مشاركة

บทที่ 2 รับผิดชอบ

last update تاريخ النشر: 2025-10-31 23:06:11

มือหนาประคองตัวตนที่ตั้งผงาดด้วยฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์แล้วชักรูดสองสามครั้ง ดวงตาคมกริบเพ่งพิศเรือนร่างสวยด้วยความลุ่มหลง ดาริณสวยไปหมดทุกส่วนไม่ว่าจะเป็นสองเต้าอวบนูนขนาดเต็มไม้เต็มมือ หรือผิวกายขาวผุดผ่องและร่องรูเนียนกริบสีชมพู

          ชายหนุ่มรู้สึกคอแห้งผากกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เห็นแล้วอยากดูดเลียร่องรักของดาริณให้สาแก่ใจเอาให้เธอร้องครวญครางเสียงหลงไม่เป็นภาษา แต่ก็ติดตรงที่ตอนนี้อารมณ์มันพลุ่งพล่านเกินกว่าจะมัวมาเสียเวลาทำอย่างอื่น

          ตอนนี้ขอเอาก่อนละกัน เรื่องอื่นเอาไว้ค่อยหาโอกาสทำทีหลัง

          เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงบ้วนน้ำลายลงบนฝ่ามือของตัวเอง จากนั้นก็เอาไปถูชโลมบนเอ็นแท่งใหญ่ จ่อปลายเอ็นไว้ตรงปากทางร่องกลีบที่ยังปิดสนิทแล้วถูไถเพิ่มความกระสันเสียวให้เธอ

          “นายช่วยอ่อนโยนกับฉันหน่อยนะ”

          ทำเป็นมาร้องขอความอ่อนโยนทั้งที่เธอมันกร้านโลกซะขนาดนี้

          เจ้าขุนแค่นหัวเราะอย่างนึกดูถูกในตัวหญิงสาว อ่อนโยนบ้าบออะไรเขาไม่เคยอ่อนโยนกับใคร

          นอกจากไม่ตอบเจ้าขุนยังส่งลำเอ็นเข้าไปในร่องรักทันที เรื่องแบบนี้ไม่มีใครเขาประนีประนอมกันหรอก ไม่อย่างนั้นมันจะเรียกว่าการปลดปล่อยได้ยังไง

          ทว่าการเสียบเข้าไปในคราแรกกลับให้ความรู้สึกแตกต่างจากการร่วมเพศกับผู้หญิงคนอื่นอย่างลิบลับ เพราะนอกจากรูรักของดาริณจะแน่นมากจนดันเข้าไปได้ยาก ร่องคับแคบยังบีบรัดแท่งเนื้อของเขาจนปวดหนึบไปหมด

          “เข้ายากฉิบ” คนยิ่งเงี่_Eน ๆ อยู่

          เจ้าขุนถอนแท่งเอ็นออกมาตั้งหลัก ก่อนจะดันกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง

          “เจ้าขุนฉันเจ็บ”

          หญิงสาวเปล่งเสียงทัดทานพลางเอื้อมมือมาดันมวนกล้ามตรงหน้าท้องของเขาเพื่อยั้งแรง แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ทำให้เจ้าขุนเห็นใจกลับดันเอ็นท่อนใหญ่เข้าไปอีกครั้งจนมิดลำในที่สุด

          “~อาส์~เสียว”

          ชายหนุ่มสบถถ้อยคำดิบเถื่อนอย่างไม่กระดากอายขณะแช่แท่งคับแน่นไว้ในร่องสาว

          “โอ๊ย! ฉันเจ็บ”

          ร่างเล็กบิดตัวเร่า ๆ พลางร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด น้ำตาแห่งความรวดร้าวไหลซึมออกมาจนปริ่มเบ้าตาคู่สวย

          “ที่ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอ ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหนเธอก็ต้องทนดาริณ”

          สิ้นคำสั่งริมฝีปากสีระเรื่อก็ขบเม้มเข้าหากันแล้วกดแน่นเพื่อกลั้นเสียง เปลือกตาคู่สวยปิดสนิทเพื่อข่มความรู้สึกเจ็บปวด ก้มหน้ารับชะตากรรมยอมให้เจ้าขุนกระทำกับร่างกายของตัวเองจนกว่าเขาจะสาแก่ใจ ในเมื่อเธอคือต้นเหตุที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้

          มือหนาจับประคองเอวคอดเอาไว้แล้วตอกลำเอ็นเข้าไปอย่างเนิบนาบ จากนั้นก็เพิ่มจังหวะขึ้นเรื่อย ๆ กระแทกกระทั้นแท่งเนื้อเข้าไปในร่องสาวอย่างบ้าคลั่งราวกับตายอดตายอยากมาจากไหน เสียงน้ำในอ่างกระเพื่อมดังผสมผสานกับเสียงเนื้อกระทบกัน

          ตับ! ตับ! ตับ!

          แรงกระแทกกระทั้นทำให้หัวเข่าบอบบางกระทบกับความแข็งของอ่างอาบน้ำ หญิงสาวพูดเสียงอ่อนหวานเผื่อว่าเขาจะสงสาร

          “เจ้าขุนฉันเจ็บหัวเข่า”

          “เจ็บแค่นี้ก็ทนไม่ได้”

          เขาพูดอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ถึงกระนั้นก็ยอมหยุดขยับร่างกายแล้วถอดลำเอ็นออกมาก่อน

          คนตัวสูงลุกออกจากอ่างพร้อมทั้งจูงมือหญิงสาวออกมาด้วยกัน เขาอุ้มร่างสวยขึ้นบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าแล้วจัดแจงให้เธอนั่งอ้าขาเป็นรูปตัวเอ็ม

          นัยน์ตาคมเพ่งพินิจใบหน้าสวยแล้วยกยิ้มอย่างพึงพอใจ

          “เธอสวยนะดาริณ แต่เธอแรด”

          พูดจบริมฝีปากหยักก็ประกบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มดูดชิมความหวานรอบ ๆ ปากแล้วสอดลิ้นหนาเข้าไปด้านใน ตวัดลิ้นดูดชิมน้ำลายของหญิงสาวราวกับหิวกระหายขณะจ่อปลายเอ็นไว้ตรงปากร่องที่ยังเปียกเยิ้ม

          เอ็นท่อนหนาถูกดันเข้าไปในร่องกลีบรวดเดียวมิดลำ ก่อนที่เจ้าขุนจะเริ่มโยกเอวอีกครั้ง เพียงไม่นานจังหวะเร่าร้อนก็เกิดขึ้นอีกรอบ

          “แน่นฉิบหายเลยดาริณ ~อาส์~”

          ถ้อยคำหยาบคายถูกพ่นออกมาจากปากราวกับไม่ใช่เจ้าขุนคนที่เธอเคยรู้จัก ดาริณเริ่มสงสัยแล้วว่าตัวตนของเขาเป็นคนแบบไหนกันแน่

          “เสียวไหม”

          ริมฝีปากเคลื่อนไปตามลำคอระหงสูดดมกลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมที่เป็นกลิ่นประจำของเธอ ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ตรงซอกหู ใช้ปลายลิ้นตวัดเลียไปรอบ ๆ พร้อมทั้งขบกัดใบหูเล็กเบา ๆ เพื่อสร้างความเสียวซ่านให้หญิงสาว

          “~อ๊า~”

          ดาริณหายใจระเรื่อพลางเงยหน้าร้องคราง ความเจ็บปวดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความซาบซ่านร่างเล็กดิ้นพล่านตามแรงอารมณ์

          “สะ...เสียวค่ะ”

          เสียงหวานเปล่งออกมากระท่อนกระแท่นราวกับจะขาดใจ มือบอบบางเคลื่อนไล้ไปตามเรือนผมดกดำของชายหนุ่มก่อนจะกำขยุ้มเมื่อถูกเขาตอกลำเอ็นเข้ามาอย่างหนักหน่วง

          “ฉันจะเสร็จแล้ว~อื้ม~”

          เจ้าขุนเปล่งเสียงคำรามออกจากลำคอขณะกระแทกลำแน่นเข้าออกอย่างรุนแรงและถี่รัว เมื่อมวลน้ำอุ่นร้อนไหลไปกองรวมตัวกันตรงส่วนปลายหัวร่างสูงก็เกร็งกระตุกอย่างเสียวซ่าน เขาปลดปล่อยน้ำรักอัดพุ่งเข้าไปในร่องสาวทุกหยาดหยดราวกับตั้งใจ

          มือหนาบีบขยำสองเต้าขณะริมฝีปากบดจูบกับหญิงสาวอย่างเมามัน

          ในที่สุดเขาก็ถึงสวรรค์

          “พอใจนายแล้วใช่ไหม”

          เอ่ยเสียงประชดประชันพลางผลักไสร่างสูงให้ถอยออก ดวงตาคู่สวยมองค้อนเขาเป็นฟืนเป็นไฟ

          เจ้าขุนยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ มือหนาเชยคางสวยขึ้นแล้วประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้งดูดดุนรุนแรงจากนั้นก็ผละออกมา

          “อย่ามาทำเป็นไม่พอใจ เมื่อกี้เธอยังบอกว่าเสียวอยู่เลย”

          “ไอ้บ้า~อ๊า~”

          กำลังจะพ่นคำพูดด่าทอแต่จู่ ๆ คนน่าโมโหก็ดันท่อนเอ็นเข้ามาหยอกเย้า ริมฝีปากหนายกยิ้มอย่างร้ายกาจนัยน์ตาคมเจ้าเล่ห์จนน่าหมั่นไส้

          “เธอว่าใครไอ้บ้า”

          พูดพร้อมทั้งดันแกนกายเข้าออกช้า ๆ มองหน้าคนที่เพิ่งพ่นคำว่าไอ้บ้าใส่หน้าเขา

          “เสร็จแล้วก็พอได้แล้ว”

          “พออย่างนั้นเหรอ เหอะ!”

          แค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปกระซิบตรงใบหูเล็ก

          “เธอควรรู้ไว้ด้วยนะ ว่าฉันไม่เคยจบที่รอบเดียว”

          ว่าจบชายหนุ่มก็อุ้มหญิงสาวออกจากห้องน้ำแล้วพาเธอไปยังห้องนอนใหญ่บนชั้นสอง วางร่างเล็กลงบนเตียงกว้างแล้วคร่อมทับเธอเอาไว้

          “เรามาสนุกกันต่อดีกว่านะคนสวย”

          ร่างสูงก็เริ่มประกบจูบอย่างดูดดื่ม สอดแยงลิ้นหนาเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กที่อยู่ภายในโพรงปากนุ่ม จากนั้นก็เคลื่อนใบหน้าคมคายไปตามเรือนร่างสวย ดูดดุนขบเม้มทุกจุดที่ริมฝีปากเลื่อนผ่านจนร่างงามเต็มไปด้วยร่องรอยแดงจ้ำ

          บทสวาทเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งอย่างเร่าร้อน ชายหนุ่มตอกอัดลำกายพร้อมทั้งปลดปล่อยน้ำรักเข้าสู่ร่องสวาทอยู่หลายรอบจนหมดเรี่ยวหมดแรง ก่อนที่ทั้งคู่จะนอนกอดก่ายหลับใหลอยู่บนเตียงใหญ่ราวกับเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามันก็ไม่ปาน

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • กลรักร้ายนายวิศวะมาเฟีย   บทที่ 56 ดาริกาที่รัก (ตอนจบ)

    อากาศยามค่ำของบ้านพักตากอากาศริมทะเลมีลมพัดโชยสร้างความรู้สึกเย็นสบาย แสงไฟสีอบอุ่นส่องสว่างติดตามแนวรั้วไม้ของบ้านช่วยเพิ่มความโรแมนติก ดาริณเดินเล่นอยู่ริมชายหาดเพียงลำพัง ดวงตาเป็นประกายทอดมองไปยังสุดขอบฟ้า ร่างหนาเดินเข้ามาสวมกอดจากทางด้านหลัง สันจมูกโด่งคมเคลื่อนไล้ไปตามแก้มเนียนแล้วหอมเธอฟอดใหญ่ ก่อนจะถามคนที่ยืนมองท้องฟ้าราวกับคนเหม่อลอย “คิดอะไรอยู่” พูดชิดแก้มนุ่มจากนั้นริมฝีปากหยักก็ขบกัดตรงใบหูเล็ก ก่อนจะจับร่างเล็กให้หันมาสบตากัน “คิดถึงเรื่องของเราน่ะ ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าเราสองคนจะมีวันนี้ได้” เจ้าขุนคลี่ยิ้ม แววตาลึกล้ำจดจ้องใบหน้าหญิงคนรักแล้วพูดว่า “เธอเชื่อเรื่องพรหมลิขิตไหม” “...” หญิงสาวเลิกคิ้วรอฟัง “พรหมลิขิตให้เราได้กลับมาเจอกับคนที่เราเฝ้าตามหามาสิบปี” “นายหมายถึงใคร” “จำกันไม่ได้จริง ๆ เหรอเนี่ย น่าน้อยใจจัง” พูดพลางดึงรั้งร่างเล็กเข้ามากอดก่อนจะจุมพิตลงบนหน้าผากสวยได้รูป จากนั้นก็จับเธอผละออกเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายมองสำรวจใบหน้าขอ

  • กลรักร้ายนายวิศวะมาเฟีย   บทที่ 55 รักสุดหัวใจ (NC)

    ริมฝีปากหยักเคลื่อนไซ้ไปตามท้ายทอยและซอกคอหอมกรุ่น กดจูบและขบเม้มสร้างความกระสันเสียว ร่างเล็กบิดส่ายเร่าร้อนมือสองข้างเกาะอยู่เบื้องหน้า ปลายนิ้วแกร่งเกี่ยวรั้งกางเกงชั้นในตัวจิ๋วลงมากองอยู่บนพื้น “เสียบเลยได้ไหม” เสียงพูดชิดอยู่ตรงริมแก้มเนียน ก่อนที่ริมฝีปากจะจูบซับพวงแก้มระเรื่อขณะรออีกฝ่ายเอ่ยตอบ “ไม่ไหวแล้วเหรอ” “ไม่ไหวแล้ว” พูดจบก็ถอดเสื้อยืดออกจากทางศีรษะ มือหนาเร่งปลดตะขอกางเกงแล้วรูดรั้งลงไปพร้อมกับกางเกงในบอกเซอร์อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็สลัดมันออกจากปลายขาอย่างไม่ไยดี ก่อนที่ร่างสูงจะขยับมายืนประกบอยู่ด้านหลังคนตัวเล็ก ปลายนิ้วหนาบดบี้ส่วนที่เป็นติ่งเสียวของหญิงสาว นิ้วกร้านแหย่แยงเข้าไปในร่องรักเพื่อเบิกทางเพิ่มน้ำหล่อลื่น ร่องสวาทเปียกแฉะไปด้วยน้ำหวานที่ผลิตออกมาอย่างล้นหลาม เจ้าขุนจับท่อนเอ็นใหญ่ถูไถตรงสะโพกกลมกลึง ปลายนิ้วทำหน้าที่แหวกให้ร่องรูเบิกกว้าง จากนั้นก็เอาส่วนปลายหยักไปจ่อไว้ตรงปากทางแล้วดันเข้าไปรวดเดียวมิดด้าม ปลายลิ้นหนาแลบเลียตามแนวกระดูกสันหลังด้วยความหื่นกระหาย

  • กลรักร้ายนายวิศวะมาเฟีย   บทที่ 54 น้อยใจ

    @โรงพยาบาล ว่าที่คุณพ่อนั่งรออยู่หน้าห้องตรวจเลือด ใบหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้มเมื่อรู้ว่าในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเขาต้องถูกแทงเข็มฉีดยาเข้าไปในร่างกาย ลูกผู้ชายตัวโตเรื่องปืนผาหน้าไม้ไม่เคยเกรงกลัว แต่พอเป็นเข็มฉีดยากลับกลายเป็นคนใจเสาะใจปลาซิวขึ้นมาเสียได้ ดาริณหัวเราะกระซิก รู้สึกขบขันมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยกลัวใครหน้าไหนทว่ากับกลัวเข็มฉีดยาอันเล็กกระจิ๋วหลิ๋ว คนหน้าเข้มใช้สายตาดุดันเพ่งมองใบหน้าสวยของคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง ริมฝีปากหนาแนบชิดใบหูเล็กแล้วพูดกระซิบ “หัวเราะเยาะเหรอ เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อยนะ” “ไม่กลัว” เธอยิ้มแป้นแล้นล้อเลียนเห็นแล้วมันน่าจับฟัดแก้มชะมัด มือหนายกขึ้นบีบแก้มดาริณด้วยความมันเขี้ยว ขณะนั้นคุณพยาบาลก็ออกมาเรียกเขาเข้าห้องเจาะเลือดพอดี “เชิญคุณภัทรดนัยค่ะ” คนถูกเรียกเดินเข้าไปด้านในด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ก่อนเข้าไปก็ไม่ลืมหันมามองคาดโทษคนที่หัวเราะเยาะเขาไม่หยุด คืนนี้เธอโดนแน่ดาริณ เวลาต่อมา ดาริณนอนอยู่บนเตียงตรวจโดยมีเจ้าขุนนั่งอยู่ด้านข้าง ม

  • กลรักร้ายนายวิศวะมาเฟีย   บทที่ 53 อาบน้ำอีกรอบ

    “พวกมึงคิดจะทำอะไรหลานกู” คนมีอำนาจตวาดเกรี้ยวกราดมือข้างหนึ่งยกปืนขึ้นจ่อขมับคนที่คุกเข่าอยู่ เปลวไฟแห่งโทสะลุกโชนอยู่ในดวงตาสีเทาอ่อน ดวงตาดุดันจ้องเขม็งคนตรงหน้าราวกับอยากฆ่าให้ตาย ภาพชวินนั่งตัวสั่นเทาทำให้ดาวิทย์เริ่มหวาดกลัว เขานั่งลงคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเจ้าขุนก้มหัวกราบกรานร้องขอชีวิต “เจ้าขุนฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว นายไว้ชีวิตฉันด้วย สัญญาว่าฉันจะไม่ทำแบบนี้อีก ต่อไปนี้ฉันจะกลับตัวเป็นคนดี ไว้ชีวิตฉันด้วยนะ” แค่นหัวเราะให้กับคำพูดของดาวิทย์ เขาไม่เชื่อสักนิดว่าคนอย่างดาวิทย์จะกลับตัวกลับใจเป็นคนดีได้ ถ้ามันอยากกลับตัวจริง ๆ มันคงทำไปตั้งนานแล้ว “ยูจะเอาไง” เจ้านายใหญ่หันมาถามหลานเมีย ตอนแรกเขาไม่คิดจะทำร้ายดาวิทย์ แต่มาคิด ๆ ดูแล้วถ้าปล่อยดาวิทย์ไปอีกครั้งมันต้องสร้างปัญหาอีกแน่ และที่เขากังวลมากที่สุดคือคนอย่างดาวิทย์มันต้องใช้ลูกกับเมียของเขาเป็นเครื่องมือต่อรอง เจ้าขุนยกยิ้มมุมปากจากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ไม่ต้องให้ถึงตายนะ ทำให้พิการตลอดชีวิตและพูดไม่ได้ก็พอ” บอกความต้องการเรียบร้อยก็หันหลังให

  • กลรักร้ายนายวิศวะมาเฟีย   บทที่ 52 แผนซ้อนแผน

    “ปล่อยตัวประกันมาก่อน แล้วกูจะบอกว่าเงินอยู่ไหน” เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะได้หลงเชื่อตั้งแต่แรกว่าดาวิทย์ถูกจับตัวไปเรียกค่าไถ่ จึงให้ออสตินเป็นคนถือกระเป๋าที่บรรจุเงินสดสามสิบล้านเอาไว้ก่อน เมื่อเห็นดังนั้นชวินก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ใบหน้าเหี้ยมโหดแดงก่ำด้วยแรงโทสะ “มึงคิดจะเล่นตุกติกกับกูเหรอ” “ถ้ากูอยากเล่นตุกติกกับมึงกูโทรแจ้งตำรวจไม่ดีกว่าเหรอ ถ้าอยากได้เงินก็ปล่อยตัวประกันออกมาก่อนแล้วกูจะบอกว่าเงินอยู่ไหน” ชวินทำสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะหันไปทางมือขวาคนสนิทแล้วเอ่ยสั่ง “ไปเอาตัวไอ้ดาวิทย์มา” “ครับนาย” ดาวิทย์ถูกลากออกมาจากในตึกร้าง มือสองข้างถูกมัดไพล่หลัง สภาพเหมือนคนปกติไม่ได้ถูกซ้อมจนน่วมเหมือนคนที่ถูกจับตัวมา ลูกน้องคนหนึ่งแกะเชือกให้ดาวิทย์ “ทีนี้มึงบอกกูได้รึยังว่าเงินอยู่ที่ไหน” “เงินอยู่ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงหน้าทางเข้า” เมื่อรู้ที่ซ่อนเงินชวินก็คลี่ยิ้มจนกว้าง เขาส่งซิกให้ลูกน้องสองคนไปเอากระเป๋าเงินตรงจุดที่เจ้าขุนบอก พอรู้ที่ซ่อนเงินแน่ชัดสองหนุ่มเพื่อนซี้ก็หันมาส่

  • กลรักร้ายนายวิศวะมาเฟีย   บทที่ 51 ไถ่ตัว

    รถสปอร์ตคันงามแล่นไปตามท้องถนนด้วยความเร็วมุ่งหน้าไปที่บ้านของท่านรัฐมนตรี ร่างสูงโปร่งก้าวฉับ ๆ เข้าไปในบ้านของว่าที่พ่อตาอย่างไม่เกรงกลัว เมื่อเห็นหน้าลูกเขย คนร้อนใจก็รีบร้อนเข้าไปหาทันที “พวกมันติดต่อมารึยังครับ” “ติดต่อมาแล้ว มันบอกว่าให้เอาเงินไปให้มันที่นี่” ท่านรัฐมนตรียื่นกระดาษที่จดสถานที่นัดหมายให้กับเจ้าขุน เขาหยิบมันมาดูแล้วพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเงยหน้าสบตากับคนอายุมากแล้วเอ่ยถาม “พวกมันต้องการเงินเท่าไหร่ครับ” ความจริงก็ได้ยินที่ดาริณอุทานแล้วล่ะ แต่ก็อยากถามให้แน่ใจอีกครั้ง ท่านรัฐมนตรีมีสีหน้าหวั่นวิตก ริมฝีปากขบเม้มเป็นเส้นตรง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับพูดเสียงอ่อย “สามสิบล้าน” ได้ยินแค่นั้นเจ้าขุนก็ล้วงเอาโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วรีบโทรหาจรณ [ครับนายน้อย] “คุณช่วยเอาเงินมาให้ผมที่บ้านท่านรัฐมนตรีนพดลหน่อย” [ได้ครับ นายน้อยจะเอาเท่าไหร่ครับ] “สามสิบล้าน” [ได้ครับ ผมจะรีบไป] หลังวางสายจากลูกน้องเขาก็กดโทรหาเพื

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status