน้าว่าที่ลูกสะใภ้ไม่ได้รึไง?”“ห้ะ! มะ เมื่อกี้พ่อว่าอะไรนะครับ”“แกหนูหนวกรึไงธนิน ฉันถามว่าลูกสะใภ้ฉันอยู่ไหน”ธนินหูดับไปชั่วขณะ เขาแทบไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน คนแข็งกร้าวแบบพ่อเนี้ยนะยอมรับเดซี่เป็นลูกสะใภ้ ธนินยิ้มออกมาอย่างหน้าบาน ก่อนจะได้เสียงเสียงหวานเอ่ยขึ้น“สวัสดีค่ะ คุณพ่อ”“อ้าว..หนูเดซี่ มาแล้วหรอลูก”“ค่ะ มาเหนื่อยๆเข้ามานั่งพักข้างในก่อนไหมคะ หนูจะไปเอาน้ำเย็นๆมาให้”เดซี่พูดพลางยิ้มให้ผู้ใหญ่อย่างอ่อนโยน ตั้งแต่ได้คุยกันคราวนั้น เธอรู้สึกว่าพูดคุยถูกคอกับผู้ใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าจนได้รับความเอ็นดูอย่างมาก“ไม่ๆ หนูไม่ต้องทำ”“ธนิน! แกบอกแม่บ้านไปเอาน้ำมาเสิร์ฟ ส่วนฉันกับหนูเดซี่จะไปนั่งรอบนโซฟาในห้องรับแขก”ธนินได้แต่ทำหน้าง

ธนินเกลี่ยกล่อมให้เดซี่ย้ายมาอยู่กับเขาที่บ้านทุกวัน แต่เธอก็เอาปฏิเสธมาเรื่อยๆจนถึงตอนนี้ ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์แล้วที่เธอยอมใจอ่อนย้ายตามหนุ่มใหญ่มา ช่วงปิดเทอมเดซี่แทบไม่ได้ออกไปไหนเลย เพราะธนินจับเธอกดเตียงทุกวันจนหมดแรงทำอย่างอื่น แม้แต่กับข้าวหรือพวกงานบ้านธนินก็จ้างแม่บ้านทำให้ทั้งหมด “พี่จะบินไปญี่ปุ่นแล้วนะ”“ค่ะ”“พี่ต้องคิดถึงหนูมากๆแน่”“แค่สามวันเองค่ะ แป๊ปเดียว เดซี่จะรอนะคะ”“เมียพี่น่ารักจัง”หนุ่มใหญ่พูด ก่อนจะหยิกแก้มนิ่มเบาๆอย่างเอ็นดู เธอเป็นเด็กซนที่อยู่ด้วยแล้วไม่น่าเบื่อ แถมรสนิยมเรื่องเซ็กส์ก็มาตรงกันอีก แบบนี้จะไม่ให้หลงยังไงไหวเวลา 13.57 นาทีหลังจากไปส่งธนินที่สนามบิน เพื่อบินไปคุยงานที่ญี่ปุ่น เดซี่ที่อยู่บ้านคนเดียวก็ไม่ได้อยากออกไปไหน แม้จุ้บแจงจะทักมาชวนอยู่บ้าง แต่เธอก็บอกเพื่อนว่าช่วงนี้ติดแฟน จนเพื่อนหมั่นไส้ไปตามๆกันเดซี่ลงมาหยิบขนมบนชั้นในครัวติดมือมาสองสามห่อ ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นชั้นบนเพื่อเปิดหนังดูที่ชอบ เธอนั่งดูตั้งแต่บ่ายจนเวลาล่วงเลยจนไปถึงตอนเย็น ขณะที่สายตาคู่สวยจ้องมองทีวีอยู่ จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นครืด~วีดีโอคอล~ ธนิ

ร่างเล็กเปลือยเปล่าที่เพิ่งตื่นนอนถูกอุ้มมาภายในห้องน้ำ เดซี่ยังรู้สึกมึนหัวจากการดื่มหนักจากงานเลี้ยงที่ผ่านมา ธนินวางร่างเล็กลงบนพื้นอย่างเบามือ ตอนแรกเดซี่คิดว่าหนุ่มใหญ่จะพามาแช่อ่าง แต่มันกลับไม่ใช่“จะทำอะไรคะ?”สายตาคู่สวยมองดูร่างสูงที่กำลังหยิบเอาฝักบัวดึงลงมาหาร่างเล็กที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนพื้นห้องน้ำ ธนินลูบหัวเดซี่เบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงทุ้มเย็น“พี่จะช่วยทำให้สร่างเมา”ธนินยิ้มมุมปาก พร้อมกับเปิดฝักบัวปรับน้ำให้อยู่ในระดับที่แรงพอเหมาะและปรับอุณหภูมิให้เย็นลง ก่อนจะนำมันมาจ่อที่ร่องกลีบของคนตัวเล็ก“อ้าขาออกหน่อย”เดซี่ทำตามโดยการอ้าขาแยกออกจากกันและโน้มตัวลงไปด้านหลัง เธอใช้แขนสองข้างค้ำยันตัวเองไว้ ดวงตากลมจับจ้องใบหน้าหล่ออย่างร่านๆ พร้อมกับกัดปากเอาไว้แน่นเพราะรู้ทันในการกระทำของเขา เธอเคยลองทำมันด้วยตัวเองมาก่อน พอนึกถึงก็ได้แต่วูบไหวท้องน้อย ร่างเล็กแก้มแดงระเรื่อ ท่าทางของเธอตอนนี้มันโคตรน่าอาย“อ๊ะ~”“ซี๊ด อ๊า~ ซี๊ด”น้ำเย็นเฉียบถูกฉีดลงมาบนร่องแคบทำให้สะโพกบางสั่นสะท้าน สายน้ำที่ตกกระทบผิวเนื้ออ่อนทำให้รู้สึกคล้ายการใช้เซ็กส์ทอยที่สั่นสะเทือนอยู่ในร่องกลีบ เ