LOGINบทที่6
เรื่องราวของใบผัก
ใบผักยอมเล่าเรื่องราวในอดีตให้พลวัฒน์ได้ฟังจุดเริ่มต้นคือการที่เอกราชเข้ามาตีสนิทกับแม่ของเธอในงานประกวดเครื่องเพชร แม่ของเธอมีธุรกิจเปิดร้าน jewelry ที่สำคัญแม่ของเธอค่อนข้างมีชื่อเสียงในแวดวงไฮโซตั้งแต่พ่อเธอเสียไปแม่ของเธอก็ดูแลกิจการทุกอย่างพร้อมทั้งเลี้ยงดูเธอไม่เคยขาดตกบกพร่องจนสุดท้ายแม่ของเธอเข้ามาปรึกษาว่าตอนนี้กำลังศึกษาดูใจกับเอกราชและอยากให้เธอลองเปิดใจให้เขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว
ใบผักเห็นแม่มีความสุขกับชายหนุ่มที่แม่รักเธอเองก็มีความสุขที่เห็นแม่ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครสักคน เอกราชดูแลเธอกับแม่มาตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันเธอยอมเรียกเขาว่าพ่อเพราะว่าเขาทำหน้าที่แทนพ่อของเธอได้ทุกอย่างไปรับเธอที่โรงเรียนและไปส่งเธอในตอนเช้าโดยไม่มีอิดออดใดๆ เลย
จนกระทั่งหลังจากที่แม่ได้แต่งงานกับเอกราชแม่ของเธอก็เริ่มมีปัญหาทางด้านธุรกิจเอกราชพาแม่ของเธอไปพบผู้ใหญ่ในวงการถึงเรื่องที่จะฝากฝังให้ตัวเธอไปเป็นดารานักแสดงแต่แม่ของเธอไม่ยอมจึงทำให้มีปากเสียงกับเอกราชสุดท้ายเอกราชก็ดึงนักธุรกิจหลาย ๆ คนเข้ามาร่วมลงทุนเพื่อนำผลกำไรไปหมุนเวียนในธุรกิจของแม่เธอตอนแรกทุกอย่างก็ดูดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่สุดท้ายแม่ของเธอก็มีปัญหากับเอกราชขั้นรุนแรงโดยที่เธอก็ไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องอะไรและเพราะอะไรทำไมแม่ของเธอถึงได้ลงไม้ลงมือกับเอกราช
"ปกติแม่ของเธอเป็นคนยังไง" พลวัฒน์เอ่ยถาม
"แม่ของใบผักเป็นคนใจเย็นพูดเพราะที่สำคัญเป็นคนที่แคร์คนรอบข้างมากกว่าตัวเองค่ะ"
"แล้วยังไงต่อ"
"คืนก่อนที่คุณแม่จะจากไปคุณแม่เข้ามาหาใบผักในห้องนอนคุณแม่บอกกับใบผักว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นให้ใบผักดูแลตัวเองให้ดีขอให้ใบผักได้เจอคนที่ดูแลใบผักได้แต่มีประโยคหนึ่งที่ใบผักไม่แน่ใจคุณแม่พูดกับใบผักว่า 'ทุกอย่างอยู่ในรูปของแม่ในห้องทำงาน' ตอนนั้นใบผักไม่เข้าใจพอตอนเช้าก็ได้ข่าวว่าคุณแม่ประสบอุบัติเหตุและเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ"
"ฉันคิดว่าแม่ของเธอน่าจะรู้อยู่แล้วว่าถ้าออกไปคืนนั้นอะไรจะเกิดขึ้นแล้วรูปของแม่เธอตอนนี้อยู่ที่ไหนพอจำได้ไหม"
"อยู่ในบ้านของแม่ค่ะ รูปนั้นอยู่ในห้องของใบผักแต่ตอนนี้ใบผักไม่รู้ว่าจะยังอยู่ไหมเพราะอาขวัญซื้อบ้านหลังนั้นไปแล้ว"
"เรื่องรูปไม่น่ามีปัญหาอะไรเพราะฉันมีแม่บ้านที่ส่งไปให้อาของเธออยู่ในบ้านหลังนั้น"
ใบผักรู้สึกเหมือนเห็นแสงสว่างขึ้นมาเธอคิดมาตลอดว่าในรูปนั้นต้องมีหลักฐานสำคัญรวมถึงพินัยกรรมของแม่เธอด้วย
หลังจากที่สนุกกับการคุยกันแล้วถึงเวลาที่ต้องนอน ใบผักหันซ้ายหันขวาเสื้อผ้าของเธอไม่มีเลยแล้วคืนนี้เธอจะนอนที่ไหนบ้านหลังนิดเดียวเอง เธอมองหน้าพลวัฒน์ครั้นจะขออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ไม่กล้า
"คืนนี้เธอนอนโซฟาข้างล่างนี่แหละ ถ้าจะอาบน้ำฉันมีเสื้อเชิ้ตแขวนอยู่ตรงระเบียงใส่ไปก่อนได้"
"ค่ะ" ใบผักตอบสั้นๆ ก่อนจะรีบเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเอง
พลวัฒน์เดินขึ้นมาชั้นสองเตียงนอนขนาด3.5ฟุต กำลังโบกมือเรียกให้เขาเดินไปทิ้งตัวลงนอน ตั้งแต่เลิกกับขวัญฤดีไปพลวัฒน์จำต้องพึ่งของมึนเมาทุกคืนก่อนนอนไม่เช่นนั้นเขาจะนอนไม่หลับสมองคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย
วันต่อมา
กลิ่นหอมๆ ของอาหารเช้าลอยขึ้นไปถึงชั้นสองพลวัฒน์เดินลงมาด้านล่างสองขาแข็งแกร่งก็อ่อนลงยวบมือหนาต้องรีบคว้าราวบันไดเอาไว้ให้มั่น ใบผักเธอปล่อยผมสยายปลายดัดเป็นลอน เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขาอยู่บนตัวของเธอเลยกลายเป็นชุดนอนตัวใหญ่คลุมบั้นท้ายกลมสวยของเธอพอดิบพอดี ขาอ่อนถึงปลายเท้าขาวเนียนผิวอมชมพูคงเป็นเพราะเธอดูแลตัวเองดี
"คุณอาทานข้าวเลยไหมคะ ใบผักออกไปเก็บผักริมรั้วด้านหลังมาทำแกงจืดหมูสับแต่ไม่มีเต้าตู้นะคะ ใบผักชงกาแฟดำให้คุณอาแล้วมีขนมปังทาแยมด้วยคุณอาจะรับเลยไหมคะ"
"อืม" เขาจะพูดยังไงกับเธอดีผิดที่เขานี่แหละที่สั่งให้เธอใส่เสื้อเชิ้ตของเขา
พลวัฒน์เดินมานั่งที่โต๊ะเขามองใบผักตลอดเวลาสมองก็คิดถึงความเหมาะสมแต่จะให้เธอไปอยู่รวมกับคนงานก็อันตรายแต่อยู่ที่นี่ก็เป็นอันตรายกับเขาเหลือเกินเธอไม่ใช่เด็กน้อยแล้วเธอโตเป็นสาวที่สวยไม่แพ้ดาราวัยรุ่นเลย
"เรียบร้อยค่ะคุณอาทานได้เลยนะเดี๋ยวใบผักไปดูก่อนว่าผ้าแห้งหรือยัง"
"เดี๋ยวตอนบ่ายฉันจะพาไปตลาดนัด จะได้ซื้อเสื้อผ้าและของใช้ป้าแจ่มเก็บของในห้องเธอแล้วล่ะเดี๋ยวลุงเชิดจะไปขนมาให้"
"ค่ะคุณอา"
ใบผักนึกขึ้นมาได้ว่ากล่องสำคัญของเธอที่อยู่ในตู้จะทำยังไงแต่กุญแจมันอยู่ในลิ้นชักหัวเตียงป้าแจ่มจะเก็บมาหมดหรือเปล่า
"เธออยากได้อะไรอีกไหมฉันจะได้โทรบอกป้าแจ่มให้"
"อยากค่ะ! ของสำคัญสำคัญมาก ๆ แต่ว่าใบผักขอคุยกับป้าแจ่มเองได้ไหมคะ"
พลวัฒน์พยักหน้าเขาหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมาเพื่อต่อสายหาป้าแจ่มไม่ถึง 10 วินาทีปลายสายก็กดรับเขาจึงส่งโทรศัพท์ให้เธอได้คุยเธอคุยไม่ถึง 5 นาทีก็รีบนำโทรศัพท์มาคืน
"ขอบคุณค่ะ ว่าแต่คุณอาให้ใบผักมาอยู่ที่นี่มีงานอะไรนอกเหนือจากงานบ้านไหมคะใบผักเห็นว่าบ้านพักของคุณอาหลังเล็กนิดเดียวหรือคุณอาจะให้ใบผักไปทำงานในไร่ก็บอกได้เลยค่ะ"
"เธอบอกว่าเธอเป็นนักเขียนทำงานบ้านเสร็จก็ทำงานของเธอไปอาหารการกิน 3 มื้อทำได้ก็ทำ-_-"
"สบายมากค่ะเดี๋ยวไปพักจะทำให้เต็มที่ให้สุดความสามารถเลยค่ะ"
บทที่40ความสุขและการเติบโตตอนจบ รวมตอนพิเศษ3เดือนผ่านไปพลวัฒน์เดินออกจากบ้านเขามองดูไร่วัฒนาจากมุมสูงคนงานเริ่มเข้ามาทำงานแล้วเขาเองก็ใกล้ถึงจุดอิ่มตัวสักทีแต่ก็ไม่ได้คิดจะปลดเกษียณตัวเองไปไหนแค่จะส่งช่วงต่อให้เจ้าพุฒดูแลต่อเท่านั้นส่วนเขาก็จะได้นั่งแท่นที่ปรึกษาของลูกชาย ตอนนี้สองสาวขอเวลาคนละ3ปีในการสานฝันของตัวเองหากภายใน3ปีทุกอย่างยังไม่สำเร็จตามเป้าหมายทุกคนต้องกลับมาช่วยงานที่ไร่เหมือนเดิม"คุณอาคิดเรื่องลูกอยู่ใช่ไหมคะ""ใช่ ฉันเป็นห่วงลูกแต่ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งปล่อยให้หกล้มคลุกคลานกันไปเงินที่ให้ไปถือว่าเป็นเงินก้อนสำหรับตั้งตัว นี่ยังดีที่ตาพุฒยังเรียนไม่จบถึงเรียนจบก็คงมีเป้าหมายเดียวกับฉัน""ใบผักดีใจนะที่คุณอาเข้าใจลูกๆ ตอนนี้ลูกเก่งพอที่จะเดินเองโดยไม่ต้องให้เราประคองแล้ว จะผิดพลาดหรือจะประสบความสำเร็จทุกสิ่งคือบทเรียนที่ลูกเราต้องเจอค่ะ""มีอีกเรื่องที่ฉันอยากบอกเธอ ตอนแรกก็คิดอยู่ว่าจะบอกดีไหม""อะไรคะ""คือว่าเจ้าพุฒ เอ่อ....""คุณอาพูดมาค่ะใบผักใจไม่ดีแล้วนะ!""เฮ้อใจเย็นๆ เจ้าพุฒน่ะสิมีแฟนอายุไม่ถึง18 เมื่อวานฉันต้องโทรไปคุยโชคดีที่ลูกไม่ได้ชิงสุกก่อนห่าม""ตายจริง
บทที่39ยิ่งโตยิ่งหวง10 ปีผ่านไปสองสาวเรียนจบมหาวิทยาลัยต่างคนก็มีหน้าที่ตามความฝันของตนเองนั่นก็คือการเดินสายในวงการบันเทิง ลูกพลับชอบการเดินแบบถ่ายซีรีส์สั้น ๆ ส่วนลูกพีชชอบแสดงละครหลังข่าวแต่ทุกอย่างก็อยู่ในสายตาของพลคนหนึ่งจนป่านนี้คุณพ่อลูกสามยังทำหน้าที่รับส่งลูกอยู่เลยส่วนเจ้าพุฒตอนนี้เพิ่งได้เข้ามหาวิทยาลัยคณะบริหารธุรกิจที่สำคัญเรียนเก่งมากสอบได้ที่หนึ่งทุกปีลูก ๆ ทั้งสามอาศัยอยู่ที่กรุงเทพเพื่อเรียนมหาวิทยาลัยส่วนพลวัฒน์เขาต้องเดินทางมาหาลูก ๆ ที่กรุงเทพฯ ทุกอาทิตย์แม้ลูกจะเรียนจบมีงานทำแต่เขาก็ยังมีห่วงอยู่เหมือนที่เขาเคยพูดเอาไว้ยิ่งโตก็ยิ่งห่วงวันนี้หลังจากกลับมาถึงบ้านพลวัฒน์ก็รีบให้แม่บ้านเตรียมมื้อเย็นสำหรับลูกสาวทั้งสองคน ใบผักเห็นแล้วนึกหมั่นไส้อะไรจะขนาดนั้นแม่แต่เจ้าพุฒยังบ่นอุบ"โตขนาดนี้แล้วหาเลี้ยงตัวเองได้แล้วถ้าหากินเองไม่ได้ก็เกินไป" พุฒพูดออกมากลางโต๊ะอาหารทำเอาพี่สาวฝาแฝดมองตาเขียวปัด"เอาน่าพุฒพี่สาวเราเหนื่อยวันนี้เดินแบบจนขาลากแล้วพ่อเห็นยังสงสาร""เกินไป""ชิ! ตาพุฒนี่น่าตีจริง ๆ" ลูกพลับสะบัดหน้าหนีตอนนี้พี่สาวอย่างจิ๋วกับจี๊ดก็แต่งงานมีครอบครัวกั
บทที่38ยิ่งนานวันยิ่งหวานฉ่ำNCหลายปีผ่านไปพลวัฒน์ยังคงทำหน้าที่ไปรับไปส่งลูก ๆ ทั้งสามคนช่วงนี้เจ้าพุฒกำลังเรียนประถมวัยนอกจากจะเรียนเก่งแล้วยังชอบเล่นกีฬาแทบทุกชนิดคนเป็นพ่ออย่างเขาจึงคอยสนับสนุนลูกทุกอย่าง ส่วนสองแฝดตอนนี้อยู่ป.6มีความเป็นผู้นำมีดีกรีเป็นนักแสดงร้อยล้านจากการไปเล่นภาพยนตร์ร่วมกับดาราดัง"คุณแม่ขาวันนี้ขอเมนูผลไม้รวมนะคะ อาทิตย์หน้าปิดเทอมพี่พลับต้องไปแคสงาน""ใช่ค่ะน้องพีชไม่อยากโทรมขอแผ่นมาสก์หน้าสูตรแตงกวาของป้าตาลด้วยนะคะคุณแม่ขา""โอ้ว ลูกฉันอะไรจะขนาดนี้" ใบผักมองลูกสาวทั้งสองคนสลับกันไปมาส่วนพลวัฒน์เขาส่ายหน้าเพราะลูก ๆ เริ่มจะควบคุมยากแล้วช่วงนี้รู้จักแต่งตัวอยากได้เครื่องสำอางสำหรับเด็กและเขาคิดว่ามันเกินวัยไปหน่อย"คุณพ่อก็เหมือนกันช่วงนี้รับงานน้อยเกินไปไหมคะ พี่ ๆ ทีมงานบ่นว่าพี่พลับกับน้องพีชไม่ค่อยรับงานเลยแฟนคลับคิดถึงค่ะ""ใช่ค่ะ""ที่พ่อไม่ค่อยรับงานให้เพราะพ่ออยากให้ลูกสาวทั้งสองคนทุ่มเวลาให้กับเรื่องเรียนก่อน อีกไม่กี่วันก็จะจบป.6แล้วเดี๋ยวก็ต้องขึ้นมัธยมยิ่งลูกโตการแข่งขันมันยิ่งสูง ยังไงเรื่องเรียนก็ต้องมาก่อน""แต่พี่พลับเป็นนักแสดงร้อยล้านนะค
บทที่37แม่ดาราดัง1 ปีผ่านไปวันนี้พลวัฒน์ทำหน้าที่คนขับรถให้ซุปตาร์ตัวน้อยทั้งสองคนตั้งแต่ละครซีรีส์เรื่องแรกฉายออกไปลูกพลับและลูกพีชก็ดังเป็นพลุแตกทั้งสองสดใสน่ารักเลยมีโฆษณาติดต่อเข้ามาเป็นจำนวนมากอย่างเช่นงานวันนี้พลวัฒน์ต้องพาลูกสาวทั้งสองคนดินมากรุงเทพฯ เพื่อร่วมแสดงละครกับดาราชั้นนำระดับประเทศ ส่วนใบผักเธอเพิ่งคลอดลูกชายคนเล็กจึงไม่สามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้พลวัฒน์จึงรับหน้าที่คนขับรถให้ลูกสาวแทน"คุณพ่อขางานวันนี้สนุกมากเลยพี่พลับได้เงินมาซื้อนมให้น้องด้วยค่ะ""วันพีชก็ได้เงินมาซื้อนมให้น้องเหมือนกันค่ะ""เก่งมากเลยครับเดี๋ยวคืนนี้เราต้องบินกลับเชียงใหม่ห้ามงอแงแล้วรู้ไหม""ไม่งอแงแน่นอนค่ะคุณพ่อ"สองสาวหันไปซุบซิบวางแผนอะไรสักอย่างแต่พลวัฒน์ไม่ได้สนใจเขาต้องรีบพาลูก ๆ กลับบ้านแล้วทานข้าวกับคุณปู่คุณย่าเสร็จแล้วจะได้บินกลับเชียงใหม่กลางคืนนี้เขาเป็นห่วงกลัวว่าใบผักจะทำอะไรไม่สะดวกปกติแล้วกลางคืนเขาจะรับหน้าที่คอยดูแลลูกชายคนเล็กเจ้าพุฒที่ติดเขามากกว่าใบผักเสียอีกเชียงใหม่ไร่วัฒนาพลวัฒน์พาลูกสาวทั้งสองคนกลับมาถึงไร่วัฒนาในเวลา 20:00 น ตอนนี้ลูกชายคนเล็กเข้านอนเป็นที่เรียบร้
บทที่36เรือนหอร้อนรักNC1 อาทิตย์ผ่านไปก็ถึงวันสำคัญที่พลวัฒน์กับใบผักต้องแต่งงานกันใบผักเดินเคียงคู่กับพลวัฒน์เข้ามาในงานแขกในงานต่างปรบมือโห่แซวแสดงความยินดีให้กับพ่อเลี้ยงที่ได้แต่งงานกับคนที่รักและแสนดี ทั้งสองเดินขึ้นมาบนเวทีที่ประดับไปด้วยดอกไม้เมืองหนาวพิธีกรจึงส่งไมค์ให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวเพื่อตอบคำถามหลังจากนี้"สวัสดีค่ะดิฉันเขมจิรา รับหน้าที่พิธีกร วันนี้พวกเราทุกคนต่างรู้ดีว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของพ่อเลี้ยงพลวัฒน์แต่คุณใบผัก ทั้งสองคนเป็นคู่รักที่ต้องแยกจากกันแต่ก็กลับมาพบเจอกันอีกครั้งและได้กลับมารักกันดูแลกันช่างเป็นคู่รักที่น่าอิจฉาเสียเหลือเกิน พ่อเลี้ยงคะมีอะไรอยากจะพูดถึงเจ้าสาวและแขกในงานไหมคะ" พิธีกรสาวผายมือให้พลวัฒน์ตอบคำถาม"หลายคนคงทราบดีแล้วว่าผมก็เคยผ่านการมีครอบครัวมาแล้วครั้งหนึ่งแต่ความรักของผมมันเหมือนแก้วครับความมันแตกแล้วเอามาต่อมันก็ไม่เหมือนเดิมต่อให้เอามาหลอมแล้วหล่อขึ้นมาใหม่มันก็คือแก้วที่ผ่านการใช้งานมาแล้ว ผมปิดกั้นตัวเองเพราะไม่อยากเจ็บปวด จนวันที่ผมได้มีโอกาสดูแลผู้หญิงคนนี้เธอไม่เคยมองว่าผมจะมีตำหนิอะไรเธอเป็นผู้หญิงที่ทำให้โลกของผมสดใส ผมอยากขอบค
บทที่35แต่งงานกันนะกลับมาถึงบ้านพลวัฒน์ก็แทบหมดแรงเพราะเขาต้องแบกลูกหมูสองตัวขึ้นมาด้วยจู่ ๆ ลูกหมูก็เกิดไม่อยากเดินปากบ่นว่าดาราสาวปวดขามาก ตัวแค่นี้รู้จักต่อรองเสียด้วย"ดาราสาวหิวหรือยังคะ วันนี้แม่จะทำเมนูซุปข้าวโพดกับข้าวผัดไส้กรอกของโปรดใครนะ^^""ของโปรดพี่พลับค่ะมำมี๊""ของโปรดน้องพีชเหมือนกันค่ะทำมี๊""ของโปรดฉันเหมือนกันนะที่รัก"พลวัฒน์ไม่นยอมแพ้เขาเองก็อยากมีส่วนร่วมไปลูก ๆ ด้วย เมื่อคืนกินผักไปจนเกือบฟ้าสางวันนี้เลยรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ ทำงานไม่มีเหนื่อยไม่มีบ่นที่สำคัญอารมณ์ดีจนคนในไร่พากันแซวใบผักลงมือทำเมนูง่าย ๆ แป๊บเดียวก็เสร็จแถมดูท่าจะถูกปากทั้งสามคนพ่อลูกเพราะทั้งสามขอเพิ่มอีกจานโชคดีที่เธอทำเอาไว้เยอะตั้งใจจะแบ่งไปให้ชัชวินสรุปแล้วชัชวินไม่ได้ทานรสชาติฝีมือเธออีกแล้วหลังจากส่งลูก ๆ เข้านอนทั้งสองก็เดินมาคุยกันที่ห้องทำงานบ้านของใบผักเธออยากเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำแต่คิดว่าคงไม่มีโอกาสได้ไปอยู่ที่นั่นเราเสียจากเก็บไว้ให้ลูก ๆ ส่วนกิจการร้านจิวเวลรี่เธอก็ยังดูแลและรับเงินเข้าบัญชีทุกวัน"เอาแบบนี้ไหมบ้านหลังนั้นฉันจะจ้างคนไปทำความสะอาดทุกอาทิตย์""แล้วแต







