ANMELDENตอนที่ 67 ตอนพิเศษ2 #คู่ครอง(จบบริบูรณ์)นานมากแล้วที่ผมเป็นโรคนอนไม่หลับ บางคืนก็หลับๆตื่นๆจนต้องพึ่งยานอนหลับ แม้จะเป็นหมอศัลยแพทย์แต่ผมก็ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับอาการบำบัดกับคนไข้และคนรอบข้างอยู่เสมอในอาการแพนิคและวิตกกังวลต่างๆรวมทั้งผมเองมีเพื่อนหมอด้วยกันที่เป็นทั้งหมอและนักจิตวิทยา ที่ช่วยในอาการบำบัดต่างๆแต่มันน่าแปลกมากเลยผมที่ผมรักษาและช่วยคนไข้ได้เกือบทุกคน ยกเว้นตัวเอง และอาการวิตกกังวลที่เกิดขึ้นกับพลอยใส ลูกสาวคนโตของผมอาการเริ่มต้นมาจากเมื่อเกือบสามปีที่แล้วหลังจากเกิดการสูญเสียครั้งใหญ่ในครอบครัวของผม คือการจากไปยังไม่มีวันกลับของคุณพ่อและภรรยาที่เป็นมารดาของพลอยสวยและพลอยใส ด้วยอุบัติเหตุของรถทัวร์สัมมนาของโรงพยาบาลเอ็กซ์วัน ผมรอดชีวิตมาได้ในตอนนั้น แต่ภาพของคนรอบข้างที่บาดเจ็บและเสียชีวิตนั้นมันยังคงตราตรึงในใจผม และตามหลอกหลอนผมอยู่ทุกคืนวันจนไม่อาจจะลบมันออกจากใจได้แม้จะมีอาชีพเป็นหมอคุ้นเคยและเห็นคนเจ็บคนตายเป็นเรื่องปกติ แต่การได้สูญเสียคนที่เรารักและผูกพันพร้อมๆกันนั้น มันเป็นเรื่องราวที่ยากจะทำใจได้จริงๆนับจากนั้นมาผมก็นอนไม่ค่อยหลับ ทั้งลูกสาวผมก็เริ่มไ
ตอนที่ 66 ตอนพิเศษ1 #บันทึกของพลอยใสไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่หนูไม่อยากจะพูดคุยกับผู้คนรอบข้างไม่ว่าจะเป็นใคร แม้กระทั่งคุณย่าหรือคุณพ่อขาก็ตามลืมบอกไป...หนูชื่อ เด็กหญิงพลอยใส ณรงค์โชติ ค่ะ เป็นฝาแฝดผู้พี่กับ พลอยสวย ณรงค์โชติ ความจริงเราเกิดพร้อมกันด้วยเวลาที่ห่างกันไม่กี่นาทีแต่หนูก็ได้เป็นพี่สาวแล้ว บางตำราบอกว่าคนเกิดทีหลังให้เป็นพี่แต่ไม่ใช่สำหรับครอบครัวของหนู เพราะคุณพ่อขาของหนูเป็นหมอ คนเกิดก่อนจึงนับว่าเป็นพี่อันนั้นหนูไม่ซีเรียสหรอก เพราะยังไงพลอยสวยก็คือคนที่หนูสนิทมากที่สุด เราสองคนเติบโตมาด้วยกันกินนอนอยู่ข้างกันมาตลอด แต่เชื่อไหมนิสัยเราแทบจะไม่เหมือนกันเลยซึ่งมีไม่กี่คนหรอกที่รู้เรื่องนี้...หนูจำความได้ตอนที่คุณย่าบอกว่าคุณปู่กับคุณแม่ได้ไปอยู่บนสวรรค์แล้ว ไม่รู้ว่าบนสวรรค์นั้นเป็นยังไงบ้างแต่หนูมีความรู้สึกว่าคุณแม่ใจร้ายจังไปเที่ยวที่สวรรค์ตั้งนานกับคุณปู่แล้วไม่ชวนหนูกับน้องไปด้วย คุณพ่อขาเองก็เอาแต่ทำงานไม่รู้ว่าจะยุ่งอะไรกันนักกันหนา คุณย่าก็ชอบอยู่ในห้องพระสวดมนต์ ป้าว่าน จะพูดให้ฟังบ่อยๆ ว่าคุณย่าไม่ค่อยสบายสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง คงเพราะสาเหตุที่คุ
ตอนที่ 65 ครอบครัว (THE END)น้ำผึ้ง ยืนมองออกไปนอกหน้าต่างห้องนอนหลังส่งเด็กหญิงทั้งสองเข้าห้องนอนเรียบร้อยแล้ว เหล่าเพื่อนสนิทของคุณหมอเริ่มทยอยกลับ คุณนวลอนงค์ขึ้นมาพักผ่อนด้านบน เสียงเอะอะด้านล่างเริ่มเบาบางลงไม่นานนักประตูห้องก็ถูกเปิดออก ร่างหนาของคุณหมอเดินเข้ามาประชิดและสวมกอดเธอจากด้านหลัง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้ แล้ววางคางหนาลงบนไหล่บางของเธอ"เหนื่อยไหมครับ?"นกุล ถามเสียงอู้อี้ชิดริมหูขาว สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆจากกายสาวและเรือนผมสลวยที่เขาชื่นชอบเข้าไปจนเต็มปอด"ไม่เหนื่อยค่ะวันนี้สนุกมากๆ ความจริงผึ้งแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย พี่เมษากับพี่ปรายทำให้เกือบทุกอย่าง คุณแพรไหมกับพี่หลินก็คุยสนุกมาก ขอบคุณคุณหมอมากเลยนะคะ"หัวคิ้วของชายหนุ่มเลิกขึ้นสูงเล็กน้อย"ขอบคุณเรื่องอะไรกันครับ? พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย เห็นแต่ผึ้งวิ่งวุ่นทั้งวันแถมยังพาเจ้าสองพลอยกล่อมจนหลับอีกด้วย""วันนี้แทบจะไม่ได้กล่อมเลยค่ะสงสัยจะเพลียกับการแกะของเล่นและมัวแต่ต่อเลโก้ตั้งแต่เช้า ผึ้งยังไม่ได้อ่านนิทานให้ฟังเลย แต่หลับเรียบร้อยแล้วทั้งสองคน"หญิงสาวหัวเราะร่า ทุกครั้งที่เอ่ยถึงพลอยสวยกับพลอยใสส
ตอนที่ 64 ความสุข"แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูยูๆ"เสียงเพลงอวยพรวันเกิดดังลั่นที่ห้องโถงใหญ่ของบ้านณรงค์โชติ ด้วยวันนี้เป็นคล้ายวันเกิดของคุณหนู พลอยสวยกับพลอยใส ฝาแฝดที่แสนน่ารักของบ้าน บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่น โดยมีเหล่าเพื่อนฝูงของคุณพ่อขา ทั้งคุณลุงสิปปกร คุณลุงวิช คุณลุงปุณณ์ และคุณลุงอคิณที่มาพร้อมภรรยาและเจ้าหนูมังกรบุตรชาย"พี่พลอยสวยกับพลอยใสสวยจังเลยครับ เหมือนเจ้าหญิงเลย มังกรชอบเจ้าหญิง"เจ้าหนูมังกร เอ่ยปากชมเป็นระยะ ด้วยวันนี้เด็กหญิงทั้งสองใส่ชุดเจ้าหญิงที่ได้รับเป็นของขวัญวันเกิดพร้อมกับเลโก้ปราสาทจากคุณพ่อขาและพี่เลี้ยงคนสวยตั้งแต่เช้าพลอยใส อยู่ในชุดเจ้าหญิงเอลซ่าสีฟ้าสดใสน่ารักมีประกายดุ้นทองระยิบระยับทั้งตัว ส่วนพลอยสวยอยู่ในชุดเจ้าหญิงแอนนาสีครามเข้มคาดด้วยผ้าคลุมสีม่วงสดใส ซึ่งเป็นของขวัญที่ทั้งคู่ถูกใจมาก และหยิบมาใส่ตั้งแต่เช้า"ก็พลอยสวยกับพลอยใสเป็นเจ้าหญิงนี่คะน้องมังกร ก็ต้องสวยน่ารักซิคะ"เมษา เอ่ยบอกบุตรชายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะช่วยน้ำผึ้งจัดอาหารและของต่างๆ บนโต๊ะ ส่วนปลายฝันกับแพรไหม และลลิน นั่งเม้าท์มอยอยู่ห่างๆอย่างออกรถออกชาติ ไ
ตอนที่ 63 ชัดเจน2ไม่รู้ว่าสลบไปนานเท่าไหร่ น้ำผึ้ง มารู้สึกตัวอีกทีพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงที่ห้องพักของเธอในบ้านณรงค์โชติ กลิ่นมินท์ที่หอมอ่อนๆ บริเวณหัวเตียงนั้นทำให้เปลือกตาคู่สวยของเธอกระพริบถี่และปรือตาขึ้นช้าๆ ร่างหนาของคุณหมอนั่งอยู่ข้างๆ เขาชะโงกหน้ามาใกล้เมื่อเห็นเธอได้สติ พร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล"เป็นยังไงบ้างครับ? อย่าเพิ่งขยับมากนะเดี๋ยวจะเวียนหัวยังมีฤทธิ์ยาสลบขั้นรุนแรงหลงเหลืออยู่ เดี๋ยวจะหน้ามืดเป็นลมหัวฟาดพื้น อยากได้อะไรบอกพี่"นกุล ปราดเข้ามาใกล้แล้วเอื้อมจับร่างของเธอไว้ให้นอนลงดังเดิม น้ำเสียงที่แสนอบอุ่นของเขาทำให้น้ำผึ้งรู้สึกผ่อนคลายขึ้น ทว่าในโสตประสาทก็ยังรู้สึกหวาดระแวงอยู่"ผึ้งมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ แล้วพวกคุณเพียงดาวคนพวกนั้นเป็นยังไงบ้าง?"คำถามมากมายผุดขึ้นมาในใจเธอและแสดงออกมาทางดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยขณะจ้องมองเขา เหตุการณ์ที่แสนหวาดหวั่นเมื่อครู่ยังตราตรึงอยู่ในโสตประสาทของเธอ มือหนาเอื้อมมาลูกเรือนผมสลวยของเธออย่างอ่อนโยน"ไม่ต้องห่วงเรื่องคนพวกนั้น ไอ้สิปจัดการเรียบร้อยแล้ว"เมื่อเขาใจดีเกินไปและการจัดการด้วยวิธีขาวสะอาด
ตอนที่ 62 ชัดเจนน้ำผึ้ง รู้สึกตัวอีกทีเมื่อใอเย็นจากเครื่องปรับอากาศเป่ารดใบหน้า กลิ่นอับชื้นของห้องคับแคบที่ไม่คุ้นชินทำให้เธอปรือตาขึ้นและมองไปรอบๆเพื่อสำรวจและตระหนักได้ว่าตัวเองถูกมัดมือไขว้หลังอยู่บนโซฟา ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันอยู่ด้านนอกสองสามคน และหญิงสาวก็จำได้ว่านั่นคือเสียงของเพียงดาวกับรำภา"ดาวทำอะไรไม่ปรึกษาแม่เลย แค่นี้พ่อแกก็โดนสอบสวนไม่รู้จะรอดคุกหรือเปล่า แล้วจับตัวนังพี่เลี้ยงนี่มาอีก จะหาเรื่องติดคุกหัวโตหรือยังไง""ทำไงได้ล่ะคะแม่ ถ้าไม่มีอีนังพี่เลี้ยงนี่พี่หมอก็คงไม่เปลี่ยนไปขนาดนี้หรอก ถึงแม้แต่ก่อนเขาจะเย็นชากับดาว แต่ก็ไม่ขนาดนี้ ไม่รู้อีพี่เลี้ยงนี่มันไปทำเสน่ห์อะไรใส่พี่หมอถึงได้หลงมันถึงขนาดนี้""แล้วยังไงยิ่งทำแบบนี้มันจะยิ่งไม่แย่ไปกันใหญ่เหรอจากที่เขาไม่ชอบเราที่เราไปทำกับโรงพยาบาลเอ็กซ์วันแบบนั้น ตอนนี้แม่ว่ามันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ""แล้วแม่จะให้หนูทำยังไงล่ะ หนูไม่อยากเสียพี่หมอไปให้ใครทั้งนั้น ถ้าอีนังนี่มันเป็นอะไรไป อย่างน้อยพี่หมอก็อาจจะหันกลับมามองดาวบ้าง"น้ำผึ้ง ฟังถ้อยคำโต้เถียงเหล่านั้นด้วยใจกระสับกระส่าย และรู้ทันทีว่าอ







