LOGIN“ขอโทษนะคะฉันเอาของมาให้คุณเซริวค่ะ” แพรไหมจะเอาเสื้อมาคืนเขา แต่ไม่อยากเจอหน้าชายหนุ่มจึงจะฝากไว้ข้างล่างเค้าน์เตอร์
“ได้นัดไว้ไหม”
“ไม่ค่ะ”
“น้องพี่ไม่มีเวลามาเล่นด้วยนะ รู้อยู่ว่าบอสหล่อไม่ต้องมาใช้มุกตลกๆ แบบนี้”
“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ”
“อยากจะจับผู้ชายรวยๆ ต้องทำตัวให้มีค่านะรู้ไหมผู้ชายจะได้เสียดาย” พนักงานสวยส่ายหน้าคนสมัยนี้ใช้วิธีสกปรกเพื่ออ่อยผู้ชาย นี่ไม่ใช่เหตุการณ์ครั้งแรกที่มีสาวๆ อยากเจอเขา
“พ แพรเอาของมาคืนเขาค่ะ”
“พี่ไม่ว่างเล่นด้วยมาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยก่อนที่พี่จะเรียก รปภ. มาลากออกไป”
“คุณแพรไหมเอาอะไรมาคืนเจ้านายครับ” ไนล์จำคนตรงหน้า คนนี้คนโปรดของเจ้านาย
“คุณเป็นลูกน้องของเขาใช่ไหมคะ แพรฝากเสื้อไปคืนเขาด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ” แพรไหมยัดของใส่มือชายหนุ่มตรงหน้า และรีบเดินออกไปจากตรงนั้นเพราะอายสายตาหลายๆ คู่ที่มองมา
“คุณไนล์ถืออะไรเข้ามาคะ”
“เมื่อกี้คุณคุยอะไรกับผู้หญิงคนนั้น”
“คนเมื้อกี้เหรอคะ น่าจะเป็นสาวๆ ที่มาตามตื๊อบอสค่ะอ้างว่ามีของมาให้”
ตามตื๊อ? เขาคิดว่าเจ้านายมากกว่าที่ตามตื๊อแพรไหม เมื่อวานพวกเขาเกือบคอขาดที่สืบประวัติของหญิงสาวช้า แถมยังลงทุนตามไปแอบดูสาวทำงาน
“ต่อไปพูดอะไรระวังปากด้วย”
“ค่ะะๆๆๆ เป็นอะไรกันแต่ละคน”
ไนล์ถือถุงเสื้อเอาเข้าไปให้เจ้านายที่อยู่ในห้องทำงาน เขาเดินสวนกับนางแบบสาวพอดี เงี่ยนก็ไม่ดูสถานที่เลย สภาพผู้หญิงคนนั้นยังกับโดนรุมโทรม
“คุณเซริวลืมรูดซิปครับ”
“ไนล์กูเป็นเพื่อนเล่นมึงเหรอ” เขามองที่เป้ากางเกงก็ไม่ลืม เสื้อผ้าของเซริวยับนิดหน่อยเพราะเพิ่งผ่านสมรภูมิรบกับนางแบบสาวมาหมาดๆ
“มีสาวเอาของมาฝากครับ”
“สาวที่ไหนวะ” เขาพ้นควันบุหรี่ออกมา
“สาวที่คุณเซริวให้เขาเอาเสื้อไปซักให้” ไนล์คิดว่ารู้แบบนี้น่าจะปล่อยให้แพรไหมเดินขึ้นมา งานนี้มีสนุกแน่
“แพรไหมมาเหรอ”
“กลับไปแล้วครับ คืนนี้คุณจะเข้าร่วมงานเลี้ยงไหมครับ”
“ฉันขอคิดดูก่อน” ปกติเขาไม่ค่อยเข้าร่วมงานเลี้ยงแบบนี้ เบื่อที่มีผู้หญิงมาทอดสะพานให้
“คุณแพรไหมไปด้วยนะครับ”
แววตาเป็นประกายของเจ้านายทำให้ไนล์หัวเราะออกมา แค่ได้ยินชื่อเขาหูก็ตั้งแล้ว แล้วแบบนี้จะไปไหนรอดสงสัยเสือจะได้ถอดเขี้ยวเล็บแล้ว
“พี่ปอนด์ว่าอะไรนะคะ งานคืนนี้เขาไม่ชวนพลอยเหรอ” เธอโดนเทงานมายังไม่มีใครมาชวนเธอไปงานเลี้ยงอีก อยากรู้นักว่าใครมันมาแทนที่เธอ
“ใช่ค่ะพี่เช็คแล้ว”
“กรี๊ดดด ยังไงพลอยจะต้องไปค่ะ” ยังไงคุณเซริวจะต้องไปด้วยแน่ๆ เธอจะได้สานความสัมพันธ์ธ์กับเขาต่อ เธอจะได้เป็นภรรยาอยู่แล้วเชียว
“ได้ยินมาว่าแพรไหมก็ไป”
“อีแพรอีกแล้วเหรอมันเป็นใครทำไมมันถึงได้ไป”
“น่าจะเป็นผู้กำกับชวนไป”
“อีหน้าด้าน!” เป็นลูกมียน้อยไม่พอยังจะกล้ามาเดินเชิดหน้าชูตา อย่าหวังเลยว่ามันจะได้ดีเธอจะเหยียบให้มันจมดินไปเลย
“คืนนี้พี่ปอนด์ต้องหาชุดสวยๆ ให้พลอยนะคะพลอยจะต้องสวยที่สุด”
“ค่ะๆ” เป็นแค่งานเลี้ยงในผับแต่งตัวสวยไป ใครเขาจะมองสุดท้ายต่างคนต่างสนใจแต่เหล้าตรงหน้า พลอยนิตาเอาแต่ใจจนไม่มองอะไร
เซริวนั่งมองไปที่บรรยากาศด้านล่างของผับ ในมือมีแก้วเหล้า เขารอคอยเวลาที่จะเจอหน้าของแพรไหม คืนนี้ยังไงแผนของเขาต้องสำเร็จ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ต้องได้ด้วยกล
“ผมเตรียมของไว้ให้แล้วครับ”
“พวกมึงรูดซิปปากให้แน่นห้ามพูดอะไรเด็ดขาด”
“ผมไม่รู้เห็นอะไรทั้งนั้น” ภูผาแค่มีหน้าที่ทำตามในสิ่งที่เจ้านายต้องการเท่านั้น แต่เรื่องนี้มันสกปรกเกินไปแต่เขาทำอะไรไม่ได้
“คุณไม่ลองเสนอเงินให้เขาดูครับ”
“หุบปากถึงเวลาก็ทำตามนั้น”
ทั้งสองเดินออกมาจากห้องวีไอพี ไม่รู้จะทำยังไงดีเรื่องนี้พวกเขาไม่เกี่ยว คนต้นเรื่องคือเซริวคนเดียว
“เอาน่ายังไงก็ไม่เด็กแล้ว”
“อายุห่างเจ้านายไปรอบกว่าเลยนะ”
“เออ คงเป็นเวรกรรมน้องเขาวะ” ใครๆ ต่างพากันหลงใหลเซริว แต่เขาบอกเลยว่านรกของแท้ สงสารแพรไหมที่ต้องมาเจอคนแบบเซริว
“ติดคุกขึ้นมากูไม่เกี่ยว”
“ติดคุกเหี้*ไร มีแต่มึงจะโดนนายใหญ่เล่นงาน” ถ้าคุณเคลวินรู้ว่าลูกชายใช้วิธีนี้ล่อสาว รับรองบ้านแตกแน่
“ไปๆ ทำเสร็จก็จะหมดหน้าที่เราแล้ว”
แพรไหมยังไม่ได้เข้าไปที่ผับ เธอมาช้านิดหน่อยเมื่อรู้ว่าพลอยนิตาเข้ามาในงานนี้ด้วย จึงไม่อยากเข้าไปหญิงสาวเลือกไม่ได้
“น้องแพรมาแล้ว”
“สวัสดีค่ะพี่ดอม”
“ว้าว มาช้ากว่าคนอื่นเขานะ” พลอยนิตาเห็นหน้ามันแล้วหมั่นไส้ แต่มพูดอะไรมากเพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าทั้งสองเกี่ยวข้องอะไรกัน
“น้องแพรดื่มหน่อยไหมครับ”
“ขอบคุณค่ะคุณเดวิด” แพรไหมรับมาอย่างไม่ปฏิเสธแต่ยังไม่ได้ยกดื่ม
เธอนั่งมองบรรยากาศรอบตัวไปเรื่อยๆ เห็นว่าบางคนเริ่มเมา บางคนออกไปโยกย้ายส่ายสะโพกกันอย่างสนุกสนาน แพรไหมเลยเดินออกมาจะเข้าห้องน้ำ
“ขอโทษครับ พอดีทางทีมงานให้ย้ายขึ้นไปที่ห้องวีไอพีเดี๋ยวผมเดินขึ้นไปส่งครับ”
“คะ?” แพรไหมยังไม่ทันจะได้พูดอะไรถูกพนักงานเดินนำขึ้นไปที่ห้องวีไอพี พวกเขาจะย้ายห้องกันทำไมพอจะกดโทรหาดนุพลมือถือดันมาแบตหมดก่อน
“นี่ชั้นที่เท่าไรคะ”
“ผมไปก่อนนะครับ”
“เดี๋ยวสิ!”
แพรไหมยืนอยู่หน้าห้องที่ดูยังไงก็เป็นห้องพักมากกว่า จะยืมมือถือก็ไม่มีใครเดินผ่านมาเลยสักคน เธอไม่กล้าจะเดินเข้าไปในห้อง
หญิงสาวกำลังจะหันหลังกลับแต่ประตูห้องถูกเปิดออก ตามด้วยแรงกระชากอย่างแรง แพรไหมเซถลาเข้าไปตามแรงของเขา
“อ๊ะ”
“จะรีบไปไหน”
เธอคุ้นน้ำเสียงนี้มาก แต่คิดไม่ออกหญิงสาวจึงค่อยๆ มองขึ้นไป หญิงสาวเบิกตากว้างยังกับคนเห็นผีตกใจที่เห็นเขามาอยู่ในห้องนี่
“ทำไมถึงเป็นคุณ”
“เป็นฉันแล้วทำไม”
“อ๊ะ ปล่อยฉัน”
“จะไปไหน!” คิดเหรอว่าจะไปไหนรอด เขาลงทุนลงแรงทำถึงขนาดนี้ ปกติไม่เคยใช้วิธีนี้กับใครอะไรที่เขาอยากได้ เขาก็ต้องได้ แพรไหมควรจะดีใจที่เขายอมลงทุนขนาดนี้ ดีแค่ไหนมีคนหล่อโจ้ยใหญ่มาติดพัน
“แอ้ๆ” เซริวสะดุ้งตื่นนี่เขานั่งหลับได้ยังไงแถมในมือกำลังอุ้มลูกอยู่ ส่วนในเปลมีแฝดพี่นอนหลับปุ๋ย คนน้องกำลังส่งยิ้มให้เขา “ทำไมไม่หลับ” เขาไม่ได้หลับได้นอนตอนนี้เด็กแฝดอายุได้ครบหนึ่งเดือนพอดี แพรไหมไปพบแพทย์ตามที่หมอนัดจึงให้เขาอยู่ดูลูก “แอ้” “อย่าเสียงดังเดี๋ยวน้องตื่นลีโอ” เขาดุลูกแต่เด็กน้อยกลับร้องเสียงดัง จนเขาส่ายหน้า ลีโอ คือแฝดพี่ส่วน โนเอลคือแฝดน้อง หน้าตาไม่ต้องพูดถึงได้เขามาเต็มๆ คนพี่เหมือนจะดื้อกว่าเขาอีก เขาให้กินนมจนหมดไปขวดหนึ่งละ แต่ไม่ยอมนอนสักที “ให้ผมช่วยไหมครับ” ไนล์เห็นสภาพพ่อลูกอ่อนแล้วนึกสงสาร ขอบตาดำเหมือนไม่ได้หลับได้นอนมาหลายคืน คุณหนูก็เหมือนไม่อยากนอน “เออ เอาไป” “ทำไมไม่นอนครับ” ไนล์รับเด็กน้อยขึ้นมาอุ้มและพาเดินเล่นแถวนั้น ไม่น่าเชื่อว่าลีโอจะหลับทันที สงสัยชอบพาเดินหลับปุ๋ยเลย “เห้อ เมียก็นานกลับจัง” คิดถึงเมียขึ้นมาทันที แพรไหมเก่งมากที่เลี้ยงลูกพร้อมกันถึงสองคน เขาจ้างพี่เลี้ยงไว้ถึงสี่คนแต่วันนี้แพรไหมอยากให้เขาอยู่เลี้ยงลูกเอง ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย ขนาดเขาเข้าคอร์สเรีย
เซริวนั่งหน้านิ่งอยู่ในห้องประชุมเพราะเขาโดนพ่อตามตัวให้เข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ เป็นการประชุมงบประมาณประจำปีของปีหน้า ผู้บริหารทุกคนต้องเข้าร่วม “ท่านประธานมีอะไรจะแย้งไหมครับ” “ไม่เลิกประชุมได้” หลังจากประชุมเรื่องนี้เสร็จ เขาต้องเข้าประชุมกับคู่ค้าธุรกิจคนสำคัญ แต่แปลกที่ครั้งนี้ไม่ใช่คนที่เขาเคยร่วมงานด้วย “สวัสดีค่ะฉันข้าวหอมเข้าประชุมแทนพี่ขุนค่ะ” ข้าวหอมส่งยิ้มให้คนตรงหน้า วันนี้เธออาสาเข้าประชุมแทนพี่ชาย เพื่ออยากเจอหน้าเซริว พี่ชายเตือนว่าเขานั้นมีคนรักอยู่แล้วแต่เธอไม่เชื่อ “ครับ เชิญคุณตามสบาย” เขาไม่ชอบทำงานกับผู้หญิงที่หวังเรื่องอื่น ไม่ใช่เรื่องงาน เมื่อก่อนเขาไม่ขัดแต่ตอนนี้เขามีภรรยาแล้ว “รบกวนคุณแต่งตัวให้เรียบร้อยครับ” “ข ขอโทษค่ะ” ข้าวหอมดึงชุดสายเดี่ยวขึ้นเธอสวมทับด้วยเสื้อสูทกระโปรงนั้นสั้นมาก หญิงสาวนั่งไม่ไกลจากเซริว พยายามส่งยิ้มให้เขาตลอด “คุณไม่เข้าใจตรงไหนถามมาเลย” “แล้วถ้าไม่เข้าใจคุณเซริวจะบอกแบบละเอียดไหมคะ” “คุณอยากรู้อะไรครับ” นับหนึ่งถีงสามไว้ในใจ เซริวหลับตาสูดหายใจเข
เซริวกลับเข้ากรุงเทพในช่วงเช้า เขามีงานด่วนต้องกลับมาจัดการ มีภูผาและไนล์กลับมาด้วย พวกมันทั้งสองเหมือนจะยังเคืองๆ เขาอยู่ “กาแฟครับ” “เดี๋ยว! มึงเป็นเมียกูหรือไงงอนไปได้” ทุกครั้งเขาอารมณ์เสียให้หน่อยก็ไม่เห็นโกรธอะไรกัน เริ่มกำแหงขึ้นมามากแล้วนะ “ก็คุณไม่ยอมให้พวกผมพักร้อน” เขาทำงานหนักมาตลอดทั้งปี ให้พักสักสิบวันก็ไม่ได้ใจร้าย หน้าเลือดมากด้วยสมแล้วที่เมียหนีไป “โกรธกูแค่นี้ เคลียร์งานนี้เสร็จกูจะให้ตั๋วไปเที่ยวฮาวายเลย” “จริงเหรอครับ” ไนล์หูผึ่งขึ้นมานานๆ ทีจะได้พักร้อนและไปเที่ยวต่างประเทศคงต้องหาชุดหล่อๆ ไปอ่อยสาวเสียแล้ว “โห่เจ้านายใจดีที่สุดเลย เจ้าแฝดคลอดออกมาคงดีใจที่มีพ่อสายเปย์ อุปส์” หลุดปากออกมาจนได้กู คุณแพรไหมเล่นงานกูตายแน่ “ใคร? แฝดไหน” เซริวมือไม้อ่อนแรงมันพูดหมายความว่าอะไร ลูกแฝดของใครเขาเพิ่งเสียลูกไปไม่ใช่เหรอ หน้าอย่างไอ้ไนล์เก็บความลับไว้ไม่เคยได้ “ผมไม่รู้ครับ” “กูให้ 1 แสนบอกกูมา” “...” ไนล์เอามือปิดปากและส่ายหน้ารัวๆ ถ้าเขาพูดออกไปคุณแพรไหมเล่นงานเขาแน่ “3 แสนพร้
เซริวเดินเป็นหนูติดจนเมื่อกลับมาบ้านแล้วไม่เจอแพรไหม แถมเสื้อผ้าบางส่วนก็หายไป แพรไหมไม่มีญาติที่ไหนจะหนีไปไหนได้ ทำไมต้องหนีเขาไปด้วย “คุณเซริวใจเย็นๆ ก่อนนะครับ” “ใจเย็นได้ก็บ้าแล้ว เมียกูหายไปทั้งคน” เขาโทรไปแล้วแพรไหมปิดเครื่อง ให้คนไปแอบดูที่บ้านของตฤณ ก็ไม่เจอใครหรือว่าจะมีคนแกล้งเขา “พวกผมตามสัญญาณมือถือแล้วครับ ปิดเครื่อง” ไนล์คิดในใจว่าเขาซวยอีกแล้ว ช่วงนี้เจ้านายอารมณ์ไม่ดีอยู่ ทำอะไรก็ไม่เคยเข้าตา “ตามหาให้เจอ! นี่เป็นคำสั่ง” “เจ้านายก็ปล่อยให้คุณแพรไปพักผ่อนหน่อยไม่ได้หรือไงครับ บางทีเขาอาจไม่อยากเจอหน้าก็ได้” ไนล์เองก็ลำบากทำตัวไม่ถูก “ไอ้ไนล์กูไล่มึงออก” มันขยันกวนโมโหเขาจริงรู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นคนใจร้อน อารมณ์ไม่ได้ดีเหมือนหน้าตา “ครับ ไม่ต้องมาง้อไนล์นะ” “ไอ้ไนล์มึงก็เกินไปนะ” ภูผาปวดหัวแทนเจ้านายไล่มันร้อยครั้งมันไม่ยอมไปไหน มาครั้งนี้กลับยอมไปง่ายๆ “ไม่ต้องมาตามง้อผมนะ” “เออ ไปเลย!” ไนล์หยิบปืนประจำกายออกมาและป้ายชื่อวางไว้ตรงหน้าเซริว และเดินออกมา ใครจะไปง้อต่อจากนี้อย
แพรไหมนอนร้องไห้น้ำตาไหลออกมาเป็นสายน้ำ หญิงสาวกุมท้องน้อยไว้ ตอนนี้ยังคงรู้สึกเจ็บปวดหน่วงๆ ที่ท้อง แต่ที่เจ็บคือเจ็บใจมากกว่า ที่ปล่อยให้ผู้หญิงของเขาทำร้ายเธอได้ “น้องแพรหิวไหมครับ” “ออกไป” หญิงสาวไม่อยากเจอหน้าเขา ยิ่งเห็นเธอยิ่งรู้สึกเจ็บ เพราะเขาทำให้เธอต้องเป็นแบบนี้ แค่ลูกยังดูแลไม่ได้ในอนาคตเธอจะฝากชีวิตไว้ได้ยังไง “น้องแพร พี่ไม่รู้ว่าเขาจะทำแบบนั้น” “ออกไปแพรไม่อยากเจอหน้าคุณ” “พี่ก็เสียใจเหมือนกันน้องแพรหันหน้ามาคุยกันดีกว่า” เขาเจ็บปวดไม่แพ้กันที่มารู้ทีหลัง แถมหมอยังบอกว่าแพรไหมท้องลูกแฝด มันทำให้เขาแทบขาดสติจะไปฆ่าผู้หญิงคนนั้นให้ได้ แต่แม่เอาห้ามไว้ก่อน “แพรอยากอยู่คนเดียวหวังว่าคุณจะกรุณา” “น้องแพรใจเย็นลงก่อนก็ได้ เดี๋ยวพี่กลับไปรอ” เขาจะเข้ามาลูบศีรษะของแพรไหม แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี เซริวจึงเก็บมือลงและออกไปจากห้องผู้ป่วย “ฮึก ฮือ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย” เซริวทรุดกายลงข้างเตียงและปล่อยน้ำตาออกมาอย่างไม่อายใคร ในหัวของเขามีแต่คำว่าทำไมๆๆ “เซริว / พี่เซริว” มังกรแคนดี้เข้ามาดูอาการเซริว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก “Hi คุณเซริวคะ” แอนนี่ส่งยิ้มทักทายให้เขา เธอได้ยินข่าวว่าเขาป่วยจึงมาเยี่ยม ทีแรกบอดี้การ์ดของเขาไม่ให้เข้าเยี่ยม แต่เจอกับน้องชายเขาพอดีเลยได้เข้ามา “มาทำอะไร” เขาเคยเอากับหญิงสาวแต่จำชื่อไม่ได้ ตอนนั้นใครมีรูก็เด้าได้หมดแหละ แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้วเพราะเขามีเมียแล้ว “แอนนี่ไงค่ะ คุณลืมพวกเราได้ยังไง” “น้องแพรพี่ไม่ได้...” “พวกคุณคุยกันไปเลยค่ะ” แพรไหมไม่อยากขัดจังหวะเลยขอตัวออกมา ถึงแม้แซริวจะเรียกก็ตาม ฮอร์โมนคนท้องทำให้แพรไหมรู้สึกน้อยใจไปหมดทุกอย่าง “คุณ” “เธอนี่เอง” มีญ่ามองคนตรงหน้าที่ทำให้เธอหมดอนาคต วันนั้นที่เธอเผลอตบมัน เซริวตบเธอจนหน้าจนจมูกแทบเบี้ยว ต้องเข้ามาแก้จมูกใหม่ แถมยังโดนเขาแบนงาน เธอกลายเป็นคนไม่มีงานทำ แถมคนในวงการต่างพากันรังเกียจเธอ เขาทำขนาดนี้แปลว่าผู้หญิงคนนี้สำคัญมาก “เธอคงภูมิใจสินะที่เห็นฉันเป็นแบบนี้” “คุณพูดอะไรของคุณ” “คุณเซริวเขาแบนงานฉันวันนั้นที่ฉันตบเธอไง เธอรู้ไหมว่าฉันหมดเงินไปเท่าไรกับที่ต้องแก้จมูกใหม่ เพราะฉันโดนเขาตบไง” พูดแล้วเจ็บใจไ
ภูผาและไนล์พาเซริวมาส่งที่บ้านพวกเขาเตรียมกันมาแบบที่เจ้านายบอกทุกอย่าง ภูผาหิ้วปีกเซริวเข้ามาในบ้านส่วนไนล์รีบไปเรียกแพรไหมให้มาดูแลเจ้านาย “คุณแพรไหมครับ” “คุณไนล์มีอะไรหรือเปล่าคะ” แพรไหมเห็นเขามีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดี ไม่รู้ว่ามีเรื่องร้อนใจอะไรหรือเปล่า “คุณเซริวค
เซริวพักรักษาตัวแค่สามวันหมอจึงอนุญาตให้กลับบ้านได้ ตลอดสามวันที่ผ่านมาแพรไหมไม่ได้มาเยี่ยมเขาเลย ตั้งแต่วันนั้นวันนี้จึงรีบออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อไปดักรอแพรไหมที่หน้าบริษัท “เซริวลูกจะไปทำงานแล้วเหรอ” “ปาป๊า ผมหายดีแล้วครับ” “ออกไปทำงานเช้าขนาดนี้ไปตามใคร?”
แพรไหมเห็นแขกที่นั่งอยู่กับคุณพ่อจึงแปลกใจ ว่าเขาเรียกเธอมาพบทำไมรอวันพันปีไม่เคยคุยกัน เรียกว่าต่างคนต่างหลบหน้ากันมากกว่า “แพรมานั่งข้างพ่อสิลูก” ตฤณเรียกลูกสาวมานั่งข้างๆ นานแล้วที่เขาไม่เคยเรียกลูกสาวแบบนี้ ความเย็นชาที่แพรไหมส่งให้ทำให้คนเป็นพ่อไม่สบายใจ “หนูแพรไหมใช่ไห
เพล้ง! เซริวปาแก้วกาแฟลงพื้น เขาติดต่อแพรไหมไม่ได้ตลอดสองวันที่ผ่านมา ได้เขาแล้วกับไม่รับผิดชอบเขาตื่นมาก็ไม่เห็นแม้แต่เงา หากแพรไหมถามหาความรับผิดชอบจากเขาก็ยังดี แต่นี้เล่นหนีหายงานไม่ยอมมาทำ “เซริวลูกเป็นอะไร” เคลวินเห็นสภาพห้องทำงานของลูกชายแล้วส่ายหัว “ป







