กระดังงาขัดดอก

กระดังงาขัดดอก

last updateLast Updated : 2026-04-09
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
61Chapters
806views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อผู้หญิงปากร้ายมาเจอกับผู้ชายปากมอม สงครามน้ำลายจึงเกิดขึ้นในบัดดล แต่คงไม่ใช่แค่คำพูดเท่านั้นที่จะฟาดฟัน เพราะนั่นต้องเหมารวมถึงปลายลิ้นที่จะทำหน้าที่ต่อสู้ ทั้งฟาดและฟันกันอย่างไม่ลดละ

View More

Chapter 1

EP.01 สะบันงา

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
61 Chapters
EP.01 สะบันงา
‘สะบันงา อิสระพงษ์’ นั่นแหละคือชื่อของฉันคุณคงคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่หน้าตาออกจะโบราณและค่อนข้างจะเรียบร้อยไว้ตัวใช่ไหมล่ะ...นั่นคุณคิดผิด เพราะถ้าคุณรู้ความหมายของคำว่า ‘สะบันงา’ คุณจะมองฉันอีกแบบหนึ่ง ‘สะบันงา’ แปลว่า ‘ดอกกระดังงา’ นั่นไง... ฉันคิดถูก แค่คุณรู้ความหมาย คุณก็มองฉันด้วยสายตาอีกแบบ คุณคิดว่าฉันต้องร้อนแรง เปลี่ยนผู้ชายเป็นว่าเล่นและอาจพ่วงคำว่า ‘แม่ม่าย’ ให้อีกตำแหน่ง ตรงนี้ขอบอกว่าคุณคิดถูกเพียงข้อเดียว แต่มาเดากันว่าเรื่องอะไร หึหึหึ... .. พื้นที่รกร้างกว้างไกลสุดสายตาที่เห็นอยู่นี้ยังคงมีเค้าของไร่หรือสวนบางอย่างให้พอมองออก เพราะแนวคันดินที่ถูกแต่งให้เป็นแปลงและไม้ดามกิ่งพันธุ์ที่ยังคงมีให้เห็นอยู่บ้างประปราย แต่ก็คงไม่มีใครเดาได้ว่าครั้งหนึ่ง ที่ดินแห่งนี้เคยสร้างพืชผลอะไรให้เจริญงอกงามและสร้างความภาคภูมิใจให้กับเจ้าของที่ดินไว้อย่างมากมายแค่ไหน เพราะสิ่งที่ปรากฏอยู่ในมโนภาพนี้ คงมีเพียงเธอคนเดียวที่จดจำได้เพราะนอกนั้นแล้วผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ ไม่ล้มหาย ก็ตายจาก หรือไม่ก็ไม่คิดว่าสถานที่แห
Read more
EP.02 บ้านของบี
“ได้ยินค่ะแม่ เสียงแม่ดังไปแปดกิโลแบบนี้ ถ้าบีไม่ได้ยินก็หูหนวกแล้วล่ะค่ะ”สะบันงาตอบ ขณะดวงตาสวยหวานยังคงมองสำรวจดูสวนที่เป็นกรรมสิทธิ์ของเธออย่างชอบธรรม สองเท้าก้าวเดินไปตามทางที่ลุงพงษ์เอารถมาไถหญ้าออกไว้รอเธอมา ตั้งแต่เธอโทร.มาบอกข่าวดีให้ทราบเมื่อสัปดาห์ก่อนมือบอบบางแตะสำรวจต้นไม้ใบหญ้าข้างทาง ราวกับสิ่งที่สัมผัสอยู่ตรงหน้านั้นรื่นรมย์นักทั้งที่เสียงของแม่นั้นน่าจะทำให้เธอขุ่นใจ แต่เธอกลับใจเย็นได้อย่างไม่น่าเชื่อ อาจเพราะสิ่งนี้แหละที่ทำให้เธอมีความสุขที่สุดและสามารถประคองชีวิตตลอด 5 ปีที่ผ่านมาได้ “ยัยบี แกไม่ต้องมาทำเป็นพูดดี แกรีบกลับมากรุงเทพฯ เดี๋ยวนี้เลยนะ หัวเด็ดตีนขาดยังไงฉันก็จะไม่ยอมให้แกไปทำไอ้สวนบ้าๆ นั้นอีกแน่ รีบกลับมากรุงเทพฯ ส่วนที่ดินนั่นเดี๋ยวฉันจะหาคนไปซื้อเอง แกไม่ต้องห่วง ทุกบาททุกสตางค์ฉันจะให้แกทั้งหมด นี่แกได้ยินที่ฉันพูดไหม ยัยบี!” สินีนาถระงับอารมณ์ไม่อยู่เพราะเหมือนว่าเธอกำลังพูดอยู่คนเดียวเสียมากกว่า สะบันงาไม่อือไม่อาอะไรด้วยเลยสักนิด “ได้ยินค่ะแม่” เสียงเนือยๆ ไม่แสดงอารมณ์ว่าขุ่นมัว นอกจากเศร้าๆ นิดห
Read more
EP.03 ฟื้นคืนสวนอุ่นรัก
อิฐเป็นคนหนุ่มคิดไกล เป็นที่รักของคนงานทุกคน อิฐวางแผนสร้างรีสอร์ตในสวนกุหลาบ เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้มาพักผ่อนและชื่นชมดอกกุหลาบหลากหลายสายพันธุ์แต่โชคชะตาอาจปรานีไม่ให้เขาต้องทนทุกข์ดิ้นรนอยู่บนโลกใบนี้อยู่นาน อิฐจึงด่วนจากไปด้วยอุบัติเหตุหลังจากทำเรื่องเอาที่ดินผืนนี้เข้าธนาคาร เพื่อนำเงินก้อนมาปรับปรุงสวนให้ดีขึ้นเมื่อขาดอิฐไปเสียคน โครงการก่อสร้างก็หยุดชะงัก ทำให้สินีนาถที่ขณะนั้นหย่าขาดจากอิฐได้กว่า 5 ปี ต้องเข้ามาช่วยดูแลกิจการเพราะสะบันงาเพิ่งอยู่มหาวิทยาลัยปี 2 ที่กรุงเทพฯ ทั้งยังไม่รู้เรื่องงานของสวนเลยสินีนาถผู้รักความสบายไม่สามารถต่อสู้กับกลไกทางการตลาดหรือต่อสู้กับอะไรได้เลย เมื่อไม่มีผลผลิตก็ไม่มีเงินจะไปส่งดอกเบี้ยให้กับธนาคาร สินีนาถจึงเลือกที่จะหยุดทุกอย่าง ยุติกิจการที่อิฐสร้างมากับมือ เพราะที่ดินที่ปากช่องในเวลานั้นไม่ได้มีราคาเหมือนในเวลานี้ เธอจึงไม่เสียดายที่จะทิ้งไปแต่ในวันนี้ล่ะ เมื่อสะบันงายืนยันที่จะฟื้น ‘สวนอุ่นรัก’ ขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งที่พวกเขาคิดว่าที่ดินผืนนี้เปลี่ยนมือไปแล้ว ทว่าความดีใจที่สะบันงาบอกว่าเธอยังคงเป็นเจ้าของที่ดินผืนนี้ดังเดิมต้องมีอันชะ
Read more
EP.04 แม่ม่ายกระดังงา
สิทธิ์ตอบเพราะกุหลาบสีขาวที่สวนปริ๊นเซสมีอยู่นั้นแทบจะมีไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาดอยู่แล้ว แต่เจ้านายกลับอยากสร้างความแตกต่างที่จะทำให้ดอกกุหลาบราคา 1 บาทกว่ากลายเป็นราคา 3-5 บาท/ดอกโดยการให้คนงานคัดดอกเกรดเอ นำไปลิดใบก้านออกสักนิดหน่อยก่อนจะนำก้านแช่ในน้ำที่ผสมสีผสมอาหารสีเขียวและสีฟ้า ทิ้งไว้หนึ่งคืนให้ก้านดอกที่สมบูรณ์ดูดน้ำสีจากในกระบอกจนชุ่มดอกสีขาวบริสุทธิ์ก็จะกลายเป็นกุหลาบพันธุ์ใหม่ที่เป็นสีเขียวอ่อนและสีฟ้าอ่อน ซึ่งเป็นที่ต้องการในท้องตลาดเป็นอย่างมาก จึงกลายเป็นว่ากุหลาบดอกขาวครึ่งต่อครึ่งจะถูกส่งไปเข้าโรงชุบสีทำให้มีมูลค่าเพิ่มขึ้น“งั้นไปเจรจาซื้อที่ข้างๆ ให้หน่อยสิ ถ้าคุยได้ให้ล้านหนึ่งเลยเอ้า! แต่ถ้าเขาไม่ขาย ขอเช่าก็เอา ถ้าให้เช่ามากกว่า 10 ปี จะให้ค่าเปลืองน้ำลายแสนหนึ่ง เอาไหม”ชยพลพูดพร้อมทำสีหน้าเอือมๆ ไม่ใช่เอือมเพราะสิทธิ์ที่มักมาบ่นว่าดอกกุหลาบสีขาวไม่พอส่ง แต่เอือมเมื่อนึกถึงที่ดินรกร้างที่อยู่ติดกับสวนของเขาทีไรก็ต้องเจ็บใจทุกที เพราะหลายปีมานี้ที่เขาพยายามติดต่อขอซื้อที่ดินด้านข้างเพราะต้องการขยายสวนกุหลาบให้เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมเขาต้องการลงกุหลาบพันธุ์
Read more
EP.05 ฝากไว้ก่อนเถอะพรหมลิขิต
“36-24-36 โอ้ว... แม่คุณเอ๋ย... ทำบุญด้วยส้มโอหรือยังไงนะ ถึงได้ใหญ่โตมโหฬารอย่างนี้”ความคิดพวยพุ่งอย่างฉุดไม่อยู่ ฝ่ามือทำท่าคล้ายกะขนาดความเต็มไม้เต็มมือนั้นอย่างไม่รู้ตัว ทว่าความสัปดนที่เป็นหนึ่งในนิสัยผู้ชายเต็มตัว จำต้องถูกสั่งให้ระงับโดยเร็วที่สุด เพราะดวงตาสวยหวานปรายมองมาทางนี้เธอไม่ได้ยิ้มแต่เลือกที่จะมองผ่านเขาไปด้านหลังที่ตกแต่งเป็นโซนน้ำตกน้อยๆ ก่อนจะเดินเข้าไปสั่งกาแฟและขนมเค้กเพื่อเป็นของว่าง พร้อมแจ้งกับพนักงานว่าเธอจะนั่งในบริเวณที่หมายตาไว้ใจไวเท่าความคิดและร่างกายก็สนองตอบในทันที เมื่อเธอนั่งลงยังไม่ทันจะได้หายใจ ชยพลก็ไม่รอช้าที่จะเข้าไปทำความรู้จัก“หากไม่รังเกียจ...”เสียงทุ้มเอ่ยออกตัวอย่างสุภาพและทิ้งจังหวะให้เธออนุญาตเมื่อเขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการสนทนาด้วยดวงตาคมเข้มจ้องดอกไม้งามตรงหน้าไม่กะพริบ กลางดงกลางป่าอย่างนี้ แม้จะมีดอกไม้แวะเวียนมาให้เชยชมได้ไม่ขาด แต่ก็ไม่เคยมีดอกไหนที่เร้าหัวใจเขาจนสั่นระทึกได้เท่าดอกนี้ และในทันทีที่เธอปรายสายตาขึ้นมองเขา ชยพลก็นึกประหม่าในรูปลักษณ์ของตัวเองเป็นครั้งแรกในชีวิตเพราะดวงตาสวยหวานที่เขารู้สึกว่ามันคมราวกับมี
Read more
EP.06 อดีตลูกเลี้ยง
เช้าวันใหม่แม้ว่าอากาศจะสดใสแต่สะบันงากลับรู้สึกเพลีย เพราะเมื่อคืนกว่าจะข่มตาให้หลับลงได้ก็ปาเอาเข้าวันใหม่ เพราะไหนจะรู้สึกอ้างว้างที่ต้องอยู่ใน ‘บ้านอุ่นรัก’ ของพ่อตามลำพัง จิตใจของเธอยังถูกก่อกวนไปด้วยดวงตาคมเข้มของใครบางคน คนที่เธอไม่รู้จักแต่กลับปะทะฝีปากกันที่ร้านกาแฟข้างทาง ที่เธอต้องแวะจอดทุกครั้งก่อนจะถึงสวน “คนบ้า!” “ใครบ้าเหรอคะคุณหนู” “อ้าว! ป้าจันทร์มาแต่เช้าเลยค่ะ” “ป้ากลัวคุณหนูจะหิวน่ะค่ะ เลยรีบมาแต่เช้า ว่าแต่คุณหนูว่าใครบ้าคะ ว่าป้าหรือเปล่า” จันทร์พูดเย้า แม้จะรู้ว่าไม่ได้หมายถึงตัวเองก็ตาม เพราะดูจากใบหน้าเง้างอนนี้ คนที่พูดถึงคงเป็นคนหนุ่มอย่างแน่นอน “อื้อ... ป้าจันทร์อะ ล้อหนูอีกแล้ว” สะบันงาเข้าไปกอดรอบเอวของนางจันทร์อย่างแสนรัก เธอไม่ลืมคนงานของที่นี่เลยสักคน ไม่เคยลืมว่าใครเคยเลี้ยงดูอุ้มชูกันมา ใครกันที่คอยช่วยเหลือกันตลอดแม้ในยามที่ไม่มีพ่ออยู่เคียงข้าง “ป้าคงต้องไปทำอาหารเพิ่มแล้วล่ะค่ะ” “ทำอะไรเพิ่มคะ บีทานนิดเดียวเองนะคะป้า”
Read more
EP.07 ส่วนแบ่งพินัยกรรม
“ว่ายังไงล่ะน้องบี ให้พี่ทานอาหารเช้าด้วยได้ไหม”น้ำเสียงเอ่ยย้ำพร้อมดวงตาเจ้าเล่ห์ภายใต้ใบหน้ายิ้มน้อยๆ ของรักษ์ทำให้เธอต้องเหยียดยิ้มให้กว้างยิ่งกว่า เมื่อในเวลานี้เธอกับคนพวกนี้ไม่ได้เป็นอะไรกันอีกแล้ว ความเกรงใจก็ไม่ควรที่จะมี“คงไม่ได้หรอกค่ะ ฉันเองก็เพิ่งมาถึงเมื่อวาน ไม่มีอาหารอะไรเตรียมไว้เลย คุณรักษ์กับคุณรุจิเรขพูดธุระมาเถอะค่ะ เลยเวลาอาหารเช้าไปนานจะไม่ดี” สะบันงาจงใจที่จะหมายถึงให้รีบพูดและก็รีบกลับไปหากินเอาข้างหน้า“บอกไปสิคะพี่รักษ์ว่าเราต้องการส่วนแบ่งเงินที่ขายที่ได้ คนละ 50 ล้าน”รุจิเรขเป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวเพราะเธอเองก็ไม่ได้อยากจะญาติดีกับสะบันงาสักเท่าไร แต่ที่ต้องมาเพราะก็ยังคิดว่าสะบันงาได้สมบัติมากเกินไป ยิ่งได้รู้ราคาที่ดิน เธอยิ่งอยากจะเสกให้สะบันงาหายไปจากโลกนี้ให้รู้แล้วรู้รอด แล้วฮุบเอาที่ดินมาเป็นของตัวเองเสียให้หมด แต่เพราะทำไม่ได้เลยต้องมาทวงส่วนแบ่งที่เธอควรจะได้เหมือนกัน“ฮึ! พวกคุณคงจะเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ ฉันไม่เคยคิดจะขายที่นี่ เพราะที่นี่เป็นของพ่อฉัน”สะบันงาเน้นคำ ไม่คิดจะเก็บสายตาดูถูกไว้กับตัวเองอีก ในเมื่อรุจิเรขทำได้ เธอก็ทำได้เหมือนกัน“ของพ่อฉ
Read more
EP.08 ที่ดินของพ่อ
“กรี๊ดดดดด...” “ยัยเรข! หยุดกรี๊ดเดี๋ยวนี้! พี่บอกให้หยุด! หยุด!” รักษ์ทุบกำปั้นไปที่พวงมาลัยรถเมื่อรุจิเรขเอาแต่กรีดร้องตั้งแต่ขึ้นมาบนรถได้ เขาเองก็เจ็บใจสะบันงาไม่น้อยไปกว่ารุจิเรข แต่ของแบบนี้มันต้องใช้สมองไม่ใช่มากรีดร้องให้ประสาทเสียกันมากกว่าเดิม “กรี๊ดดดดด... เรขไม่หยุด เรขไม่ยอมนะพี่รักษ์ ยังไงพี่ก็ต้องเอาที่ดินมาให้ได้ เรขไม่ยอมให้มันได้เงินไปขนาดนั้นหรอก เรขไม่ยอม! เรขไม่ยอม!” “หยุด! ยัยเรข! เราต้องช่วยกันคิดไม่ใช่มัวแต่กรี๊ดแบบนี้ ยัยเรข! ฟังพี่!” เสียงตวาดก้องของพี่ชายทำให้รุจิเรขต้องพยายามเก็บอารมณ์ ทั้งที่อยากจะบุกเดี่ยวไปตบสะบันงาให้คว่ำ ความอัดอั้นเพราะไม่สามารถระบายออกได้เต็มที่ มันทรมานอย่างที่สุด ยิ่งคิดถึงใบหน้ายิ้มเยาะของสะบันงาเธอยิ่งเดือดมากขึ้น ทุกวิถีทางที่จะทำให้สะบันงายอม เธอก็จะทำ “ได้! เรขจะช่วยพี่รักษ์คิด แต่พี่รักษ์ก็ต้องทำตามที่เรขบอก” “ทำอะไรยัยเรข คงไม่ใช่ให้พี่ไปฆ่ามันนะ” แววตาวาวโรจน์ร้ายกาจของรุจิเรขทำให้รักษ์ต้องถาม “เชอะ! มัน ท
Read more
EP.09 ชอบผู้หญิงปากร้าย
ทุกๆ 1 ปีที่อยู่กับท่านนายพล เธอจะได้รับเงินของขวัญสะสมปีละ 1 ล้านบาท และตลอดระยะเวลา 5 ปี ที่ผ่านมา เธอก็ทำทุกทางที่จะให้ท่านมีความสุข ทำให้ด้วยความเต็มใจ เพราะซาบซึ้งในบุญคุณที่ท่านหยิบยื่นให้มาโดยตลอดแต่เมื่อท่านจากไปพันธะผูกพันของเธอกับคฤหาสน์รังสีนิมิตก็จบตามไปด้วยณ เวลานี้ เธอจะมีชีวิตอยู่ที่ ‘สวนอุ่นรัก’ นี้เท่านั้น จะทำทุกทางเพื่อรักษาสวนอุ่นรักไว้ให้ได้ แม้จะต้องฟาดฟันหรือจะต้องให้เปลี่ยนเป็นคนเขี้ยวลากดินเธอก็จะทำเสียงรถยนต์ที่แล่นเข้ามาจอดทำให้สะบันงาตื่นจากภวังค์ ใบหน้างามผินไปที่นอกระเบียง รถโฟร์วีลคันโตสีดำมันปลาบของใครบางคนมาจอดอยู่หน้าบ้านหัวคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเพราะคงไม่ใช่แขกของเธอแน่ เธอเพิ่งมาที่นี่ได้เพียง 2 วัน และก็มีแค่แม่กับ 2 คนพี่น้องนั่นเท่านั้นที่รู้ว่าเธออยู่ที่นี่“หรือจะมาหาลุงพงษ์กับป้าจันทร์”สะบันงาคิดเพราะเธอให้พงษ์กับจันทร์ไปจัดการติดต่อเรื่องการปรับพื้นที่ของสวนทั้งหมด เริ่มตั้งแต่กำจัดวัชพืชและพลิกฟื้นแปลงดิน รวมทั้งติดต่อซื้อกิ่งพันธุ์กุหลาบจากสวนข้างเคียง อาจมีใครมาส่งข่าวก็ได้ คิดได้ดังนั้นสะบันงาจึงออกไปต้อนรับเมื่อเห็นคนในรถทำท่าจะล
Read more
EP.10 โชคชะตาจัดสรร
“ผม... ชยพลครับ ยินดีที่ได้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ”เสียงทุ้มเอ่ยแนะนำตัวว่าเขาคือคนที่เธอเพิ่งตัดสายทิ้งเมื่อครู่ใบหน้าหล่อกวนก้มลงเพียงนิดนั้นแม้จะทำอย่างสุภาพ แต่ทั้งหมดนั่นสะบันงากลับรู้สึกราวกับว่ากำลังถูกประเมินมองอย่างสินค้ามีราคาสักชิ้นซึ่งนายคนนี้ก็ไม่คิดจะเกรงอกเกรงใจกันเลยสักนิดนี่นาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังรู้สึกได้ถึงความต้องการบางอย่างที่คุกรุ่นในดวงตาคมเข้มคู่นั้น ‘บางอย่าง’ ที่ไม่ใช่แค่ที่ดินแน่“กรุณาออกไปจากบ้านฉัน ก่อนที่ฉันจะโทรเรียกตำรวจ” น้ำเสียงพยายามข่มให้สงบ ทั้งที่มันกรุ่นจนจะระเบิด“ข้อหาอะไรครับ” เสียงทุ้มเอ่ยถาม ใบหน้าหล่อยกยิ้ม พร้อมเดินสำรวจไปมาราวกับไม่สะทกสะท้านกับคำไล่นั้นสักนิด“ก็ข้อหาบุกรุกบ้านคนอื่นไงล่ะ”“อ้อเหรอครับ ผมว่าผมแจ้งเจตนารมณ์ให้คุณสะบันงาทราบแล้วนะครับ ว่าผมต้องการซื้อที่ดินจากคุณ”เขาตอบชำเลืองมองเธอเล็กน้อย ก่อนจะหันไปสนใจกับต้นไม้ใหญ่หลายต้นที่ให้ร่มเงากับระเบียงด้านนอกนี้เป็นอย่างดี“ก็ฉันไม่ขาย เพราะฉัน...”“รวยมากอยู่แล้ว อ้อ... อันนั้นผมเข้าใจครับ แค่อยากจะถามอีกครั้งเผื่อคุณเปลี่ยนใจเท่านั้นเอง”“ฉันไม่มีวั
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status