Mag-log inหนึ่งปีต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองในร้านอาหาร ภูมินั่งจ้องมองหญิงคนรักตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ จนคนถูกมองอดที่จะประหม่าหรือเสียความมั่นใจไปไม่ได้ "พี่อย่ามองน้ำแบบนั้นสิคะ" "ก็พี่ไม่ชอบนี่ จะใส่มาทำไมไอ้เสื้อสายเดี่ยวเนี่ย" ภูมิส่ายหน้า น้ำได้ยินอย่างนั้นก็ก้มลงมามองสำรวจตน
ชายหนุ่มนั่งไปนั่งมาก็นึกถึงเมียรักจึงโทรหาแต่เธอกลับไม่ยอมรับสาย มันยิ่งทำให้เขาอดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำตัวไม่น่ารักกับเธอตั้งแต่เมื่อวาน ภูมินั่งก้มหน้าก้มตาทำงานต่อจนเสร็จจากนั้นก็ออกไปดูลูกๆ ต่อตามที่เมียรักฝากฝังเอาไว้ ด้านน้ำกำลังนั่งทานไอศกรีมกับเข็มอยู่ในร้านแห่งหนึ่งในร้านชื่อดัง พร้อมก
ภูมิเห็นอย่างนั้นก็เริ่มจะใจไม่ดีเขารู้ว่าน้ำเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องคอยดูลูกทั้งสองคนจึงอยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ซึ่งเขาก็ไม่ต่างกันอยากจะมีเวลาอยู่กับเพื่อนที่คุยถูกคอกันบ้าง โดยไม่อยากจะให้มีอะไรมารบกวนบรรยากาศที่กำลังดี ซึ่งเขาอาจจะคิดน้อยไปหน่อย ทันทีที่ภูมิพานิดาออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวเปลี่ยนเสื
ณ บ้านวิเศษตระกูลเข็มกับน้ำกำลังช่วยกันจัดแจงมื้อเย็นใส่จานอยู่ในครัว ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงนิดาวัยสองขวบสี่เดือนกับลูคัสวัยสามขวบกว่าร้องไห้ทั้งคู่จึงออกมาดูก็เห็นลูกของทั้งคู่กำลังเยื้อแย่งของเล่นกันอยู่ ทั้งคู่จึงแยกลูกๆ ออกจากกัน จากนั้นน้ำก็อุ้มนิดาเดินไปตรงสวนหน้าบ้านบริเวณมี่ภูมิกั
"สงสัยจะหิวมาก ใช่ไหมลูก" น้ำก้มหน้าลงคุยกับลูกน้อย "พี่ก็หิวเหมือนกันนะ" "หิวก็ทานข้าวสิคะ" "ไม่อะ อยากกินนมเมีย" ภูมิเอ่ยหน้าตาย "ไม่ได้ค่ะ ของลูกพี่ไม่มีสิทธิ์แล้ว" "งั้นเหรอ รอแผลคลอดลูกหายดีก่อนเถอะ พี่จะจัดไม่ให้หลับไม่ให้นอนกันเลยล่ะ" ภูมิส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้น้ำ "น้ำกลัวจังเลยค่ะ"
สามเดือนต่อมา ณ โรงพยาบาลภายในห้องตรวจครรภ์น้ำกำลังนอนอยู่เตียงให้หมออัลตร้าซาวด์ท้องเพื่อดูลูกน้อยในครรภ์อายุสี่เดือน โดยมีภูมินั่งให้กำลังเธออยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นเต้น เมื่อภาพลูกน้อยปรากฏขึ้นในจอภาพทั้งสองคนก็หันมาส่งยิ้มให้กันพร้อมกับฟังหมออธิบายพัฒนาการของลูกน้อยไปด้วยจนมาถึงเรื่องเพศของลูกในค
ณ บ้านพิพัทธ์ไชยน้ำกำลังพาซัตเตอร์ออกมาเดินเล่นตรงสวนหน้าบ้าน ระหว่างนั้นเสียงกริ่งตรงรั้วหน้าบ้านก็ดังขึ้น น้ำจึงเดินไปเปิดประตูก็เจอกับภพผู้ชายที่พยายามจะขืนใจเธอในโรงแรมม่านรูดในวันนั้น เธอจึงรีบหันหลังให้ชายหนุ่มทันทีเธอไม่ปฏิเสธว่าตนเองยังคงมีความหวาดกลัวในตัวของชายหนุ่มอยู่ "น้ำพี่ขอคุยด้วยหน
"งั้นผมคงต้องแจ้งข้อหาคุณภูมิในข้อหาทำร้ายร่างกายคุณภพแล้วล่ะครับ" เจ้าหน้าที่แสดงความเห็น "อย่าเลยครับ ผมไม่ได้ติดใจอะไร" ภพเอ่ยขึ้นทันควัน "คุณไม่ต้องห่วงคุณภูมิหรอกนะครับ คุณน้ำจะจัดการเอง" ทนายเอ่ยขึ้นตัดบท "ครับ" ภพรับคำ "งั้นผมสองคนขอตัวกลับก่อนนะครับ" เจ้าหน้าที่ตำรวจเอ่ยลา "ครับ" ทน
"แต่ถึงมันจะเร็วหรือช้า ก็ต้องบอกอยู่ดีจริงไหม" "ค่ะ น้ำจะบอกเอง" น้ำพยักหน้ารับ "ตามใจ เอาที่น้ำสบายใจเลยก็แล้วกัน พี่มันก็แค่คนนอก" ภูมิเอ่ยออกไปด้วยความน้อยใจ "พี่เป็นแฟนน้ำ แถมยังเป็นคนช่วยน้ำอีก คนนอกที่ไหนกันค่ะ คนรักต่างหากล่ะ" ส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม "ให้มันจริงเถอะ" "จริงสิคะ รักมากด้ว
"ให้ตายเถอะ น้ำเกือบจะเป็นของมันอยู่แล้วนะ ถ้าพี่มาไม่ทันมันคงจะ" ภูมิกำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน "น้ำเชื่อค่ะ ว่าพี่ภพเขาจะสำนึกผิด และยอมรับความจริงว่าน้ำไม่มีทางรักเขาตอบได้" พูดพลางน้ำตาไหลอาบแก้ม เธอรู้ว่าสิ่งที่ตนเองตัดสินทำลงไปมันจะขัดใจกับชายหนุ่มตรงหน้า แต่ด้วยความสัมพันธ์อันดีที่เธอกับภพเ







