2 - บังเอิญ

Talk เพลิง

ประเทศอังกฤษ 

ผมมาถึงที่โกดังด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดหัวเสีย โชคดีที่ลูกน้องคุมเพลิงเอาไว้ได้ แต่ก็เสียหายเยอะพอสมควร 

“มึงดูแลยังไงปล่อยให้ไฟไหม้” 

“อ้าวเฮีย! กูก็ไม่ได้ดูตลอดไหมวะ กูไม่ได้นอนเฝ้าทุกวันจะรู้ไหมว่าพวกแม่งมันจะเล่นสกปรก” ไอ้นี่มันชื่อไฟ เป็นน้องชายของผมเอง

“เป็นมัน ?”

“เล่นแบบนี้ถ้าไม่ใช่พวกมันแล้วจะเป็นใครวะ” ผมกำหมัดแน่นพวกมันกัดไม่ปล่อยจริง ๆ 

ผมทำธุรกิจสีเทาแน่นอนว่าต้องมีศัตรูรอบตัว แต่ก็มีอยู่แค่พวกเดียวที่กัดไม่ยอมปล่อย พวกคาเรน พวกมันทำธุรกิจมืดเหมือนกันกับผม พักหลังมานี้ผมขยายธุรกิจไปหลาย ๆ ประเทศ คงเผลอไปเหยียบหางมันเข้า 

“ให้ไอ้เคนไปหากูที่บริษัท” ผมสั่งลูกน้อง 

“ครับนาย” 

“มึงจะกลับบริษัทพร้อมกู ?” ไอ้ไฟถามผม

“เออ” 

ผมไม่อยากอยู่เห็นภาพโกดังสินค้าที่ถูกไฟไหม้ กลัวจะอดใจไม่ได้บุกไปยิงถล่มพวกมัน ตอนนี้ผมจะปล่อยให้มันได้ใจไปก่อนแล้วค่อยคิดบัญชีทีหลัง 

#บริษัท 

บริษัทที่ว่าคือบริษัทค้าของผิดกฏหมาย ส่วนบริษัทที่โปรงใสพ่อผมเป็นคนดูแล พ่อให้ผมกับไอ้ไฟมาดูแลธุรกิจพวกนี้แทน 

ก็อก ๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นในขณะที่ผมกับไอ้ไฟกำลังคุยกันอยู่

“เข้ามา” 

คนที่เดินเข้ามาคือไอ้เคนลูกน้องคนสนิทของผม “นายจะให้ผมจัดการพวกมันเลยไหมครับ”

“ยังก่อน”

“ทำไมวะ” ไอ้ไฟถาม

“ยังไม่ถึงเวลา” บอกน้องชายจบผมก็ถามไอ้เคน “มูลค่าความเสียหายเท่าไหร่ ?” 

“เท่าที่ผมดู โชคดีที่ไฟไม่ได้ลามไปถึงโซนเก็บสินค้า ไหม้แค่พวกของค้างสต็อก มูลค่าความเสียหายประมาณสามสิบล้านครับนาย” 

“อืม ไปจัดการเรื่องให้เรียบร้อย” 

“มีอีกเรื่องครับนาย” 

“ว่ามา”

“นักศึกษาแลกเปลี่ยนที่นายให้ทุนไปมีทั้งหมดสามคนที่สอบได้คะแนนสูงสุด นี่ครับแฟ้มประวัติ” แฟ้มสีดำถูกวางตรงหน้าของผม 

“ทำไมไม่เอาไปให้พ่อกูดู”

“นายใหญ่บอกว่าเรื่องนี้ยกให้นายจัดการครับ”

“พ่อคงอยากให้มึงมีประวัติทำเรื่องดี ๆ บ้าง” 

ผมเปิดแฟ้มเอกสารดูทีละหน้า ก็แค่นักศึกษาที่สอบได้ทุนไม่จำเป็นที่จะต้องสนใจอะไรขนาดนั้น แต่เมื่อเปิดแฟ้มไปจนถึงหน้าสุดท้าย ผมก็ต้องจ้องมองผู้หญิงในภาพตาไม่กระพริบแล้วคิดในใจว่าโลกช่างกลมจริง ๆ 

“เอิงเอย” ผมอ่านชื่อของเธออย่างสนใจ 

จะไม่ให้สนใจคงไม่ได้เพราะเธอคือผู้หญิงคนที่ผมพากลับโรงแรมก่อนที่จะกลับอังกฤษ ใบหน้าจิ้มลิ้มชวนมองกับริมฝีปากอวบอิ่มของเธอมันยังติดตาผมอยู่ 

นึกแล้วก็เสียดายที่ปล่อยเนื้อชิ้นดีแบบนั้นไป ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ ก็ดีจะได้ไม่ต้องเสียเวลาตามหาให้เหนื่อย 

“คนนี้ชื่อเอิงเอย สอบได้คะแนนสูงที่สุดเลยครับนาย” 

“น่าสนใจดี” ผมมองภาพก่อนจะพูดออกมา

“ไหนขอดูหน่อยดิ” ไอ้ไฟกำลังจะมาดูแฟ้มเอกสารแต่ผมดึงหนีก่อนที่มันจะเดินมาถึง 

“หวงอะไรวะแค่นักศึกษาแลกเปลี่ยน” 

“กำหนดเดินทางมาอังกฤษเมื่อไหร่ ?” ผมถามไอ้เคน 

“ต้นเดือนหน้าครับนาย”

“… เอิงเอย ชื่อเพราะดี หึ!” ผมพูดพึมพำก่อนจะสั่งลูกน้องคนสนิท “ถ้าเธอมาถึงอังกฤษเมื่อไหร่มึงจัดการส่งช่อดอกไม้ไปต้อนรับที่สนามบินด้วยก็แล้วกัน” 

ทั้งไอ้ไฟและไอ้เคนต่างขมวดคิ้วมองผมอย่างแปลกใจเมื่อได้ยินคำสั่งนั้น 

“ใคร เมียเก่ามึง ?” 

“มึงเคยเห็นกูมีเมีย ?” 

“เออว่ะ ปกติกินแล้วทิ้ง ว่าแต่ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครทำไมมึงถึงสนใจมากขนาดนั้น” 

“… ของเล่นชิ้นใหม่”