Share

บทที่ 8

last update Tanggal publikasi: 2026-11-10 10:19:07

            “อา... ” หญิงสาวครางออกมาเบาๆ เมื่อพบกับความเสียวซ่านเล็กๆ น้อยๆ ที่เขามอบให้

            อิมรานยิ้มใส่ดวงตาคู่สวยที่หรี่ปรือลงของพาฝัน

            “เธอเป็นของฉันหวานใจ”

            อิมรานหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะยกร่างบางขึ้นและทรงตัวยืนขึ้นตามพาฝัน

            “เราควรจะไปดูแม่ของเธอด้วยกัน ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว” มือใหญ่จับมือบางมาแตะลงบนเป้ากางเกงยีนส์ ที่ความร้อนผ่าวกำลังเริ่มแสดงแสนยานุภาพ

            พาฝันรีบชักมือกลับทันที เมื่อรู้สึกถึงความแข็งชันและร้อนผ่าวของเขา ใบหน้าสวยนั้นแดงแปร๊ดอย่างเขินอาย

            “ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ” อิมรานหัวเราะออกมาดังลั่น เมื่อเห็นท่าทีเขินอายของหล่อน “เป็นอะไรไปทูนหัว

 ก็แค่... การทักทายเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น”

            “คนบ้า” หญิงสาวก้มหน้าบ่นอุบอิบ

            อิมรานยิ้มกว้างให้ด้วยความเอ็นดู หัวใจที่แห้งผากของเขา กลับรู้สึกชุ่มฉ่ำเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ หล่อน เฮ้อ! เอากันเข้าไปทั้งตัวทั้งใจเลย ชายหนุ่มพยักหน้าให้หญิงสาว และเกาะกุมมือบางเอาไว้มั่น ก่อนจะพากันเดินออกไป จุดมุ่งหมายแรกก็คือโรงพยาบาล

                        

            นางพร้อมมิตรได้รับการผ่าตัดเสร็จเรียบร้อยแล้วเมื่อพาฝันและอิมรานไปถึง ร่างบางของนางพร้อมมิตรที่มีผ้าสีขาวพันศีรษะเอาไว้ ทำให้พาฝันน้ำตาคลอเบ้า ก่อนจะไหลออกมา ความรู้สึกของเธอในตอนนี้มีทั้งยินดีและกังวลปนเปกันไปหมด

            อิมรานมองดูภาพตรงหน้าด้วยความเห็นใจ

            “แม่จ๋า” หญิงสาวทรุดตัวลงบนเก้าอี้ หล่อนกุมมือนุ่มของแม่เอาไว้ และเรียกเบาๆ “แม่ต้องหาย

นะจ๊ะ ฝันจะทำทุกอย่างเพื่อให้แม่หาย”

            หมอเจ้าของไข้นางพร้อมมิตรเดินเข้ามาหาหญิงสาว

            “คุณพาฝัน” หมอเรียก

            พาฝันยืนขึ้นยกมือป้ายน้ำตาแบบเด็กๆ

            “อาการขอแม่เป็นยังไงบ้างคะคุณหมอ” พาฝันถามทันทีอย่างอยากรู้

            “การผ่าตัดผ่านพ้นไปด้วยดีครับ คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้ว แต่ต้องรอดูอาการอีกทีตอนที่คนไข้ฟื้นขึ้นมา”

            “แม่ของฝันจะหายเป็นปกติมั้ยคะคุณหมอ”

            “ก็อย่างที่หมอเคยบอกไปแล้ว ถ้าโชคร้ายคนไข้อาจจะเป็นอัมพาตครึ่งตัว เพราะก้อนเนื้อนั้นใหญ่จนทับเส้นประสาท ถึงแม้ว่าจะได้รับการผ่าตัดไปแล้ว และพ้นขีดอันตราย แต่ร่างกายซีกหนึ่งอาจจะไม่มีความรู้สึก ต้องรอดูอาการอีกครั้งครับ” หมอตอบ พาฝันพยักหน้ารับรู้

            อิมรานยกมือขึ้นแตะบ่าบอบบางเป็นเชิงปลอบใจหญิงสาว เขาเดินไปที่เคาน์เตอร์พยาบาล และแจ้งว่าต้องการให้ย้ายนางพร้อมมิตรไปพักฟื้นที่ห้องพิเศษวีไอพี เพื่อที่พาฝันจะได้ดูแลแม่ของเธอได้อย่างสะดวกมากขึ้น

            เมื่อจัดการย้ายนางพร้อมมิตรไปอยู่ห้องพิเศษวีไอพีเรียบร้อยแล้ว อิมรานก็จัดการจ้างนางพยาบาลพิเศษไว้คอยดูแลนางพร้อมมิตรตลอด 24 ชั่วโมง

            “เอ่อ... คุณราน ฝันเฝ้าแม่เองก็ได้ค่ะ” พาฝันปฏิเสธ เพราะไม่อยากฟุ่มเฟือยใช้เงินให้หมดไปโดยเร็วนัก และอิมรานก็ส่ายหน้าให้หญิงสาว

            “เรื่องที่ฉันย้ายแม่เธอมาอยู่ที่นี่ กับเรื่องนางพยาบาลพิเศษ ฉันจัดการเอง ตกลงไหม”

            “แต่ว่า...”

            “ให้ตายสิพาฝัน ทำไมเธอชอบใช้คำว่า แต่ว่า กับฉันนัก ฉันอยากให้เธอปล่อยวางบ้าง ทำตัวเหมือนผู้หญิงคนอื่น ที่มักจะไม่ปฏิเสธความช่วยเหลือของฉัน เธอไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเสียเปรียบเธอหรอกน่ะ” เขาบอกเสียงเข้ม หญิงสาวก็เลยได้แต่ก้มหน้า ยินยอมให้เขาทำอะไรตามใจชอบ “เชอะ!

พ่อเศรษฐีใหญ่” พาฝันไม่วายค่อนขอดเขาในใจ

            “ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวพนมมือขึ้นไหว้อิมราน และกล่าวขอบคุณเขา เมื่อเขาเป็นสารถีขับรถจาร์กัวร์สีดำเงาแว็บ พาหญิงสาวมาขึ้นเงินที่ธนาคาร พาฝันนำเงินครึ่งหนึ่งใส่ธนาคารเก็บไว้ใช้เมื่อยามจำเป็น และอีกครึ่งหนึ่งเตรียมไว้ใช้คืนให้แก่ปิติ

            “เรื่องอะไร”

            “ทุกเรื่อง”

            “ไม่เป็นไรหรอก เพราะฉันไม่ได้ให้ฟรีๆ”

            “ถึงยังไงฝันก็ต้องขอบคุณคุณอยู่ดี”

            “เราจะไปไหนกันต่อ” เขาเปลี่ยนเรื่อง

            “กลับบ้านค่ะ” หล่อนบอก

            อิมรานหันหน้ามามองพาฝันตรงๆ นึกสงสัยว่าบ้านไหน บ้านของเธอหรือบ้านของเขา

            “บ้าน?”

            “ค่ะ บ้านของฝัน” คำตอบที่กระจ่างชัดแจ้งนั้น ทำให้เขาลอบถอนใจ

            “ฉันเปลี่ยนใจแล้ว” เขาบอก หญิงสาวเงยหน้ามองเขาทันที

            “ระหว่างที่แม่ของเธออยู่โรงพยาบาล เธอต้องไปอยู่กับฉันที่คอนโด”

            หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำทันที แต่เธอปฏิเสธเขาไม่ได้อยู่แล้ว

            “ค่ะ” หญิงสาวตอบรับเบาๆ ใบหน้างามนั้นก้มลงต่ำจนคางจรดอก แม้หญิงสาวจะทำใจเอาไว้แล้ว แต่ก็ยังอดกลัวไม่ได้ ไม่ได้กลัวเขาหรอก แต่กลัวอารมณ์ตัวเองต่างหาก กลัวว่าจะยินยอมเขาอย่างง่ายดายเกินไป

            อิมรานเคลื่อนรถออกไป สถานที่แรกที่เขาคิดจะพาหญิงสาวไปก็คือห้างสรรพสินค้า เขาอยากจะชวนเธอไปหาซื้อของใช้ส่วนตัวของตัวเอง และของเธอเอง รวมทั้งเสื้อผ้า เครื่องแต่งกายของหญิงสาว ไม่ใช่ว่าชายหนุ่มจะไม่ชอบการแต่งตัวของเธอ แต่เขาอยากให้เธอดูเซ็กซี่มีระดับมากขึ้นกว่านี้

            จาร์กัวร์สีดำมันปลาบวิ่งเข้าไปยังห้างสรรพสินค้าใหญ่แห่งแรกที่เจอ พาฝันหันไปมองหน้าสารถีกิตติมศักดิ์ทันทีอย่างสงสัย

            “คุณพาฝันมาที่นี่ทำไมคะ”

            “ก็อยากจะชวนมาเดินเล่น ซื้อของใช้ส่วนตัวนิดหน่อย” อิมรานบอกก่อนจะก้าวลงจากรถ หญิงสาวจึงต้องก้าวลงตามไปด้วย แม้จะยังงงๆ อยู่ก็ตาม

            อิมรานเดินนำหน้าพาฝันเข้าไป เขาตรงขึ้นไปยังชั้นที่ขายเสื้อผ้าสตรี แล้วมองหาร้านที่ขายเสื้อผ้าแบรนด์เนม ก่อนจะเดินนำเข้าไปลิ่วๆ ไม่บอกไม่กล่าว

            “เลือกซะ เอาหลายๆ ชุดหน่อยนะ” จู่ๆ เขาก็หันหน้ามาบอกหล่อน หญิงสาวทำหน้าเหรอ

            “ทำไมฝันต้องเลือกด้วยล่ะคะ ฝันไม่ได้จะซื้อซะหน่อย”

            “ฉันจะซื้อให้ เลือกๆ ซะ เอาแบบที่ดูดี เซ็กซี่หน่อยนะ” อิมรานบอกหน้าตาย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ของหวงของอิมราน   บทที่ 8

    “อา... ” หญิงสาวครางออกมาเบาๆ เมื่อพบกับความเสียวซ่านเล็กๆ น้อยๆ ที่เขามอบให้ อิมรานยิ้มใส่ดวงตาคู่สวยที่หรี่ปรือลงของพาฝัน “เธอเป็นของฉันหวานใจ” อิมรานหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะยกร่างบางขึ้นและทรงตัวยืนขึ้นตามพาฝัน “เราควรจะไปดูแม่ของเธอด้วยกัน ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว” มือใหญ่จับมือบางมาแตะลงบนเป้ากางเกงยีนส์ ที่ความร้อนผ่าวกำลังเริ่มแสดงแสนยานุภาพ พาฝันรีบชักมือกลับทันที เมื่อรู้สึกถึงความแข็งชันและร้อนผ่าวของเขา ใบหน้าสวยนั้นแดงแปร๊ดอย่างเขินอาย &

  • ของหวงของอิมราน   บทที่ 7

    “เธอต้องการเงินเท่าไหร่ เพื่อจะไม่ต้องไปแก้ผ้าให้ใครวาดภาพอีก” “เอ๊ะ ฝันไม่ได้ขายตัวนะคะ” ใบหน้างามนั้นงอง้ำ “แต่ที่เธอทำนี่ ก็เหมือนกับเธอขายตัวแล้ว เธอไปแก้ผ้าวาดรูปขึ้นปกหนังสือพวกนั้น เรียกร้องให้พวกผู้ชายที่เป็นเสือหิว กระหายจะซื้อหนังสือของเธอ” “แต่นั่นมันเป็นงาน มันเป็นเพียงรูปภาพ ฝันไม่ได้ขายตัว” พาฝันกำหมัดแน่น ตอนนี้ใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำ แต่ไม่ใช่เพราะความพิศวาส แต่เป็นเพราะความโกรธที่มีต่อเขา “และถ้าฉันจะขอให้เธอเลิกทำงานแบบนี้ล่ะ” อิมรานถาม ดวงตาคมสีเทามองสบดวงตาคู่สวยของหล่อน &ldqu

  • ของหวงของอิมราน   บทที่ 6

    “สาวน้อย เธอรู้หรือเปล่า ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา” อิมรานกระซิบถามชิดริมฝีปากนุ่ม มือหนาทั้งสองยกขึ้นทาบแก้มนวลของหญิงสาวเอาไว้ แต่สาวน้อยแสนสวยที่ไร้ประสบการณ์ในเรื่องนี้นั้น ส่ายหน้าเบาๆ ดวงตาคู่งามหรี่ปรือ เต็มไปด้วยเพลิงพิศวาสที่เขาเป็นคนจุดให้ ชายหนุ่มยิ้มให้หล่อนอย่างเอ็นดูกับความไร้เดียงสานั้น จริงๆ แล้วผู้หญิงหลายคนที่อิมรานเคยผ่านมา มักจะทำท่าทางไร้เดียงสาแบบนี้ แต่เขาก็ดูออก และเชื่อว่าสิ่งที่พาฝันกำลังเป็นอยู่ในขณะนี้ คือความไร้เดียงสาจริงๆ ร้อยเปอร์เซ็นต์ “พาฝัน เธอช่าง... ” อิมรานพูดไม่ออก เขาก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากอิ่มอย่างหนักหน่วง เร้าร้อน และรุนแรง ตามอารมณ์ดิบที่ประทุออกมาจากจิตใจ&nbs

  • ของหวงของอิมราน   บทที่ 5

    พาฝันรอจนปิติกินข้าวเสร็จ เขาก็พาเธอขึ้นรถญี่ปุ่นคันเล็กของตน และขับรถมุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาลทันที หญิงสาวลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเพื่อนชายด้วยประกายตาขอบคุณ เขาเป็นเหมือนเทวดาลงมาช่วยเธอจริงๆ เมื่อจัดการเรื่องของแม่เสร็จเรียบร้อย หมอให้พาฝันเซ็นต์ยินยอมการผ่าตัดแล้ว ปิติจึงขอตัวกลับทันที หญิงสาวมองใบเสร็จรับเงินที่ทางโรงพยาบาลออกให้ในมือ สามแสนสองหมื่นบาท กับเศษอีกนิดหน่อย ทำไมมันถึงได้มากมายขนาดนี้นะ แต่ทั้งหมดนี้ก็รวมกับระยะเวลาที่แม่ได้เข้ามานอนรักษาตัวในโรงพยาบาลด้วย ซึ่งก็กินเวลามาเป็นเดือนแล้ว พาฝันคงต้องรีบทำงานหาเงินมาคืนปิติให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ หญิงสาวคิดก่อนจะเดินเข้าไปดูมารดาอีกครั้ง “แม่คะ แม่จะได้ผ่าตัดแล้วนะคะ แม่จะหายแล้วนะ” พาฝันกระซิบบอกนางพร้อมมิตรที่ข้างหูเบาๆ แต่นางพร้อมมิตรก็ไม่มีทีท่าว่าจะลืมตาขึ้นมา แต่นิ้วมือของแม่ที่อย

  • ของหวงของอิมราน   บทที่ 4

    “อยู่นิ่งๆ ห้ามกระดุกกระดิก” เขาสั่ง ดวงตาคมมองไปที่นางแบบอีกครั้งก่อนจะเริ่มสเก็ตภาพ เขามุ่งสมาธิทั้งหมดไปที่ปลายดินสอ อิมรานขีดๆ เขียนๆ อยู่นาน ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด พาฝันเริ่มเมื่อย และอยากพัก เพราะตอนนี้ท้องเริ่มประท้วงบอกว่าหิวข้าวแล้ว เวลานี้มันก็น่าจะล่วงเลยเที่ยงวันเข้าไปแล้วด้วย “พักก่อนได้ไหมคะ” ในที่สุดพาฝันก็จำใจต้องถามออกไป อิมรานเงยหน้าขึ้นสบดวงตาคู่สวยของพาฝัน เมื่อได้ยินคำประท้วง เขาไม่ตอบแต่กลับก้มลงทำงานของตนต่อ “ฉะ... ฝันหิวข้าว” ทีนี้ชายหนุ่มวางดินสอลงทันที เขาเดินเข้ามาใกล้พาฝัน มองใบหน้านวลที่ยังคงแดงก่ำอย่างน่าปรารถนา เขาใกล้จะสเก็ตภาพเสร็จแล้ว แต่เธอกลับดึงสมาธิของเขาทิ้งไปเสียนี่ “ฉันก็หิวแล้วเหมือนกัน” เขาบอกเบาๆ หญิงสาวจึงทรงกายลุกขึ้น แต่กลับถูกมือหนากดลงที่ไหล่บอบบาง ใบหน้าคมเข้มฉกวูบลงไปประทับจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากอิ่มของหญิงสาว ก่อนจะกดริมฝีปากให้หนักหน่วงขึ้น อิมรานตวัดปลายลิ้นเลียริมฝีปากอิ่ม หญิงสาวที่ยังไม่เคยได้รับรู้รสจูบ ก็ต้องพ่ายแพ้แก่ความต้อ

  • ของหวงของอิมราน   บทที่ 3

    ‘พระผู้เป็นเจ้าช่างรู้ใจดีจริงๆ คิดถึงอยู่เมื่อวาน เช้ามาก็ส่งใส่พานมาให้ถึงหน้าห้อง’ อิมรานกระตุกมุมปากน้อยๆ อย่างพอใจ “คุณคือคุณอิมราน ซายัต บิน ฟาฮัต ใช่ไหมคะ” เสียงหวานใสเรียกสติของชายหนุ่มให้กลับคืน “ใช่” เขาตอบพร้อมกับพยักหน้าให้น้อยๆ ร่างสูงของอิมรานเบี่ยงตัวหลบให้หญิงสาวเข้ามาในห้อง พาฝันพาตัวเองเดินผ่านเขาเข้าไป กลิ่นกายหนุ่มลอยมาแตะจมูก เมื่อเธอเดินเฉียดแผ่นอกกว้างเข้าไป อิมรานปิดประตูก่อนจะเดินตามหลังหญิงสาวเข้าไปช้าๆ ดวงตาคมแวววาวจ้องมองแผ่นหลังบอบบางอรชรอ้อนแอ้น ด้วยสายตาที่ราวกับจ้องมองเหยื่ออันโอชะ พาฝันหมุนตัวกลับไปด้านหลัง เมื่อไม่เห็นเขาเดินนำหน้าหล่อนเข้าไปอย่างที่เจ้าของบ้านควรจะทำ ร่างบางจึงหลุดเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆ ทันที เพราะชายหนุ่มนั้นเดินตามหล่อนมาติดๆ “อุ๊ย” หญิงสาวอุทานเบาๆ อย่างตกใจ ก่อนจะถอยหลังโดยอัตโนมัติ และอิมรานก็ปล่อยหญิงสาวทันทีเช่นกัน “ขอโทษ” เขาบอกขึ้นเบาๆ ชายหนุ่มรวบรวมกำลังใจเฮือกใหญ่ กดอารมณ์ดิบที่ผุดขึ้นมาให้กลับลงไป เขาเดินผ่านพาฝันเข้าไปยังโซฟ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status