3.ของผักกาด

@Hen Fram เวลา15:09 น.

“แฮ่กๆ โว้ยยย!! เหนื่อยว่ะแม่ง!!” ร่างเล็กยืนเท้าสะเอวอยู่หน้าโรงเลี้ยงไก่เมื่อตอนนี้จับเจ้าห้าเข้าโรงเลี้ยงเรียบร้อย ซึ่งใช้เวลาไปเกือบหนึ่งชั่วโมง! แน่นอนว่าเธอยังไม่พักรีบไปให้อาหารสัตว์อื่นต่อเนื่องจากตอนนี้สามโมงเย็นแล้วเธอต้องเร่งรีบทำทุกอย่างให้เสร็จเท่าที่จะทำได้

“ไม่รีบนะรออยู่!” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นจากด้านหลังของผักกาดที่นั่งยองอยู่ด้านหน้าสระน้ำที่เลี้ยงเป็ดกับห่านอยู่หลายสิบตัวซึ่งเป็นสัตว์ฝูงสุดท้ายที่ต้องให้อาหารของวันนี้แล้ว

“รออยู่ก็รอไปสิ”

“รอให้เธอไปอาบน้ำให้!”

“พิการหรือไง!?” เลิ่กคิ้วถามพร้อมกับหยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วหันไปจ้องหน้าราเชนทร์ที่ตอนนี้มาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอแล้ว ถึงแม้เขาจะมีอายุสามสิบนิดๆ แต่หน้าตาสำหรับเธอนั้นคือโคตรหล่อ แบบหล่อวัวตายความล้มอ่ะ แถมยิ่งได้อยู่ใกล้แบบนี้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขาก็ลอยมาเตะจมูกเธออีกแต่นิสัยชอบกวนประสาทของเขานี่แหละที่ทำให้เธอกับเขามักจะไม่ค่อยลงลอยกันสักเท่าไหร่

“ทำไมปากดีจัง”

“ก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่เกิด”

“เหอะ! เสร็จยังรอจำนวนสัตว์แต่ละชนิดอยู่นะขาดเหลือจะได้สั่งซื้อ”

“เสร็จแล้วไปดิ อร๊ายยย!!” เพราะเธอยืนอยู่ริมสระและดินมันก็เปียกแฉะจนพื้นยุบไปจึงเสียหลักเซไปมา พรึ่บ! มือเล็กรีบคว้าแขนของคนตัวใหญ่ไว้เมื่อเธอเริ่มทรงตัวไม่อยู่แล้ว และเขาก็ไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด ตู้มมม!! จนพากันตกลงไปในสระทำให้เป็ดนั้นแตกตื่นรีบวิ่งขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็วทันใจ

“อะไรของเธอเนี่ย!!?”

“แล้วทำไมพ่อเลี้ยงไม่จับหนูไว้เล่า!!” ผักกาดถามเสียงขุ่นและกอดคอของราเชนทร์ไว้แน่น เพราะถึงแม้สระน้ำจะไม่ได้ลึกมากแต่ความสูงระดับเธอมันก็ทำให้สระดูลึกขึ้นมาเลยล่ะ ราเชนทร์ได้แต่ถอนหายใจออกมาก่อนจะประคองตัวเธอแล้วว่ายไปยังขอบสระที่มีคนงานของเขามารอรับอยู่

“ปะกี้ถ้านอนอยู่ดีๆ ก็ไม่ต้องมาเปียกแบบนี้หรอก!”

“แล้วใครใช้ให้มาล่ะ?”

“ยอกย้อน!?”

“ใครจะกล้ายอกย้อนพ่อเลี้ยงล่ะคะ ไปอาบน้ำกันเถอะ”

“พูดว่าอะไรนะ?”

“ไปอาบน้ำกันเถอะค่ะ จะยืนเปียกอยู่แบบนี้หรือไงคะ”

“งั้นไปสิ” ว่าแล้วเขาก็ดึงคอเสื้อของผัดกาดแล้วพาเธอเดินตรงไปยังบ้านของเขา แน่นอนว่าคนตัวเล็กก็พยายามขัดขืนจนมาถึงหน้าบ้านเขาเลยปล่อยมือออกจากคอเสื้อของเธอ

“ดิ้นทำไม!?”

“แล้วลากหนูมาที่นี่ทำไม!?”

“ก็เธอบอกเองว่าไปอาบน้ำกันเถอะ!”

“หนูหมายถึงต่างคนต่างอาบ…อืม แต่ถ้าคุณอยากให้หนูอาบให้หนูก็ยินดีนะคะ” รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนริมฝีปากหยักบางทันที เธอขยับกายไปยืนข้างร่างสูงพร้อมกับมือที่ลูบไล้ไปตามแผงอกแกร่งของเขา ราเชนทร์จึงยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยแล้วดึงมือของเธอเพื่อพาเดินเข้าไปในบ้านและตรงขึ้นไปยังห้องนอนของเขา

“ถอดเสื้อผ้าสิ”

“คุณอาบคุณก็ถอดสิทำไมหนูต้องถอดด้วยล่ะ” เมื่อเดินเข้ามาด้านในห้องน้ำราเชนทร์ก็บอกให้คนตัวเล็กอดเสื้อผ้าเพื่อที่จะได้อาบน้ำ ทว่าเธอกลับเดินมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาและถอดมันออก สายตาที่ยั่วยวนของเธอนั้นทำให้เขายกยิ้มขึ้นมาครั้งแล้วครั้งเล่าจนบางทีก็อยากจะหัวเราะออกมาเลยด้วยซ้ำ!

“ถ้าฉันถอดคนเดียวก็เสียเปรียบแย่สิที่เธอได้มาเห็นของฉันแบบนี้” พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางเอื้อมมือไปลูบไล้เรือนร่างของคนตัวเล็กก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบใหญ่ซึ่งมันใหญ่จนไม่สมส่วนกับขนาดตัวเธอเลยสักนิด เขาจึงบีบเคล้นมันเบาๆ โดยที่หญิงสาวเจ้าของก้อนเนื้อหยุ่นนั้นไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด

“ถอดแค่เสื้อยืดนะคะ”

“ได้สิ กางเกงด้วยนะ” ได้คืบก็จะเอาศอก แน่นอนว่าเขาจัดการถอดเสื้อยืดของเธอออกแล้วก็เอื้อมมือลงไปปลดกระดุมกางเกงของเธอและรูดซิบ พรึ่บ! แต่เมื่อจะดึงมันลงกับถูกมือเล็กคว้าแขนของเขาไว้ก่อน

“มะ ไม่ต้องก็ได้มั้ง”

“จะเก่งกับฉันก็เก่งให้ถึงที่สุดสิผักกาด” ราเชนทร์โน้มใบหน้าไปกระซิบบอกข้างใบหูขาวพลางดึงกางเกงขายาวของเธอลงเผยให้เห็นเรียวขาขาวและเมื่อไล่สายตาขึ้นไปเรื่อยๆ ก็พบกางเกงชั้นในลายลูกไม้สีชมพูแบบเดียวกับเสื้อชั้นในของเธอ

ชายหนุ่มทำท่าทางเหมือนไม่อยากสนใจสิ่งเร้าใจตรงหน้าทั้งที่ในใจนั้นมันตื่นเต้นสุดๆ ที่ได้เห็นพวกมันเหล่านี้ที่ทั้งสวยงามทั้งยั่วยวนสายตาของเขาเสียจริง จากนั้นเขาก็จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทั้งหมด! ทั้งหมดไม่เหลือไว้ปกปิดส่วนล่างเลยสักชิ้น!!

“นี่! ถะ ถอดหมดทำไม!?” ผักกาดยกมือขึ้นมาปิดตาแล้วเอ่ยถามเขาอย่างตะกุกตะกักเมื่อได้เห็นแท่งเอ็นยักษ์นั้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ

“เธอคงไม่ได้ใส่ชุดชั้นในอาบน้ำทุกวันใช่มั้ย?”

“ใครจะบ้าใส่ล่ะ?”

“ใช่ ใครจะบ้าใส่..ถ้างั้นก็ถอดออกสิ”

“โรคจิต!!”

“รีบๆ มาอาบน้ำ” ราเชนทร์ไม่สนใจในคำด่าของเธอ ขายาวเดินลงไปในอ่างและเปิดน้ำให้ไหลลงมา ส่วนผักกากเมื่อได้ยินเสียงน้ำไหลเธอก็เอามือที่ปิดตาออกแล้วหันไปมองเขา แต่ก็ต้องตาโตขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเขาไม่ได้ตีฟองในอ่างอาบน้ำมีเพียงแค่น้ำเปล่า น้ำใสๆ ซึ่งแน่นอนว่ามันก็ทำให้เห็นเอ็นยักษ์นั่นอย่างชัดแจ๋ว

“อย่ามัวแต่ตะลึง ลงมาสิมันเป็นของเธอนะ…”

“มะ หมายความว่าไง”

“ก็มันเป็นของเธอไง รีบลงมาอาบน้ำให้ฉันสิ!” สายตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างที่ขาวโพลนตรงหน้า เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอแล้วหลายอึกแต่พยายามจะไม่แสดงท่าทางที่หื่นกามออกมาทั้งที่มันอัดอั้นอยู่ภายในเต็มที ร่างเล็กยังคงทำหน้างุนงงไม่เข้าใจในคำพูดของเขาแต่ก็ยอมเดินลงไปในอ่างอาบน้ำ

“ทำไมดูเธอตกใจกับมัน ไม่เคยเห็นเหรอ”

“แล้วผู้หญิงทุกคนต้องเคยเห็นมันหรือไง”

“แน่นอนสิ เธอก็เห็นมันแล้วนี่ไง…ขยับเข้ามาใกล้ๆ ฉันสิ” ไม่เพียงแต่พูดเขายังเอื้อมมือไปดึงแขนเล็กแล้วดึงเธอให้เข้ามาใกล้เขามากกว่านี้ จากที่นั่งขัดสมาธิเธอจึงเปลี่ยนเป็นนั่งคุกเข่าแทนเพราะกลัวว่าเจ้าดุ้นเอ็นที่แข็งนี่จะมาทิ่มน้องสาวของเธอน่ะสิ

“พ่อเลี้ยง…”

“อ่า ไหนล่ะผักกาดคนเก่ง” เขารู้ว่าที่เธอพูดว่าจะอาบน้ำให้เขานั้นเป็นการพูดประชดประชันเขา แต่มีหรือคนอย่างเขาจะยอมให้เธอพูดประชดประชันเพียงอย่างเดียวล่ะ หึ! ใบหน้าคมโน้มเข้าไปใกล้คนตัวเล็กจนผักกาดต้องเอนหลังหนี เขาจึงต้องใช้มือโอบเอวของเธอไว้แล้วดึงเธอเข้ามาจนหน้าอกนุ่มนิ่มของเธอปะทะเข้ากับแผงอกของเขา

“หนูว่าหนูกลับไปอาบน้ำที่ห้องของหนูดีกว่า”

“ถูตัวให้ฉันก่อนสิ”

“แต่…”

“เธอกล้าปฏิเสธฉันเหรอ!?” จากน้ำเสียงที่อ่อนนุ่มก็แปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงเข้มแกรมคำสั่ง ผักกาดจึงหลับตาปี๋เมื่อราเชนทร์ขยับใบหน้าเข้ามาหาเธอเรื่อยๆ จนปากของเขาแตะลงบนริมฝีปากของเธอ ใจดวงน้อยนั้นแทบจะเต้นไม่เป็นจังหวะไม่คิดว่าการประชดประชันเขาจะพาตัวเธอให้มาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้