Se connecterPartager
บทที่ 101
Date de publication:
2025-08-23 19:26:56
Dernier chapitre
กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 230
ปึก ปึก ปึกดั่งไฟที่โหมกระหน่ำ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกังวานไปทั่วห้องและคาดว่าคงดังเล็ดลอดออกไปด้านนอก เพราะตอนนี้บรรยากาศในหมู่บ้านชาวดอยเงียบสงัด จะมีเพียงเสียงครางและเสียงกระแทกที่หนักหน่วงดังเท่านั้นนานหลายนาทีที่เทเลอร์สาดใส่ท่อนเอ็นไม่ยั้งจนร่างกายเริ่มส่งสัญญาณ"ซี๊ดดด...อื้ม…พี่จะแตก""หน
กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 229
"พี่...เทเลอร์ อ่ะ อ่าา โอ๊ยยย มันแน่นและเจ็บ อ่าาา""ทุกครั้งพี่จะให้หนูเสร็จแค่สองนิ้ว แต่วันนี้พี่จะยัดให้หนูไปเลยสี่นิ้ว อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าสี่นิ้วแล้วหนูจะเสร็จแบบไหน" เทเลอร์ยกยิ้มมุมปากเมื่อปล่อยให้เต้าอวบเธอเป็นอิสระแต่มือหนายังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด น้ำหวานจากร่างกายเธอไหลออกมาไม่หยุดจนเลอะ
กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 228
ตอนพิเศษ 6 ช่วงค่ำของวันเดียวกันริมฝีปากบางยิ้มร่าอยู่หน้ากระจกเงาพร้อมกับหวีผมไปพลางๆระหว่างรอสามี มองภาพตัวเองที่อยู่ในชุดนอนเซ็กซี่สีแดงขับผิวขาวในผ่องกว่าเดิม การที่ฉันแต่งตัวแบบนี้เพราะเตรียมต้อนรับบทลงโทษอย่างหนัก นานๆครั้งฉันจะหยิบชุดนอนไม่ได้นอนแบบนี้มาใส่ มันบางจนเห็นเนื้อด้านใน เป็นเพียง
กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 227
"เรามีเรื่องต้องคุยกัน!" เทเลอร์พูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินเข้าบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปโรงเรียนกับลูก'อยากจะเห็นหน้าไอ้เด็กที่มันกล้ามาหอมแก้มลูกสาวสุดหวงของตัวเองซะเหลือเกิน'ไม่นานเทเลอร์จูงมือลูกสาวเดินมาถึงโรงเรียนบ้านชาวดอยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและเรียบนิ่ง โดยมีหญิงสาวตัวเล็กเดินตามมาไม่ห่าง สายตาคม
กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 226
ตอนพิเศษ 5 5 ปีต่อมา..."แม่น้อยหน่าขา…ไปโรงเรียนกันเถอะค่ะ หนูอยากไปโรงเรียนเช้าๆ" เด็กสาวตัวน้อยที่อยู่ในชุดนักเรียนส่งเสียงเรียกผู้เป็นแม่เสียงแจ๋ว ต่อให้ต้องตื่นเช้าไปเรียนแต่เด็กน้อยไม่มีท่าทีอิดโรยหรืองอแงแม้แต่นิดเดียว ใบหน้าจิ้มลิ้มปากนิดจมูกหน่อย แก้มพวงกลมสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติ ริมฝีปาก
กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 225
เทเลอร์รู้ตั้งแต่แรกที่พยาบาลสาวบอกแล้ว และพยายามจะบ่ายเบี่ยงประเด็นแต่น้อยหน่าก็ไม่ยอมง่ายๆ"มีอะไรจะพูดกับหนูไหมคะ""พี่ไม่อยากให้พวกมันขึ้นมาจับตัวลูกสาว ให้แต่ผู้หญิงขึ้นมาได้ไหม ไอ้พวกเวรนั่นให้มันอยู่ข้างล่าง""จริงๆเลยนะ หนูไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบ่นพี่ ดีที่ลูกยังดูดนมหนูอยู่ ไม่งั้นพี่โดนหนูบ่
กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 197
ตอนที่ 69 : อดทนเพื่อเธอสามปีผ่านไป ช่วงเช้าของวันใหม่ชายหนุ่มร่างสูงเดินเข้ามาในบริษัทยักษ์ใหญ่ด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มให้กับพนักงานคนไหน ฝีเท้าแกร่งก้าวเดินอย่างมั่นใจ สายตาคมไร้ความรู้สึกแต่สาดส่องไปที่พนักงานทุกคน รอยยิ้มบนใบหน้าคมคายหายไป ความใจดีของรองประธานหนุ่มก็หายไปเช่นกัน
Dernière mise à jour : 2026-04-02กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 194
ตกเย็นของวันเดียวกันโรงเรียนเงียบสงัดนักเรียนกลับบ้านกันไปตั้งแต่บ่าย ฉันต้องคอยดูแลความเรียบร้อยและล้างจานชามหลังจากนักเรียนกลับไปหมดแล้ว บอกแล้วว่าอาชีพคุณครูบนดอยมันไม่ได้ง่าย"เฮ้อ...เสร็จแล้ว" เมื่อคว่ำถาดหลุมกินข้าวอันสุดท้ายใบหน้าหวานก็เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม และมองผลงานตัวเองรอบๆ ต่อให้เหนื่อยก
Dernière mise à jour : 2026-04-02กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 184
อีกอย่างฉันก็ไม่อยากให้เขาคาดเดาถูกว่าฉันต้องไปเรียน อยากเห็นคนที่มั่นใจในตัวเองคาดการณ์ผิดบ้างก็เท่านั้น"วันนี้ขอเป็นเด็กเกเรโดดเรียนสักวันละกัน"เด็กสาวในชุดนักศึกษานั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวยาวตัวเดิมที่เคยนั่งก่อนหน้านี้ ดวงตากลมโตมองตรงออกไปพลางคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย@มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังรถสปอร์
Dernière mise à jour : 2026-04-01กำราบรัก ยัยจอมแก่น บทที่ 182
"หนูไม่ให้อภัย และไม่ต้องมาขอโทษหนูให้เปลืองน้ำลาย ทุกอย่างมันสายเกินไปที่จะมารู้สึกผิด ถ้าเพื่อนคุณไม่ช่วยกันหาความจริง ป่านนี้คุณก็ยังเกลียดหนูเหมือนเดิม สิ่งที่คุณรู้มันไม่ได้มาจากความสามารถที่จะค้นหาความจริงเลยสักนิด คุณไม่ได้รู้สึกผิด คุณไม่ได้เอะใจหรือสงสัยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คุณนิ่งนอนใจเ
Dernière mise à jour : 2026-04-01
Vous vous intéresseriez aussi à
