FAZER LOGINเด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
“คู่แฝดของเธอก็สวยหล่อไม่แพ้กันหรอกน่า ไม่รู้ตอนนี้โตขึ้นแค่ไหนแล้ว”“เฮ้อ ~ โตแค่ไหนไม่รู้ แต่เรื่องความแสบบอกเลยว่ายิ่งกว่าเดิม!”รอยยิ้มบนใบหน้าเรนนี่เหยเกไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนเป็นแม่ด้วยตัวเอง พลางก้มมองลูกชายด้วยความเป็นห่วงตอนนี้เธอคงได้แต่สวดภาวนาว่าเด็ก ๆ จะไม่ตีกันจนทริปล่ม
ห้าปีต่อมาประเทศไทยลูคัส เรนนี่ และลุกซ์เดินทางมายังประเทศไทยโดยเครื่องบินส่วนตัวของสามี ตามคำเชื้อเชิญจากเพื่อนเก่า อย่างวิคเตอร์และอันดามันให้แวะมาเที่ยวที่นี่บ้าง หลังจากเมื่อสามปีก่อนครอบครัวของวิคเตอร์เคยพากันไปเที่ยวที่ฮ่องกงมารอบหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จึงอยากเป็นเจ้ามือพาเที่ยวบ้างนายหญิงตระกูล
ร่างของเธอถูกปล่อยบนเตียงเล็ก ๆ ทำใบหน้าหวานมุ่ยลงเล็กน้อยจากความแข็งกระด้างของฟูก แต่เรนนี่ก็ต้องรีบกลับมาสวมบทบาทเชลยสาวที่กำลังหวาดกลัวต่อดวงตาของเธอเบิกกว้าง ตั้งท่าจะหนีให้ห่างมาเฟียหนุ่ม แต่ท่อนแขนบางก็ถูกรวบไว้แล้วกระชากกลับมานอนแผ่หลาที่เดิมอีกครั้ง“อึก อย่านะ” เรนนี่แกล้งพูดไปแบบนั้น เธอร
คนตัวเล็กรับคำว่าง่าย เดินตามแม่บ้านอีกคนไปหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาด สาวเจ้าเล่ห์จึงถือโอกาสผูกมิตรเสียเลย ซึ่งก็ได้ผลตอบรับดีตามคาด อีกฝ่ายเขินตัวบิดตัวม้วนกับความน่ารักเป็นกันเองของเรนนี่ และช่วยสอนงานง่าย ๆ ให้เธออย่างใจดีรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าหวานจางหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อแม่บ้านสาวเดินจากไป ปล่อยเ
หลังจากก้าวพ้นเขตห้องนั่งเล่น ใบหน้าที่เคยอยู่ในอาการตื่นตระหนกกระดากอายก็แปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ มุมปากบางยกขึ้นด้วยความพออกพอใจกับผลลัพธ์ของบทละครที่เพิ่งแสดงออกไป ตอนนี้เธอก็แค่นั่งรอเฉย ๆ ดูว่ามาเฟียโหดคนนั้นจะทำอย่างไรต่อคนตัวเล็กแทบจะเก็บสีหน้าเบิกบานไว้ไม่ไหว แต่ก็ต้องก้มหน้างุดกลับไปอยู่ในท
ร่างบางในชุดยูนิฟอร์มเข้ารูปของแม่บ้านเดินอมยิ้มมาตามทางเดิน ตัดผ่านสวนสวยเข้าสู่ตัวคฤหาสน์ตระกูลหยาง ริมฝีปากบางที่เคยแสยะยิ้มร้ายหุบลงพร้อมปั้นใบหน้าให้ดูเจี๋ยมเจี้ยมใบหน้างดงามก้มลง เดินห่อไหล่เข้าสู่ห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ซึ่งบัดนี้ชายหนุ่มเจ้าของบ้านนั่งอยู่กลางโซฟา โดยมีลูกน้องร่างใหญ่ท่าทางน่าก







