LOGINShare
บทที่ 10
Latest chapter
กว่าจะรู้ว่ารัก (อดีตสามีขอทวงคืน) บทที่ 30
"ไม่!" วนิสราสะบัดตัวออก "จนกว่าคุณจะตัดสินใจ... ตรงนี้ ตอนนี้เลย... ว่าคุณจะเลือกใคร หล่อน" หล่อนชี้หน้าคาดโทษไปที่อลินดา "หรือฉัน""ดวินทร์คะ" ในที่สุดอลินดาก็พูดขึ้นทุกคนหันขวับ แม้แต่ดวินทร์ยังมองเธอด้วยความประหลาดใจทำไมเธอถึงเลือกที่จะพูดเอาตอนนี้... ตอนที่ทุกคนดูเหมือนจะหันมาเล่นงานเธอ ดวินทร์กำลังจะจบเรื่องบ้าๆ นี่อยู่แล้ว กำลังจะส่งเธอกลับห้องเพื่อให้พ้นจากความวุ่นวายนี้ แต่... ไม่รู้ทำไม เธอยังคงก้าวออกมา ยอมเผชิญหน้ากับพายุลูกใหญ่อยู่ดีและเขาก็ไม่เข้าใจเลยว่าทำไม"ก่อนอื่น ฉันแค่อยากจะอธิบายอะไรสักหน่อยค่ะ" อลินดาเริ่มพูด น้ำเสียงสงบนิ่งแม้จะมีพายุหมุนอยู่รอบตัว "ถ้าฉันไม่เผลอหลับไป ฉันก็ไม่มีวันไปอยู่ในห้องของดวินทร์หรอกค่ะ ฉันไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงด้วยซ้ำ" เธอยิ้มขื่นๆ "ฉันขอสาบานด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง... ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราทั้งนั้น ถ้าพวกคุณอยากจะรู้กันนักนะคะ"นิ้วของเธอบีบเข้าหากันแน่นขณะพยายามข่มความประหม่า "แต่การที่ฉันไปอยู่ในห้องนั้นได้ มันก็ชัดเจนไม่ใช่เหรอคะว่าเป็นเพราะสามีฉันพาเข้าไป ฉันไม่ได้ขอ ไม่ได้อ้อนวอน และฉันก็ไม่ได้ยั่วเขาอย่างแน่นอนค่ะ""
กว่าจะรู้ว่ารัก (อดีตสามีขอทวงคืน) บทที่ 29
"ฉันเป็นคนเลวร้ายจริงๆ" อลินดากระซิบ น้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงอื้ออึงเบาๆ ในคาเฟ่ เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตากับลลิตาลลิตาวางมือลงบนไหล่ของอลินดาอย่างอ่อนโยน ทั้งสองนั่งอยู่ที่มุมเงียบๆ ในคาเฟ่ใจกลางเมือง ปกติแล้วอลินดาไม่เคยโทรหาลลิตาแบบกะทันหัน... เธอมักจะวางแผนล่วงหน้า และบอกให้รู้ก่อนเสมอ แต่วันนี้ตอนที่ลลิตารับสาย เธอกลับได้ยินเพียงเสียงร้องไห้ของอลินดา และความตื่นตระหนกก็ก่อตัวขึ้นในใจทันทีตั้งแต่เจอกัน อลินดายังไม่ยอมพูดอะไรเลยสักคำ ใบหน้าของเธอซีดเผือด พวงแก้มมีสีแดงระเรื่อนิดๆ และดวงตาที่บวมเป่งก็เป็นหลักฐานชั้นดีว่าเธอคงใช้เวลาร้องไห้มาหลายชั่วโมง"เกิดอะไรขึ้นเหรอ" ในที่สุดลลิตาก็ถามขึ้น พยายามรักษาน้ำเสียงให้อ่อนโยน เธอไม่อยากเซ้าซี้ แต่เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติร้ายแรง ลึกๆ แล้วลลิตารู้สึกไม่สบายใจมาตลอดที่อลินดาเข้าไปพัวพันกับครอบครัวนั้น เธออธิบายไม่ถูก... มันเป็นแค่ลางสังหรณ์ และตอนนี้ พอมาเห็นอลินดาในสภาพนี้ เธอก็ชักจะกลัวแล้วว่าสัญชาตญาณของเธอจะถูกต้องมาตลอดอลินดาพูดน้อยมาก แต่ความหม่นหมองในดวงตาและไหล่ที่ห่อลู่ลงก็บอกอะไรได้มากพอแล้ว ลล
กว่าจะรู้ว่ารัก (อดีตสามีขอทวงคืน) บทที่ 28
วนิสราเงื้อมือขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ด้วยความโกรธจัด หล่อนตั้งใจจะทิ้งรอยเอาไว้ ถ้าโชคดีก็อาจจะตบให้อลินดาปากแตกไปเลย"พอได้แล้ว วนิสรา!"ดวินทร์คว้าข้อมือหล่อนไว้กลางอากาศ หยุดการตบครั้งที่สองก่อนจะถึงตัววนิสราจ้องมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ "คุณทำอะไรคะ ดวินทร์""หยุดเถอะ" เขาบีบข้อมือหล่อนแน่นขึ้นอีกนิด ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพื่อให้ชัดเจนว่าเขาจะไม่ยอมให้อาละวาดอีกแต่ความสงบจบลงแล้ว วนิสราตัวสั่น นัยน์ตารื้นไปด้วยน้ำตา"นี่คุณ... ปกป้องหล่อนเหรอคะ" หล่อนกระซิบอย่างปวดใจ"ผมไม่ได้ปกป้องเธอ" ดวินทร์ตอบเสียงเบา"แล้วนี่มันอะไรกันคะ" หล่อนเสียงแหลม สะบัดมือออกจากการเกาะกุม "ทำไมหล่อนถึงมาอยู่บนเตียงคุณ สองคนทำอะไรกัน!""เราไม่ได้ทำอะไรกันนะคะ" อลินดาแทรกขึ้น เสียงแผ่วเบา "ขอโทษค่ะถ้าเรื่องนี้มันดู—""ฉันไม่ได้คุยกับแก นังตัวดี!" วนิสรากรีดร้อง หันขวับไปมองด้วยสายตาเคียดแค้น"วนิสรา ฟังผมนะ" ดวินทร์พูดเสียงเฉียบ นวดขมับเมื่อความหงุดหงิดเริ่มปะทุ "ที่อลินดาพูดเป็นความจริง เราไม่ไ—""ดวินทร์!" วนิสราร้องไห้ เสียงสั่นพร่า "คุณลืมทุกอย่างที่เราผ่านมาด้วยกันแล้วเหรอ นังนี่มันก็แค่คนนอก
กว่าจะรู้ว่ารัก (อดีตสามีขอทวงคืน) บทที่ 27
"อืม... ทำไมมันนุ่มจัง" อลินดาพึมพำ น้ำเสียงแทบจะกลายเป็นกระซิบ เปลือกตาของเธอกะพริบเปิดขึ้นเมื่อแสงยามเช้าสาดส่องเข้ามา ช่วยให้สายตาค่อยๆ ปรับรับแสงเธอคลำหาของรอบตัวตามสัญชาตญาณ คาดหวังว่าจะเจอของที่คุ้นเคย... ตุ๊กตากระต่าย โทรศัพท์ที่มักจะวางไว้ใกล้ๆ เพื่อดูเวลาทันทีที่ตื่นแต่มีบางอย่างผิดปกติเดี๋ยวนะ..."นี่มัน... ไม่ใช่ห้องฉันนี่" เธอระบายลมหายใจ กะพริบตาถี่ๆ ด้วยความสับสน นี่เธอฝันไปหรือเปล่า ประสาทสัมผัสของเธอพยายามทำความเข้าใจกับทุกสิ่งอย่างลุกลี้ลุกลน... ทั้งสัมผัสของผ้าห่ม ความนุ่มของที่นอน และ... กลิ่นผู้ชายจางๆ ที่ชัดเจนเสียจนแยกไม่ออกคุ้นเคย อบอุ่น สะอาดดวินทร์ คณาสิริความตื่นตระหนกแล่นพล่านไปทั่วอก เธอมาทำอะไรที่นี่ แล้วที่สำคัญกว่านั้น... เขาอยู่ไหน"ตื่นแล้วเหรอ"เสียงของเขาทำเอาเธอสะดุ้งวาบไปถึงกระดูกสันหลังอลินดาหันขวับไปตามเสียง เขานั่งอยู่ตรงนั้น... นั่งสบายๆ อยู่บนโซฟาห่างจากเตียงไปเพียงไม่กี่ฟุต ดวินทร์ถอดแว่นตาและวางแท็บเล็ตทำงานลง ก่อนจะลุกขึ้นและเดินตรงมาหาเธอเธอไม่ขยับเขยื้อน ความคิดยังคงตามไม่ทัน ยังพยายามประมวลผลเรื่องที่ตื่นมาบนเตียงที่ไม่
กว่าจะรู้ว่ารัก (อดีตสามีขอทวงคืน) บทที่ 26
"ตกลง ทำมื้อค่ำพิเศษให้ผมหน่อยนะ" เขาพูดเสียงเรียบ "คืนนี้ผมจะไม่กลับดึก"อะไรนะใช่ วันนี้เขามีบางอย่างผิดปกติ แต่แทนที่จะทำให้เธอกลัว พฤติกรรมแปลกๆ ของเขากลับทำให้อลินดาใจเต้นแรงขึ้น หน้าอกของเธอตีบตัน แก้มร้อนผ่าว สิ่งที่เธอทำได้คือการก้มหน้าลง ราวกับว่าเขายืนอยู่ตรงหน้าและกำลังมองทุกปฏิกิริยาของเธอ"ต-ตกลงค่ะ ฉันจะทำมื้อพิเศษให้คุณ""ดีมาก ผมจะกลับไปทำงานแล้ว"สายถูกตัดไปอลินดาจ้องโทรศัพท์อยู่นาน ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียง เธอใช้สองมือปิดหน้า ความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วผิว ทั้งเขินอาย ทั้งดีใจ ปะปนกันไปหมดนี่มันเกิดขึ้นจริงๆ เหรอเนี่ยดวินทร์โทรหาเธอระหว่างเวลาทำงานที่แสนยุ่ง... แค่เพื่อคุย แค่ถามเรื่องง่ายๆ ในบ้าน แล้วตอนนี้เขาก็อยากให้เธอทำมื้อค่ำให้ เขาถึงขั้นสัญญาว่าจะไม่กลับดึก โอ๊ย! แบบนี้มัน... หวานไม่ใช่หรือไงอลินดากดมือแนบหน้าแน่นขึ้น หวังเพียงว่าความฝันนี้จะไม่จบลงเร็วเกินไป และถ้ามันต้องจบ... ถ้ามันเลี่ยงไม่ได้ เพราะลึกๆ เธอก็รู้ว่าเวลาของเธอในบ้านหลังนี้เหลือน้อยเต็มที... เธอก็จะใช้มันอย่างคุ้มค่าด้วยความสุข โดยไม่มีความเสียใจ เมื่อถึงเวลาที่ต้องไป***กว่ารถของดว
กว่าจะรู้ว่ารัก (อดีตสามีขอทวงคืน) บทที่ 25
"อืม... น่าจะพอแล้วล่ะ" อลินดามองถุงช้อปปิ้งเป็นครั้งสุดท้าย ทบทวนรายการของในใจ เธอได้กาแฟยี่ห้อที่ดวินทร์ชอบมาด้วยซ้ำ ถือว่าการออกมาซื้อของวันนี้สำเร็จลุล่วงด้วยดีเธอขับรถเข้ามาจอดในทางวิ่ง แดดยามบ่ายอุ่นๆ อาบไล้ใบหน้าขณะเธอเปิดประตูรถและเอื้อมไปหยิบถุง เธอเดินตามทางเดินหินไปยังประตูหลังครัว แต่ก็ต้องเจอกับลีน่าที่รีบวิ่งออกมาช่วย"คุณผู้หญิงคะ ให้ดิฉันช่วยถือนะคะ" ลีน่าเสนอตัว พลางเอื้อมมือมาหยิบถุง"มันไม่หนักหรอกลีน่า" อลินดาตอบอย่างอ่อนโยน ยิ้มให้พร้อมกับยึดถุงไว้ไม่ปล่อยลีน่าทำหน้างอ ไม่เห็นด้วยอย่างชัดเจน "คุณผู้หญิงทำเองแบบนี้ตลอดเลยนะคะ แล้วจะมีพวกดิฉันไว้ทำไมล่ะคะถ้าไม่ให้ช่วย"อลินดาหัวเราะเบาๆ "เธอทำอะไรตั้งเยอะแยะแล้วนะลีน่า ของแค่นิดเดียวเอง ฉันเก็บเองได้"เธอรู้ว่าพวกคนรับใช้อาจจะไม่ได้รับอนุญาตให้ยอมรับเธอในฐานะนายหญิงของบ้านอย่างเต็มที่ แต่พวกเขาก็ปฏิบัติต่อเธอด้วยความเคารพเงียบๆ แค่นั้นก็ทำให้เธอไม่อยากทำให้พวกลำบากใจแล้ว... โดยเฉพาะการให้พวกเขามาช่วยเธอ ซึ่งคนอื่นในบ้านอาจจะมองว่าเป็นการข้ามหน้าข้ามตาเธอหยิบของสดและของแห้งออกจากถุงทีละชิ้น แล้วจัดเรียงเข้าต
You May Also Like
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์330.7K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้233.5K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก70.0K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว185.6K viewsวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่162 viewsLOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot )
พริ้มพราว53 viewsเมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]
violet162 viewsDeceive เล่ห์เหลี่ยมลวงหลอก
SUNISAYOK201 views
