บทที่ 4 ทำยังไงก็ได้ให้เธอใจแตก

บทที่ 4

ทำยังไงก็ได้ให้เธอใจแตก

ปฐพีเดินออกมาจากร้านกาแฟเขาก็เดินไปชำระเงินค่าใช้จ่ายการซื้อปุ๋ยต่าง ๆ ก่อนจะเดินกลับขึ้นมาที่รถ รถกระบะพุ่งตรงไปยังไร่โดยไม่แวะที่ไหนเลยมาถึงคนงานรีบมาช่วยกันขนปุ๋ยไปเก็บไว้ในโกดังส่วนปฐพีเดินดูความเรียบร้อยของผลไม้ที่ถูกขนมาเพื่อรอจัดส่งให้พ่อค้าแม่ค้าตามออเดอร์

"ปีนี้มังคุดราคาสูงมากเลยครับโชคดีนะครับที่สวนของเรามีเพียงพอต่อความต้องการของลูกค้า"

"ใช่ยังไงก็ช่วยกันดูแลนะไอ้ภูมันบอกกับฉันว่าไร่อื่นถูกโจรเข้ามาขโมยตัดมังคุดไปขายด้วย"

"เดี๋ยวพวกผมจัดเวรยามเฝ้าสวนกันดีกว่าครับช่วงนี้มังคุดราคาสูงผมเกรงว่ามันจะตรงมาหาสวนพวกเรา"

"ก็ดีงั้นฝากด้วยก็แล้วกันนะส่วนนี่ขนมกับเครื่องดื่มเอาไปแบ่งกัน"

"ขอบคุณครับคุณดิน"

ปฐพีเดินกลับขึ้นมาในบ้านเขาก็เห็นพลอยชมพูกำลังช่วยป้าแมวทำกระท้อนลอยแก้วเมนูโปรดที่คุณยายชอบทำให้เขาทานส่วนป้าแมวก็เป็นลูกมืออยู่มาตั้งแต่รุ่นคุณยายจนถึงรุ่นคุณแม่ตอนนี้ก็เป็นแม่ครัวใหญ่อยู่ที่บ้านของเขา

"คุณดินจะทำงานต่อเลยใช่ไหมคะเดี๋ยวป้าจะเอากระท้อนลอยแก้วเข้าไปให้ในห้องทำงาน"

"ครับ"

เมื่อปฐพีเดินเข้าไปในห้องทำงานทุกคนจึงช่วยกันเร่งมือทำกระท้อนลอยแก้วเมื่อเสร็จแล้วป้าแมวจึงให้พลอยชมพูเป็นคนยกไปเสิร์ฟเพราะป้าแมวต้องรีบกลับไปดูหลานป่านนี้โรงเรียนน่าจะใกล้เลิกแล้ว

พลอยชมพูยกกระท้อนลอยแก้วเข้ามาเสิร์ฟให้ปฐพีในห้องทำงานเพียงแค่เธอเดินเข้ามาก็ถูกสายตาของปฐพีมองตั้งแต่หัวจรดเท้าเขาอยากรู้ว่าเธอจะมีอาการแบบไหนเวลาที่ได้อยู่สองต่อสองกับเขา

"ขออนุญาตเสิร์ฟค่ะ"

เพราะคำพูดที่เธอติดจากร้านอาหารทำให้ปฐพีแอบขมวดคิ้วเล็กน้อยเขามองการทำงานของเธอทั้งการเสิร์ฟเก็บถาดการก้มหัวเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานของเขา

"สงสัยเคยทำงานร้านอาหารมาก่อน"

พลอยชมพูเดินออกมาจากห้องทำงานของปฐพีเธอก็ถอนหายใจเพราะรู้สึกโล่งใจที่เขาไม่ด่าเธอไม่ว่าอะไรเธอคงเป็นเพราะเขามีงานสำคัญต้องทำถ้ามาหัวเสียกับเธอคงจะทำงานได้ไม่เต็มที่

ถึงเวลาเธอก็เดินเข้าไปเก็บถ้วยแล้วเดินออกมาเงียบ ๆ ในขณะที่เธอกำลังล้างถ้วยจานอยู่ในครัวปฐพีก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้าประตูเหมือนเขาอยากจะพูดอะไรกับเธอสักอย่างเธอจึงหันไปมองด้วยความตกใจ

"คุณปฐพีมีอะไรให้พลอยทำหรือเปล่าคะ" น้ำเสียงสั้น ๆ บ่งบอกว่าเธอกำลังกลัวเขาเป็นอย่างมาก

"คืนนี้เพื่อนฉันจะมาดื่มที่นี่แต่กลางคืนไม่มีแม่บ้านคอยดูแลยังไงฝากเธอดูแลเพื่อนฉันด้วยก็แล้วกัน"

"ค่ะ"

ริมฝีปากของปฐพีกระตุกขึ้นเล็กน้อยอยากรู้นักว่าผู้หญิงแบบเธอเวลาถูกผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลังจะเป็นยังไงบางครั้งภายใต้หน้ากากนี้อาจจะเป็นพวกแรดไปทั่วก็ได้

เมื่อถึงเวลาที่ภูตะวันเดินทางมายังไร่ปฐพีเขาก็รีบส่งแอลกอฮอล์ที่ซื้อติดมาให้คนงานไปแบ่งกันส่วนหนึ่ง ส่วนอีกสองกลมถือเข้ามาในบ้านของปฐพีมาถึงเขาก็เห็นสาวสวยกำลังตั้งโต๊ะมีกับแก้มจัดเรียงอยู่บนโต๊ะดูแล้วน่าทานไปหมดทุกอย่าง

"สวัสดีค่ะคุณปฐพีกำลังอาบน้ำอยู่เดี๋ยวสักครู่ก็คงลงมานั่งรอก่อนนะคะ"

ภูตะวันรับสารจากเพื่อนมาแล้วว่าทำยังไงก็ได้ให้เธอเผยธาตุแท้ของตัวเองออกมาพรุ่งนี้คุณแม่ของเขาก็จะมาจัดการผู้หญิงคนนี้เพราะฉะนั้นเขาต้องการให้เธอมีแต่ความอับอายจนมองหน้าใครไม่ติด

"น้องชื่ออะไรนะเหมือนไอ้ดินมันเคยบอกพี่แต่พี่ลืมไปแล้ว"

"พลอยชมพูค่ะเรียกพลอยเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ"

"น้องพลอยพี่ชื่อภูนะครับยินดีที่ได้รู้จัก"

ภูตะวันยื่นมือเพื่อรอให้เธอสัมผัสมือของเขา เขาจะได้จูบหลังมือเธอเบา ๆ แต่กลายเป็นว่าพลอยชมพูยกมือไหว้อย่างนอบน้อมก่อนจะเดินเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมแก้วให้กับภูตะวันและปฐพี

ปฐพีเดินลงมาด้านล่างเขาก็รีบถามถึงท่าทีขอพลอยชมพูแต่ภูตะวันส่ายหน้าเธอไม่คล้อยตามเขาเลยสักนิดแถมยังเดินหนีเหมือนไม่อยากให้เขาเข้าใกล้เสียอย่างนั้น

"น่าจะเล่นตัวเรียกร้องความสนใจ"

"บางทีน้องพลอยอาจจะเรียบร้อยจริง ๆ ก็ได้ดูน้องซื่อ ๆ นะ"

"สภาพนั้นเนี่ยนะซื่อ"

"ไอ้ดินบางครั้งมึงก็อย่าเอาอดีตมาตัดสินผู้หญิงบนโลกทุกคนนะเว้ย กูเตือนมึงด้วยความหวังดี"

ปฐพีไม่สนใจสิ่งที่ภูตะวันเตือนเขาไม่มีทางมองพลอยชมพูในแง่ดีได้ผู้หญิงแบบนั้นอันตรายกว่าผู้หญิงเปิดเผยตัวตนเสียอีก เมื่อแอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือดสองหนุ่มก็เริ่มคุยกันถึงเรื่องงานและเรื่องสาว ๆ ที่เคยผ่านมาในชีวิตใคร ๆ ก็ต่างรู้ทั้งนั้นว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้คนนึงก็เสือผู้หญิงอีกคนก็พญาเสือ

"วันนี้กูไปซื้อปุ๋ยเจอน้องเปรี้ยวแม่งระริกระรี้ไม่เลิกเลย"

"มึงไม่จัดสักทีล่ะไอ้ดินน้องมันจะได้หายคันเมื่อวานก่อนกูไปรีบวิ่งมาเกาะแขนเอานมถูแขนกูถ้านมธรรมชาติกูจะบีบให้สะใจแต่นี่มีแต่ซิลิโคนกลัวบีบไปแล้วนมแตกฉิบหายฮ่าๆๆ"

"มึงก็พูดถูกแต่งตัวกูนึกว่าหลงยุคสมัยนี้กูไม่ค่อยเห็นใครแต่งตัวแบบนั้นแล้วนะเสื้อสายเดี่ยวสีเข้ม ๆ กับกางเกงขาสั้นเสมอหู"

"มึงได้ดูหรือเปล่าว่าข้างล่างใหญ่สู้ข้างบนได้ไหมไอ้ดิน"

"ไม่เท่าไหร่จากที่ประเมินด้วยสายตานะ"

พลอยชมพูทนฟังไม่ไหวเธอจึงเดินกลับเข้ามาในครัวเพื่อล้างถ้วยล้างจานแต่เสียงหัวเราะของสองหนุ่มก็ดังหลอนหูเธอเหลือเกิน

พลอยชมพูนั่งอยู่ในครัวเธอเตรียมเด็ดผักหั่นหมูไว้สำหรับเมนูในวันพรุ่งนี้แต่ไม่รู้ว่าเธอเผลอหลับไปตอนไหนรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ปฐพีเดินเข้ามาหาเธอก่อนจะดึงร่างอันบอบบางของเธอขึ้นมาจากเก้าอี้

"ว้ายยย! คุณปฐพีปล่อยพลอยนะคะ!"

"เธอมีอะไรดีวะทำไมถึงมาสร้างปัญหาให้ครอบครัวฉัน เธอรู้ไหมว่าแม่ฉันต้องเสียใจกับการที่เธอมาเป็นเมียน้อยพ่อฉันเสียแรงที่บ้านฉันเคยให้ทุนการศึกษากับเธออีเด็กเหลือขอ!"

"แล้วคุณปฐพีคิดว่าพลอยอยากมาอยู่ตรงนี้หรือคะแต่พลอยเลือกอะไรไม่ได้ในเมื่อพ่อของคุณปฐพีเป็นคนต้องการตัวพลอยเองถ้าพลอยปฏิเสธครอบครัวของพลอยก็เดือดร้อน!"

"เธอก็เลยต้องยอมแบหอยของเธอให้พ่อฉันใช่ไหม!"

"หยาบคาย!"

"ก็ดีกว่าผู้หญิงสกปรกอย่างเธอก็แล้วกัน!"

เพี๊ยะ!!

--------------------------

นั่นแหละมันต้องโดนสักทีจะได้รู้สึก