8

หญิงสาวบอกลาภาษิต แล้วลุกขึ้นพรวดคว้ากระเป๋า แทรกตัวออกจากที่นั่ง รุดไปยังประตูด้านหลังรถทัวร์ทันที เขาเบี่ยงตัวหลบทางให้เธอแบบงงๆ ที่จริงอยากจะรั้งแขนบางนั้นไว้ แต่พอเห็นผู้ชายท่าทีร้อนรนที่เพิ่งขึ้นรถแล้วกำลังเดินตรงมาทางเขา ก็รู้ได้ทันทีว่าหญิงสาวกำลังหนีอะไร

ภาษิตจึงแสร้งทำปากกาตกลงพื้นแล้วก้มลงเก็บขวางทางเดินเพื่อถ่วงเวลาให้เธอ

“เฮ้ย! หลบไปสิวะ เกะกะ!” ร่างสูงท่าทางดุดัน มองผู้ชายผิวพรรณสะอาดตรงหน้า

“รีบร้อน อะไรนักครับคุณ คุณเหยียบปากกาผมแล้วเห็นไหม”

“เสือกมาทำหล่นทำห่าอะไรตอนกูจะเดิน หลบเร็ว!”

“อ้าว พูดแบบนี้…”

ภาษิตหล่อเหลา ผิวพรรณสะอาด แลดูสำอาง จนหลายคนคิดไม่ถึงว่านอกจากรักการเดินทางท่องเที่ยว มีความสามารถในการถ่ายภาพ เขายังถนัดในเรื่องเชิงมวย เพราะบิดาเป็นเจ้าของแบรนด์ฟิตเนสชื่อดัง มีสาขาหลายแห่งทั่วประเทศ มีโรงยิมสอนมวยไทย ซึ่งภาษิตหัดชกมวยจนความสามารถโดดเด่นเข้าตา มีค่ายมวยมาทาบทามเพียง แต่เขาไม่ได้คิดจะเอาดีในเส้นทางนั้น แค่ฝึกฝนไว้เป็นศิลปะป้องกันตัว

เมื่อเห็นสายตาที่ค่อยๆ เอาเรื่องขึ้นของอีกฝ่าย มองออกว่าใจนักเลงไม่เบา ภาษิตจึงค่อยๆ เบาลง ขณะที่ชายหนุ่มทั้งคู่กำลังยึกยักหลบทางกันไปมาบนรถทัวร์นั้น ร่างสวยของศศิกาญจน์ก็รีบวิ่งหนีออกมาหน้าปั๊มน้ำมันอย่างไม่คิดชีวิต จนมาหยุดหันรีหันขวางตรงกลางถนน นึกขอบใจเพื่อนร่วมทางคนนั้นที่ช่วยกันท่าไอ้ปลิงยักษ์นั่นไว้

ทว่า หญิงสาวไม่ได้มองว่าจุดที่กำลังยืนอยู่ตอนนี้ มันไม่ปลอดภัย เสียงเบรกดังลั่นทำให้หญิงสาวหันกลับมาพบกับรถสปอร์ตสีดำราคาแพงที่กำลังวิ่งมาด้วยความเร็ว เธอหลับตาปี๋ ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจกลัว

“ว้าย!”

พลันร่างเล็กก็ทรุดตัวลงกับพื้นถนนราวกับขาของเธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะยืนต่อ คนขับรถหัวเสียเล็กน้อย

“อะไรกันวะ” เพราะมั่นใจว่าเบรกทันและไม่ได้ขับรถชนหญิงสาวที่นอนกองอยู่ตรงหน้ารถ แต่เธอตกใจจนล้มไปเอง หรือบางทีอาจเป็นพวกมิจฉาชีพที่แสร้งวิ่งมาตัดหน้ารถเพื่อเรียกค่าทำขวัญ เหตุการณ์แบบนี้ เขาเคยเจอมาแล้ว ไม่รู้พวกมิจฉาชีพ พวกเหลือบไรสังคม มันทำไมถึงใช้แต่ลูกไม้เดิมๆ

“ฮึ! ลูกไม้เดิมๆ อีกแล้ว” เขาพลิกข้อมือซ้ายกลับมาเพื่อดูเวลาจากนาฬิกาสีเงินเงาวับราคาเจ็ดหลัก

“เอ้า ก็ได้ ฉันยังพอมีเวลาเล่นกับแก มาลองดูกันซิว่า แม่สาวน้อยคนนี้จะมาไม้ไหนกัน” เจ้าของรถหรูพูดเสร็จก็เปิดประตูเพื่อลงไปดูคนที่วิ่งตัดหน้ารถของเขา

เมื่อประตูรถสปอร์ตที่เป็นเป้าสายตาของทุกคนและมีเพียงไม่กี่คันในโลกเปิดออก ปรากฏร่างสูงใหญ่ของ พ่อเลี้ยงจอมทัพ เดินมาหยุดยืนบังแสงแดดจ้าที่กำลังส่องลงมาตรงร่างเล็กที่ฟุบอยู่หน้ารถของเขา พ่อเลี้ยงหนุ่มย่อตัวลงมาประคองร่างเล็กขึ้นมา กลิ่นกายหอมจางๆ พานลอยมาแตะที่จมูกจนเขาเผลอดึงร่างบอบบางเข้ามาในอ้อมกอด

“ตั้งใจเป็นลมตัดหน้ารถผม อยากได้เท่าไหร่”

ศศิกาญจน์ค่อยๆ หรี่ตามองโครงหน้าหล่อเหลาที่ถูกล้อมกรอบไปด้วยเคราบางๆ เขียวครึ้มที่เพิ่งโกนมาไม่กี่วัน แม้ว่าความหล่อจะถูกบดบังด้วยแว่นกันแดดราคาแพง จนมองไม่เห็นดวงตาคมเข้ม ดุดัน แต่หวานล้ำกับใครบางคนได้เช่นกัน เพียงแต่น้อยคนจะพบเห็น และขนคิ้วที่หนาแน่นรับกับจมูกที่โด่งรั้นราวกับเทพบุตร แต่ทว่าในระยะประชิดขนาดนี้ก็ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะกันเลยทีเดียว

หญิงสาวปรือตามองหนุ่มตรงหน้าอย่างหลงใหล พลันหลับตาพริ้มซุกใบหน้าขาวเข้าไปที่อกแกร่งราวกับลูกแมวน้อยกำลังหาที่หลบภัย เพราะเห็นว่ากรวิชญ์วิ่งลงมาจากรถโดยสารปรับอากาศ แล้วกำลังมองหาเธอ

จอมทัพชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่ามิจฉาชีพเดี๋ยวนี้จำเป็นต้องสวยมากขนาดนี้ แล้วที่ประหลาดใจคือวิธีการเรียกค่าเสียหายแบบใหม่ มันดูประหลาด ถึงเขาจะหล่อและรวย แม้ว่าเธอจะสวยแต่ก็คือมิจฉาชีพ

“รีบไสหัวเธอออกไปจากอกฉันเดี๋ยวนี้เลย แม่สาวน้อย” ถ้าการพบเจอกับเธอเป็นไปแบบปกติ เขาคงไม่เอ่ยคำนี้ออกมา แต่แม่นี่ นอกจากเป็นมิจฉาชีพ ยังอ่อยเก่ง คิดเหรอว่าคนอย่างพ่อเลี้ยงจอมทัพ คาเตอร์ จะเก็บผู้หญิงกลับบ้านไม่เลือก โดยเฉพาะผู้หญิงที่เก็บได้บนถนน ฝันไปเถอะ!

“ฉันขอโทษค่ะ แต่คุณอย่าเพิ่งขยับได้ไหม ฉันขอซบอีกหน่อย”

“เฮ้ย!” ความหงุดหงิดพลุ่งพล่าน “หน้าด้าน เธอทำแบบนี้กับเหยื่อผู้ชายทุกคนเลยรึไง?”