ตอนที่ 21 โซ่ตรวนไร้รูป

ตอนที่

21

โซ่ตรวนไร้รูป

เมฆฝนก้อนมหึมาเริ่มเคลื่อนตัวบดบังแสงอาทิตย์ยามบ่ายที่ชายหาดหัวหินจนบรรยากาศรอบกายดูสลัวลาง

ลมทะเลพัดแรงขึ้นจนใบมะพร้าวส่งเสียงเสียดสีกันดังเกรียวกราว ใบพลูนั่งอยู่บนผืนทรายขาว สายตาของเธอทอดลึกลงไปในเกลียวคลื่นที่กำลังม้วนตัวเข้าหาฝั่ง ในหัวของเธอมีแต่ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนที่ยังคงตามหลอกหลอน รอยตีตราที่คิมหันต์ฝากไว้ใต้ร่มผ้ายังคงร้อนผ่าวราวกับจะตอกย้ำว่าเธอคือสมบัติของเขา

ห่างออกไปไม่กี่เมตร นุ่มนิ่มกำลังวิ่งไล่จับปูลมอย่างร่าเริง เสียงหัวเราะใสๆ ของเด็กน้อยเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้หัวใจที่แห้งผากของใบพลูชุ่มชื่นขึ้นมาบ้าง

“พี่ใบพลูขาดูสิคะ ปูตัวนี้มันวิ่งเร็วมากเลย เหมือนมันกำลังหนีอะไรอยู่เลยค่ะ” นุ่มนิ่มตะโกนบอกพลางชี้ชวนให้ดู

‘มันคงกำลังหนีเพื่อเอาชีวิตรอดเหมือนพี่ไงคะนุ่มนิ่ม’ ใบพลูคิดในใจ แต่กลับทำได้เพียงยิ้มตอบ

“งั้นเราอย่าไปแกล้งมันเลยนะคะปล่อยให้มันกลับบ้านไปหาพ่อแม่เถอะค่ะ”

ทันใดนั้นคิมหันต์ที่นั่งจิบกาแฟอยู่บนระเบียงวิลล่าก็ลุกขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาคุยท่าทางเคร่งเครียดก่อนจะเดินเลี่ยงเข้าไปในตัวบ้าน ใบพลูเห็นโอกาสทองจึงแสร้งเดินไปทางโขดห