ตอนที่ 10 บทเรียนหลังเลิกงาน (18+)

ตอนที่

10

บทเรียนหลังเลิกงาน (18+)

       รถยุโรปคันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังไม่ทันดับเครื่องดี ใบพลูรีบก้าวลงจากรถด้วยความรู้สึกพะวักพะวน มือบางพยายามดึงชายเดรสสีดำตัวสั้นลงมาปิดต้นขา ขาเนียนทุกครั้งที่ก้าวเดิน เธอภาวนาในใจไม่ให้เจอใครระหว่างทาง โดยเฉพาะน้องนุ่มนิ่มเพราะเธอไม่อยากให้หนูน้อยเห็นสภาพที่ดูไม่เรียบร้อยเช่นนี้

         “คุณใบพลูคะ คุณคิมหันต์สั่งไว้ว่าถ้ากลับมาถึงแล้ว ให้ไปรอที่ห้องทำงานส่วนตัวค่ะ” แม่บ้านเอ่ยบอกเสียงเรียบ

            ใบพลูพยักหน้ารับอย่างจำยอม เธอแวะไปดูนุ่มนิ่มที่ห้องนอนก่อน และพบว่าเด็กหญิงหลับปุ๋ยไปพร้อมกับตุ๊กตาตัวโปรด ความไร้เดียงสานั้นทำให้ใบพลูเผลอยิ้มออกมาพร้อมกับความรู้สึกผิดที่ตีตื้นขึ้นมาในอก เธอจูบหน้าผากนุ่มนิ่มเบาๆ ก่อนจะตัดใจเดินตรงไปยังห้องทำงานที่เปรียบเสมือนกรงขังในค่ำคืนนี้

ภายในห้องทำงานเงียบสงัด แสงไฟสีนวลตาจากโคมไฟตั้งโต๊ะขับให้บรรยากาศดูอึดอัด ใบพลูนั่งรออยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักโทษที่กำลังรอคำพิพากษา ชุดที่คุณอาคิมหันต์เลือกให้มันช่างใจร้ายเหลือเกิน ผ้าเนื้อละเอียดแสนบางเบาเสียดสีกับจุดอ่อนไหวทุกครั้งที่เธอขยับตัว รอยผ่าที่สูงลิบทำให้ผิวขาวนวลของเธอสะท้อนแสงไฟจนดูน่าหวั่นใจ

กึก...

เสียงเปิดประตูทำให้ใบพลูสะดุ้งสุดตัว คิมหันต์ก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่วงท่าคุกคาม เขาปลดเนกไทออกและคลายกระดุมเสื้อเชิ้ตเผยให้เห็นแผงอกรำไร สายตาคมกริบกวาดมองร่างบางที่นั่งรออยู่ด้วยแววตาที่ลุกโชนไปด้วยความกระหาย

บรรยากาศภายในห้องทำงานที่เคยเงียบสงัด บัดนี้กลับระอุไปด้วยเพลิงราคะที่คิมหันต์จุดขึ้นมา

“บอกให้ใส่ชุดนี้รอเธอก็เชื่อฟังดีนี่” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นขณะที่เขาเดินมาหยุดตรงหน้าใบพลู เขาวางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะก่อนจะโน้มตัวลงมาหา จนใบพลูต้องหดตัวหนีเข้าหาพนักโซฟา

“ใบพลูทำตามที่คุณอาสั่งแล้ว ต่อไปจะเป็นเรื่องงานส่วนไหนคะ” เธอถามเสียงสั่นพยายามเบี่ยงประเด็น

“งานของเธอคืนนี้คือการทำหน้าที่ของเล่นให้สมบูรณ์แบบที่สุดไงล่ะ” คิมหันต์ใช้ปลายนิ้วเชยคางเธอขึ้น บังคับให้สบตากับดวงตาคมปลาบที่บัดนี้ไร้ซึ่งความเมตตา

เขาลากปลายนิ้วผ่านลำคอระหงลงมาที่กระดูกไหปลาร้าและเลื่อนต่ำลงไปตามขอบชุดอย่างจงใจ สัมผัสที่ร้อนผ่าวทำเอาใบพลูสั่นสะท้าน

เธอเผลอเปล่งเสียงครางในลำคอเบาๆ จนต้องรีบเม้มริมฝีปากแน่น

“อย่ากั้นเสียง” เขาขู่กระซิบชิดใบหู “ฉันอยากรู้ว่าร่างกายของเธอจะซื่อสัตย์กับฉันเหมือนปากไหม”

คิมหันต์ช้อนอุ้มร่างบางขึ้นอย่างง่ายดายก่อนจะวางเธอลงบนโต๊ะทำงานไม้ตัวยักษ์กลางห้อง เอกสารถูกปัดทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี ใบพลูตกใจจนมือไม้สั่นพยายามจะถอยหนีแต่ก็ถูกร่างหนาแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียวที่เปิดเปลือยเพราะรอยผ่าของชุด

“บอสคะตรงนี้ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวมีใครเข้ามาเห็น”

“ฉันบอกแล้วไงว่าห้องนี้เป็นเขตหวงห้ามและไม่มีใครกล้าเข้ามาถ้าฉันไม่อนุญาต” เขาพูดพลางก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเธออย่างหิวกระหาย มือหนาบีบเคล้นสะโพกมนผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างหนักมือ

“คืนนี้ฉันจะสอนให้เธอรู้ว่า การขัดใจฉันที่ร้านอาหารเมื่อกลางวัน ผลลัพธ์มันจะเป็นยังไง”

ริมฝีปากร้อนระอุฉกวูบลงมาปิดปากเล็กอย่างรุนแรง มันคือจูบที่เต็มไปด้วยการลงทัณฑ์และการแสดงความเป็นเจ้าของ ใบพลูพยายามจะประท้วงในตอนแรก แต่รสชาติของวิสกี้และความดิบเถื่อนของเขาทำให้เธอเริ่มอ่อนระทวย มือเล็กที่เคยผลักไสเปลี่ยนเป็นจิกลงบนบ่าแกร่งเพื่อระบายความเสียวซ่าน

เขาฉีกกระชากชุดเดรสราคาแพงจนขาดวิ่น เผยให้เห็นปทุมถันคู่สวยที่ชูชันท้าทายสายตา คิมหันต์ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่าเขาก้มลงงับยอดอกสีหวานอย่างแรงจนใบพลูสะดุ้งสุดตัว ความเจ็บปนเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย

“อื้อ คุณอา” ใบพลูครางเสียงหลง พยายามแอ่นอกเข้าหาเรียวปากร้อนที่กำลังดูดดึงราวกับทารกผู้หิวโหย

“มองฉันใบพลู มองดูว่าใครที่เป็นเจ้าของเธอในตอนนี้” เขาสั่งเสียงพร่าขณะที่บทเรียนภาคปฏิบัติเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น

มือหนาข้างหนึ่งบีบเคล้นทรวงอกนุ่มจนล้นง่ามนิ้ว ส่วนอีกข้างเลื่อนลงไปเบื้องล่าง ลูบไล้ผ่านความเปียกชื้นที่ซึมออกมาจากใจกลางความสาว เขาใช้นิ้วแกร่งกรีดผ่านรอยแยกที่ฉ่ำแฉะ ก่อนจะกดแทรกปลายนิ้วเข้าไปในความคับแน่นทีเดียวสองนิ้วรวด

“อ๊ะ!!! บอส เจ็บใบพลูเจ็บ” ร่างบางดิ้นพล่าน ขาเกี่ยวกระหวัดเอวหนาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ

“เจ็บสิดี จะได้จำไว้ว่าอย่าขัดคำสั่งหรือขัดใจฉันอีก” เขาเอ่ยขึ้นนมาพร้อมกับขยับปลายนิ้วเข้าออกอย่างรัวเร็วและรุนแรง กระแทกกระทั้นจนเสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนไปทั่วห้องทำงานหรูภายในบ้าน ความคับแน่นโอบรัดนิ้วเขาจนคิมหันต์เองก็แทบจะทนไม่ไหว

เขาผละริมฝีปากออกมามองใบหน้าที่เหยเกด้วยความกระสันของเธอ ดวงตาคู่สวยปรือปรอย ริมฝีปากแดงเจ่อจากการบดขยี้ คิมหันต์จัดการปลดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของตนออก เผยให้เห็นความเป็นชายที่ขยายตัวจนตึงเครียด เขาจับขาเรียวทั้งสองข้างของเธอแยกออกกว้างจนเห็นความงดงามที่กำลังสั่นระริก

“มองดูสิใบพลู มองดูว่าอะไรที่กำลังจะเข้าไปในตัวเธอ”

       ไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว คิมหันต์โถมกายเข้าใส่ความอ่อนนุ่มรวดเดียวจนสุดทางรัก

       “กรี๊ดดดด” ใบพลูแหงนหน้าขึ้นสูดปาก ความใหญ่โตที่แทรกเข้ามาทำเอาเธอรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกเป็นเสี่ยงๆ มันแน่นจนหายใจไม่ออก ร้อนจนเหมือนถูกไฟแผดเผา

       “อ่า ซี๊ด แน่นชะมัด” คิมหันต์กัดฟันกรอด แช่นิ่งเพื่อให้ร่างกายเธอปรับตัวเพียงครู่เดียว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบอย่างดุดัน แรงกระแทกแต่ละครั้งทำเอาโต๊ะทำงานตัวหนาสั่นสะเทือน เอกสารที่เหลือกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง

       พั่บ!!! พั่บ!!! พั่บ!!!

       เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้อง ใบพลูโยกคลอนไปตามแรงอารมณ์ดิบของชายหนุ่ม เธอจิกเล็บลงบนหลังของเขาจนเป็นรอยเลือด เพื่อระบายความเสียวซ่านที่ทวีคูณขึ้นทุกวินาที คิมหันต์โน้มลงมาจูบปิดปากเธออีกครั้ง ดูดวิญญาณเธอไปพร้อมกับการกระหน่ำแทงกายเข้าใส่ไม่ยั้งราวกับเครื่องจักรที่ไร้ความเหน็ดเหนื่อย

“เป็นของฉันบอกซิว่าเธอเป็นของใคร” เขาคำรามสั่งเสียงหนักแน่นขณะเร่งจังหวะจนถึงขีดสุด

“เป็นของคุณอา อื้อ ใบพลูเป็นของคุณคิมหันต์ อ๊ะ แรงอีกค่ะ แรงอีก”

เสียงหวานที่ร้องขออย่างลืมอายยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวเขา คิมหันต์จับร่างบางพลิกคว่ำลงกับโต๊ะ

สองมือหนารวบเอวคอดไว้มั่นก่อนจะส่งแรงกระแทกจากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วงและล้ำลึก ความรัญจวนใจพุ่งทะยานจนถึงจุดเดือด ใบพลูเกร็งกระตุกไปทั้งร่างเมื่อความเสียวซ่านระเบิดออกเป็นสายน้ำแห่งความสุข พร้อมๆ กับที่คิมหันต์ปลดปล่อยหยาดธารร้อนระอุเข้าสู่กายเธอจนล้นปรี่

เขากดแช่ค้างไว้แบบนั้น หอบหายใจแรงอยู่ข้างหูเธอ กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นกามรมณ์ตลบอบอวลไปทั่วห้อง

“นี่แค่เริ่มต้นเพราะคืนนี้ฉันยังต้องการของเล่นชิ้นนี้อีกหลายรอบ”