INICIAR SESIÓNตอนที่ 68บทส่งท้าย5 ปีต่อมาจากวันแรกที่นางเข้ามาเป็นอาจารยในสำนักศึกษา ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่านางจะเป็นอาจารย์ที่เหล่าศิษย์รักและเกรงใจเช่นนี้ชีวิตของนางตลอดห้าปีมานี้นับว่ามีความสุขมาก ทั้งการเป็นอาจารย์สอน และความเป็นอยู่นอกจากเหล่าศิษย์สตรีที่มักเข้ามาหานางที่เรือนพัก ก็มีบุรุษผู้หนึ่งที่แวะเวียนมาบ่อย ๆคนผู้นี้ไม่มีใครไม่รู้จัก เขาคืออาจารย์ใหญ่ เจ้าของสำนักศึกษา และเป็นประมุขพรรคนภาทมิฬที่นางก็เพิ่งมารู้ภายหลังจากมาเป็นอาจารย์ได้เกือบปีแล้วเสิ่นชางหลาน ประมุขพรรคที่น่าเกรงขาม ดุดันและโหดเหี้ยม แต่นางไม่คิดว่าเขาเป็นเช่นที่คนพูดกันเลยสักนิด“ซีเอ๋อร์ ข้าเอาขนมกุ้ยฮวาร้านที่เจ้าชอบมาฝากด้วยนะ ตอนนี้น้ำแข็งในแม่น้ำละลายแล้ว ข้าจึงจองตั๋วล่องเรือมาเผื่อเจ้าด้วย เจ้าหาวันลาพักแล้วไปเที่ยวกับข้านะ”น้ำเสียงออดอ้อนดังมาตั้งแต่นางยังไม่เห็นตัวคน ก่อนจะรู้ตัวอีกทีเขาก็ซบกอดนางจากข้างหลังเสียแล้ว“ท่านประมุข เล่นแบบนี้อีกแล้วนะเจ้าคะ!” นางดุเขา เพราะเขาเกือบทำให้กระดาษข้อสอบของลูกศิษย์นางเปื้อน“ข้าขอโทษ ข้าดีใจไปหน่อย ก็ข้าไม่ได้เจอเจ้าตั้งครึ่งเดือนเลยนะ ข้าคิดถึงเจ้ามากเจ้าไม่คิดถึงข
ตอนที่ 67วาสนาที่ยังไม่ถึงกันซือจือกับท่านหญิงอยู่คุยเล่นกับนางทั้งวัน ก่อนที่พวกเขาจะกลับไปในช่วงบ่าย ท่านอ๋องผู้นั้นไม่เข้ามายุ่งกับนางอีก หลังจากที่นางเดินหนีเขามา เขาก็ขอตัวไปรอที่นอกสำนักศึกษาแทน“นายหญิงเจ้าค่ะ ได้เวลาทานอาหารเย็นแล้วนะเจ้าคะ”ไป๋ลู่เอ่ยเตือนนายสาว ตั้งแต่ได้เข้ามาเป็นอาจารย์ในสำนักศึกษา นายหญิงของนางก็มักจะทำนั่นนี่จนเลยเวลาทานข้าวตลอด ตนต้องคอยเตือนเสมอ“เวลาป่านนี้แล้วหรือ ขออีกหน่อยนะใกล้เสร็จแล้ว”นางกำลังเตรียมบทกลอนที่จะใช้วิจารณ์กับนักเรียนในวันพรุ่งนี้ จึงอยากทำให้เสร็จก่อน“หากรู้ว่าเจ้าได้เป็นอาจารย์หญิงในสำนักศึกษาแล้วจะทำงานจนเสียสุขภาพเช่นนี้ ข้าคงไม่ชักชวนเจ้าแน่” เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางประตู นางเงยหน้ายิ้มให้เขา แต่มือก็ยังง่วนอยู่กับกระดานกลอนอยู่ดี“ท่านเสิ่นพูดเกินไปแล้ว อีกอย่างข้าตั้งใจทำงานให้คุ้มกับค่าจ้างของท่านมันไม่ดีหรือเจ้าคะ” นางถามเขากลับเสียงสดใส พอดีกับที่ติดกระดาษกลอนเสร็จ นางจึงเดินมาหาเขา“ไปทานข้าวกันเถอะ วันนี้ข้าไปในเมืองมา ซื้ออาหารฝีมือพ่อครัวเมืองหลวงจากภัตตาคารมาฝากเจ้าด้วย” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ใบหน้าประดับรอยยิ้ม
ตอนที่ 66สายไปแล้วมือข้างหนึ่งของหญิงสาวหล่นอยู่ที่พื้น อีกข้างกำลังห้อยต่องแต่งอยู่ที่แขน เพียงหญิงสาวทรุดตัวลงนั่ง มือที่แกว่งไปมาก็หล่นลงพื้นดังตุบ!“นายหญิง!!!!” สาวใช้คนสนิทของหญิงสาวได้สติรีบเข้าไปช่วยประคองนายสาวไว้“เมื่อก่อนเจ้าทำสิ่งใดข้าไม่ยุ่ง เพราะถือว่าเจ้ายังรู้ขอบเขตและไม่ล้ำเส้นของข้า แต่ครั้งนี้เจ้าถึงขั้นกล้าข่มขู่ข้าที่เป็นประมุขพรรคนภาทมิฬ คิดหรือว่าจะได้ก้าวขาออกจากห้องนี้ไปทั้งที่ยังมีลมหายใจ”“........”เสิ่นชางหยานเดินมาหยุดตรงหน้าหญิงสาวที่นั่งตัวสั่นเทาบนพื้น ก่อนจะใช้ดาบในมือเชยคางให้เงยหน้ามองเขา“คิดแตะต้องนาง เจ้าคู่ควรหรือ” เขาเอ่ยจบก็หันหลังให้หญิงสาวก่อนจะเอ่ยกับคนของตัวเอง “จัดการกลุ่มการค้าจินหรงเสีย อย่าให้ชื่อนี้ปรากฎอยู่ในเขตปกครองพรรคนภาทมิฬอีก!”“มะ ไม่นะ! ข้าผิดไปแล้ว อั๊ก!!” เหวินม่อหลี่พูดได้เพียงเท่านั้น ก็ถูกคนของท่านเสิ่นจัดการฟันเข้าที่ลำคอจากด้านหลังศีรษะหลุดกระเด็นตกอยู่ที่ตักของสาวใช้คนสนิท จนเจ้าตัวช็อกตาค้างหาเสียงของตัวเองไม่เจอ ก่อนจะสลบไปทันทีกลุ่มการค้าจินหรงถูกกวาดล้างเพียงชั่วข้ามคืน ทุกอย่างหายไปราวกับไม่เคยมีอยู่ ไม่เว้น
ตอนที่ 65มนต์ดำในตำหนักอ๋อง 2 ฉินมู่เหยาที่กำลังขัดขืนเพราะถูกจับกุมถึงกับนิ่งอึ้งไป เรี่ยวแรงที่เคยมีมลายหายไปในพริบตา“จดหมายที่ท่านเขียนตอบโต้กัน ข้าเป็นคนแอบอ่านมันทุกฉบับ! แม้ยามนั้นข้าจะรู้อักษรไม่กี่ตัวก็ตาม ข้าก็เข้าใจทุกอย่าง แต่เพราะเห็นว่าท่านพ่อรักท่านมาก ข้าถึงไม่กล้าทำลายความรักที่เขามีต่อทาน ข้าถึงไม่เคยบอกความจริงกับท่านพ่อเลย!! สิ่งนี้น่าจะเพียงพอสำหรับบุญคุณที่ท่านให้กำเนิดข้ามาแล้วกระมั้ง!!”ดวงตาของเด็กหนุ่มแดงก่ำ เนื้อตัวสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ นางมองจากมุมห้องแล้วสงสารจนอยากดึงเขาเข้ามากอด แต่ก็ต้องอดทนไว้ก่อน เพราะเรามีแผนการใหญ่กว่ารออยู่“......”ขุนนางที่กำลังยืนอออยู่หน้าห้องหันขวับไปมองทางลานกว้างทันที ก็เห็นสตรีผู้หนึ่งใบหน้าคล้ายอดีตพระชายาราวกับพิมพ์เดียวกัน“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย” เสียงเบา ๆ หลุดออกจากปากพวกเขา แต่บางคนก็ช็อกตาค้างไปแล้วซื่อจื่อเห็นเช่นนั้นก็เดินออกจากห้องมายังลานกว้าง เพื่อเผชิญหน้ากับสตรีที่เป็นมารดาผู้ให้กำเนิด“เมื่อเจ็ดปีก่อน ระหว่างท้องน้องสาวข้าได้ราวสี่เดือน นางก็เจอบัณทิตผู้หนึ่ง ยามนั้นข้าเป็นเด็กยังไม่รู้ความหมายของท่า
ตอนที่ 64มนต์ดำในตำหนักอ๋อง 1วันต่อมานางได้ปลอมตัวเป็นบ่าวชายติดตามท่านเสิ่นไปยังตำหนักอ๋อง เพียงก้าวเท้าข้ามประตู ทุกอย่างก็ดูแปลกตาไปหมด ทั้งที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วันเท่านั้น“วันนี้ขุนนางท้องถิ่นมาร่วมประชุมกันที่โถงหลัก คงไม่สะดวกให้ท่านเสิ่นเข้าพบ ขอท่านเสิ่นกลับไปก่อนเถอะขอรับ”องครักษ์กลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา พวกเขามองสำรวจแขกที่มาเยือนด้วยสายตาพิจารณา แต่ก็ไม่กล้าเสียมารยาท“ซื่อจื่อส่งเทียบเชิญให้ข้ามาเป็นพยานร่วมประชุม” เขาเอ่ยพลางยื่นเทียบเชิญที่ถูกเตรียมไว้ให้คนกลุ่มนั้นดูพอเห็นว่ามีตราประทับของตำหนักอ๋องจริง พวกเขาก็จำใจต้องเดินนำพวกเราไปยังห้องโถงหลัก ที่ตอนนี้มีขุนนางท้องถิ่นนั่งเรียงรายอยู่ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด“ผู้ติดตามเชิญรอด้านนอกขอรับ” องครักษ์ที่เหมือนจะเป็นหัวหน้า เอ่ยพลางเอาตัวกันนางไว้“เขาเป็นคนสนิทของข้า ให้เขาติดตามเข้ามา”เสิ่นชางหลานเอ่ยพลางปรายตามององครัก์ผู้นั้นด้วยสายตาเอาเรื่อง คนพวกนั้นเลยไม่กล้าขัด แต่ผู้ติดตามคนอื่นก็ต้องรอด้านนอก มีเพียงนางที่ได้ตามเขาเข้าไปในห้องโถงหลัก“ขอบคุณท่านเสิ่นเจ้าค่ะ” นางกระซิบบอกเขา เมื่อเรานั่งลงในตำแหน่งที่ซื่อจื่อจัดไว
ตอนที่ 63ตามหาจนมาพบเช้าตรู่วันต่อมา พระอาทิตย์ยังไม่ทันแตะขอบฟ้า ท่านเสิ่นก็พานางออกจากจวนเพื่อไปพบกับฉินอวี้หลินที่รออยู่ทางออกประตูเมืองพอฉินอวี้หลินเห็นนาง อีกฝ่ายก็รีบเข้ามาทำความเคารพ แต่นางรีบห้ามไว้ก่อน“ตอนนี้ข้าไม่ได้เป็นพระชายาแล้ว เจ้าไม่ต้องทำความเคารพข้าหรอก ตอนนี้สถานการณ์ในตำหนักอ๋องไม่ดีนัก หากเจ้ารั้นที่จะอยู่ต่อเกรงว่าแม้แต่ชีวิตก็ไม่อาจรักษาเอาไว้ได้ เพราะฉะนั้นออกเดินทางไปค้นหาชีวิตของตัวเองเถอะ นี่ถือเป็นขวัญถุง เอาไว้ไปตั้งตัวนะ”นางมอบกล่องขนาดเล็กให้อีกฝ่าย ในนั้นมีเงินมากพอจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้สบาย ๆ แต่ไม่ใช่เงินของนางหรอก เป็นเงินที่อ๋องเฉิงเคยมอบให้นางไว้ตอนที่ดูแลตำหนักน่ะ“ขอบคุณเจ้าค่ะ พี่หญิง ท่านเองก็ดูแลตัวเองด้วย ท่านเสิ่นเป็นคนดีมาก เขาต้องดูแลพี่หญิงได้อย่างดีแน่นอน ส่วนตัวข้านั้นเมื่อวานบิดาส่งจดหมายมาบอก ว่าได้ตัดข้าออกจากตระกูลฉินแล้ว นอกจากมารดาข้าก็คงไม่มีห่วงใดอีก เพราะฉะนั้นข้าขอฝากจดหมายนี่ให้ท่านส่งไปให้ท่านแม่แทนได้หรือไม่เจ้าคะ”หญิงสาวเอาจดหมายมอบให้นาง นางรับมาและรับปากว่าจะส่งให้ถึงมือฮูหยินใหญ่ฉินแน่นอนเมื่อร่ำรากันเสร็จ ก็ถึงเ







