เข้าสู่ระบบชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เธอต้องคุมเกมอยู่ฝ่ายเดียว สองมือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบเค้นเอวคอดกิ่ว ช่วยพยุงและสวนสะโพกแกร่งกระแทกสวนขึ้นไปเป็นจังหวะ ทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องที่กระเพื่อมไหวเสียดสีไปกับหน้าอกแกร่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปอ้าปากครอบครองยอดอกสีหวานทันที จ๊วบ..อ๊าาาา! "อ๊าาา! คุณอาเธอร์ อย่าดูดตรง
"อะ...คุณอาเธอร์ มะ มันยัง..." เสียงหวานอุทานตะกุกตะกักหลุดรอดจากริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อ ดวงตาคู่สวยปรือปรอยช้อนมองคนตัวโตอย่างตื่นตระหนก เมื่อความคับแน่นที่แช่ค้างอยู่ภายในกายสาวผงาดขึ้นมาอีกครั้ง และกลับมาขยายขนาดจนขึงตึงปูดโปนด้วยเส้นเลือดร้อนจัดอัดแน่นร่องรักของเธออีกครั้ง ทั้งที่เขาเพิ่งจะปลดปล่
"อ๊ะ...อื้อออ...คุณอาเธอร์!" เสียงหวานครางกระเส่าหลุดรอดจากไรฟันเอวาบิดเร่าเรือนกายจนสะโพกมนส่ายร่อนไปมาอย่างลืมตัว เมื่อความอุ่นร้อนของเรียวลิ้นแกร่งเปลี่ยนมาเป็นสัมผัสแปลกใหม่ที่รุกรานลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม ชายหนุ่มผละใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมาเล็กน้อย สายตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาตอบสนองอันไร้เดียงสาของเธ
"อะ อื้อ..คุณอาเธอร์" เสียงหวานครางกระเส่าระคนอื้ออึงยามที่ริมฝีปากร้อนจัดของเขาเลื่อนต่ำลงมาขบเม้มตรงไหปลาร้าระหงอย่างเน้นย้ำ นัวเนียคลอเคลียไม่ยอมห่างราวกับคนขาดน้ำที่เพิ่งได้โอเอซิสกลางทะเลทรายมาหล่อเลี้ยง "เธอมันตัวแสบ ยั่วให้ฉันอยาก แล้วจะมาสั่งให้พอทีหลังงั้นเหรอ?" อาเธอร์ผละใบหน้าขึ้นมาสบตา
‘น่ารักงั้นเหรอ?เดี๋ยวคืนนี้เธอจะได้รู้เอวา’ อาเธอร์คาดโทษในใจ สายตาคมกริบจับจ้องเรียวปากอิ่มของเธอด้วยความกระหาย พลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดต่อไปออก แล้วหมุนตัวเดินตรงเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายและดับอารมณ์ร้อนรุ่มที่กำลังปะทุอยู่ภายใน 1 ชั่วโมงต่อมา…. “โมจิ นอนตรงนี้ เอวานอนตรงนี้ห้ามขึ้นเ
รถตู้หรูเคลื่อนตัวฝ่าสายฝนยามค่ำคืนมาจนถึงคอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์ใจกลางเมือง ก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่โซนที่จอดรถส่วนตัวสำหรับเจ้าของห้องเพนท์เฮ้าส์ชั้นสูงสุด อาเธอร์รีบไลน์สั่งให้การ์ดคนอื่น ๆ มารอขนของใช้ของเจ้าโมจิลงจากรถแทนไซที่ตอนนี้นั่งจามจนหน้าดำหน้าแดง เมื่อประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกสู่เพนท์เฮ้าส
"ป้าจันเป็นยายที่ดีที่สุดในโลกเลยค่ะ หลานของป้าต้องภูมิใจมากแน่ ๆ" เอวาเอ่ยชมจากใจจริง มือบางเอื้อมไปกุมมือหยาบกร้านของป้าจันที่กำลังถือไดร์เป่าผมเอาไว้แผ่วเบา "จำเป็นแหละค่ะ ถ้าป้าไม่ช่วยลูกก็ต้องเหนื่อยคนเดียว ผมแห้งดีแล้วค่ะ เดี๋ยวป้าออกไปเอาข้าวมาให้นะคะ คนครัวคงเอาขึ้นมาให้แล้ว" ป้าจันเก็บอุป
ปัง! เสียงประตูห้องนอนปิดดังสนั่น พรึบ! อาเธอร์เดินออกจากห้องไปไม่แม้แต่จะมองเอวาที่กำลังจัดการกับผ้าปูที่นอนที่เปื้อนคราบน้ำคาว ร่างบางทรุดฮวบลงไปกับพื้นทันทีราวกับคนกระดูกแตกหัก ใบหน้าสวยฟุบลงไปร้องไห้กับที่นอนหนานุ่มที่ยังหลงเหลือไออุ่นจากหยาดเหงื่อและกลิ่นกายของคนใจร้าย ภายในห้องนอนที่เคย
ภายในห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ที่หรูหราและเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างต่อเนื่อง เอวายืนอยู่ด้านหลังร่างหนา ทอดสายตาจ้องมองแผ่นหลังกว้างสลับกับใบหน้าคมคายของเขาผ่านกระจกบานใสบานใหญ่ตรงหน้า เธอมองภาพสะท้อนนั้นด้วยความรู้สึกขื่นขมในอก เธอช่างแตกต่างกับเขามากเหลือเกิน…เกินกว่าที่จะจิน
[เวลา 09:30 น.] สวบ… อาเธอร์ถอนแท่งเนื้อร้อนผ่าวออกจากร่องสีหวานอย่างเชื่องช้า ตาคมก้มลงไปมองยังใจกลางสาวที่ตอนนี้แดงแจ๋แถมยังบวมเป่งจากการรองรับอารมณ์ดิบเถื่อน น้ำหวานสีใสปนคราบขาวขุ่นของร่างบางไหลทะลักออกมาตามหน้าขาเนียนจนผ้าปูที่นอนผืนใหม่เปียกชุ่มเป็นวงกว้าง มาเฟียหนุ่มปรายตาไปมองยังเจ้าตัวท







