ตอนที่ 6

ริมฝีปากหยักลึกค่อยๆ ถอนจุมพิตออกอย่างอ้อยอิ่งและเชื่องช้า ราวกับคนที่มีความอาลัยอาวรณ์อย่างสุดซึ้ง เสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่ดังก้องแข่งกันในความเงียบสงัดของห้องนอนที่มืดสลัว หน้าผากกว้างของทียังคงแนบชิดติดกับหน้าผากมนของนลิน ลมหายใจอุ่นร้อนที่พ่นออกมารินรดปลายจมูกของกันและกัน สื่อให้เห็นถึงความปรารถนาที่กำลังปะทุเดือดอยู่ในร่างกายของคนทั้งสอง

นัยน์ตาคมกริบของชายหนุ่มวูบไหวอย่างรุนแรง ความต้องการทางเพศที่ถูกจุดติดขึ้นกำลังแผดเผาสติสัมปชัญญะของเขาจนแทบจะมอดไหม้ เขามองสบเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังฉ่ำปรือและแดงเรื่อของหญิงสาวใต้ร่าง มองกลีบปากบวมเจ่อที่เพิ่งผ่านการบดจูบเมื่อครู่ ความเย้ายวนที่อยู่ห่างเพียงแค่คืบทำเอาเขากัดกรามแน่นจนนูนเป็นสัน ทว่าท่ามกลางไฟราคะที่กำลังโหมกระหน่ำ ความรักและความทะนุถนอมที่มีต่อเธอกลับร้องเตือนดึงสติของเขาเอาไว้

ทีสูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ดิบเถื่อนของลูกผู้ชายเอาไว้อย่างสุดความสามารถ เขาค่อยๆ ขยับใบหน้าถอยห่างออกมาทีละนิด แม้ว่าร่างกายทุกส่วนจะประท้วงเรียกร้องให้เขากลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัวก็ตาม

“ลิน... พอแค่นี้ก่อนเถอะครับ” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก ฝ่ามือหนาที่เคยกอบกุมใบหน้าหวานเปลี่ยนเป็นยันฟูกเตียงเอาไว้เพื่อพยุงตัวออกห่าง “พี่... พี่ทนไม่ไหวแล้วลิน ถ้าเราจูบกันต่อ พี่จะหยุดตัวเองไม่ได้แล้วจริงๆ”

นลินขมวดคิ้วเล็กน้อย ความรู้สึกวูบโหวงเข้าจู่โจมเมื่อไออุ่นจากร่างกายของเขาผละออกไป หญิงสาวปรือตามองผู้ชายตรงหน้า เห็นหยาดเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นตามขมับและเส้นเลือดที่ปูดโปนบริเวณลำคอแกร่ง บ่งบอกชัดเจนว่าเขากำลังทรมานกับการใช้ความอดทนมากแค่ไหน

“ทำไมคะ...” เสียงหวานเอ่ยถามแผ่วเบา “พี่ทีรังเกียจลินเหรอ”

“พี่จะรังเกียจลินได้ยังไง พี่ต้องการลิน... ต้องการจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว” ทีสวนกลับทันควัน นัยน์ตาสีนิลจ้องมองเธอด้วยความปรารถนาที่ปิดไม่มิด “แต่ลินกำลังเมา พี่ไม่อยากเอาเปรียบลินตอนที่ลินไม่เป็นตัวของตัวเอง พี่ไม่อยากให้พรุ่งนี้เช้าลินตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกเสียใจ หรือคิดว่าเรื่องคืนนี้มันเป็นแค่ความผิดพลาด... พี่รับไม่ได้หรอกนะ ถ้าลินจะเกลียดพี่เพราะเรื่องนี้”

เหตุผลของเขาทำเอาก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของนลินกระตุกวูบ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วทั้งหัวใจ ผู้ชายคนนี้... แม้ในวินาทีที่ความต้องการทางร่างกายพุ่งสูงจนถึงขีดสุด เขาก็ยังคงนึกถึงความรู้สึกและศักดิ์ศรีของเธอเป็นอันดับแรก เขาให้เกียรติเธอมากเหลือเกิน

หยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันเอ่อคลอเบ้า นลินค่อยๆ หยัดตัวลุกขึ้นนั่ง สองมือเล็กเอื้อมไปจับที่สาบเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่ม ออกแรงดึงเบาๆ ให้เขาขยับเข้ามาใกล้ นัยน์ตากลมโตที่เคยเลื่อนลอยจากฤทธิ์เหล้า บัดนี้กลับสุกใสและเด็ดเดี่ยวอย่างคนที่มีสติสัมปชัญญะครบถ้วนสมบูรณ์

“พี่ทีฟังลินนะ...” นลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและชัดเจนทุกถ้อยคำ แววตาของเธอไม่มีความลังเลเจือปนอยู่อีกต่อไป “ลินไม่ได้เมา อาจจะมึนๆ ไปบ้าง แต่มันไม่ได้ทำให้ลินขาดสติ ลินรู้ตัวดีทุกอย่าง รู้ว่าตัวเองกำลังพูดอะไร กำลังทำอะไร และรู้ว่ากำลังอยู่กับใคร”

“ลิน...”

“ลินมีสติดีค่ะ และลินจะจดจำทุกอย่างในคืนนี้ได้เป็นอย่างดี จำได้ว่าความรู้สึกของลินมันชัดเจนแค่ไหน” หญิงสาวเลื่อนมือขึ้นไปทาบลงบนแก้มสากของชายหนุ่ม ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยเบาๆ ที่ริมฝีปากหยักลึกของเขา “ลินอยากให้เป็นพี่ที ให้ความอ้างว้างของลินจบลงที่พี่ ได้โปรด...”

สิ้นคำว่า ‘ได้โปรด’ ที่หลุดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม เส้นด้ายแห่งความอดทนเส้นสุดท้ายของทีก็ขาดสะบั้นลงอย่างไม่อาจซ่อมแซมได้อีกต่อไป ความมีเหตุผลทั้งหมดถูกโยนทิ้งไปในวินาทีนั้น

ชายหนุ่มโฉบใบหน้าลงมาประกบจูบเรียวปากบางอย่างรวดเร็วและดุดัน ไม่มีความอ่อนโยนหรืออ้อยอิ่งเหมือนในคราแรกอีกต่อไป มีเพียงความเร่าร้อน หิวกระหาย และความปรารถนาที่แผดเผา ริมฝีปากหนาบดเบียด ขยี้เคล้นกลีบปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปควานหาความหอมหวานในโพรงปาก กวาดต้อนเกี่ยวพันกับเรียวลิ้นเล็กที่พยายามตอบโต้เขาอย่างเงอะงะ รสชาติของความรักผสมผสานกับความมัวเมาจนนลินหัวหมุน สองแขนเล็กตวัดโอบรอบลำคอแกร่งแน่น รั้งให้เขาทาบทับลงมาจนแผ่นหลังของเธอสัมผัสกับฟูกเตียงอีกครั้ง

สองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันนัวเนียอยู่บนเตียงกว้าง มือหนาของทีลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของหญิงสาวอย่างหลงใหล ความร้อนจากฝ่ามือสากทะลุผ่านเนื้อผ้าของชุดเดรสเข้าสู่ผิวเนื้อนวลจนนลินสะดุ้งเฮือก ชายหนุ่มจัดการปลดเปลื้องปราการที่ขวางกั้นระหว่างคนทั้งสองออกอย่างรวดเร็วแต่ทว่ายังคงความทะนุถนอม ชุดเดรสตัวสวยถูกรั้งผ่านศีรษะและโยนทิ้งไปที่พื้นห้อง ตามด้วยเสื้อเชิ้ตและกางเกงยีนส์ของเขาที่หลุดร่วงตามไปติดๆ

อากาศเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศปะทะเข้ากับผิวเนื้อเปลือยเปล่าของคนทั้งคู่ แต่ก็ไม่อาจดับความร้อนรุ่มที่กำลังแผดเผาอยู่ภายในได้ นลินบิดเร่าด้วยความเสียวซ่านเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของชายหนุ่มผละจากเรียวปาก พรมจูบซุกไซ้ลงมาตามลาดไหล่เนียนและซอกคอขาวผ่อง เขาดูดกลืนและขบเม้มเบาๆ จนเกิดรอยรักสีจาง

“อ๊ะ... พี่ที...” เสียงหวานครางกระเส่าหลุดลอดออกมาเมื่อเขาเคลื่อนใบหน้าลงมาครอบครองยอดปทุมถันที่กำลังชูชันท้าทายสายตา ลิ้นร้อนตวัดรัวสลับกับการดูดดึงอย่างหยอกเย้า ทำเอานลินต้องแอ่นอกรับด้วยความรัญจวนใจ มือเล็กขยุ้มกลุ่มผมสีเข้มของชายหนุ่มแน่น ระบายความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วทุกเส้นประสาท

เขาปรนเปรอเธออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทุกสัมผัสที่เขามอบให้เต็มไปด้วยความรักและการเชิดชูราวกับเธอคือสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต ฝ่ามือร้อนลูบไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆ ก่อนจะแทรกผ่านเข้าไปในจุดที่อ่อนไหวที่สุดของหญิงสาว นลินสะดุ้งเฮือก สองขาเรียวหนีบเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ แต่ชายหนุ่มก็ลูบปลอบประโลมที่หน้าขาเนียนเบาๆ เพื่อให้เธอผ่อนคลาย

นิ้วเรียวยาวเริ่มขยับเข้าออกเพื่อเบิกทางและสร้างความคุ้นชิน จังหวะจากเนิบนาบแปรเปลี่ยนเป็นรัวเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ นลินหอบหายใจแฮก ดวงตาพร่ามัว ร่างกายบิดเร่าไปมาตามจังหวะที่เขาชักนำ คลื่นความสุขลูกใหญ่ก่อตัวขึ้นในช่องท้อง ก่อนจะแตกกระจายออกเป็นสายรุ้งหลากสี หญิงสาวหวีดร้องเบาๆ ร่างกายกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมาอาบชโลมนิ้วของเขา

ทียกยิ้มอย่างพึงใจที่สามารถพัดพาเธอไปแตะขอบสวรรค์ได้สำเร็จ เขายืดตัวขึ้น ขยับเข้ามาแทรกกลางระหว่างเรียวขางาม นัยน์ตาคมเข้มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่ฉ่ำปรือของหญิงสาวใต้ร่าง ก่อนจะค่อยๆ ประคองตัวตนที่ปวดร้าวและพร้อมเต็มที่ของเขา จ่อจดอยู่ที่ช่องทางรักที่คับแคบ

“ลิน... มองหน้าพี่นะครับ” ทีเอ่ยกระซิบเสียงพร่า พิงหน้าผากเข้ากับหน้าผากของเธอ “ลินกำลังจะเป็นของพี่แล้วนะ... เป็นของพี่ทีคนเดียว”

“ค่ะ ลินยอมเป็นของพี่ทีคนเดียว...”

สิ้นคำอนุญาตที่แสนหวาน ทีก็ค่อยๆ กดแทรกความแข็งแกร่งเข้าไปในกายสาวอย่างเชื่องช้า ความคับแน่นและไร้เดียงสาของเธอทำให้เขาต้องสูดปากด้วยความเสียวซ่าน นลินนิ่วหน้า กัดริมฝีปากล่างแน่นเพื่อข่มความเจ็บปวดที่แทรกซึมเข้ามาจากการถูกรุกล้ำเป็นครั้งแรก น้ำตาหยดใสไหลกลิ้งลงมาจากหางตา

เมื่อเห็นเธอน้ำตาซึม ทีก็หยุดการเคลื่อนไหวทันที เขาก้มลงจูบซับหยาดน้ำตาที่หางตาให้อย่างอ่อนโยน พรมจูบไปทั่วใบหน้าหวานเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

“เจ็บมากไหมคนดี พี่ขอโทษนะ พี่จะทำเบาๆ” เขาปลอบประโลมด้วยความสงสาร

“ลินทนได้ค่ะ พี่ทีเข้ามาเถอะนะคะ ลินอยากเป็นของพี่แล้ว” นลินตอบกลับพร้อมกับส่ายหน้า สองมือเล็กเอื้อมไปลูบแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของเขาเป็นการกระตุ้น

เมื่อหญิงสาวพร้อม ทีก็ค่อยๆ ดันตัวตนเข้าไปจนสุดทาง ความรู้สึกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบูรณ์แบบทำให้คนทั้งคู่ครางกระหึ่มออกมาพร้อมกัน ชายหนุ่มแช่นิ่งไว้ชั่วครู่เพื่อให้เธอปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกถอนเข้าออกด้วยจังหวะที่เนิบนาบและเชื่องช้าที่สุด

ความเจ็บปวดในคราแรกเริ่มเลือนหายไป แทนที่ด้วยความเสียวซ่านและวาบหวามที่ยากจะบรรยาย จังหวะรักค่อยๆ ทวีความเร่าร้อนและหนักหน่วงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องนอน ผสมผสานกับเสียงหอบหายใจและเสียงครางหวานหูที่ดังก้องแข่งกัน

“อ๊า... พี่ที... ลิน... อื้ออ” นลินครางเสียงหลง เล็บจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังของชายหนุ่มเพื่อระบายความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่เขาส่งมา ทุกจังหวะการสอดประสานเต็มไปด้วยความหนักแน่นและลึกซึ้ง ราวกับเขากำลังฝากฝังความรักทั้งหมดที่มีให้ซึมลึกเข้าไปในทุกอณูของเธอ

ทีโน้มตัวลงมากอดรัดร่างบอบบางเอาไว้แน่น ริมฝีปากบดจูบแลกเปลี่ยนลมหายใจกับเธออย่างดูดดื่ม สะโพกสอบเร่งจังหวะกระแทกเข้าออกรัวเร็วและหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อใกล้ถึงจุดหมายปลายทาง เหงื่อกาฬแตกพลั่กอาบไปทั่วร่างกายของคนทั้งสองที่แนบชิดกันจนไม่มีช่องว่าง

“ลิน... พี่รักลินนะ... รักลินที่สุดเลย...” ทีกระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหู

“ลินก็... รักพี่ทีค่ะ... อ๊าา!”

นลินหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเมื่อคลื่นความสุขลูกใหญ่ปะทะเข้าใส่ ช่องทางรักบีบรัดตัวตนของชายหนุ่มแน่นจนเขาต้องครางคำรามในลำคอ ทีเร่งจังหวะสอดใส่เข้าออกอีกเพียงไม่กี่ครั้ง ก่อนจะรีบดึงออกและปลดปล่อยหยาดน้ำแห่งความรักอุ่นวาบลงบนหน้าท้องของหญิงสาว

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงซบหน้ากับลาดไหล่เนียน หอบหายใจแฮก กอดรัดร่างของหญิงสาวที่เพิ่งผ่านพ้นพายุสวาทเอาไว้แน่นเนิ่นนาน นลินลูบแผ่นหลังของเขาที่ชื้นไปด้วยเหงื่อเบาๆ รอยยิ้มแห่งความสุขและอิ่มเอมใจประดับอยู่บนริมฝีปาก

เมื่อลมหายใจเริ่มกลับมาเป็นปกติ ทีค่อยๆ เอื้อมไปหยิบทิชชูบนหัวเตียง ทำความสะอาดให้เธอทุกที่ที่เปรอะเปื้อน ก่อนจะพลิกตัวลงไปนอนตะแคงเคียงข้าง ดึงร่างบอบบางของนลินเข้ามากอดแนบอก ผ้าห่มผืนหนาถูกตวัดขึ้นมาคลุมร่างของคนทั้งสองเพื่อมอบความอบอุ่น เขาก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมนของเธออย่างแสนรัก

“ลินเป็นของพี่แล้วนะ” เขากระซิบเสียงนุ่ม “พี่จะไม่มีวันปล่อยลินไปเด็ดขาด ต่อให้ลินจะไล่พี่ พี่ก็จะหน้าด้านอยู่ตรงนี้แหละ”

นลินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้าง ซึมซับไออุ่นและจังหวะการเต้นของหัวใจที่มั่นคงของเขา “ลินไม่ไล่หรอกค่ะ ลินจะขังพี่ทีไว้ด้วยซ้ำ”

ท่ามกลางความมืดและอ้อมกอดที่รัดรึง นลินหลับตาลงด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข ค่ำคืนนี้เธอได้สูญเสียความโดดเดี่ยวที่เกาะกินหัวใจมาหลายปี และได้รับความรักที่ยิ่งใหญ่มาเติมเต็มจนล้นปรี่