로그인공유
บทที่ 53
게시일:
2026-03-10 16:15:57
최신 챕터
ขอแค่รักกันสักนิด บทพิเศษ 8
น้องดารินจะหน้าตาเป็นยังไงกันนะ จะเหมือนเขาหรือริสา แต่ไม่ว่าจะเหมือนใคร เขาก็ตกหลุมรักคนแปลกหน้าตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่ามี"รออีกเจ็ดเดือนนะคะ อีกเจ็ดเดือนดารินจะได้เห็นหน้าน้อง" กรณ์ลูบศีรษะลูกสาว "แต่ตอนนี้ดารินต้องหม่ำๆ ข้าวก่อนน้า กินข้าวเสร็จแล้วไปโรงเรียนกัน""โอเคค่า" ดารินตักข้าวเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยจนแก้มป่อง "อาหารฝีมือคุณพ่ออร่อยที่สุดเลยค่า""อร่อยก็กินเยอะๆ นะคะ""ได้เลยค่า"ลูกสาวกินข้าวโดยมีพ่อที่นั่งอยู่ข้างกันคอยเช็ดปากให้ เป็นความอาทรที่ทำให้คนมองอุ่นซ่านไปทั้งหัวใจ ได้เห็นสิ่งที่กรณ์ทำให้ลูกสาวคราวใดหัวใจก็เป็นสุขทุกครั้ง กรณ์ทำทุกอย่างเพื่อพวกเราสองแม่ลูกมากจริงๆ"คูมแม่ขา คูมแม่หม่ำข้าวผัดกับดารินไหมคะ" ดารินตักข้าวผัดที่พ่อทำให้ยื่นไปตรงหน้าแม่"ขอบคุณค่า" ริสาไม่ปฏิเสธน้ำใจจากลูกสาว เธอกินข้าวผัดที่ดารินป้อน "อร่อยจัง ฝีมือพ่อกรณ์ของดารินนี่สุดยอดไปเลย""ใช่แล้วๆ คูมพ่อของดารินทำอาหารอร่อยที่ซู้ด"เล่นช่วยกันชมทั้งแม่ทั้งลูกแบบนี้ ผมก็เขินแย่สิคร้าบ"ขอบคุณคุณผู้หญิงทั้งสองคร้าบ" กรณ์ลูบท้ายทอยแก้เก้อ"ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าฝีมือพี่กรณ์จะแซงหน้านิดไปแล้ว"จากคุณชา
ขอแค่รักกันสักนิด บทพิเศษ 7
"อุ๊ย!" เธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกกรณ์สวมกอดจากด้านหลัง "ตกใจหมดเลยค่ะ""คิดอะไรอยู่คะ หรือว่ากำลังคิดถึงพี่"ริสาหลุดขำ นี่กรณ์ไปจำประโยคเมื่อครู่มาจากละครเรื่องไหนกัน ฟังแล้วขนลุกชะมัด"อะไรกันคะ เราพึ่งเจอกันไปเมื่อสิบห้านาทีก่อนนี่เอง" หลังส่งดารินเข้านอน กรณ์ก็ไปอาบน้ำ ส่วนเธอที่จัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วจึงออกมานั่งเล่นที่ชานบ้าน"ตอบแบบนี้น้อยใจแย่เลย รู้ไหมพี่คิดถึงนิดแค่ไหน สำหรับพี่สิบห้านาทีที่ไม่ได้เห็นหน้านิดก็ใจแทบขาด"สงสัยต้องบอกให้กรณ์เลิกดูซีรีส์เกาหลีสักพัก ดูท่าแล้วอาการหนักพอสมควร นี่คงไปจำคำพูดของท่านประธานอียองกุกมาแน่ๆ"โธ่ ขนาดเลยเหรอคะ" เธอเอนกายอิงแอบแนบอกสามี คืนนี้ท้องฟ้าไร้แสงดาว คงเหน็บหนาวน่าดูหากไม่มีไออุ่นจากคนที่เรารัก "คิดถึงก็คิดถึงค่ะ นิดเองก็ไม่อยากห่างจากพี่กรณ์เหมือนกัน มีความสุขชะมัดที่ได้อยู่ใกล้พี่อย่างนี้""พี่เองก็เหมือนกัน มีความสุขที่สุดที่ได้อยู่กับนิด" นิดเด็กดี.. ว่าแต่เด็กดีจะดื่มแอลกอฮอล์กับคนแก่จอมเกเรอย่างเขาไหมนะ "อากาศแบบนี้เบียร์สักกระป๋องดีไหมนิด""ไม่ดีค่ะ นิดดื่มไม่ได้พี่กรณ์" แอลกอฮอล์ที่ดื่มอยู่เป็นประจำกลายเป็นของต้องห้ามสำ
ขอแค่รักกันสักนิด บทพิเศษ 6
มือน้อยฟาดเพียะที่แขนแน่นหนั่นของผู้เป็นสามี ปกติเธอเป็นคนตื่นสายเสียที่ไหน แต่เป็นเพราะกรณ์นั่นแหละ"นอนเยอะแค่ไหนก็สู้พี่กรณ์ไม่ไหวหรอกค่ะ บางทีนิดก็คิดว่าพี่กรณ์หมกมุ่นเกินไปนะคะ" กรณ์หัวเราะ เขากอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม แถมยังหอมแก้มอีกฟอดใหญ่จริงอย่างที่ริสาว่าแหละ แต่ทำยังไงได้ล่ะ "ก็นิดน่ากินนี่นา""ระวังนะคะ ระวังจะเข่าทรุด" เธอหันมองสามีแล้วหัวเราะเยาะ "เห็นวันก่อนพี่กรณ์บ่นว่าปวดขา จะทำอะไรก็เจียมสังขารบ้างเถอะค่ะ ตัวเองไม่ใช่หนุ่มแล้วนะ"ประโยคเมื่อครู่ฟังแล้วแสลงหูชะมัด ไม่ใช่หนุ่มอะไรกัน เขาพึ่งสามสิบปลาย ยังหนุ่มยังแน่น ที่บ่นว่าปวดขาก็เพราะถูกริสากับดารินลากไปชอปปิงนั่นแหละ สองแม่ลูกเล่นเดินห้างตั้งแต่สิบเอ็ดโมงจนเกือบสองทุ่ม เขาไม่ปวดขาสิแปลก"ให้พี่พิสูจน์ไหมล่ะว่าพี่น่ะยังหนุ่มแค่ไหน""พิสูจน์? ยังไงเหรอคะ" สิ้นคำถามกรณ์ก็กดเธอลงบนเตียงแล้วขึ้นคร่อม "มะ ไม่ได้นะคะพี่กรณ์ ยังเช้าอยู่เลย""ล้างหน้าไก่ไงคะ" กรณ์ไม่ปล่อยให้ริสาได้พูดอะไรอีก เขาแนบริมฝีปากอุ่นร้อนปิดทุกถ้อยคำที่เจ้าหล่อนกำลังจะเอื้อนเอ่ยออกมา จับมือพาภรรยาท่องไปในดินแดนหฤหรรษ์ครั้งแล้วครั้งเล่า.. อย่างคนละ
ขอแค่รักกันสักนิด บทพิเศษ 5
แม้เข็มนาฬิกาพาเวลาเคลื่อนผ่าน แต่กรณ์ยังคงจดจำทุกอย่างได้เป็นอย่างดีราวกับมันพึ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน“เรายังไม่มีรูปถ่ายสามคนพ่อแม่ลูกเลย พี่ขอถ่ายไว้ได้ไหม” เผื่อวันหนึ่งวันใดไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว อย่างน้อยก็ยังพอมีรูปถ่ายไว้ให้ดูต่างหน้า ไว้เป็นเครื่องเตือนใจว่าหากต้องสูญเสียสิ่งใดไป นั่นเป็นเพราะตัวเขาเอง“ได้ค่ะ แต่ว่าอย่าลืมปิดเสียงชัตเตอร์นะ เดี๋ยวตัวเล็กตื่น”ชัตเตอร์ถูกกดรัวๆ กดจนกระทั่งเหลือพื้นที่เก็บข้อมูลได้อีกรูปเดียว รูปที่กรณ์กับริสาหันมองหน้าแล้วยิ้มให้กัน ยิ้มที่กว้างจนส่งไปถึงดวงตา ยิ้มสุดท้าย.. ที่มอบให้แก่กันและกันนัยน์ตาสีน้ำหมึกร้าวลึก กรณ์ยังฝังใจกับเรื่องในอดีต เธอรู้.. เขาไม่เคยลืมมันได้เลย "ดารินขา หนูรู้ไหมลูกว่าวันที่แม่คลอดหนู คนที่โล่งใจที่สุดไม่ใช่แม่ แต่เป็นพ่อ พ่อของหนูน่ะร้องไห้ขี้แยทั้งวัน พูดนิดพูดหน่อยก็น้ำตาไหล แถมยังเป็นพวกขี้เห่อ เดินไปห้องเนอสเซอรี่ที่หนูอยู่ทั้งวัน""จริงเหรอคะ" หนูน้อยนั่งฟังเรื่องที่แม่เล่าอย่างตั้งอกตั้งใจ"จริงสิคะ พอพวกเราสามคนกลับมาที่บ้าน พ่อกรณ์ของดารินก็เป็นคนเลี้ยงหนู พ่ออยู่กับหนูทั้งวัน คอยป้อนนม คอยเปลี่ยนแพมเพิร์ส
ขอแค่รักกันสักนิด บทพิเศษ 4
"อื้อ~ เสียว" กึ่งกลางกายสาวร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง เธอขยับความโหนกนูนของตนเข้าไปบดเบียดเสียดสีกับตัวตนแข็งขึงของกรณ์ เขาทรมานเธอได้อย่างน่าชัง ลิ้นสากนั่นลากผ่านปลายยอดอกเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งยังฝ่ามือร้อนที่กรณ์ใช้ต้อนเธอจนจนมุมไม่ไหวแล้ว เธอไม่ไหวแล้วเป็นริสาที่เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายคุมเกม เธอผลักกรณ์ให้นอนราบก่อนสอดท่อนยักษ์ของเขาเข้าช่องทางเยิ้มน้ำ ค่อยๆ ขยับโยกอย่างที่ชายหนุ่มเคยสอน ควบเข้าออกเชื่องช้าในคราแรกแล้วค่อยเร่งจังหวะตามอารมณ์เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตับๆ กรณ์สอดรับจังหวะริสาได้อย่างลงตัว ตาชายหนุ่มพร่ามัวเพราะสองเต้าที่กระเพื่อมไหวตรงหน้า ท่วงท่าและลีลาของภรรยาสาวเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เขาชื่นชมว่าเธอทำได้ดี"นิดของพี่เก่ง" มือหนาคว้าจับสะโพกกลมกลึง ตอกตรึงตัวตนของตนเข้าไปในโพรงแฉะฉ่ำของคนที่คร่อมร่าง นำทางริสาสู่ห้วงหฤหรรษ์อันสุขสมเสียงหวีดร้องดังขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามสองร่างเกร็งกระตุกแทบจะพร้อมกันก่อนที่ริสาจะฟุบหน้าซุกซบกับบ่ากว้างของสามี เจ้าหล่อนหายใจหอบถี่ด้วยความเหนื่อยล้า"รักนิดที่สุด" กรณ์จูบซับที่กลุ่มผมนุ่มหอมของคนที่ตนโอบกอด ทั้งรักทั้งหลงภรรยาสาวเจ้าของเร
ขอแค่รักกันสักนิด บทพิเศษ 3
สัมผัสจากกรณ์ทำให้หญิงสาวร้อนจนแทบหลอมละลายไม่ต่างจากขี้ผึ้งยามโดนไฟลน"คนหื่น" อารมณ์คุกรุ่นเมื่อครู่ถูกดับด้วยความพิษใคร่ที่ระอุยิ่งกว่า "อื้อ~""ก็เมียเซ็กซี่" เขาอุ้มริสาขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงาน ช้อนปลายคางหญิงสาวขึ้นรับจุมพิตร้อน แทรกสอดปลายลิ้นเข้าไปกวาดต้อนเอาความหวานจากเจ้าหล่อนอย่างคนไม่รู้จักพอหญิงสาวรีบสูดเอาอากาศเข้าปอดหลังกรณ์ผละออกอย่างอ้อยอิ่ง"พี่รักนิดมากรู้ไหมคะ"ดวงตาหวานเชื่อมที่มองมาหลอมริสาให้ละลาย กรณ์ทรงเสน่ห์เสมอทั้งในอดีตและปัจจุบัน ใบหน้าคมคร้าม ดวงตาดุดันแข็งกร้าวในบางครั้ง ทว่าบางครากลับหวานไม่ต่างจากน้ำผึ้ง ทั้งริมฝีปากบางหยักสีชมพูธรรมชาติอย่างคนผิวขาวจัด คิ้วเข้มได้รูปรับกับดวงตา จมูกโด่งคมสันที่มองครั้งใดก็ใจสั่น ทุกอย่างบนใบหน้าผู้ชายคนนี้ล้วนถูกจัดสรรได้อย่างลงตัวและพอดิบพอดีสมแล้วกับตำแหน่งลูกรักพระเจ้า"นิดรักพี่ไหมคะ" กรณ์ไล้นิ้วไปตามริมฝีปากบวมเจ่อเพราะน้ำมือเขา"นิดรักพี่กรณ์" หญิงสาวช้อนตาขึ้นสบประสานกับคนตรงหน้า เพียงแค่เขายิ้มตอบกลับมาก็สามารถสยบเธอได้อย่างราบคาบ จากที่เคยคิดดื้อดึงกลับยอมจำนนแต่โดยดี สำหรับเธอกรณ์ช่างอันตรายนักยอมเขาทุกอย่างทุ
ขอแค่รักกันสักนิด บทพิเศษ 2
"พี่กรณ์ขา"หญิงสาวในอ้อมกอดซุกหน้าซบอกเขา น้ำเสียงหวานละมุนลื่นหูมีความออดอ้อนเจือปนอยู่ ไม่รู้ว่าริสาจะขออะไร แต่ไม่ว่าเธอจะเอ่ยปากเรื่องไหน เขาก็พร้อมประเคนให้ทุกอย่างนั่นแหละน่าก็เมียนี่นา ถึงเป็นเมียที่คาดไม่ถึงว่าจะได้แต่งกับคนนี้ก็เหอะ แต่ยังไงริสาก็คือเมียอยู่ดี"ขา ว่าไงคะ หึ" ริมฝีปากเผย
ขอแค่รักกันสักนิด บทที่ 91
ตามง้ออดีตภรรยามาหลายเดือน ทว่าเธอไม่ยอมใจอ่อนลบคำว่าอดีตออกเหลือแค่เมียสักที เขาทรมานจะตายห่าอยู่แล้ว"ถ้าทนไม่ได้ ก็ไปจีบผู้หญิงคนอื่นสิคะ ง่ายกว่าตามง้อนิดเยอะ""เอาอีกและ พูดแบบนี้อีกแล้ว ไม่เอาคนอื่น จะเอานิดคนเดียว" แล้วก็จะเอาตอนนี้ด้วยมือสากกระชับต้นคอรั้งให้ริสารับจูบที่เขามอบให้ เธอไม่ได
ขอแค่รักกันสักนิด บทที่ 90
"อาจจะเบื่อที่ต้องฟังประโยคนี้ซ้ำๆ แต่นิด พี่อยากบอกนิดว่าพี่ขอโทษนะ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง""นิดก็อยากบอกพี่กรณ์อีกครั้งเหมือนกันค่ะว่าไม่เป็นไร"เราทุกคนล้วนเคยทำผิดพลาดด้วยกันทั้งนั้น หากผิดแล้วพยายามปรับปรุงแก้ไข ไม่กลับไปทำผิดซ้ำในเรื่องเดิมอีก ก็ควรได้รับการให้อภัยไม่ใช่หรือนับจากวันที่ริสาลากก
ขอแค่รักกันสักนิด บทที่ 85
ทนไม่ได้หรอก เขาอ่อนแอเกินกว่าจะนั่งมองภาพครอบครัวใหม่ของริสากับดารินได้ ครอบครัวที่มีอันเดรสทำหน้าที่พ่อไม่ใช่.. เขา"เชื่อพี่สิ ไอ้กรณ์มันหึงนิด" เป็นผู้ชายด้วยกันทำไมจะดูไม่ออก เขาน่ะ ฉลาดกว่าอดีตน้องเขยเยอะ"พี่กรณ์จะมาหึงนิดทำไมคะ" หย่ากันตั้งหลายปีแล้ว กรณ์คงไม่หลงเหลือความรู้สึกอะไรให้เธอแล
다른 추천
รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา55.4K 조회수3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X101.3K 조회수เกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat121.0K 조회수รวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat82.8K 조회수นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก
แสงเทียน1.0K 조회수ซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก
นามปากกา ไขขวัญ42 조회수เพลิงรักนางซิน
รินธารา1.1K 조회수อินฟูขายเสียว
เฮียกังฟู282 조회수
