ตอนที่3 หลิวหลี

แม้ยามเช้ามาเยือนอยู่เป็นนานแล้วแต่หลิวหลียังคนนอนทอดกายอยู่บนเตียงใหญ่อย่างไร้ซึ่งเรี่ยวแรง

ถึงแม้ว่าจูหยวนจางจะลุกออกไปจากเตียงแล้ว แต่หลิวหลียังคงนอนอยู่อย่างนั้น 

นางยังเจ็บปวดเนื้อตัวอยู่ไม่น้อย 

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

หญิงสาวกำลังครุ่นคิดถึงพฤติกรรมของจูหยวนจางที่ปฏิบัติต่อนางเมื่อคืนเข้าหอ

นางรู้อยู่แก่ใจบ้างแล้วกับกิริยาแข็งกระด้างของเขา 

เท่าที่นางรู้มา เขาเป็นบุรุษที่ทั้งเย็นชา ทั้งยังไม่เคยโอนอ่อนผ่อนปรนไม่ว่ากับใคร

แต่ไม่นึกว่าเขาจะทำกับนางคล้ายกับประชดประชันถึงเพียงนี้

นอกจากเขาจะมีนิสัยแข็งกระด้างแล้วเขายังไม่คิดจะถนอมบุบผาอีกด้วย

ก่อนที่นางจะตัดสินใจทำทุกอย่างทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขา 

นางได้เพียรพยายามสืบประวัติของเขามาแล้วอย่างละเอียดถี่ถ้วน

เขายังไม่เคยมีคนรัก ทั้งยังไม่เคยเกี้ยวพาราสีสตรีนางใด ไม่เคยมีใจให้ใคร ไม่มีนิสัยเจ้าชู้เจ้าสำราญแต่อย่างใด

นางสืบจนมั่นใจอยู่หลายส่วนว่า ถ้านางได้เป็นภรรยาของเขา นางย่อมไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับบุรุษหลายภรรยา ไม่ต้องกังวลในเรื่องการมีหลายอนุของสามีอย่างเขา

หลิวหลีรังเกียจเหลือเกินกับการที่บุรุษมีหลายภรรยา

บิดาของนาง เมื่อมีมารดาของนางเป็นภรรยาเอกอยู่แล้ว ยังคงพาอนุเข้าบ้านจนมารดาของนางต้องร้องห่มร้องไห้ปวดใจอยู่ตลอดเวลา

ใช่ว่าบิดาของนางจะไม่มีอำนาจใดๆ เขามีอำนาจอยู่ในมือเต็มเปี่ยมมากมายอยู่แล้ว มิได้ต้องมีอนุภรรยาเพื่อขยายอำนาจแต่อย่างใด

สังเกตได้จากอนุภรรยาแต่ละนาง พิศมองอย่างไรก็มีดีแค่อุ่นเตียงเพียงเท่านั้น

บิดาของนางช่างเป็นบุรุษที่เจ้าชู้เจ้าสำราญยิ่งนัก

นางไม่ต้องการตรอมตรมดังเช่นมารดาของนาง

            เมื่อนางบังเอิญได้พบเจอกับจูหยวนจางในคราแรก นางเพียงนึกถูกชะตากับเขาเท่านั้น

และต่อมานางได้บังเอิญพบเจอกับเขาอีกหลายครา ตามงานเลี้ยง งานพิธีต่างๆของทางวังหลวง

เขาเป็นรองแม่ทัพภาคตั้งแต่ยังหนุ่ม

นางเพียงแอบมองเขาอยู่ไกลๆ เห็นกิริยาต่างๆของเขา 

ขณะที่เขาอยู่กับกลุ่มทหารของเขา 

นางได้เห็นเขายิ้ม

ยิ้มของเขาช่างตราตรึงสายตาของนาง

ด้วยอำนาจของนาง มันจึงไม่ใช่เรื่องยากที่นางอยากจะสืบประวัติของเขา

ประวัติของเขาช่างตรงใจของนาง

นางจึงทำทุกอย่างเพื่อจะได้แต่งงานกับเขา ก่อนที่เขาจะตกไปเป็นสามีของสตรีอื่น

นางสืบรู้ว่าเขาเป็นที่หมายปองของบรรดาสตรีอยู่ไม่น้อย

จนในที่สุด นางก็ได้สมรสพระราชทานให้แต่งงานกับเขา

เขาย่อมปฏิเสธสมรสพระราชทานไม่ได้อยู่แล้ว

การแต่งงานจึงเกิดขึ้น

แต่

เมื่อคืน

คืนเข้าหอเมื่อคืน

            เขาทำนางแปลกใจยิ่งนัก

เขาช่างร้ายกาจกว่าที่นางคิด

ร้ายกาจจริงๆ