Se connecterตอนที่ 11 ถุงยางเต็มกระเป๋า
“ไงวะ คนนี้แซ่บมากไหม ทำไมกลับมาเร็วจังวะ” กอล์ฟถามภูวิศ หลังจากที่เขาหายไปราวๆสิบนาที แล้วเดินกลับมาคนเดียว “กูลืมเอาถุงยางมา ก็เลยให้ใช้ปากแทน แซ่บหรือเปล่าไม่รู้ คงจะอิ่มน้ำของกูจนหนีกลับบ้านไปแล้ว” เขาพูดถึงหญิงสาวคนนั้นอย่างไร้ค่า “ทำไมไม่บอกกูวะ กูพกมาเต็มกระเป๋า” ออกัสหมายถึงถุงยางอนามัย “อืม ช่างเถอะ เรื่องมันจบไปแล้ว กลับกันได้ยังวะ” “แหม...น้ำแตกแล้วจะกลับบ้านเลยเหรอไอ้ภู พวกกูยังดื่มเพลินอยู่เลย อะไรของมึงวะ ” ภีมพูดขึ้น หลังจากที่เขานั่งเงียบอยู่นาน “พรุ่งนี้เช้ากูต้องไปส่งพี่พิมพ์ที่โรงเรียนสอนภาษา รถพี่พิมพ์เพิ่งส่งซ่อม กูไปนะ” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินออกไปจากผับในเวลาเที่ยงคืน ปล่อยให้เพื่อนทั้งสามดื่มกันต่อไป ภูวิศขับรถไปส่งอาจารย์พิมพ์พิศาที่โรงเรียนสอนภาษาชื่อดัง ย่านพระราม 3 โรงเรียนดังกล่าวเป็นโรงเรียนที่คุณปู่ของเธอเป็นคนก่อตั้งขึ้น พิมพ์พิศาจึงมารับช่วงต่อหลังจากที่เธอเรียนจบจากอเมริกา พิมพ์พิศาเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยเป็นหลัก และเข้าสอนพิเศษที่โรงเรียนสอนภาษาเฉพาะช่วงวันหยุดเท่านั้น และโรงเรียนแห่งนี้มีอาจารย์อีกหลายคนที่ทำหน้าที่สอนพิเศษในวันหยุดราชการและวันธรรมดา “วันนี้มีนัดที่ไหนหรือเปล่า” พิมพ์พิศาถามน้องชายที่กำลังขับรถให้เธอนั่ง “ไม่มีครับ วันนี้ผมว่างทั้งวัน” ภูวิศตอบกลับ “มีเวลาว่างเหมือนกันเหรอเราน่ะ ปกติเห็นมีนัดตลอด” “ก็ต้องมีเวลาว่างให้ตัวเองบ้างไง แล้วก็ต้องมีเวลาให้พี่ด้วย เดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่หาว่าผมไม่ดูแลพี่อีก” “เหรอ คิดว่ามีเวลาให้แต่สาวๆ จนไม่มีเวลาให้ครอบครัวน่ะสิ” พิมพ์พิศาพูดประชดน้องชายแกมหยอก “แต่วันนี้ผมไม่มีเวลาให้สาวๆแล้วครับ เพราะผมจะไปนั่งเหล่สาวๆลูกศิษย์ของพี่พิมพ์” เขาแกล้งพูดไปอย่างนั้น เพราะรู้ว่าพี่สาวของเขาค่อนข้างหวงลูกศิษย์ “อย่าเชียวนะ ภูจะไปยุ่งกับผู้หญิงที่ไหนก็เรื่องของภู แต่ห้ามมายุ่งกับลูกศิษย์ที่โรงเรียนของพี่เด็ดขาด” พิมพ์พิศาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เธอไม่ต้องการให้ลูกศิษย์ของเธอต้องมาผิดหวังเพราะความเจ้าชู้ของน้องชายเธอ “ผมก็แค่แกล้งพี่น่ะ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะไปยุ่งกับลูกศิษย์ของพี่ ถึงผมจะกะล่อน แต่ผมก็แยกแยะได้น่า” “ก็ดีที่รู้จักแยกแยะ ถ้าเป็นไปได้ก็เบาๆบ้างนะเรื่องผู้หญิงน่ะ ภูก็รู้ว่าคุณแม่ไม่ชอบ” พิมพ์พิศาตักเตือนน้องชายเท่าที่เธอจะทำได้ “ตามประสาวัยรุ่นน่ะ ถึงผมจะกะล่อน ผมก็ไม่เคยทำให้เสียการเรียนนะครับ” “อืม ก็แล้วแต่เลย ห้ามยุ่งกับลูกศิษย์ของพี่ก็พอ” “คร้าบบบ” ภูวิศลากเสียงสูงแล้วยกยิ้มให้พี่สาวคนเดียวของเขา รถสปอร์ตหรูคันสีดำ แล่นเข้ามาหยุดจอดภายในโรงจอดรถของโรงเรียนสอนภาษาชื่อดัง ภูวิศเดินตามหลังพี่สาวของเขาเข้าไปด้านใน มีนักเรียนใหม่ราวๆ 10 คน ที่นั่งรอพบกับอาจารย์ผู้สอนในวันแรก ส่วนนักเรียนที่เคยเรียนก่อนหน้านี้ ต่างพากันเข้าไปในห้องเรียนที่มีอาจารย์กำลังสอนอยู่ “ภูไปอยู่ที่ห้องพักของพี่ที่ชั้นสองนะ” “ครับ” หญิงสาวที่มาเรียนพิเศษวันแรก กำลังก้มหน้าอ่านหนังสือด้วยความตั้งใจ จนกระทั่งอาจารย์สาวเรียกชื่อเธอ “คนไหนชื่อนรินดา” เธอเงยหน้าขึ้นมองอาจารย์คนสวยพร้อมกับยกมือขึ้น” “หนูค่ะ สวัสดีค่ะ อาจารย์” หญิงสาวไหว้สวัสดีอาจารย์พิมพ์พิศาอย่างนอบน้อม ภูวิศที่กำลังก้าวขาเดินขึ้นบันได ถึงกับชะงัก เขาจำเสียงหวานนี้ได้ ชายหนุ่มหันไปมองคนที่กำลังพูดคุยกับพี่สาวของเขา “!” เมื่อรู้ว่าเป็นใคร เขาจึงรีบก้าวเท้าขึ้นบันไดไปที่ห้องส่วนตัวของพี่สาวทันที “นรินดา ตามอาจารย์ไปที่ห้องเรียนชั้นสองเลยนะ” “ค่ะ อาจารย์” หญิงสาวเดินตามหลังอาจารย์พิมพ์พิศาขึ้นบันไดไป มารดาของเธอเป็นคนติดต่อโรงเรียนสอนภาษาแห่งนี้ด้วยตัวเอง “นั่งเลยค่ะ” “ขอบคุณค่ะ” นรินดาต้องเรียนกับอาจารย์พิมพ์พิศาตัวต่อตัว มารดาของเธอจองคอร์สพิเศษ ที่เน้นภาษาอังกฤษ จีน และภาษาฝรั่งเศสเป็นหลัก “หนูเพิ่งจะรู้ว่าอาจารย์รับสอนพิเศษด้วย หนูนึกว่าอาจารย์สอนเฉพาะในมหาลัยน่ะค่ะ” นรินดาพูดกับอาจารย์พิมพ์พิศาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ปกตินักศึกษาที่มหาลัยก็ไม่มีใครรู้หรอก อาจารย์ไม่ได้บอกใครด้วย รับเฉพาะบางเคสเท่านั้น เพราะเน้นสอนตัวต่อตัวน่ะ เห็นคุณแม่ของเราบอกว่าเราเรียนคณะบริหารธุรกิจ” “ใช่ค่ะ หนูเรียนคณะบริหารธุรกิจ สาขาธุรกิจระหว่างประเทศค่ะ” หญิงสาวตอบ “เทอมหน้าเราก็คงจะได้เรียนกับอาจารย์ เพราะเทอมนี้อาจารย์ชมพูนุชเป็นคนสอน” “ดีใจจังเลยค่ะ ที่หนูได้มาเรียนกับอาจารย์ก่อน เพราะหนูไม่ค่อยเก่งภาษา คุณพ่อคุณแม่ก็เลยอยากให้เรียนพิเศษเพิ่มเติมน่ะคะ” “เราชื่อเล่นชื่ออะไร” “ปลายฟ้าค่ะ” “ชื่อเพราะมาก งั้นอาจารย์ขอเรียกชื่อเล่นของเราแทนชื่อจริงแล้วกันนะ” “ค่ะ อาจารย์” หญิงสาวยิ้มสดใสให้อาจารย์พิมพ์พิศา ขณะที่ใครบางคนกำลังยืนกอดอกมองเธออยู่ในห้องฝั่งตรงข้าม “ทำไมฉันต้องบังเอิญมาเจอกับเธอด้วยนะ ฉันโกหกเพื่อนๆเรื่องของเธอ แต่มันดันเกิดขึ้นจริง อะไรวะเนี่ย” เขาหมายถึงเรื่องที่เขาโกหกเพื่อนๆว่ารู้จักนรินดา เพราะเธอมาเรียนพิเศษกับพี่สาวของเขา สามชั่วโมงต่อมา “เก่งมาก ปลายฟ้าเป็นคนความจำดี หัวไว เข้าใจง่าย” อาจารย์พิมพ์พิศากล่าวชื่นชมเธอ “ขอบคุณค่ะอาจารย์” “วันนี้เรียนแค่นี้ก่อนนะ พรุ่งนี้และวันต่อๆไป อาจารย์จะเพิ่มเวลาเรียนช่วงบ่ายวันละสองชั่วโมง” “ได้ค่ะอาจารย์ งั้นหนูขอตัวกลับก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวไหว้สวัสดีด้วยความนอบน้อม “สวัสดีจ้ะ พรุ่งนี้เจอกันนะปลายฟ้า” “ค่ะ อาจารย์” เธอเก็บหนังสือเรียนใส่กระเป๋าผ้า แล้วลงบันไดเพื่อไปรอรถแท็กซี่เดินทางกลับห้องพักของเธอ “พี่พิมพ์” “ว่า” “ผมจะออกไปซื้อของกิน พี่พิมพ์จะเอาอะไรหรือเปล่า” ภูวิศเดินออกมาถามพี่สาว ซึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอ “สั่งเอาก็ได้นี่ ไม่เห็นต้องออกไปข้างนอกเลย” “คือ...ผมอยากกินก๋วยเตี๋ยวร้อนๆครับ” “อ๋อ...งั้นเอาก๋วยเตี๋ยวเรือเส้นเล็กเนื้อมาให้พี่ด้วยนะ แล้วก็ชาเย็นแก้วนึง” “ได้ครับ” ภูวิศสาวเท้าลงบันไดด้วยความเร่งรีบ เขามองเห็นนรินดากำลังเดินข้ามถนน เพื่อไปรอรถแท็กซี่ฝั่งตรงข้าม {บึ๊น...เอี๊ยดดด} รถหรูขับออกจากหน้าโรงเรียนสอนภาษา แล้วไปหยุดจอดใกล้กับบริเวณที่นรินดายืนรอรถแท็กซี่ คิ้วสวยขมวดเล็กน้อย เพราะรถคันดังกล่าวดูคุ้นตาเธอ “ขึ้นรถดิ มีเรื่องจะคุยด้วย” เขาลดกระจกลงแล้วเรียกนรินดาให้ขึ้นไปบนรถของเขา หญิงสาวมองเห็นรถคันอื่นๆเริ่มชะลอ และต่อคิวแซงรถของภูวิศ เธอจึงรีบเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถของเขา {พรึ่บ} {บึ๊น!} เขาเหยียบคันเร่งเคลื่อนรถออกจากตรงนั้นทันที “มีอะไรจะคุยเหรอคะ” นรินดาถามคนที่กำลังขับรถออกไปด้วยความเร็วตอนพิเศษ (แต่งงานกันนะครับ)สองวันต่อมา{บึ๊น~เอี๊ยด}เสียงรถหลายคันขับเข้ามาจอดไปบ้านพักริมทะเลหัวหิน“ใครมาคะพี่ภู”นรินดาพูดกับภูวิศ ขณะที่ทั้งสองกำลังจะออกจากห้องนอน เพื่อไปเดินเล่นริมชายหาด“ออกไปดูสิครับ จะได้รู้ว่าใครมา”หญิงสาวรีบเดินออกจากห้องออกไปดูที่หน้าบ้าน“คุณพ่อ คุณแม่!”{พรึ่บ}นรินดาวิ่งเข้าไปสวมกอดบิดาและมารดาของเธอด้วยความดีใจ“มาได้ยังไงคะเนี่ย ทำไมไม่โทรบอกหนูก่อนคะ”เธอถามบิดาและมารดาของเธอ“ถ้าโทรบอกก่อนก็ไม่เซอร์ไพรส์สิคะ คุณลูกสาว”นางดวงดาวพูดกับลูกสาวสุดที่รัก“พ่อกับแม่ตั้งใจจะมาจัดงานวันเกิดให้ลูกไง ลูกสาวกับลูกเขยจะแอบมาฉลองวันเกิดกันแค่สองคนไม่ได้หรอกนะ”นายนรินทร์พูดและยิ้มให้ลูกสาว“สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่”ภูวิศไหว้สวัสดีพ่อตาแม่ยาย ผู้ใหญ่ทั้งสองพนมมือแนบอกรับไหว้ลูกเขย เขารู้อยู่แล้วว่าพ่อตาแม่ยายจะมาที่นี่พร้อมกับครอบครัวของเขา เพราะเขาเป็นคนวางแผนทุกอย่างด้วยตัวเองก่อนที่จะมา“ภู มาช่วยขนของหน่อย”พิมพ์พิศาส่งเสียงเรียกน้องชาย นรินดาหันไปมองถึงกับยิ้มกว้าง “เดี๋ยวหนูไปช่วยพี่พิมพ์กับพี่ภูขนของก่อนนะคะ”“จ้ะลูก”“โห...พี่พิมพ์กับคุณพ่อคุณแม่ก็แอบ
ตอนพิเศษ( เที่ยวทะเล NC 20+)หลังจากที่เดินทางมาถึงหัวหินในช่วงบ่าย ภูวิศเผลอหลับไปด้วยความง่วง แต่หญิงสาวกลับรู้สึกตื่นเต้นที่ได้มาอยู่ในบ้านพักริมทะเลแบบส่วนตัวและหรูหรา นรินดาเดินไปนั่งหย่อนขาริมสระว่ายน้ำ และมองทิวทัศน์ทะเลกว้างไกลอย่างสบายตา อยู่ๆเธอก็นึกอยากจะว่ายน้ำขึ้นมา หญิงสาวจึงเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วจัดการถอดเสื้อผ้า จากนั้นจึงนำชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่มาสวมใส่“อือ...”ภูวิศลืมตาตื่นในช่วงบ่ายแก่ๆ เมื่อมองไปรอบๆห้องไม่เห็นหญิงผู้เป็นที่รัก เขาจึงรีบดันตัวลุกลงจากเตียงเพื่อตามหาเธอ{ฟึ่บ~ฟึ่บ}เสียงเหมือนคนว่ายน้ำดังอยู่ใกล้ๆ ภูวิศรีบสาวเท้าเดินไปดู“หึ มาแอบว่ายน้ำอยู่นี่เอง ตกใจหมดนึกว่าหายไปไหน”เขาพูดพึมพำคนเดียวและส่ายหน้าอย่างโล่งใจ“พี่ภู ตื่นแล้วเหรอคะ”เธอเรียกถามคนที่นั่งกอดอกอยู่บนโซฟารังนก“ตื่นเพราะไม่เห็นหนูไง นึกว่าแอบหนีไปไหน พี่คิดมากรู้หรือเปล่า จะเล่นน้ำทำไมไม่เรียกพี่”เขาพูดในทำนองดุเธอ หญิงสาวรีบว่ายน้ำเข้ามาริมสระใกล้ๆบริเวณที่ภูวิศนั่งอยู่{พรึ่บ}หญิงสาวดันตัวขึ้นมาจากสระว่ายน้ำ ภูวิศมองเรือนร่างสุดเซ็กซี่อย่างหลง นรินดาเดินมาหยุดยืนตรงหน้าเขา“อย่าดุ
ตอนพิเศษ (ความลับและการพบกันครั้งแรก)หลายเดือนต่อมา“แหม...ลูกชายแม่ เดี๋ยวนี้หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสจังเลยนะ ตั้งแต่มีคู่หมั้น โลกใบนี้ก็คงเป็นสีชมพูสินะ”นางภาวิณีเอ่ยแซวลูกชายสุดที่รัก ขณะที่ภูวิศกำลังรดน้ำต้นกุหลาบสีแดงอยู่ที่สวนหลังบ้านในยามเช้า ใบหน้าของเขาดูสดใสอย่างเห็นได้ชัด“แน่นอนสิครับคุณแม่ ผมก็เพิ่งจะรู้ว่ามีความรักแล้วมันดีมากๆก็ตอนที่ได้หมั้นกับปลายฟ้านั่นแหละครับ”เขาบอกความในใจกับมารดา“แล้วหนูปลายฟ้าอยู่ไหนล่ะ ปกติตัวติดกันตลอด”“น้องอ่านหนังสืออยู่บนห้องครับ อีกไม่กี่วันก็จะสอบแล้ว ช่วงนี้ก็เลยหมกมุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือน่ะครับ”“ภูกับหนูฟ้ามาอยู่ที่บ้านกับแม่บ่อยๆแบบนี้ก็ดีหน่อย แม่จะได้มีเพื่อนคุย ช่วงนี้พี่สาวเราไม่ค่อยมาบ้านให้แม่เห็นหน้าเลย ไม่รู้ว่ายุ่งงานอะไรนักหนา”นางภาวิณีบ่นถึงลูกสาวคนโตอย่างพิมพ์พิศา “ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพี่พิมพ์ไม่ค่อยว่างเลย สงสัยจะยุ่งกับการสอน ทั้งมหาลัยทั้งโรงเรียนสอนพิเศษ ช่วงนี้ใกล้สอบด้วย คงจะติวเข้มกว่าปกติมั้งครับ”“อืม ก็คงจะจริงอย่างที่ภูว่า แม่มีเรื่องอยากจะถามภูน่ะ”“เรื่องอะไรครับคุณแม่”“เรื่องของภูกับหนูปลายฟ้า
ตอนที่ 47 เปิดตัวคู่หมั้นของภูวิศ (บทส่งท้าย)“ฮัลโหลครับคุณแม่ มาที่คอนโดด่วนเลยนะครับ ให้คุณพ่อมาด้วย ต้องมาให้ได้นะ” ภูวิศโทรไปหามารดาของเขาเป็นคนแรก “มีอะไรหรือเปล่าตาภู ทำไมต้องให้พ่อกับแม่ไปที่นั่นล่ะ ลูกไม่สบายหรือเปล่า”นางวิภาณีถามลูกชายด้วยความเป็นห่วง“เปล่าครับ มาเจรจาสู่ขอลูกสะใภ้คุณแม่ตอนนี้เลยนะครับ”“ห๊ะ! ว่าไงนะ!”“ไม่ต้องถามอะไรมากหรอกครับ ผมนอนอยู่ห้องสาวหลายเดือนแล้ว แต่วันนี้พ่อกับแม่เขามาเห็น รีบมานะครับ”นางภาวิณีแทบจะเป็นลมที่ได้ยินลูกชายบอกแบบนั้น นางรีบบอกสามีทันที และเตรียมตัวเดินทางไปยังคอนโดของลูกชาย “พี่พิมพ์ครับ มาที่คอนโดของผมตอนนี้เลย”เขาโทรหาพี่สาวหลังจากที่วางสายมารดา“ไปทำไมเหรอภู มีเรื่องอะไรเหรอ”“รีบมาเถอะครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้องปลายฟ้า คุณพ่อคุณแม่ของน้องรู้เรื่องที่ผมมาอยู่กับน้องแล้วครับ ช่วยมาจัดการเจรจากับผู้ใหญ่ให้ผมด้วย”“คุณพ่อคุณแม่รู้หรือยัง”พิมพ์พิศาถามน้องชายด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกพอสมควร“คุณพ่อคุณแม่กำลังมาครับ พี่รีบๆมาเถอะ”“โอเค”“คุณพ่อคุณแม่ไปที่ห้องของผมชั้นบนสุดเถอะนะครับ ห้องของผมกว้างขวางและมีที่นั่งเพียงพอกว่าห้องนี้ ค
ตอนที่ 46 เต็มใจรับผิดชอบ“ไหนบอกว่าจะพาหนูไปเที่ยวไงคะ ทำไมพี่ยังไม่ไปอาบน้ำแต่งตัวอีก”นรินดาถามคนที่เอาแต่นอนมองดูเธอแต่งหน้าทำผม เพื่อที่จะออกไปเที่ยวข้างนอกกับเขา“หนูอยากไปบ้านพี่ไหมครับ พี่อยากพาหนูไปหาคุณแม่พี่น่ะ”อยู่ๆเขาก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา หญิงสาวถึงกับชะงัก เพราะเธอเองก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยสักนิด“หนูยังไม่พร้อมค่ะ กลัวแม่พี่จะไม่ชอบหนูด้วย”“ไม่มีเหตุผลไหนที่แม่พี่จะไม่ชอบหนูหรอก ทุกวันนี้แม่พี่ไม่ได้ห้ามเรื่องที่พี่จะมีแฟน หรือแม้แต่เรื่องที่พี่จะไปเที่ยวหรือไปดื่มที่ไหน คุณแม่ก็ไม่ได้ห้ามแล้ว แต่พี่ไม่ไปหรอก มีเมียแล้วไม่อยากทำตัวเถลไถล”มันเป็นจริงอย่างที่เขาพูด นางวิภาณีไม่ได้ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกชาย นับตั้งแต่วันที่อันดาสร้างเรื่องจนลูกชายของนางต้องเป็นทุกข์“แต่หนูยังไม่พร้อมที่จะไปเจอใครนี่คะ ให้เวลาหนูหน่อยสิ”“ครับ”“ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วค่ะ สายแล้วนะ”“แป๊บนะ เดี๋ยวอาบ อยากทำผมให้เมียจังเลย”เขาหาเรื่องถ่วงเวลาชวนเธอคุยอยู่แบบนั้น“ทำเป็นเหรอคะ ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมายังไม่เห็นพี่เป่าผมหรือหนีบผมให้หนูเลย มีแต่หวีผมให้อย่างเดียว”“ก็ต้องลองสิครับ มาครับ
ตอนที่ 45 แผนร้ายของภูวิศเวลาเลยผ่านมาจนถึงวันที่เปิดเทอมภาคเรียนที่ 2 ภูวิศใช้ชีวิตอยู่กับนรินดาตัวติดกันตลอด เขาแทบไม่อยากจะอยู่ห่างเธอ เพราะกลัวว่าเธอจะหนีไปจากเขาอีก“พี่ขอขับรถไปส่งที่หน้าคณะนิเทศได้ไหมครับ”ภูวิศถามนรินดาขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่ในรถ ชายหนุ่มทำหน้าที่ขับรถมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยที่ทั้งสองเรียนอยู่“ไม่ได้ค่ะ ไปส่งที่เดิมตรงที่เคยส่ง”เธอหมายถึงด้านหลังมหาวิทยาลัยแห่งนั้น“ทำไมครับ ในเมื่อเราเป็นแฟนกันแล้ว ก็ให้พี่ไปส่งฟ้าที่หน้าคณะสิ”“บอกว่าไม่ได้ไงคะ หนูไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาของใคร ไม่อยากให้ใครมอง ไม่อยากให้ใครรู้ว่าคบกับพี่ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ”ภูวิศถึงกับจุดในอก หญิงสาวที่เขานอนกอดทุกคืนกำลังปฏิเสธในสิ่งที่เขาอยากจะทำกับเธอในฐานะแฟน และเขาก็ได้รู้ซึ้งถึงความรู้สึกที่เธอเคยเป็นมาก่อน“ขอโทษครับ พี่จะพยายามทำตามข้อตกลงของเรา พี่แค่เผลอลืมเรื่องที่เราตกลงกันไว้น่ะ”เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและรู้สึกผิด“ไม่เป็นไรค่ะ แต่อย่าเผลอบ่อยนะคะ เดี๋ยวหนูหงุดหงิดขึ้นมาพี่จะลำบาก”“ครับ”รถสปอร์ตหรูคันสีดำขับไปจอดด้านหลังมหาวิทยาลัย หญิงสาวเตรียมจะลงจากรถ แต่เขาค







![เมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)