MasukShare
อุบัติเหตุ
Tanggal publikasi:
2026-08-21 21:45:04ตอนที่ 12 อุบัติเหตุ
“ถามทำไมไม่ตอบ พี่จะขับรถพาหนูไปไหน แล้วทำไมต้องขับเร็วขนาดนี้ด้วย แล้วพี่มาทำอะไรแถวนี้” เธอยิงคำถามรัวๆด้วยความสงสัย ทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้อยากจะยุ่งกับเธออยู่แล้ว “เธอนี่ช่างถามมากเหมือนเดิมเลยนะ แล้วก็ขี้สงสัย แบบนี้ฉันจะไว้ใจเธอได้ยังไง” “มีอะไรก็รีบๆพูดมาค่ะ คุยจบจะได้จอดให้หนูลง” เธอกอดอกจ้องหน้าเขาด้วยแววตาขุ่นเคือง “ทำไมเธอต้องมาเรียนพิเศษกับพี่สาวฉันด้วย ไม่ใช่ว่าเธอเอาความลับของฉันไปพูดให้พี่สาวฉันฟังแล้วนะ” “อย่าบอกนะ ว่าอาจารย์พิมพ์เป็นพี่สาวของพี่” “ก็ใช่ไง ฉันคิดว่าเธอรู้” “แล้วหนูจะไปรู้ได้ยังไง หนูไม่ได้สนใจเรื่องของพี่ขนาดนั้น” เธอตอบกลับก่อนจะเบือนหน้าหนีเขา ภูวิศรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่บอกว่าไม่สนใจเขางั้นเหรอ “ฉันจะเตือนเธอไว้ก่อนนะ ห้ามเอาความลับของฉันไปบอกพี่สาวฉันเด็ดขาด” “ถ้าพี่จะคุยกับหนูแค่นี้ ก็ช่วยจอดรถให้หนูลงด้วย พี่เป็นอะไรนักหนากับเรื่องในอดีต ก็แค่เคยชกต่อยกันเพราะผู้หญิงคนหนึ่ง เรื่องมันผ่านมาแล้ว ทำไมต้องใส่ใจด้วย” “ก็ฉันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของฉันไง เรื่องบัดซบขนาดนั้น ใครมันจะอยากให้คนอื่นรู้ เธอแน่ใจนะว่าเธอไม่ได้พูดเรื่องของฉันน่ะ” นรินดารู้สึกหงุดหงิดและรำคาญ เขาช่างเห็นแก่ตัวและพูดไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย “หนูจะพูดครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะ หนูไม่เคยคิดที่จะพูดเรื่องของพี่ และหนูก็ไม่จำใส่สมองแล้วด้วย ที่ผ่านมาหนูคิดว่าดีซะด้วยซ้ำที่หนูไม่ต้องเจอพี่อีก แต่วันนี้มันคงจะเป็นวันซวยของหนู ถึงบังเอิญต้องมาเจอพี่อีก พี่คิดไปเองทั้งนั้น ว่าหนูจะพูดเรื่องของพี่ หนูจะบอกให้รู้นะ เรื่องราวของพี่ไม่มีค่าพอที่หนูจะเอามาพูดให้เมื่อยปากหรอก จอดรถ!” “!” ภูวิศถึงกับสะดุ้ง เขาไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจะขึ้นเสียงใส่เขาแบบนี้ แถมยังมาพูดว่าเขาไม่มีค่าพออีก เขารู้สึกโกรธเธอ แต่ต้องข่มอารมณ์เอาไว้ “ก็ดี ที่เธอจะไม่พูดเรื่องของฉัน” “เอางี้ดีไหม ถ้าพี่ลำบากใจมาก เดี๋ยวหนูโทรไปบอกอาจารย์พิมพ์ตอนนี้เลย” “บอกอะไร” คิ้วหนาขมวดเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าหญิงสาวหมายถึงอะไรกันแน่ “ก็บอกว่าหนูจะไม่ไปเรียนพิเศษอีกแล้วไง พี่จะได้ไม่ต้องกังวล ว่าหนูจะไปเผลอพูดอะไร” “ไม่ต้อง เธอจะเรียนก็เรียนไปสิ ฉันคงคิดไปเองกลัวเธอจะพูด” “ก็บอกแล้วไง ว่าเรื่องของพี่มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรในชีวิตของหนู หนูไม่มีวันพูดอยู่แล้ว เราจะคุยกันเรื่องนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะคะ จากนี้หนูก็จะทำเหมือนไม่เคยรู้จักพี่มาก่อน เราไม่รู้จักกัน จบ! จอดรถให้ด้วยค่ะ” {เอี๊ยดดด!} ภูวิศเหยียบเบรคกระทันหัน หญิงสาวรีบลงจากรถไปโดยไม่ได้พูดอะไรอีก “หึ เด็กบ้า ไม่คิดว่าจะปากร้ายขนาดนี้” เขาพูดคนเดียวด้วยอารมณ์หงุดหงิด และขับรถออกไปจากตรงนั้นด้วยความรวดเร็ว เวลาผ่านไปนับเดือน นรินดายังคงมาเรียนพิเศษกับอาจารย์พิมพิศาทุกวันเสาร์อาทิตย์ ภูวิศอาสารับส่งพี่สาวของเขาทุกวันเสาร์อาทิตย์เช่นกัน จนบางครั้งเขาเองก็ยังสับสน ว่าทำไมเขาต้องมาคอยจับผิดเธอถึงขนาดนั้น ทั้งๆที่เธอก็ทำเหมือนไม่รู้จักเขา อย่างที่เคยพูดไว้จริงๆ “เด็กนี่ยิ่งมองยิ่งสวยว่ะ ถ้าไม่ถือว่าเคยรู้จักกันมาก่อน ฉันคงจะจับเธอกินให้มันจบๆไปแล้ว” อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นมา ขณะที่กำลังแอบมองเธอนั่งเรียนพิเศษอยู่ในห้องฝั่งตรงข้าม “คิดบ้าอะไรวะไอ้ภู มึงนี่เห็นผู้หญิงสวยๆนมใหญ่ๆไม่ได้เลยจริงๆ” เขาด่าตัวเองเบาๆ ก่อนจะเดินกลับไปนอนที่โซฟา แล้วหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเล่น “ฟ้า วันนี้ฉันกับพีทต้องกลับก่อนนะ คุณย่าของพวกฉันป่วยหนัก ฉันกับพีทต้องรีบไปที่โรงพยาบาลน่ะ” ออยบอกนรินดา หลังจากที่เธอรับสายจากทางบ้าน เกี่ยวกับเรื่องยายของเธอที่กำลังรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล “พวกเธอไปเถอะ ฉันจะลาอาจารย์ให้ สู้ๆนะออย พีท ฉันเชื่อว่ายายของเธอจะต้องอาการดีขึ้น” นรินดาให้กำลังใจเพื่อนรักทั้งสอง ร่างสูงเพรียวราวกับนางแบบ กำลังเดินข้ามสะพานลอยไปรอรถแท็กซี่ฝั่งตรงข้ามมหาวิทยาลัย เพื่อที่จะเดินทางกลับห้องพักหลังเลิกเรียน {เอี๊ยด...โคร้ม!} “ว้าย!/อ๊าย!/กรี๊ดดดด/” เสียงผู้คนหวีดร้องออกมาด้วยความตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า รถเก๋งคันหนึ่งขับไปชนรถจักรยานยนต์ที่ขับปาดหน้า ส่งผลให้คนขับรถจักรยานยนต์และคนซ้อนท้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส และมีเลือดไหลนองอยู่บนพื้นถนน “ละ...เลือด!” นรินดาทั้งตกใจและหน้ามืดขึ้นมากระทันหัน เธอรู้สึกเหมือนว่าโลกกำลังหมุนไปด้วยความเร็ว และรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง {พรึ่บ พรึ่บ} ขณะที่หญิงสาวกำลังเป็นลมล้มพับ ลำแข็งแกร่งของใครบางคนยื่นมารับร่างของหญิงสาวไว้ทัน นักศึกษาที่กำลังยืนรอรถไม่ได้สนใจเธอแม้แต่น้อย เพราะทุกคนต่างมองไปบนถนนที่เพิ่งจะเกิดอุบัติเหตุ “ปลายฟ้า ตื่นสิ ปลายฟ้า” “อื๊อ” นรินดาได้ยินเสียงทุ้มของใครบางคนกำลังเรียกชื่อเธอ แต่หญิงสาวไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะลืมตาขึ้นมาดูว่าใครคือคนที่กำลังเรียกเธออยู่ในตอนนี้ รถสปอร์ตหรูขับเข้ามาจอดภายในคอนโดมิเนียมแห่งหนึ่ง “ปลายฟ้า ตื่นสิ” “อื๊อ ช่วยด้วย” มือหนาพยายามเขย่าแขนเธอหลายครั้ง ใบหน้าของหญิงสาวดูซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด {พรึ่บ} ลำแขนแกร่งช้อนอุ้มร่างสาวออกจากรถ แล้วเดินเข้าไปในลิฟท์ “ชั้นไหนครับ” ชายวัยกลางคนถามคนที่กำลังอุ้มร่างของนรินดา เขามองด้วยท่าทางฉงน “ชั้นที่สามสิบครับ ขอบคุณนะครับ เอ่อ...แฟนผมเป็นลมน่ะ” “อ๋อ ครับ” เขากลัวว่าชายคนนั้นจะเข้าใจผิด จึงบอกไปว่า นรินดาเป็นแฟนของเขา {พรึ่บ} ร่างสาวถูกวางลงให้นอนบนเตียงนุ่ม “อื๊อ...” นรินดาค่อยๆลืมตาตื่น เมื่อเธอได้กลิ่นของยาดมที่จดจ่ออยู่ปลายจมูก “ฟื้นแล้วเหรอ” “พี่...ภู” เธอเอ่ยชื่อเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา พร้อมกับมองไปรอบๆห้องด้วยท่าทีงุนงง “เธอเป็นลม ฉันเลยเข้าไปช่วย” “แล้วตอนนี้หนูอยู่ที่ไหนคะ” “ห้องของฉันเอง พักผ่อนก่อนก็ได้ ให้เธอดีขึ้นก่อน แล้วฉันจะไปส่งเธอ” เขาพูดก่อนจะเดินออกไป ปล่อยให้เธอนอนงงอยู่ในห้องนอนของเขา จนเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
Bab terbaru
ขย่มรักวิศวะร้าย ตอนพิเศษ (แต่งงานกันนะครับ)
ตอนพิเศษ (แต่งงานกันนะครับ)สองวันต่อมา{บึ๊น~เอี๊ยด}เสียงรถหลายคันขับเข้ามาจอดไปบ้านพักริมทะเลหัวหิน“ใครมาคะพี่ภู”นรินดาพูดกับภูวิศ ขณะที่ทั้งสองกำลังจะออกจากห้องนอน เพื่อไปเดินเล่นริมชายหาด“ออกไปดูสิครับ จะได้รู้ว่าใครมา”หญิงสาวรีบเดินออกจากห้องออกไปดูที่หน้าบ้าน“คุณพ่อ คุณแม่!”{พรึ่บ}นรินดาวิ่งเข้าไปสวมกอดบิดาและมารดาของเธอด้วยความดีใจ“มาได้ยังไงคะเนี่ย ทำไมไม่โทรบอกหนูก่อนคะ”เธอถามบิดาและมารดาของเธอ“ถ้าโทรบอกก่อนก็ไม่เซอร์ไพรส์สิคะ คุณลูกสาว”นางดวงดาวพูดกับลูกสาวสุดที่รัก“พ่อกับแม่ตั้งใจจะมาจัดงานวันเกิดให้ลูกไง ลูกสาวกับลูกเขยจะแอบมาฉลองวันเกิดกันแค่สองคนไม่ได้หรอกนะ”นายนรินทร์พูดและยิ้มให้ลูกสาว“สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่”ภูวิศไหว้สวัสดีพ่อตาแม่ยาย ผู้ใหญ่ทั้งสองพนมมือแนบอกรับไหว้ลูกเขย เขารู้อยู่แล้วว่าพ่อตาแม่ยายจะมาที่นี่พร้อมกับครอบครัวของเขา เพราะเขาเป็นคนวางแผนทุกอย่างด้วยตัวเองก่อนที่จะมา“ภู มาช่วยขนของหน่อย”พิมพ์พิศาส่งเสียงเรียกน้องชาย นรินดาหันไปมองถึงกับยิ้มกว้าง “เดี๋ยวหนูไปช่วยพี่พิมพ์กับพี่ภูขนของก่อนนะคะ”“จ้ะลูก”“โห...พี่พิมพ์กับคุณพ่อคุณแม่ก็แอบ
ขย่มรักวิศวะร้าย ตอนพิเศษ( เที่ยวทะเล NC 20+)
ตอนพิเศษ( เที่ยวทะเล NC 20+)หลังจากที่เดินทางมาถึงหัวหินในช่วงบ่าย ภูวิศเผลอหลับไปด้วยความง่วง แต่หญิงสาวกลับรู้สึกตื่นเต้นที่ได้มาอยู่ในบ้านพักริมทะเลแบบส่วนตัวและหรูหรา นรินดาเดินไปนั่งหย่อนขาริมสระว่ายน้ำ และมองทิวทัศน์ทะเลกว้างไกลอย่างสบายตา อยู่ๆเธอก็นึกอยากจะว่ายน้ำขึ้นมา หญิงสาวจึงเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วจัดการถอดเสื้อผ้า จากนั้นจึงนำชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่มาสวมใส่“อือ...”ภูวิศลืมตาตื่นในช่วงบ่ายแก่ๆ เมื่อมองไปรอบๆห้องไม่เห็นหญิงผู้เป็นที่รัก เขาจึงรีบดันตัวลุกลงจากเตียงเพื่อตามหาเธอ{ฟึ่บ~ฟึ่บ}เสียงเหมือนคนว่ายน้ำดังอยู่ใกล้ๆ ภูวิศรีบสาวเท้าเดินไปดู“หึ มาแอบว่ายน้ำอยู่นี่เอง ตกใจหมดนึกว่าหายไปไหน”เขาพูดพึมพำคนเดียวและส่ายหน้าอย่างโล่งใจ“พี่ภู ตื่นแล้วเหรอคะ”เธอเรียกถามคนที่นั่งกอดอกอยู่บนโซฟารังนก“ตื่นเพราะไม่เห็นหนูไง นึกว่าแอบหนีไปไหน พี่คิดมากรู้หรือเปล่า จะเล่นน้ำทำไมไม่เรียกพี่”เขาพูดในทำนองดุเธอ หญิงสาวรีบว่ายน้ำเข้ามาริมสระใกล้ๆบริเวณที่ภูวิศนั่งอยู่{พรึ่บ}หญิงสาวดันตัวขึ้นมาจากสระว่ายน้ำ ภูวิศมองเรือนร่างสุดเซ็กซี่อย่างหลง นรินดาเดินมาหยุดยืนตรงหน้าเขา“อย่าดุ
ขย่มรักวิศวะร้าย ตอนพิเศษ (ความลับและการพบกันครั้งแรก)
ตอนพิเศษ (ความลับและการพบกันครั้งแรก)หลายเดือนต่อมา“แหม...ลูกชายแม่ เดี๋ยวนี้หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสจังเลยนะ ตั้งแต่มีคู่หมั้น โลกใบนี้ก็คงเป็นสีชมพูสินะ”นางภาวิณีเอ่ยแซวลูกชายสุดที่รัก ขณะที่ภูวิศกำลังรดน้ำต้นกุหลาบสีแดงอยู่ที่สวนหลังบ้านในยามเช้า ใบหน้าของเขาดูสดใสอย่างเห็นได้ชัด“แน่นอนสิครับคุณแม่ ผมก็เพิ่งจะรู้ว่ามีความรักแล้วมันดีมากๆก็ตอนที่ได้หมั้นกับปลายฟ้านั่นแหละครับ”เขาบอกความในใจกับมารดา“แล้วหนูปลายฟ้าอยู่ไหนล่ะ ปกติตัวติดกันตลอด”“น้องอ่านหนังสืออยู่บนห้องครับ อีกไม่กี่วันก็จะสอบแล้ว ช่วงนี้ก็เลยหมกมุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือน่ะครับ”“ภูกับหนูฟ้ามาอยู่ที่บ้านกับแม่บ่อยๆแบบนี้ก็ดีหน่อย แม่จะได้มีเพื่อนคุย ช่วงนี้พี่สาวเราไม่ค่อยมาบ้านให้แม่เห็นหน้าเลย ไม่รู้ว่ายุ่งงานอะไรนักหนา”นางภาวิณีบ่นถึงลูกสาวคนโตอย่างพิมพ์พิศา “ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพี่พิมพ์ไม่ค่อยว่างเลย สงสัยจะยุ่งกับการสอน ทั้งมหาลัยทั้งโรงเรียนสอนพิเศษ ช่วงนี้ใกล้สอบด้วย คงจะติวเข้มกว่าปกติมั้งครับ”“อืม ก็คงจะจริงอย่างที่ภูว่า แม่มีเรื่องอยากจะถามภูน่ะ”“เรื่องอะไรครับคุณแม่”“เรื่องของภูกับหนูปลายฟ้า
ขย่มรักวิศวะร้าย เปิดตัวคู่หมั้นของภูวิศ
ตอนที่ 47 เปิดตัวคู่หมั้นของภูวิศ (บทส่งท้าย)“ฮัลโหลครับคุณแม่ มาที่คอนโดด่วนเลยนะครับ ให้คุณพ่อมาด้วย ต้องมาให้ได้นะ” ภูวิศโทรไปหามารดาของเขาเป็นคนแรก “มีอะไรหรือเปล่าตาภู ทำไมต้องให้พ่อกับแม่ไปที่นั่นล่ะ ลูกไม่สบายหรือเปล่า”นางวิภาณีถามลูกชายด้วยความเป็นห่วง“เปล่าครับ มาเจรจาสู่ขอลูกสะใภ้คุณแม่ตอนนี้เลยนะครับ”“ห๊ะ! ว่าไงนะ!”“ไม่ต้องถามอะไรมากหรอกครับ ผมนอนอยู่ห้องสาวหลายเดือนแล้ว แต่วันนี้พ่อกับแม่เขามาเห็น รีบมานะครับ”นางภาวิณีแทบจะเป็นลมที่ได้ยินลูกชายบอกแบบนั้น นางรีบบอกสามีทันที และเตรียมตัวเดินทางไปยังคอนโดของลูกชาย “พี่พิมพ์ครับ มาที่คอนโดของผมตอนนี้เลย”เขาโทรหาพี่สาวหลังจากที่วางสายมารดา“ไปทำไมเหรอภู มีเรื่องอะไรเหรอ”“รีบมาเถอะครับ ตอนนี้ผมอยู่ที่ห้องปลายฟ้า คุณพ่อคุณแม่ของน้องรู้เรื่องที่ผมมาอยู่กับน้องแล้วครับ ช่วยมาจัดการเจรจากับผู้ใหญ่ให้ผมด้วย”“คุณพ่อคุณแม่รู้หรือยัง”พิมพ์พิศาถามน้องชายด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกพอสมควร“คุณพ่อคุณแม่กำลังมาครับ พี่รีบๆมาเถอะ”“โอเค”“คุณพ่อคุณแม่ไปที่ห้องของผมชั้นบนสุดเถอะนะครับ ห้องของผมกว้างขวางและมีที่นั่งเพียงพอกว่าห้องนี้ ค
ขย่มรักวิศวะร้าย เต็มใจรับผิดชอบ
ตอนที่ 46 เต็มใจรับผิดชอบ“ไหนบอกว่าจะพาหนูไปเที่ยวไงคะ ทำไมพี่ยังไม่ไปอาบน้ำแต่งตัวอีก”นรินดาถามคนที่เอาแต่นอนมองดูเธอแต่งหน้าทำผม เพื่อที่จะออกไปเที่ยวข้างนอกกับเขา“หนูอยากไปบ้านพี่ไหมครับ พี่อยากพาหนูไปหาคุณแม่พี่น่ะ”อยู่ๆเขาก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา หญิงสาวถึงกับชะงัก เพราะเธอเองก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยสักนิด“หนูยังไม่พร้อมค่ะ กลัวแม่พี่จะไม่ชอบหนูด้วย”“ไม่มีเหตุผลไหนที่แม่พี่จะไม่ชอบหนูหรอก ทุกวันนี้แม่พี่ไม่ได้ห้ามเรื่องที่พี่จะมีแฟน หรือแม้แต่เรื่องที่พี่จะไปเที่ยวหรือไปดื่มที่ไหน คุณแม่ก็ไม่ได้ห้ามแล้ว แต่พี่ไม่ไปหรอก มีเมียแล้วไม่อยากทำตัวเถลไถล”มันเป็นจริงอย่างที่เขาพูด นางวิภาณีไม่ได้ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของลูกชาย นับตั้งแต่วันที่อันดาสร้างเรื่องจนลูกชายของนางต้องเป็นทุกข์“แต่หนูยังไม่พร้อมที่จะไปเจอใครนี่คะ ให้เวลาหนูหน่อยสิ”“ครับ”“ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วค่ะ สายแล้วนะ”“แป๊บนะ เดี๋ยวอาบ อยากทำผมให้เมียจังเลย”เขาหาเรื่องถ่วงเวลาชวนเธอคุยอยู่แบบนั้น“ทำเป็นเหรอคะ ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมายังไม่เห็นพี่เป่าผมหรือหนีบผมให้หนูเลย มีแต่หวีผมให้อย่างเดียว”“ก็ต้องลองสิครับ มาครับ
ขย่มรักวิศวะร้าย แผนร้ายของภูวิศ
ตอนที่ 45 แผนร้ายของภูวิศเวลาเลยผ่านมาจนถึงวันที่เปิดเทอมภาคเรียนที่ 2 ภูวิศใช้ชีวิตอยู่กับนรินดาตัวติดกันตลอด เขาแทบไม่อยากจะอยู่ห่างเธอ เพราะกลัวว่าเธอจะหนีไปจากเขาอีก“พี่ขอขับรถไปส่งที่หน้าคณะนิเทศได้ไหมครับ”ภูวิศถามนรินดาขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่ในรถ ชายหนุ่มทำหน้าที่ขับรถมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยที่ทั้งสองเรียนอยู่“ไม่ได้ค่ะ ไปส่งที่เดิมตรงที่เคยส่ง”เธอหมายถึงด้านหลังมหาวิทยาลัยแห่งนั้น“ทำไมครับ ในเมื่อเราเป็นแฟนกันแล้ว ก็ให้พี่ไปส่งฟ้าที่หน้าคณะสิ”“บอกว่าไม่ได้ไงคะ หนูไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาของใคร ไม่อยากให้ใครมอง ไม่อยากให้ใครรู้ว่าคบกับพี่ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ”ภูวิศถึงกับจุดในอก หญิงสาวที่เขานอนกอดทุกคืนกำลังปฏิเสธในสิ่งที่เขาอยากจะทำกับเธอในฐานะแฟน และเขาก็ได้รู้ซึ้งถึงความรู้สึกที่เธอเคยเป็นมาก่อน“ขอโทษครับ พี่จะพยายามทำตามข้อตกลงของเรา พี่แค่เผลอลืมเรื่องที่เราตกลงกันไว้น่ะ”เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและรู้สึกผิด“ไม่เป็นไรค่ะ แต่อย่าเผลอบ่อยนะคะ เดี๋ยวหนูหงุดหงิดขึ้นมาพี่จะลำบาก”“ครับ”รถสปอร์ตหรูคันสีดำขับไปจอดด้านหลังมหาวิทยาลัย หญิงสาวเตรียมจะลงจากรถ แต่เขาค
Anda juga akan menyukai
พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.4K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.7K Dibacaคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี110.2K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C154.5K Dibacaสถานะเมียอุ้มบุญ
หินม่วง1.3K Dibacaอย่าเกลียดหนู
ผัดบวบ66 Dibacaหมอร้ายหวงรัก
Nidchynoi886 Dibacaร้อนรักเด็กในโอวาท (5P)
Selenex328 Dibaca
