Masukสองเพื่อนรักคุยเรื่องหลานทั้งสองเสร็จแล้วก็คุยเรื่องบ้านก่อนจะรับประทานอาหารกลางวันแล้วพากันไปเดินย่อยอาหารในสวนผลไม้ที่สมัยก่อนพวกเขามักจะไปจับปลาร่องสวนมาปิ้งย่างทำอาหารกินกันที่ทีวีช่องหนึ่งหลังจากกลับมาจากญี่ปุ่นกฤติธีก็ไปทำงานตามปกติและมีเรื่องราวปัญหามาให้เขาแก้ตลอดโดยเฉพาะเรื่องข่าวคาวของดาราในช่องที่มีข่าวว่าถูกทีวีเน็ตเวิร์คมาดึงตัวไปทำงานโดยเฉพาะดาราอิสระที่ไม่ได้มีสัญญากับช่องหนึ่ง“พี่ขอโทษคุณเทมส์ด้วยนะคะ ที่ทิตาสร้างปัญหาให้เดี๋ยวพี่จะคุยกับลูกสาวของพี่เองนะคะ” คริสตี้ผู้จัดละครชื่อดังของช่องหนึ่งบอกประธานของช่องเบาๆหลังมีข่าวลูกสาวของเธอจะไปทำงานกับทีวีเน็ตเวิร์ค“ไม่เป็นไรครับคุณคริสตี้ ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วก็ปล่อยให้ไปเถอะครับ บางทีอาจจะดีกว่าที่นี่ก็ได้ครับ” เขาไม่คิดจะรั้งคนที่จะไปไว้ เพราะคนพวกนี้ก็จะคิดว่าตัวเองสำคัญจึงเล่นตัวเพื่อให้ทางช่องง้อ แต่เขาไม่ใช่ในเมื่ออยากไปก็ไปเพราะยังมีคนอื่นอีกมากมายที่ทำงานอยากทำงานและตั้งใจทำงานในช่องหนึ่งอีกเยอะแยะ“แล้วงานละครที่ถ่ายทำไปก่อนหน้าล่ะคะ” เธอก็โกรธลูกสาวมากที่ไม่มีความรับผิดชอบ พอบอกว่าจะย้ายช่องก็ย้ายทันทีและยัง
"ขอร้องเถอะค่ะ พี่เทมส์อย่าพูดว่าเป็นผัวพั้นซ์เลยนะคะ""มันเรื่องจริง เราแต่งงานกันแม้จะเพิ่งเข้าหอแต่มันก็ยังไม่สายที่เราจะสร้างครอบครัวด้วยกันนี่ครับ""แต่เราไม่ได้รักกัน พี่เทมส์อาจจะผิดหวังเสียใจจากแฟนเก่าและพั้นซ์ก็ไม่ใช่ตัวสำรองของใครค่ะ" เธอไม่ยอมเป็นตัวเลือกของเขาแน่"ผิดแล้ว พี่ไม่คิดว่าพั้นซ์เป็นตัวสำรองเพราะพั้นซ์เป็นภรรยาของพี่อย่างถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่างและต่อไปก็จะเป็นแม่ของลูกแล้วในอนาคตเราจะสร้างครอบครัวของเราด้วยกันมีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองครับ" กฤติธีพูดออกมาจากหัวใจและเขาจะทำให้วธูรักเขาให้ได้“มันยากนะคะ ที่จะเชื่อคนที่เคยเกลียดพั้นซ์มากๆแล้วจู่ๆมาทำดีด้วย” อาจเป็นเพราะเขาได้ความบริสุทธิ์ของเธอหรือเปล่าถึงได้ทำแบบนี้“พี่ไม่เคยเกลียดพั้นซ” เสียงห้าวพูดอย่างหนักแน่นเพราะเขาไม่เคยเกลียดน้องน้อยคนนี้เลยสักครั้ง“งั้นเหรอคะ แต่พี่เทมส์จะเกลียดพั้นซ์หรือไม่ก็ไม่เป็นไรยังไงเราสองคนก็ต้อง ยะ..” วธูพูดยังไม่ทันจบร่างสูงก็ก้าวเท้ายาวมาหยุดตรงหน้าเธอจนต้องผงะหน้าหนีและก้าวถอยหลัง “อุ้ย ว้ายย..” ร่างเพรียวบอบบางสะดุดโซฟาหงายหลังลงไปกฤติธีคว้าเอวบางไว้หมุนร่างเพรียวแล้วทิ
“มาญี่ปุ่นที่ไรบรรยากาศยังดีเหมือนเดิมนะยาย”“ใช่จ้ะตา แต่ไม่รู้ว่าพวกเรายังจะเดินทางไปเที่ยวต่างประเทศได้อีกนานแค่ไหนเนาะตาเนาะ” ยายชนชมพูดกับสามีเพราะพวกท่านก็อายุเยอะแล้ว อีกอย่างก็เที่ยวมาหลายสิบประเทศและหลายเมืองมาตั้งแต่กิจการอยู่ตัวและได้ทำธุรกิจกับชาวต่างชาติทำแม้เขากับนทีมีเพื่อนเยอะและไม่ว่าจะทำอะไรก็มีคนซัพพอร์ตเสมอทำให้เขามีวันนี้ได้ มันคือความภูมิใจอย่างที่สุด“ยายอย่าพูดอย่างนี้สิคะ พั้นซ์จะพาตายายไปเที่ยวทุกเดือนดีมั้ยคะ” หากมีเวลาเธออยากพาตายายไปเที่ยวรอบโลกด้วยซ้ำ“ไม่ไหวหรอกลูก ตายายเที่ยวมาเยอะแล้วล่ะ เอาไว้ตากับยายอยากไปเที่ยวไหนก็จะบอกพั้นซ์นะลูก” นายสนั่นพูดกับหลานสาวอย่างอ่อนโยนเพราะท่านเลี้ยงหลานทั้งสองมากับมือ แต่หลานสาวหลานชายลูกของลูกชายทั้งสองท่านก็รักเพียงแต่ไม่ได้เลี้ยงแต่หลานๆก็สนิทกับดี“ถ้าคราวหน้าคุณตาคุณยายอยากไปเที่ยวไหนก็บอกผมได้ครับ”“ไม่รบกวนพ่อเทมส์หรอกลูก”“ไม่รบกวนเลยครับคุณตา ผมยินดีครับ และคราวหน้าปู่บอกว่าไม่พลาดแน่นอนครับ”“นทีมันขี้เกรงใจ พอรับปากใครแล้วก็จะทำตามเสมอ ต่างจากตาที่ไม่ชอบเข้าสังคมเพราะหาความจริงใจกับใครไม่ได้สู้อยู่บ้านสวนจะ
“พั้นซ์เห็นว่าพี่เทมส์งานยุ่งก็เลยไม่ได้ชวนค่ะ”“นายพลับก็งานยุ่งเหมือนกันทำไมถึงชวนไปได้ล่ะ หรือว่าพั้นซ์ไม่อยากให้พี่ไปด้วย”“พั้นซ์ไม่อยากรบกวนเวลาของพี่เทมส์ค่ะ” ก็เธอไม่อยากให้เขาไปจริงก็เลยไม่ชวนไงแล้วทำไมต้องถามด้วยล่ะ แค่นี่ก็น่าจะรู้แล้วมั้ย“ไม่รบกวนเลย ต่อไปพั้นซ์จะทำอะไรจะไปไหนก็บอกพี่ด้วยละกัน ถ้าพี่ว่างพี่จะได้ไปเป็นเพื่อน” กฤติธเสนอตัวไปกับภรรยาทุกที่ที่เธอไปเพราะเขาเป็นห่วง“ไม่เป็นไรค่ะ พั้นซ์ไปได้” ที่ผ่านมาเธอก็ไปไหนมาไหนเองตลอดยกเว้นออกงานและไปบ้านตายายกับปู่ของเขาเท่านั้นที่ต้องไปด้วยกัน“นั่นมันเมื่อก่อนครับ ตอนนี้สถานะของเราสองคนไม่เหมือนเดิมแล้ว พั้นซ์เป็นภรรยาของพี่ ยังไงพี่ก็ต้องดูแลครับ” เสียงห้าวยืนยันอย่างหนักแน่นว่าจะดูแลภรรยา“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ยังไงเราสองคนก็ต้องหย่ากันอยู่ดี พี่เทมส์ไม่ต้องลำบากหรอกเราก็อยู่กันเหมือนเดิมนะคะ”“พี่บอกเหรอว่าลำบาก”“เป็นเพราะคุณเซย่ามีแฟนหรือเปล่าคะ”“เรื่องของเราไม่เกี่ยวกับเซย่า พี่รู้ดีว่ากำลังทำอะไรอยู่”“พั้นซ์ว่าเราคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วค่ะ”“พั้นซ์นั่นแหละที่ไม่ยอมเข้าในอะไรพูดแต่เรื่องหย่าและลืมไปเลยยังไงพี่ก็ไม่ห
“งั้นพี่เทมส์รอที่ห้องทำงานก่อนนะคะ เสร็จงานแล้วพั้นซ์จะโทรบอก” หญิงสาวบอกเขาไปรอเธอและต่อหน้าคนอื่นเธอกับเขาเป็นสามีภรรยากันและไม่ทำให้อีกฝ่ายเสียหน้าทั้งที่ไม่อยากเจอเขาก็ตาม“พี่ไปด้วย ไม่ได้ไปดูงานนานแล้ว”“ก็ได้ค่ะ” ร่างเพรียวอวบอิ่มเดินนำเขาเข้าไปในลิฟต์เพราะเขาพูดแบบนี้แล้วเธอก็จำต้องยอมกฤติธีเดินตามภรรยาเข้าไปในลิฟต์ตามด้วยเลขากับผู้ช่วยฯที่ยืนนิ่งเงียบอย่างรู้หน้าที่และไม่มีใครพูดอะไรจนกระทั่งลิฟต์ถึงล็อบบี้ก็เดินออกไป“อ้าว พี่เทมส์มาได้ยังไงคะ” คนเป็นน้องมองพี่ชายที่เดินมาพร้อมกับพี่สะใภ้อย่างแปลกใจ“ก็เมียพี่ทำงานที่นี่ทำไมพี่มาไม่ได้ล่ะ” คนเป็นพี่ตอบหน้าตาย ทำให้คนฟังพากันเขินยกเว้นกาญธิดากับวธูที่มองเขาตาโตอย่างน่าขำ“หือเมียทำงานที่นี่ ..” กาญธิดามองพี่ชายตาโตก่อนจะมองพี่สะใภ้ที่หน้าแดงเรื่อแล้วยิ้มร้าย“สวัสดีค่ะคุณเทมส์” ฉายรวีกับตรีเนตรยกมือไหว้เจ้านายหนุ่มถึงแม้กฤติธีจะไปทำงานที่ทีวีช่องหนึ่งแต่หน้าที่เลขากับผู้ช่วยก็ทำเหมือนเดิมแล้วเลขาส่วนตัวของเจ้านายจะจัดการส่งต่อให้เจ้านายเซ็นแต่ช่วงหลังคุณพั้นซ์กับคุณแทมมี่จะรับผิดชอบและเจ้านายหนุ่มจะมาประชุมประจำเดือนเท่านั้
ร่างผอมเพรียวก็ขย่มสะโพกขึ้นลงใส่งูใหญ่อย่างแรงติดกันไม่หยุดจนเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องแต่ทั้งสองไม่ได้สนใจพวกเขาต้องการเสพสมกันอย่างมีความสุขเท่านั้น“ตั้บบๆๆ ตั้บบๆๆ..”“โอ้ว เซย่า คุณลีลาดีจริงๆ อ่า..” พงศกรจับเอวบางแล้วกระทุ้งหัวงูใหญ่ขึ้นใส่อย่างรุนแรงเป็นจังหวะเดียวกันอย่างถึงอกถึงใจ“ดีกว่าเลขาของคุณมั้ยกร อ่า อ้ะ อ้า..” ทิชาภรณ์ถามเสียงหอบกระเส่าและโยกสะโพกขย่มเขารัวเร็วๆติดกันไม่หยุดและเธอใกล้จะเสร็จแล้ว“ตั้บบๆๆ ตั้บบๆๆ..”“สู้คุณไม่ได้หรอกเซย่า อ่า ผมจะเสร็จแล้วเซย่า ส์ อ้ะ โอ้ววว..”“อ่า อ้ายยย...” สองหนุ่มสาวร้องออกมาเสียงดังและปลดปล่อยความสุขใส่กันมากมาย“อืมม ผมชอบคุณจริงๆแล้วสิเซย่า อ่าส์..”“เป็นแค่เพื่อนกันดีกว่านะกร” เธอรู้ว่าพงศกรพึ่งพาไม่ได้และเปย์เธอไม่ไหวแน่และตอนนี้เขาไม่เหลืออะไรแม้จะเป็นผู้บริหารแต่เธอรู้จากวงในว่าเขาเป็นแค่หุ่นเชิดเพราะทำงานไม่เป็นไม่งั้นคงไม่เสียบริษัทให้แฟนเก่าของเธอ“เพื่อนกันเอากันแบบนี้ใช่มั้ยเซย่า” มือหนาจับเอวบางไว้แน่นเกร็งตัวจนหน้าแดงก่ำเมื่อร่องสวาทตอดรัดเขาไม่หยุด“ถ้าคุณอยู่เงียบๆเราก็เจอกันได้”“ตกลง ถ้าคุณอยากเมื่อไหร่ก็โทร







