LOGINเด็กชายมองดูสวนสวยเบื้องหน้าซึ่งมีไฟสนามสีส้มอ่อนติดเอาไว้เป็นระยะ ลมเย็นสบายพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นเขาสูดหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เกาะขอบรั้วไม้ของระเบียงใช้คางเล็ก ๆ เกย ทอดมองวิวอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกผ่อนคลายเหลือเกินกับความเงียบสงบและเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ ดังคลอครืดเสียงบานกระจ
ค่ำวันนั้นหลังจากพวกเขาเดินทางกลับสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ ก็แวะทานข้าวเย็นก่อนกลับมาพักผ่อนยังรีสอร์ตแห่งเดิม เพราะวันนี้แอลลี่และอเล็กซ์ทำตัวดี แถมเด็กชายทั้งสองยังดูสนิทสนมพูดคุยกันเยอะขึ้น ทำให้คู่สามีภรรยาสบายใจ และไม่ได้เข้าไปก่อกวนเด็ก ๆ ช่วงค่ำเด็ก ๆ ทยอยกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสบายตัว นอนเก
กลุ่มเด็ก ๆ ตื่นเต้นกันมาก ทำสาวซ่าอย่างอันดามันหวาดเสียวไม่น้อยเมื่อลูกสาวเริ่มปีนรั้วกั้นเพื่อจะมองวิวด้านล่างให้ชัดเจนขึ้น วิคเตอร์ก็ถอนหายใจรอบที่ร้อย แนะนำให้กลุ่มของลูคัสเดินชมวิวด้านในเส้นทางศึกษาธรรมชาติอ่างกาหลวงก่อน เนื่องจากมีระยะทางไม่ไกล จะได้สัมผัสกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าดึกดำบรรพ์ลุก
ทั้งคณะเดินทางมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ช่วงเย็น โดยอันดามันจองร้านอาหารเหนือบรรยากาศดีเอาไว้ให้เพื่อนต่างชาติได้ลองชิมรสชาติซึ่งก่อนคู่แฝดลงจากรถก็ถูกกำชับปนข่มขู่ว่าห้ามก่อความวุ่นวายอีก อย่างนั้นพวกเขาจะจองตั๋วบินกลับบ้านคืนนี้เลย ทำให้ทั้งคู่สลดไปได้นิดหน่อย มื้ออาหารเย็นจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้
“คู่แฝดของเธอก็สวยหล่อไม่แพ้กันหรอกน่า ไม่รู้ตอนนี้โตขึ้นแค่ไหนแล้ว”“เฮ้อ ~ โตแค่ไหนไม่รู้ แต่เรื่องความแสบบอกเลยว่ายิ่งกว่าเดิม!”รอยยิ้มบนใบหน้าเรนนี่เหยเกไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากคนเป็นแม่ด้วยตัวเอง พลางก้มมองลูกชายด้วยความเป็นห่วงตอนนี้เธอคงได้แต่สวดภาวนาว่าเด็ก ๆ จะไม่ตีกันจนทริปล่ม
ห้าปีต่อมาประเทศไทยลูคัส เรนนี่ และลุกซ์เดินทางมายังประเทศไทยโดยเครื่องบินส่วนตัวของสามี ตามคำเชื้อเชิญจากเพื่อนเก่า อย่างวิคเตอร์และอันดามันให้แวะมาเที่ยวที่นี่บ้าง หลังจากเมื่อสามปีก่อนครอบครัวของวิคเตอร์เคยพากันไปเที่ยวที่ฮ่องกงมารอบหนึ่งแล้ว ครั้งนี้จึงอยากเป็นเจ้ามือพาเที่ยวบ้างนายหญิงตระกูล
เธอสูดหายใจเข้าออกหลายครั้งเรียกสติ รีบก้มหน้าทานอาหารตรงหน้า ยังคงมองในแง่ดีว่าลูคัสคงอยากจะจบเรื่องพี่สาว จึงยอมรับข้อตกลงจากดีแลน ดังนั้นเธอควรบอกความจริงกับพี่ชายก่อน เขาจะได้ไม่ต้องบีบบังคับว่าที่น้องเขยอาหารในจานหมดลง เรนนี่ก็ขอตัวกลับขึ้นห้อง ซึ่งเขาก็ไม่ได้เอ่ยรั้งอะไรทั้งสิ้น แม้มีสิ่งที่ต
รอสายอยู่เพียงไม่นาน ร่างสูงโปร่งก็แข็งเครียด ไฟแห่งความแค้นผุดขึ้นกลางใจ ต้องขบสันกรามแน่นหลังจากได้ยินน้ำเสียงร้อนรนดังขึ้นจากปลายสาย(เรนนี่! เธอโทรมาได้ยังไง)“เรนนี่ไม่ได้โทรมา”(ไอ้ลูคัส...มึงต้องการอะไร!)ดีแลนถามเสียงเข้ม รู้ดีว่ามันคงไม่โทรมาถามสารทุกข์สุกดิบแน่“กูต้องการภาพจากกล้องวงจรปิด
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงสองสายตาสบประสานท่ามกลางความมืด พลันดวงตากลมก็วูบไหว ต้องเป็นฝ่ายก้มหน้าหลบสายตาไปก่อน ความน้อยเนื้อต่ำใจกับเหตุการณ์ตอนเย็นผุดขึ้นมาอีกครั้ง หมุนกายหันหลังไม่อยากจะมองหน้าคนใจร้ายตอนนี้แต่แล้วเอวน้อยก็ถูกโอบกอดจากด้านหลัง พอหันไปมองก็พบว่าลูคัสถือวิสาสะขึ้นมานอนบนเ
ท่อนขายาวก้าวลงมาชั้นสองของตัวบ้าน ตอนนี้เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้ว แสงไฟภายในคฤหาสน์หลังใหญ่เหลือเพียงไม่กี่ดวงที่ยังให้ความสว่างไสวใบหน้าหล่อเหลาดูเย็นชากว่าเดิมมาก หันไปบอกหนึ่งในลูกน้องเสียงเรียบ“บอกแม่บ้านให้เตรียมอาหารง่าย ๆ ให้กูที”“ได้ครับนาย”ลูกน้องหน้าอ่อนโค้งกาย ก่อนจะหมุนตัวรีบไปทางหลั







