INICIAR SESIÓN“แอ้ๆ” เซริวสะดุ้งตื่นนี่เขานั่งหลับได้ยังไงแถมในมือกำลังอุ้มลูกอยู่ ส่วนในเปลมีแฝดพี่นอนหลับปุ๋ย คนน้องกำลังส่งยิ้มให้เขา “ทำไมไม่หลับ” เขาไม่ได้หลับได้นอนตอนนี้เด็กแฝดอายุได้ครบหนึ่งเดือนพอดี แพรไหมไปพบแพทย์ตามที่หมอนัดจึงให้เขาอยู่ดูลูก “แอ้” “อย่าเสียงดังเดี๋ยวน้องตื่นลีโอ” เขาดุลูกแต่เด็กน้อยกลับร้องเสียงดัง จนเขาส่ายหน้า ลีโอ คือแฝดพี่ส่วน โนเอลคือแฝดน้อง หน้าตาไม่ต้องพูดถึงได้เขามาเต็มๆ คนพี่เหมือนจะดื้อกว่าเขาอีก เขาให้กินนมจนหมดไปขวดหนึ่งละ แต่ไม่ยอมนอนสักที “ให้ผมช่วยไหมครับ” ไนล์เห็นสภาพพ่อลูกอ่อนแล้วนึกสงสาร ขอบตาดำเหมือนไม่ได้หลับได้นอนมาหลายคืน คุณหนูก็เหมือนไม่อยากนอน “เออ เอาไป” “ทำไมไม่นอนครับ” ไนล์รับเด็กน้อยขึ้นมาอุ้มและพาเดินเล่นแถวนั้น ไม่น่าเชื่อว่าลีโอจะหลับทันที สงสัยชอบพาเดินหลับปุ๋ยเลย “เห้อ เมียก็นานกลับจัง” คิดถึงเมียขึ้นมาทันที แพรไหมเก่งมากที่เลี้ยงลูกพร้อมกันถึงสองคน เขาจ้างพี่เลี้ยงไว้ถึงสี่คนแต่วันนี้แพรไหมอยากให้เขาอยู่เลี้ยงลูกเอง ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย ขนาดเขาเข้าคอร์สเรีย
เซริวนั่งหน้านิ่งอยู่ในห้องประชุมเพราะเขาโดนพ่อตามตัวให้เข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ เป็นการประชุมงบประมาณประจำปีของปีหน้า ผู้บริหารทุกคนต้องเข้าร่วม “ท่านประธานมีอะไรจะแย้งไหมครับ” “ไม่เลิกประชุมได้” หลังจากประชุมเรื่องนี้เสร็จ เขาต้องเข้าประชุมกับคู่ค้าธุรกิจคนสำคัญ แต่แปลกที่ครั้งนี้ไม่ใช่คนที่เขาเคยร่วมงานด้วย “สวัสดีค่ะฉันข้าวหอมเข้าประชุมแทนพี่ขุนค่ะ” ข้าวหอมส่งยิ้มให้คนตรงหน้า วันนี้เธออาสาเข้าประชุมแทนพี่ชาย เพื่ออยากเจอหน้าเซริว พี่ชายเตือนว่าเขานั้นมีคนรักอยู่แล้วแต่เธอไม่เชื่อ “ครับ เชิญคุณตามสบาย” เขาไม่ชอบทำงานกับผู้หญิงที่หวังเรื่องอื่น ไม่ใช่เรื่องงาน เมื่อก่อนเขาไม่ขัดแต่ตอนนี้เขามีภรรยาแล้ว “รบกวนคุณแต่งตัวให้เรียบร้อยครับ” “ข ขอโทษค่ะ” ข้าวหอมดึงชุดสายเดี่ยวขึ้นเธอสวมทับด้วยเสื้อสูทกระโปรงนั้นสั้นมาก หญิงสาวนั่งไม่ไกลจากเซริว พยายามส่งยิ้มให้เขาตลอด “คุณไม่เข้าใจตรงไหนถามมาเลย” “แล้วถ้าไม่เข้าใจคุณเซริวจะบอกแบบละเอียดไหมคะ” “คุณอยากรู้อะไรครับ” นับหนึ่งถีงสามไว้ในใจ เซริวหลับตาสูดหายใจเข
เซริวกลับเข้ากรุงเทพในช่วงเช้า เขามีงานด่วนต้องกลับมาจัดการ มีภูผาและไนล์กลับมาด้วย พวกมันทั้งสองเหมือนจะยังเคืองๆ เขาอยู่ “กาแฟครับ” “เดี๋ยว! มึงเป็นเมียกูหรือไงงอนไปได้” ทุกครั้งเขาอารมณ์เสียให้หน่อยก็ไม่เห็นโกรธอะไรกัน เริ่มกำแหงขึ้นมามากแล้วนะ “ก็คุณไม่ยอมให้พวกผมพักร้อน” เขาทำงานหนักมาตลอดทั้งปี ให้พักสักสิบวันก็ไม่ได้ใจร้าย หน้าเลือดมากด้วยสมแล้วที่เมียหนีไป “โกรธกูแค่นี้ เคลียร์งานนี้เสร็จกูจะให้ตั๋วไปเที่ยวฮาวายเลย” “จริงเหรอครับ” ไนล์หูผึ่งขึ้นมานานๆ ทีจะได้พักร้อนและไปเที่ยวต่างประเทศคงต้องหาชุดหล่อๆ ไปอ่อยสาวเสียแล้ว “โห่เจ้านายใจดีที่สุดเลย เจ้าแฝดคลอดออกมาคงดีใจที่มีพ่อสายเปย์ อุปส์” หลุดปากออกมาจนได้กู คุณแพรไหมเล่นงานกูตายแน่ “ใคร? แฝดไหน” เซริวมือไม้อ่อนแรงมันพูดหมายความว่าอะไร ลูกแฝดของใครเขาเพิ่งเสียลูกไปไม่ใช่เหรอ หน้าอย่างไอ้ไนล์เก็บความลับไว้ไม่เคยได้ “ผมไม่รู้ครับ” “กูให้ 1 แสนบอกกูมา” “...” ไนล์เอามือปิดปากและส่ายหน้ารัวๆ ถ้าเขาพูดออกไปคุณแพรไหมเล่นงานเขาแน่ “3 แสนพร้
เซริวเดินเป็นหนูติดจนเมื่อกลับมาบ้านแล้วไม่เจอแพรไหม แถมเสื้อผ้าบางส่วนก็หายไป แพรไหมไม่มีญาติที่ไหนจะหนีไปไหนได้ ทำไมต้องหนีเขาไปด้วย “คุณเซริวใจเย็นๆ ก่อนนะครับ” “ใจเย็นได้ก็บ้าแล้ว เมียกูหายไปทั้งคน” เขาโทรไปแล้วแพรไหมปิดเครื่อง ให้คนไปแอบดูที่บ้านของตฤณ ก็ไม่เจอใครหรือว่าจะมีคนแกล้งเขา “พวกผมตามสัญญาณมือถือแล้วครับ ปิดเครื่อง” ไนล์คิดในใจว่าเขาซวยอีกแล้ว ช่วงนี้เจ้านายอารมณ์ไม่ดีอยู่ ทำอะไรก็ไม่เคยเข้าตา “ตามหาให้เจอ! นี่เป็นคำสั่ง” “เจ้านายก็ปล่อยให้คุณแพรไปพักผ่อนหน่อยไม่ได้หรือไงครับ บางทีเขาอาจไม่อยากเจอหน้าก็ได้” ไนล์เองก็ลำบากทำตัวไม่ถูก “ไอ้ไนล์กูไล่มึงออก” มันขยันกวนโมโหเขาจริงรู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นคนใจร้อน อารมณ์ไม่ได้ดีเหมือนหน้าตา “ครับ ไม่ต้องมาง้อไนล์นะ” “ไอ้ไนล์มึงก็เกินไปนะ” ภูผาปวดหัวแทนเจ้านายไล่มันร้อยครั้งมันไม่ยอมไปไหน มาครั้งนี้กลับยอมไปง่ายๆ “ไม่ต้องมาตามง้อผมนะ” “เออ ไปเลย!” ไนล์หยิบปืนประจำกายออกมาและป้ายชื่อวางไว้ตรงหน้าเซริว และเดินออกมา ใครจะไปง้อต่อจากนี้อย
แพรไหมนอนร้องไห้น้ำตาไหลออกมาเป็นสายน้ำ หญิงสาวกุมท้องน้อยไว้ ตอนนี้ยังคงรู้สึกเจ็บปวดหน่วงๆ ที่ท้อง แต่ที่เจ็บคือเจ็บใจมากกว่า ที่ปล่อยให้ผู้หญิงของเขาทำร้ายเธอได้ “น้องแพรหิวไหมครับ” “ออกไป” หญิงสาวไม่อยากเจอหน้าเขา ยิ่งเห็นเธอยิ่งรู้สึกเจ็บ เพราะเขาทำให้เธอต้องเป็นแบบนี้ แค่ลูกยังดูแลไม่ได้ในอนาคตเธอจะฝากชีวิตไว้ได้ยังไง “น้องแพร พี่ไม่รู้ว่าเขาจะทำแบบนั้น” “ออกไปแพรไม่อยากเจอหน้าคุณ” “พี่ก็เสียใจเหมือนกันน้องแพรหันหน้ามาคุยกันดีกว่า” เขาเจ็บปวดไม่แพ้กันที่มารู้ทีหลัง แถมหมอยังบอกว่าแพรไหมท้องลูกแฝด มันทำให้เขาแทบขาดสติจะไปฆ่าผู้หญิงคนนั้นให้ได้ แต่แม่เอาห้ามไว้ก่อน “แพรอยากอยู่คนเดียวหวังว่าคุณจะกรุณา” “น้องแพรใจเย็นลงก่อนก็ได้ เดี๋ยวพี่กลับไปรอ” เขาจะเข้ามาลูบศีรษะของแพรไหม แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี เซริวจึงเก็บมือลงและออกไปจากห้องผู้ป่วย “ฮึก ฮือ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย” เซริวทรุดกายลงข้างเตียงและปล่อยน้ำตาออกมาอย่างไม่อายใคร ในหัวของเขามีแต่คำว่าทำไมๆๆ “เซริว / พี่เซริว” มังกรแคนดี้เข้ามาดูอาการเซริว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก “Hi คุณเซริวคะ” แอนนี่ส่งยิ้มทักทายให้เขา เธอได้ยินข่าวว่าเขาป่วยจึงมาเยี่ยม ทีแรกบอดี้การ์ดของเขาไม่ให้เข้าเยี่ยม แต่เจอกับน้องชายเขาพอดีเลยได้เข้ามา “มาทำอะไร” เขาเคยเอากับหญิงสาวแต่จำชื่อไม่ได้ ตอนนั้นใครมีรูก็เด้าได้หมดแหละ แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้วเพราะเขามีเมียแล้ว “แอนนี่ไงค่ะ คุณลืมพวกเราได้ยังไง” “น้องแพรพี่ไม่ได้...” “พวกคุณคุยกันไปเลยค่ะ” แพรไหมไม่อยากขัดจังหวะเลยขอตัวออกมา ถึงแม้แซริวจะเรียกก็ตาม ฮอร์โมนคนท้องทำให้แพรไหมรู้สึกน้อยใจไปหมดทุกอย่าง “คุณ” “เธอนี่เอง” มีญ่ามองคนตรงหน้าที่ทำให้เธอหมดอนาคต วันนั้นที่เธอเผลอตบมัน เซริวตบเธอจนหน้าจนจมูกแทบเบี้ยว ต้องเข้ามาแก้จมูกใหม่ แถมยังโดนเขาแบนงาน เธอกลายเป็นคนไม่มีงานทำ แถมคนในวงการต่างพากันรังเกียจเธอ เขาทำขนาดนี้แปลว่าผู้หญิงคนนี้สำคัญมาก “เธอคงภูมิใจสินะที่เห็นฉันเป็นแบบนี้” “คุณพูดอะไรของคุณ” “คุณเซริวเขาแบนงานฉันวันนั้นที่ฉันตบเธอไง เธอรู้ไหมว่าฉันหมดเงินไปเท่าไรกับที่ต้องแก้จมูกใหม่ เพราะฉันโดนเขาตบไง” พูดแล้วเจ็บใจไ
สองวันแล้วที่เซริวหายไปจากชีวิตของแพรไหม ตอนนี้เธอมาอยู่กับแม่ของเขาที่บ้าน คุณอาแอลลี่ไม่ยอมปล่อยเธอให้ไหนคดีความของพลอยนิตาตอนนี้ตำรวจให้ปล่อยตัวชั่วตัว ตฤณ ต้องพาลูกสาวเข้ารับการรักษาจิตเวช เขามีติดต่อเธอมาบ้างแต่แพรไหมยังไม่อยากรับฟังอะไร“ไปแฮงค์เอ้ากันไหม”“แคนดี้ ทำไมออกเที่ยวอีกแล้
แพรไหมนั่งรอเซริวที่บ้านสามวันที่เขาติดงานและเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาเหมือนจะตีตัวออกห่างจากแพรไหม เขากลับบ้านดึกและออกไปตั้งแต่เช้าเหมือนว่าจะหลบหน้าเธอมากกว่า “คุณไนล์คะตอนนี้คุณเซริวอยู่ไหนคะ” (เอ่อ ติดงานอยู่ครับ) ติดงานแต่มีเสียงเพลงดังรอดเข้ามา เหมือนจะอยู่ใน
“กูโกหกหรือมึงไม่ยอมรับความจริง มึงรู้มาตลอดแค่มึงอยากโยนความผิดให้พวกกู” เขารู้ว่ามันเสียใจที่ต้องเสียน้องสาวไป แต่ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ “หึๆๆ พวกมึงมันโง่กันจริงๆ เซริวกูจะบอกอะไรให้คนที่มึงรักนั่นแหละมันใจร้ายกว่ากูอีก” เขารู้ทุกอย่าง แต่เขาไม่พูดเขาอิจฉาเซริวที่เดิเมาบนกองเงิ
“พี่ดอมแพรจะแวะไปหาคุณพ่อก่อนค่ะ” แพรไหมวางสายจากหนุ่มรุ่นพี่ เธอนั่งแท็กซี่มาที่ร้านอาหารที่นัดไว้ แต่แปลกที่ร้านนี้เหมือนจะปิดตัวลงไปแล้ว “หรือเขาจะส่งร้านมาผิดที่” แพรไหมกำลังจะกดโทรหาแต่มีมือหนา ใช้ผ้าปิดจมูกเธอไว้ก่อน แพรไหมดิ้นจนสุดตัวแต่สู้แรงของเขาไม่ได้ “อื้อออ”

![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





