Se connecterPartager
EP 3 | จะลองดี? 3/2
Date de publication:
2026-08-06 09:55:19ใบหน้าหวานร้อนผ่าว ลมหายใจถูกพรากออกจากอกวูบหนึ่ง ร่างเล็กยืนชะงักไปหลายวินาที ไม่คิดว่าเขาจะเข้ามารอเธอถึงในคลับ
“เข้ามาสิ จะยืนนิ่งอีกนานไหม?” เสียงทุ้มต่ำออกคำสั่ง เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเอาแต่ยืนอ้ำอึ้งอยู่หน้าประตู ใบหน้าของเธอมันชวนให้รู้สึกหงุดหงิด “ค่ะ..” เสียงตอบเบาหวิว มือเล็กกำเข้าหากันแน่น ความรู้สึกเย็นวาบทั่วทั้งร่าง ใบชารู้สึกว่าตัวเองตัวสั่น เมื่อเจอกับคนที่เธอพยายามหลีกเลี่ยงมากที่สุด แต่เขามักเข้ามาปรากฏอยู่ต่อหน้าของเธอเสมอ “ทำไม เห็นพี่แล้วตกใจมากเลยหรอ?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเอาแต่ยืนตัวแข็งทื่อ มุมปากแสยะยิ้มออกมาอย่างเยาะเย้ย เพราะเขาคือคนถือไพ่เหนือกว่า “เปล่าค่ะ” ร่างเล็กทำเป็นไม่สนใจกับสิ่งที่ติณณ์ถาม ทว่า ในใจกลับรู้สึกหนักอึ้งจนชาหนึบ เธอกำลังหวาดกลัว กลัวทุกอย่างที่เป็นเขา แววตากดดันจ้องเธอไม่เลิก จนทำให้ร่างเล็กรีบก้มหลบหน้า ใบชารีบก้าวเข้ามา แล้วยื่นมือรินไวท์ลงในแก้วช้าๆ โดยการกระทำเหล่านั้นตกอยู่ในสายตาคู่คมตลอดเวลา ใบหน้าคมคายมองร่างเล็กอย่างรู้สึกพอใจ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับใบชาเลยสักนิด มันมีแต่ความโกรธเกลียด และความรู้สึกอยากเอาชนะ ท่าทางหยิ่งยโสของเธอนั่นแหละมันทำให้รู้สึกหมั่นไส้ “มานั่งตรงนี้” เสียงทุ้มเย็นเอ่ย พลางตบมือลงบนตักของตัวเอง เชิญชวนให้ร่างเล็กเข้ามานั่ง สายตาคู่คมตวัดขึ้นมองนิ่ง ใช้ท่าทีแข็งกร้าวข่มขู่ให้เธอกลัว ความร้อนวาบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ประโยคนั้นมันทำให้ลมหายใจสะดุดราวกับโลกที่หยุดหมุน มือไม้เริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ทำไมเขาถึงได้ชอบบังคับนัก “มะ..ไม่ค่ะ” เสียงหวานกลั้นใจเอ่ยออกไป ก่อนจะกัดริมฝีปากและกำมือแน่น แต่เพียงเสี้ยววินาที มือหนาก็กระชากแขนของคนตัวเล็ก จนร่างเซถลาล้มลงบนตักแกร่ง “อึก! จะ..ทำอะไร?” “ทำไมชอบทำให้หงุดหงิดอยู่เรื่อย” เขาล็อกแขนของคนตัวเล็กเอาไว้แน่น จนไม่สามารถขยับดิ้นหนี ใบหน้าคมคายเลื่อนเข้ามาใกล้กับลำคอขาว ความรู้สึกร้อนผ่าวจากลมหายใจ ทำให้ใบชารีบเอนตัวหนี “ปล่อยชา” “หึ! ยอมพี่ได้แล้ว ใบชา..” เสียงเยือกเย็นเอ่ยข้างใบหู ก่อนฝังจูบลงบนซอกคออย่างแผ่วเบา เขาตั้งใจขู่ให้ร่างเล็กกลัวมากขึ้นกว่าเดิม เพราะถ้าเธอไม่ยอมดีๆ ต่อจากนี้มันจะเป็นการบังคับ “เลิกทำแบบนี้ซักทีเถอะนะคะ พี่ติณณ์” เป็นอีกครั้งที่คนตัวเล็กพูดขอร้องอ้อนวอน แต่เขากลับเผยรอยยิ้มขึ้นมาบนมุมปากหยัก กระต่ายตัวนี้ไม่มีทางหนีรอด ต่อให้ขอร้องกี่ครั้ง เขาก็ไม่มีทางปล่อยเธอไป “งั้นก็ยอมสิ แล้วพี่จะใจดีด้วย” คำพูดของเขาหนีไม่พ้นการบังคับ มันบีบหัวใจของเธอให้เจ็บปวดจนแทบหายใจไม่ออก หลังจากความเงียบไหลเข้าไปในอากาศพักใหญ่ ร่างเล็กก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ชาบอกพี่ติณณ์แล้วว่าไม่รับข้อเสนอ ฟังกันบ้างเถอะค่ะ” “แล้วพี่ควรทำยังไงให้ชายอมล่ะ” “…….” “ตอบมาสิ คนสวย” เสียงทุ่มต่ำเอ่ยถาม พร้อมกับคลอเคลียอยู่ข้างใบหู ร่างเล็กรู้สึกสะท้านทุกครั้งที่โดนสัมผัส ใบหน้าหวานแดงก่ำกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล สิ่งที่เขากำลังทำมันไม่ต่างอะไรจากการลวนลามเลยสักนิด เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบกลับจากคนร่างเล็ก ใบหน้าหล่อก็โน้มลงมากดฝังจมูกอยู่กับพวงแก้มนิ่มอีกครั้ง เขาพยายามใจดีกับเธอมาตลอด แต่ดูเหมือนว่าคนตัวเล็กจะไม่ยอมเชื่อฟัง และเอาแต่หนี “อื้อ พะ..พี่ติณณ์ ปล่อยชานะ” ร่างเล็กเบี่ยงหน้าหนี ลมหายใจร้อนโดนกระแทกใส่ข้างหูหนักๆ ดูเหมือนคนร่างสูงกำลังอารมณ์ไม่ดีเพราะคำพูดเมื่อกี้ ใบชาทำได้เพียงนั่งนิ่ง หวังว่าเขาจะใจเย็นลงและยอมปล่อยเธอไป “ชาไม่มีทางหนีพ้น จำไว้” เสียงทุ้มเย็นถูกกระซิบผ่านใบหู ก่อนร่างสูงจะผละออก ปล่อยให้เธอลุกออกจากตัก ใบชาตัวสั่นเทิ้มทั้งร่าง ก่อนจะรีบก้าวเรียวยาวออกจากห้อง โดยไม่ได้หันมามองใบหน้าหล่อเลยแม้แต่น้อย ใบชารู้สึกโล่งใจที่เขาไม่ได้ตามมาส่งถึงห้อง ตอนนั่งรถกลับ ร่างเล็กรู้สึกพะวงตลอดเวลา เพราะกลัวว่าจะโดนตามเหมือนครั้งที่แล้ว ยิ่งเขามาดักรอบ่อยๆ มันยิ่งทำให้ความหวาดระแวงเพิ่มมากขึ้น ร่างเล็กถอนหายใจออกมาเบาๆเพื่อระบายความกังวล พอนึกถึงเรื่องที่น้ำขิงบอกให้แจ้งความ มือเล็กก็รีบล้วงหยิบโทรศัพท์อยู่ในกระเป๋าแล้วแชตหาเพื่อนทันที แชต : น้ำขิง ใบชา : ขิง เขาตามชาอีกแล้ว วันนี้ตามมาถึงคลับเลย น้ำขิง : จริงหรอ? น่ากลัวมาก ฉันบอกแกแล้วว่าให้แจ้งความ ใบชา : เอาไงดี? น้ำขิง : ไปเถอะ ไปพรุ่งนี้เลย เดี๋ยวขิงพาไป ใบชา : อื้ม Read… วันต่อมา.. หลังจากลงบันทึกประจำวันไว้เรียบร้อย ทั้งสองก็ออกมาหาอะไรกินอยู่ร้านอาหารแถวนั้น จู่ๆ คำขู่ของติณณ์ก็แล่นเข้ามาในหัว ร่างเล็กพยายามสะบัดมันทิ้ง เพราะไม่อยากให้ตัวเองรู้สึกหนักใจไปมากกว่านี้ “ลงบันทึกประจำวันไว้ก่อนดีแล้ว กลับไปแกก็ไม่ต้องคิดอะไรมากนะชา” น้ำขิงพยายามพูดปลอบใจ เพราะเห็นเพื่อนเหม่อลอยตลอดเวลา เธอรู้สึกเป็นห่วงกลัวว่าเพื่อนจะแพนิค “อื้ม ขอบคุณขิงมากเลยนะที่พามา” น้ำเสียงเศร้าบอกถึงความกังวลหนักอึ้งอยู่ภายในใจ ร่างเล็กทำได้แค่ภาวนาขอให้เขาอย่าตามเธออีก “ก็ชาเป็นเพื่อนขิงนี่ หรือถ้าไม่สบายใจจริงๆให้ขิงไปอยู่เป็นเพื่อนก็ได้นะ” “อื้ม เอาไว้ก่อนก็ได้ ชาไม่อยากทำให้ขิงลำบากไปด้วย” “ยัยชานี่นะ ไม่ต้องเกรงใจฉันหรอก” ร่างเล็กพยักหน้าเบาๆ ความกังวลยังมีอยู่ในใจ แต่เธอไม่อยากลากเพื่อนมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เพราะถ้าเขาทำอะไรขึ้นมาจริงๆ น้ำขิงจะพลอยตกที่นั่งลำบากไปด้วย หลังจากกลับมาถึงห้อง ใบชาก็คว้าผ้าขนหนูแล้วหายเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานร่างเล็กก็ออกมาพร้อมกับใส่ชุดนอนเรียบร้อย ใบชาค่อยๆก้าวขึ้นนอนบนเตียงแล้วคว้าเอาโทรศัพท์อยู่หัวมุมโต๊ะมาเช็กดู แต่ทันทีที่เปิดหน้าจอสว่างขึ้นก็ต้องรู้สึกแปลกใจ เมื่อมีเพื่อนใหม่เพิ่มเข้ามาในไลน์ มือเล็กเลื่อนแตะหน้าจอเข้าไปดู ทว่า ก็ต้องตกใจสุดขีด เมื่อเห็นชื่อคนที่เพิ่มเพื่อนเข้ามา เป็นไปไม่ได้!! เขาได้ไอดีเธอมาจากไหน -ติณณ์เพิ่มเพื่อน- 3 ข้อความยังไม่ได้เปิดอ่าน มือเล็กสั่นเทา ริมฝีปากถูกกัดจนมันห้อเลือด หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เพราะทำอะไรไม่ถูก หลังจากชั่งใจอยู่พักหนึ่ง ปลายนิ้วเรียวก็แตะเข้าไปดูในช่องแชต แชต : ติณณ์ ติณณ์ : -ส่งรูปภาพ- ติณณ์ : จะเอาแบบนี้ใช่ไหมครับ ติณณ์ : ถ้าทำอีก รู้นะว่าต้องโดนอะไร ใบชาขอบตาร้อนผ่าว หัวใจดวงน้อยปวดหนึบ เมื่อความจริงตอกหน้ากลับมา บอกว่าเธอไม่มีทางหนีเขาได้ ร่างเล็กได้แต่ก้มหน้าร้องไห้ออกมาด้วยความสิ้นหวัง
Dernier chapitre
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 5
มือเรียวเปิดตู้เย็นในครัว พลางครุ่นคิดว่าจะทำอะไรเป็นมื้อเย็น ใบชาบอกกับติณณ์เอาไว้ว่าวันนี้จะโชว์ฝีมือการทำอาหารให้ทาน เธอให้เขานั่งรอในห้องเฉยๆ ทว่า คนร่างสูงไม่ฟัง กลับรั้งเอวบางเข้าหาตัว นัวเนียสูดดมกลิ่นหอมตามซอกคอจากข้างหลังอย่างคลั่งไคล้ “ทำเมนูอะไรครับ ที่รัก” “อื้อ พี่ติณณ์ อย่ากวน..ชากำลังจะทำกับข้าว” “ขอกินเมนูโปรดก่อนได้หรือเปล่า” “อะไรคะ เมนูโปรด?” “ใบชา” ใบหน้าหวานเห่อร้อนผ่าว พร้อมกับรู้สึกถึงสัมผัสแท่งแข็งที่กำลังดันอยู่บนก้นกลม มือหนาลูบคลึงเอวบาง บีบเคล้นแรงๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาบีบขย้ำอย่างหยอกเย้า ใบชากำลังยืนหั่นผัก ทว่า สติของเธอเริ่มจะเลือนรางลงไปทุกที เมื่อมือสากลูบขึ้นมาตามขาอ่อน ก่อนจะเลิกกระโปรงขึ้น แล้วกรีดนิ้วลงบนร่องกลีบอวบถูขึ้นลงอย่างแผ่วเบา “อ๊า~ มะ ไม่ทำตรงนี้นะคะ อื้อ” “ซี๊ด~พี่อยากเอาตรงนี้” ติณณ์ไม่ได้ฟังสิ่งที่คนตัวเล็กพูด เขาลากฝังเขี้ยวจนทั่วลาดไหล่ ซุกไซร้ต้นคอ สูดดมกลิ่นหอมอย่างหื่นกระหาย มือแกร่งยกคนร่างเล็กขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ครัว ถกกระโปรงขึ้นไปกองไว้บนเนินเอวบาง แล้วเข้าแทรกตรงกลางหว่างขา ก่อนมือสากจะกรีดกรายลงบนร่องอวบแล้วบดขยี้เบา
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 4
หลังจากทานข้าวเสร็จ ทั้งคู่ก็มานั่งดูหนังต่อ ใบชาให้ติณณ์นอนหนุนตักพลางใช้มือเกลี่ยตามใบหน้าหล่อแผ่วเบา เขาดึงมือของคนร่างเล็กมาสูดดม บดจูบลงไปหนัก จนใบชาต้องก้มหน้าลงมองเพราะโดนงับที่นิ้ว “อื้อ~ เอาอีกแล้วนะคะ” “อื้ม พี่รักชา” “ชาก็รักพี่ติณณ์ รักมากๆ” ร่างสูงผละออก ก่อนจะหยิบกล่องผูกโบว์วางอยู่บนโต๊ะมาให้คนร่างเล็ก ใบชาเห็นมันวางอยู่ตั้งแต่เมื่อวาน ไม่ได้ไปยุ่ง เพราะคิดว่าเป็นของขวัญที่ติณณ์จะเอาไปฝากเพื่อน แต่เขากลับเอามันมาให้เธอ “เปิดดูสิครับ ของขวัญ พี่ตั้งใจเลือกให้” “ของขวัญอะไรคะ?” ใบชามองดูกล่องที่เขายื่นให้อย่างงุนงง ก่อนจะรับมาเปิดดู มือเรียวถือขึ้นมาแผ่วเบา พร้อมกับทำหน้าสงสัยว่ามันคืออะไร เพราะยังไม่ถึงวันสำคัญ ข้างในเป็นชุดสีขาวมีขนพองกับที่คาดผม และอีกชิ้นใบชาไม่รู้ว่ามันคืออะไร ดวงตากลมมองขนฟูคล้ายหาง มันคือชุดแมวน่ารัก ทว่า มันกลับชวนให้รู้สึกวาบหวิว เพราะทั้งชุดแทบจะโชว์เนื้อหนังทั้งหมด “มะ มันคือชุดอะไรคะ พี่ติณณ์” “ชุดแมวน้อยไงครับ ชอบไหม?” “แต่ชาว่ามันแปลกๆนะคะ มันจะใส่ไปไหนได้ โป๊ขนาดนี้ แถมยังแหวกตรง…” “คืนนี้…ใส่ให้พี่ดูหน่อยได้ไหมครับ” เสียงทุ้มพร
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 3
“เด็กดี ถอดเสื้อผ้าออกสิครับ” “อื้อ พี่ติณณ์จะทำอะไร” “ชาต้องชอบมันแน่” ใบหน้าหล่อโน้มลงกระซิบข้างหู ต่างคนต่างถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปให้พ้นทาง ใบหน้าหวานเห่อร้อน เมื่อทั้งเขาและเธอเหลือแต่ร่างที่เปลือยเปล่า สายตาคู่มคมตวัดมองหุ่นของคนรักอย่างหลงใหล ใบชาค่อนข้างซ่อนรูปเก่ง หน้าอกใหญ่เกินขนาด แถมเอวยังคอดน่าจับกระแทกสุดๆ “มะ มองอะไรคะ” “มองเมียคนสวยไม่ได้หรอครับ” เขาพูดพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ กดตัวร่างเล็กให้นั่งรอบนโซฟา ขาแกร่งเดินไปหยิบขวดไวน์ราคาแพง ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับใบหน้ายิ้มกริ่ม ติณณ์อยากลองทำมันมานานแล้ว “อยากดื่มด้วยไหมครับ” “ดะ ได้ค่ะ” ร่างเล็กตอบด้วยหน้าตามึงงง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าหวานร้อนผ่าว แม้อุณหภูมิในห้องจะเย็นเฉียบ แต่กลับร้อนรุ่มจนเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้า สายตาคู่สวยจับจ้องการกระทำของติณณ์ มือหนารินไวท์เทลงบนแก้วอย่างเชื่องช้า พร้อมกับยิ้มให้อย่างมีเลศนัย ติณณ์หันมองคนร่างเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟา ก่อนจะค่อยๆผลักให้เธอนอนราบลงไป แก้วในมือหนาถูกหมุนวน ก่อนเขาจะยกมันขึ้นดื่ม แล้วโน้มใบหน้าลงประกบจูบ ป้อนไวท์ให้ร่างเล็กดื่มผ่านจากริมฝีปากของตัวเอ
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 2
หลังจากปิดเทอมใบชาก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย แม้ติณณ์จะถามอยู่บ่อยครั้ง แต่ร่างเล็กคิดว่าแค่มีเขาอยู่ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว เทอมหน้าจะเป็นเทอมสุดท้ายของใบชา เธอยังติดต่อกับน้ำขิงอยู่เป็นระยะ ได้ยินมาว่าเพื่อนสนิทกำลังจะเริ่มทำงานแล้ว แถมตอนนี้ยังคบกับแทน ตอนที่ใบชากับติณณ์รู้เรื่องถึงกับทำหน้าเหวอ เพราะไม่คิดว่าทั้งคู่จะคบกัน “แน่ใจนะ ว่าไม่อยากให้พี่พาเที่ยวไหน” “แน่ใจค่ะ ชาชอบอยู่กับพี่ติณณ์” “ปากหวานจังครับ” ร่างสูงพูดอย่างยิ้มๆ พลางโน้มหน้าลงจูบปากคนที่นอนอยู่บนตักอย่างอ่อนโยน ก่อนจะผละออกคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มนุ่ม จู่ๆ ประโยคชวนให้ใจสั่นก็หลุดออกมาจากริมฝีปากหนา “อยากเข้าไปทำในห้องดำไหม” “คะ?” “หืม ชารู้ว่าพี่หมายถึงอะไร” “ก็ได้ค่ะ แต่ไม่ใช่…” พูดยังไม่ทันจบ ร่างเล็กก็ถูกอุ้มพาดบ่าตรงไปยังห้องดำ ใบชาปัดป่ายอย่างแรงบ่นด่าคนเอาแต่ใจ แต่ก็ไม่เป็นผล จนในที่สุด ร่างเล็กก็ถูกโยนลงบนเตียง พร้อมกับร่างสูงขึ้นคร่อมข้างบน ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น มือเล็กดันบ่าคนตัวสูงเอาไว้ พร้อมกับแรงสั่นสะท้านไปทั่วกาย ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงหวานสั่น “อื้อ ชายังไม่ได้บอกเลยว่าทำตอนนี้” “ไม่
กรงกาม | ไม่มีทางหนี ตอนพิเศษ 1
เสียงดูดปากแลกลิ้นดังระงมมาตั้งแต่หน้าห้อง ใบหน้าหวานถูกจับขึ้นให้รับจูบอย่างเร่าร้อน ลิ้นหนาแทรกเข้าไปสำรวจทั่วโพลงปาก ตวัดดูดรุนแรง จนคนตัวเล็กครางประท้วงในลำคอ ติณณ์ผละจูบออกอย่างเชื่องช้า มือแกร่งช้อนร่างเล็กขึ้น ก่อนจะอุ้มเดินไปวางลงบนเตียง พร้อมกับประกบปากบดเบียดขยี้ลงไปหนักๆ “อื้ม” “อื้อ” มือหนาเลื่อนขึ้นมาขย้ำอบอวบอย่างได้อารมณ์ ปลายนิ้วเขี่ยเม็ดไตสีหวานระรัว จนทั้งเล็กสั่นเกร็งเพราะรู้สึกเสียว ก่อนจูบจะถูกผละออกอย่างแผ่วเบา “ซี๊ด~ ขอทำรอยได้ไหม” “อ๊าง~ พะ พรุ่งนี้ ชามีเรียน อ๊า” สิ้นเสียงทุ้มพร่า ริมฝีปากหยักเลื่อนมาขบเม้มจนทั่วซอกคอขาว ติณณ์ไม่ได้สนคำพูดของเธอ เพราะตอนนี้อารมณ์พลุ่กพล่านมันจะเกินควบคุม เขากัดดูดบนผิวเนื้อทิ้งรอยเอาไว้เกลื่อน เสียงร่างเล็กปล่อยออกมาอย่างไม่ขาดสาย ทุกสัมผัสจากเขามันทำให้รู้สึกสยิว พร้อมกับตัวสั่นระริก มือสากเลื่อนขึ้นมาดึงถอดเสื้อผ้าของใบชาออก ชั่วพริบตา ทั้งเขาและเธอก็เปลือยเปล่า ใบหน้าหล่อโน้มลงกดฝังปลายจมูกลากมาตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะส่งปลายนิ้วดันเข้าไปในร่องอวบ “อ๊าง~อื้อ ชะ ชา” ลิ้นร้อนลากไล้ตามเนินอวบไร้ขน กัดเม้มเบาๆ จนร่างเ
กรงกาม | ไม่มีทางหนี EP 38 | THE END วันธรรมดา
หลังเลิกเรียน ใบชาก็รีบกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนชุด เพราะวันนี้จะไปคลับกับเพื่อนสนิท แถมติณณ์ยังขอตามไปด้วย เธอจึงส่งข้อความไปบอกน้ำขิงเอาไว้ก่อนแล้ว ระหว่างเลือกเสื้อผ้าอยู่นั้น ดวงตาสวยสั่นไหว เมื่อหวนกลับไปนึกถึงเรื่องราวเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ตอนโทรไปร้องไห้กับน้ำขิง บอกว่าไม่มีทางให้อภัยติณณ์ ทั้งที่ตัวเองเผลอใจให้เขาตั้งนานแล้ว มุมปากยกยิ้มบางๆ คาดไม่ถึงว่าคนที่เกลียด กลับเป็นคนที่ขโมยหัวใจของเธอไป “เลือกชุดเสร็จหรือยังครับ” เสียงประตูถูกเปิด พร้อมกับใบหน้าหวานหันมามองคนด้านหลัง มือเรียวหยิบชุดออกมาจากตู้ แล้วถามความเห็นของคนกำลังนั่งรออยู่บนเตียง “พี่ติณณ์ว่าชาใส่ชุดไหนดีคะ?” สายตาคู่คมมองชุดที่คนตัวเล็กถืออยู่ในมือ พลางใช้ความคิด เขาไม่อยากให้เธอแต่งตังโป๊มากเกินไป จึงเลือกชุดอยู่ด้านซ้ายเพราะยาวเกือบถึงเข่า “ชุดนี้น่ารักนะ เหมาะกับชา” “ชุดนี้ไม่น่ารักหรอคะ?” “น่ารัก แต่โป๊เกินไปพี่ไม่ชอบ” ติณณ์พูดพร้อมส่ายหน้าไปมา ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปกอดคนตัวเล็ก ปลายจมูกแนบชิดกับพวงแก้มนิ่มอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะผละออกแล้วปล่อยให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ในห้องตามลำพัง ภายในคลับ ปกติห
Vous vous intéresseriez aussi à
พิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส11.0K VuesFRIENDS SECRET รักลับของนายเพื่อนสนิท
MaRich_11.9K Vuesคลั่งรักร้ายนายวิศวะ
Kim Nayeol36.3K VuesSo bad พี่ชายข้างบ้าน
Tiwa194.8K Vuesพื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII
Baby_Snow319 Vuesยัยพริกขี้หนูของพี่ว๊าก
มนต์ศิขริน2.9K VuesSecret คุณอาที่แปลว่ารัก
Tiwa501 VuesPeat Dote วิศวะหลงรัก
Sweet_Moon628 Vues
