ตอนที่ 2 เริ่มต้นชีวิตใหม่

“โอ๊ย !” มุกร้องออกมาด้วยความเจ็บแสบ ยามที่ แพท นรียา ที่เป็นทั้งเพื่อนสนิท เป็นคนที่เธอไว้ใจที่สุดและเป็นที่พึ่งในเวลานี้ ใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์แตะลงบนแผลแตกที่มุมปาก คราบน้ำตากับรอยฝ่ามือที่ปรากฏเด่นชัด บ่งบอกได้เป็นอย่างดีถึงความบอบช้ำที่ได้รับ

“เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงอยู่ในสภาพหนีตายมาแบบนี้ ความจริงมุกต้องอยู่ที่เกาหลีไม่ใช่เหรอ ทำไมจู่ ๆ ถึงกลับมา หรือว่าถูกยัยสามคนแม่ลูกแกล้งอะไรอีก ต้องใช่แน่ ๆ พวกเขาแกล้งอะไรมุก” แพทรับรู้เรื่องราวชีวิตของมุกมาตลอดระยะเวลาที่รู้จักกัน เป็นเธอที่คอยรับฟังปัญหาของเพื่อน และหลายครั้งที่ต้องปะทะคารมกับสองพี่น้อง โดยเฉพาะมุกระวีที่เคยมีเรื่องถึงขั้นลงไม้ลงมือกัน และแน่นอนว่าบทสรุปมุกต้องเป็นคนรับการลงทัณฑ์จากผู้เป็นพ่อและแม่ของตัวเอง หลังจากวันนั้น เธอจึงต้องควบคุมอารมณ์ด้วยไม่อยากให้มุกต้องถูกตีอีก

“ปรินทร์จะปล้ำมุก”

“ไอ้สารเลว กับไอ้ปรินทร์นี่ไม่รู้จะสรรหาอะไรมาด่ามันให้สมกับความเลวของมันจริง ๆ แล้วมันทำอะไรมุกบ้าง”

“ยังไม่ทันได้ทำอะไร มุกเอาตุ๊กตาปั้นตีมันจนสลบ แล้วก็หนีมาหาแพทนี่แหละ”

“ทำไมไม่บอกพ่อกับแม่ จริง ๆ แพทก็ไม่น่าถาม ถึงบอกไปก็ไม่มีใครเชื่ออยู่แล้ว แล้วรอยที่แก้มนี่ล่ะใครทำ พ่อหรือแม่ หรือทั้งสองคน”

“ทั้งสองคน”

“เขาตีมุกทำไม”

“มุกท้อง”

“ล้อเล่นน่า” แพทไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เธอกับมุกเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยมปลาย เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน เธอมั่นใจว่ารู้จักเพื่อนคนนี้ดี

“มุกท้องจริง ๆ”

“กับใคร”

“เขาจะเป็นใครก็ไม่สำคัญแล้วล่ะ เพราะมุกกับเขาจะไม่มีวันเจอกันอีก มุกไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นเมียน้อยใคร และที่สำคัญมุกไม่อยากพรากพ่อมาจากลูกของเขา”

“เขามีเมียมีลูกแล้ว ?” ยิ่งฟัง แพทก็ยิ่งไม่อยากจะเชื่อ อึ้งแล้วอึ้งอีก

“ใช่ ลูกสาวของเขากำลังอยู่ในวัยน่ารัก มุกไม่อยากรู้สึกผิดมากไปกว่านี้ มุกไม่มีวันจะบอกหรือเรียกร้องให้เขามารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น” ยิ่งนึกถึงใบหน้าไร้เดียงสาของเด็กหญิงตัวน้อย และแม่ของเด็กน้อยในวันนั้น มุกก็ยิ่งรู้สึกผิดที่ไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ชายคนนั้น ไม่รู้ว่าเธอจะทำให้ครอบครัวของเขาแตกแยกกันหรือเปล่า ได้แต่ภาวนาให้เขาปรับความเข้าใจกันได้

“มันเกิดอะไรขึ้นกับมุก มุกที่แพทรู้จักไม่ใช่คนที่จะนอนกับใครง่าย ๆ แล้วนี่ยัง…”

“มุกทำตัวเอง ถ้ามุกไม่ดื่มจนเมา เรื่องทุกอย่างก็คงไม่เป็นแบบนี้”

“มุกเมา แล้วเขาล่ะเมาด้วยหรือเปล่า”

“เราดื่มด้วยกันทั้งคู่”

“แล้วทำไมถึงยอมไปดื่มกับเขา รู้จักกันมาก่อนหน้านี้เหรอ” แพทรู้สึกว่าตัวเองเหมือนร้อยเวรที่กำลังสอบปากคำผู้ต้องหาอยู่อย่างไรอย่างนั้น

“มุกกับเขาเจอกันครั้งแรกที่แดนซ์คลับย่านกังนัม เขาเข้ามาทักมุก เราคุยกันถูกคอมากเลย”

“มุกชอบเขาเหรอ”

“หลังจากที่ได้คุยกัน มุกยอมรับว่ามุกชอบเขา เขารับฟัง เขาสามารถพูดให้มุกรู้สึกสบายใจ และยอมเล่าเรื่องของตัวเองให้เขาฟัง ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน” มุกยังคงจดจำชายหนุ่มร่างสูงที่มีใบหน้าอันหล่อเหลา ปรากฏรอยยิ้มละมุนให้เห็นอยู่บ่อยครั้งได้เป็นอย่างดี

“บทจะชอบใครก็ชอบขึ้นมาง่าย ๆ เลยเพื่อนฉัน ทีเมื่อก่อนมีหนุ่ม ๆ มาขายขนมจีบตั้งเยอะแยะกลับไม่ชอบใคร” มุกถือว่าเป็นสาวฮอตคนหนึ่งตั้งแต่เรียนมัธยม แต่ก็ไม่เคยมีวี่แววว่าจะชอบใคร หรือเปิดใจคบหากับใคร แต่กับผู้ชายคนนี้กลับยอมนั่งดื่มนั่งคุยกับเขา มิหนำซ้ำยังไปจบกันที่เตียงอีก

“แล้วคืนนี้แพทไม่ไปทำงานเหรอ” แพททำงานเป็นพีอาร์ที่ TXRBO CLUB ตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยปีสามจนกระทั่งเรียนจบ ด้วยรายได้ที่ทำให้สามารถเลี้ยงตัวเองและมีเงินส่งไปจุนเจือครอบครัวได้ เธอจึงไม่คิดจะหางานอื่นทำ ถึงใครจะว่าอย่างไรเธอก็ไม่เคยสนใจ

“เพื่อนกำลังมีปัญหา จะให้ทิ้งไปได้ไงเล่า”

“มุกอยู่ได้ แพทไปทำงานเถอะ”

“ไม่ล่ะ อยากอยู่เป็นเพื่อนมุก ถึงช่วยอะไรไม่ได้มากก็เถอะ”

“ใครบอก แพทช่วยมุกได้มากเลยละ แพทให้ที่หลบภัย แพทเป็นที่ปรึกษา แพทเป็นกำลังใจให้มุก”

“เมื่อก่อนมุกก็ช่วยแพท ถ้าวันนั้นมุกไม่ให้แพทยืมค่าเทอม แพทก็คงไม่ได้เรียนต่อ แล้วมุกจะเอายังไงกับชีวิตต่อจากนี้” ถึงแม้มุกจะอยู่ในฐานะลูกเมียน้อย แต่ข้อดีของชนาธิปก็คือส่งเสียเลี้ยงดูเธอกับแม่ แม้เงินจำนวนนั้นจะเทียบไม่ได้เลยกับที่สามคนแม่ลูกได้รับ แต่ก็ทำให้เธอกับแม่ไม่ต้องดิ้นรนปากกัดตีนถีบ และนั่นก็เป็นเหตุผลที่แม่ของเธอยอมทนรับสภาพเมียน้อย

“ถึงมุกจะไม่ได้เรียนต่อโทแล้ว แต่มุกก็ยังมีปริญญาตรี ยังไงมุกก็ต้องเอาตัวรอดได้” มุกมองของที่เธอคว้าติดตัวออกมาด้วย ของที่จะทำให้เธอเอาชีวิตรอดได้ เอกสารสำคัญ เงินที่เธอเก็บออมไว้ตั้งแต่เด็ก ๆ และโทรศัพท์มือถือ

“ถ้ามุกตัวคนเดียวมันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะหางานทำ แต่มุกกำลังท้อง มันยากมากนะที่จะมีที่ไหนรับคนท้องเข้าทำงาน แล้วนี่ท้องกี่เดือนแล้ว” แพท พูดถูกทุกอย่าง ไม่มีที่ไหนรับคนท้องเข้าทำงาน แต่ถึงอย่างไรเธอก็ต้องหาทางออกให้กับชีวิตให้ได้ จะไม่ยอมกลับไปที่บ้านหลังนั้นอีก

“สองเดือน”

“แพทว่าก่อนอื่นมุกไปฝากท้องก่อนดีกว่า เรื่องงานค่อยว่ากัน ระหว่างนี้ก็อยู่กับแพทที่นี่ไม่ต้องไปหาที่อยู่ที่ไหนหรอก แพทจะช่วยมุกเลี้ยงหลานเอง น้าแพทจะช่วยแม่มุกเลี้ยงหนูเองนะ” แพทยื่นมือไปสัมผัสหน้าท้องของมุก

“แพท” มุกมองเพื่อนรักด้วยความซาบซึ้งใจ

“ไม่ต้องมาทำซึ้งเลย เราเพื่อนกันนะ อะไรที่ช่วยมุกได้ เพื่อนคนนี้ก็พร้อมช่วย”

“ขอบคุณนะ มุกรักแพทที่สุดเลย” มุกสวมกอดแพทอย่างขอบคุณ

“แพทก็รักมุก เราจะเป็นเพื่อนรักกันแบบนี้ตลอดไปนะ เอาแบบนี้ไหม ช่วงที่มุกท้อง มุกก็หาของมาไลฟ์สดขายไปก่อน คลอดแล้วค่อยหางานทำ กลางวันแพทจะดูหลานเอง ส่วนกลางคืนมุกก็ดูลูก”

“ก็ดีนะ ยุคนี้ใคร ๆ ก็เล่นโซเชียล สั่งของออนไลน์กันทั้งนั้น แพทว่ามุกขายพวกครีมหรืออาหารเสริมดีไหม”

“แพทก็ว่าดีนะ เอาเป็นครีมที่ปลอดสาร คนท้องสามารถใช้ได้ อย่างอาหารเสริมก็ต้องเป็นที่คนท้องกินได้ด้วย พวกเครื่องสำอางแพทก็ว่าน่าสนนะ มุกแต่งหน้าเก่งอยู่แล้ว”

“โอเคตามนี้ ก่อนอื่นก็ต้องหาข้อมูลก่อน”

“มุกหาข้อมูล ส่วนแพทจะทำหน้าที่พีอาร์ ทำเพจกับโฆษณาให้เอง”

เมื่อคิดได้ดังนั้นสองสาวก็ไม่รีรอ แบ่งหน้าที่กันตามความถนัด เริ่มจากหาผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับความงามที่คนท้องสามารถใช้ได้อย่างปลอดภัย และที่สำคัญต้องใช้แล้วเห็นผล โดยมุกจะต้องทดลองผลิตภัณฑ์เหล่านั้นด้วยตนเอง ก่อนจะนำมาขาย โดยมีแพทคอยช่วยเหลือ และสิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นเมื่อในครรภ์ของเธอมีสองชีวิตน้อย ๆ ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ไปกับเธอ