Accueil / โรแมนติก / ขังรักคลั่งเสน่หา / ตอนที่ 3 มั่นใจว่าไม่พลาด

Partager

ตอนที่ 3 มั่นใจว่าไม่พลาด

last update Date de publication: 2025-11-05 14:57:40

 

หลังจากผู้รับบริการคนสุดท้ายเดินออกจากแผนกตรวจสุขภาพศศิภัทรหรือซีซีก็จัดของใช้ต่างๆ ให้เข้าที่เพื่อพร้อมสำหรับต้อนรับผู้มารับบริการในวันรุ่งขึ้น

หญิงสาวเป็นพยาบาลที่ทำงานในแผนกตรวจสุขภาพมาได้หนึ่งปีแล้ว ก่อนหน้านั้นเธอก็เป็นพยาบาลที่ทำงานอยู่แผนกผู้ป่วยใน แต่พอแผนกตรวจสุขภาพขาดคน หัวหน้าพยาบาลเห็นว่าเธอเป็นคนมีอัธยาศัยดีรักในการบริการก็เลยให้เธอมาทำงานที่แผนกนี้

แต่ในช่วงวันหยุดหญิงสาวก็ไปรับเวรในแผนกผู้ป่วยในอยู่บ้างเพราะในแผนกที่เธอทำงานอยู่นั้นจะทำงานแค่เวลา 8 โมงเช้าถึงแค่ 4 โมงเย็นเท่านั้น

“พี่แคทคะพรุ่งนี้ซีหยุดนะคะ” หญิงสาวบอกกับรุ่นพี่ในแผนก

“อ้าวนี่ถึงวันหยุดอีกแล้วเหรอไวจัง แล้วจะไปเที่ยวไหนหรือเปล่าล่ะ”

“คงไม่ไปเที่ยวที่ไหนหรอกค่ะ พรุ่งนี้ซีมีนัดทานข้าวกับคนรู้จักตอนเย็นค่ะ”

“ทำมาเป็นเรียกว่าคนรู้จักพี่รู้นะว่าซีซีกับคุณอนันต์น่ะสนิทกันมากว่าคนรู้จัก มีอะไรที่พี่ไม่รู้หรือเปล่า”

“ไม่มีหรอกค่ะพี่แคท คุณอนันต์เขาก็แค่เอ็นดูและอยากปรึกษาเรื่องปัญหาสุขภาพ”

“แค่ปรึกษาก็ดีแต่อย่าไปสนิทกับเขามากนะ พี่รู้มาว่าเขาเจ้าชู้มาก ซื่อๆ อย่างซีซีตามเขาไม่ทันหรอก”

“พี่แคทคะซีกับเขาอายุห่างกันตั้งเยอะ เขาคงไม่คิดอะไรกับซีหรอกค่ะ

“ก็เพราะอายุห่างกันละพี่ก็เลยห่วง พวกผู้ชายวัยนี้ชอบเด็กสาวๆ แต่พวกเขาไม่คิดจะจริงจังกับใครหรอก ที่พี่เตือนไม่ใช่เพราะอิจฉาหรือกลัวว่าซีซีจะได้ดีกว่าพี่หรอกนะ พี่ก็แค่เป็นห่วงถ้าจะออกไปไหนกับเขาก็ระวังตัวด้วย” ดวงกมลเตือนรุ่นน้องด้วยความหวังดี

“ซีจะระวังตัวค่ะพี่แคท”

“พี่ไปก่อนนะเจอกันอีกทีวันมะรืน”

“บ๊ายบายค่ะพี่แคท” หญิงสาวโบกมือให้รุ่นพี่ก่อนที่ตนเองจะปิดไฟในแผนกแล้วเดินเอากุญแจไปฝากไว้ที่แผนกประชาสัมพันธ์เพราะพรุ่งนี้เช้าแม่บ้านจะเข้ามาทำความสะอาดก่อนจะเปิดให้บริการกับผู้มารับบริการ

หญิงสาวเดินมายังจุดสแกนหน้าเพื่อเลิกงานก็เห็นว่าตอนนี้เพื่อนสนิทของตัวเองที่ทำงานอยู่แผนกผู้ป่วยในกำลังเดินตรงมาทางนี้พอดี

เธอยิ้มและยืนรอให้เพื่อนสแกนหน้าเสร็จ

“ไม่ได้ลงเวรพร้อมกันนานแล้วนะดาว ทำงานที่เดียวกันแท้ๆ แต่เราไม่ค่อยได้เจอกันเลย”

“นั่นสิ ไปหาอะไรกินกันไหมจะได้คุยกัน แกหิวหรือยังซีซี”

“ยังไม่หิวเท่าไหร่แกละดาว”

“ฉันหิวมากเลย บ่ายนี้กินข้าวได้นิดเดียวคนไข้กดออดเรียกตลอด” พิมพ์ดาวพูดแล้วก็ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยเพราะตลอดทั้งวันหญิงสาวแทบไม่ได้นั่งพักเลย

“แล้วแกอยากกินอะไรล่ะ ต้องขึ้นเวรดึกต่อหรือเปล่า”

“ไม่หรอก วันนี้ขึ้นแค่เวรเช้า”

“ถ้างั้นไปกินส้มตำร้านประจำของเรากันไหมล่ะ แต่ต้องไปเปลี่ยนชุดก่อนนะไม่อยากจะไปชุดนี้”

“ได้สิ ฉันเองก็อยากจะเปลี่ยนเหมือนกันใส่ชุดนี้ไปกินมันรู้สึกไม่ค่อยแซ่บเท่าไหร่” พูดแล้วก็พากันหัวเราะ

สองสาวเพื่อนสนิทเดินคุยกันมาจากนั้นก็เดินขึ้นหอพักที่อยู่ใกล้ๆ กับโรงพยาบาลห้องของทั้งสองคนก็อยู่ติดกัน

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วศศิภัทรก็ขับรถยนต์คันเล็กที่ผ่อนยังไม่หมดของตนเองพาพิมพ์ดาวไปยังร้านอาหารอีสานที่อยู่ถัดออกไปไม่ไกลเท่าไหร่ เมื่อสั่งอาหารโปรดของแต่ละคนแล้วพิมพ์ดาวก็มองหน้าศศิภัทรแล้วยิ้ม

“เป็นอะไร ทำไมแกเอาแต่จ้องหน้าฉัน อย่างนั้นล่ะดาว”

“นี่ฉันถามแกจริงๆ นะซีซี” พิมพ์ดาวมีท่าทางหนักใจกับเรื่องที่จะถามเพื่อน

“นี่แกเป็นอะไร ทำไมทำหน้าจริงจังกับฉันแบบนั้นล่ะ”

“แกเป็นผู้หญิงที่สวยมากนะซีซี หน้าที่การงานก็ถือว่าพอใช้ได้หุ่นก็ดีแล้วทำไมแกจะต้องตกลงแต่งงานกับผู้ชายแก่คราวพ่ออย่างคุณอนันต์ด้วยนะ” พิมพ์ดาวถามเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ เธอนึกไม่ออกเลยว่าเพราะอะไรศศิภัทรถึงยอมตกลงแต่งงานกับผู้ชายอายุมากขนาดนั้น

“ก็คุณอนันต์เขาเป็นผู้ใหญ่ใจดีนี่” หญิงสาวตอบแล้วหันหน้าไปมองทางอื่นเพราะไม่อยากจะสบตากับพิมพ์ดาว

“แต่ฉันว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้น เรื่องนี้ฉันพยายามคิดอยู่นานเลยนะ แกไม่น่าจะชอบเขาได้เลยอายุแกกับเขาต่างกันสามสิบว่าปีเลยนะ แต่งงานไปไม่กี่ปีแกก็คงได้เป็นพยาบาลส่วนตัวของเขาแน่ๆ หรือที่เขาแต่งงานเพราะอยากได้พยาบาลส่วนตัวกันล่ะ”

“ไม่หรอกน่าดาวแกคิดมากเกินไปแล้วนะ”

“ทำไมแกถึงมั่นใจแบบนั้นล่ะ”

“เพราะมันจะไม่มีงานแต่งงานเกิดขึ้นไงล่ะ” ศศิภัทรพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์เพราะหญิงสาววางแผนสำหรับเรื่องนี้ไว้แล้ว

“แกพูดอะไรซีซีฉันงงไปหมดแล้ว แกมีแผนอะไรหรือเปล่าเล่าให้ฉันฟังเลยนะ ไม่ใช่คิดจะทำอะไรแผลงๆ อีกล่ะ”

“ที่ฉันบอกว่าจะแต่งงานกับเขา มันก็แค่หลอกให้เขาจัดงานแต่งงานน่ะ”

“แกจะทำอย่างนี้ไปเพื่ออะไรฉันไม่เข้าใจ” คำตอบของเพื่อนยิ่งทำให้พิมพ์ดาวสงสัย

“ฉันมีเหตุผลของฉัน”

“เล่าให้ฉันฟังได้ไหมว่าเหตุผลของแกมันคืออะไร”

“แกจำน้าสาวฉันได้ไหมดาว”

“จำได้สิ”

“แล้วเรื่องที่แกจะแต่งงานมันเกี่ยวกับน้าของแกยังไงล่ะ”

“ก็คุณอนันต์คือผู้ชายที่ทำให้น้าฉันเป็นแบบนั้นยังไงล่ะ ที่ฉันเคยเล่าให้ฟังว่าน้าถูกผู้ชายหลอกให้จัดงานแต่งงานแล้วพอถึงวันแต่งก็ไม่ไป น้าฉันอับอายผู้คนและเครียดจนฆ่าตัวตายไปครั้งหนึ่ง และตอนนี้พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช”

“แกก็เลยคิดจะเอาตัวเข้าแลกเพื่อแก้แค้นแทนน้าสาวเหรอ”

“ใครบอกฉันจะเอาตัวเข้าแลกล่ะ ฉันก็แค่จะหลอกให้เขาจัดงานแต่งงาน ให้เชิญแขกมาเยอะๆ แล้วพอถึงวันแต่งงาน ฉันก็จะเอาประวัติและอาการเจ็บป่วยของน้าฉันเปิดให้แขกในงานดูให้แขกทุกคนรู้ว่าเขาทำอะไรกับน้าของฉันบ้าง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

“แต่ฉันว่ามันเสี่ยงเกินไปนะแก เกิดก่อนจะถึงวันแต่งงานเขาจับแกปล้ำขึ้นมาล่ะแกจะทำยังไง ฉันว่าอย่าทำเลยนะ เรื่องมันก็ผ่านมาแล้วอย่าเอาตัวเข้าไปเสี่ยงเลยนะซีซี”

“โอ้ย....แก้กลัวเกินไปเขาอายุห้าสิบกว่าแล้วนะ จะเอาแรงที่ไหนมาปล้ำฉันล่ะ” ศศิภัทรหัวเราะกับคำพูดของเพื่อน

“มันก็ไม่แน่นะแก”

“ฉันคงไม่ซวยขนาดนั้นหรอกน่า” หญิงสาวยังคงมองโลกในแง่ดีและคิดว่าคุณอนันต์ไม่มีทางทำแบบนั้น

“ถ้าฉันเป็นแม่แกนะฉันจะจับแกฉีดยาคุม เพราะถ้าพลาดท้องขึ้นมามันไม่คุ้มเอานะ”

“แกก็อย่ามองโลกในแง่ร้ายแบบนั้นสิดาว”

“ฉันไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายนะแก เรื่องแบบนี้มันห้ามกันได้ที่ไหน ถึงเขาจะอายุมากแล้วแต่เขาก็เป็นผู้ชายแกจะสู้แรงเขาได้เหรอ”

“ไม่ต้องห่วงหรอกนะดาว ฉันจะไม่อยู่กับเขาตามลำพัง”

“แต่ฉันก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี ฉันว่าเลิกคิดเรื่องนี้เหอะนะ แก้แค้นไปมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย”

“แต่ฉันรับปากน้าของฉันไว้แล้ว ว่าฉันจะทำให้เขาตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกับน้า”

“แกจะทำหรือไม่ทำน้าแกก็ไม่รู้หรอกนะ”

“แต่ฉันคิดว่าถ้าฉันทำสำเร็จอาการของน้าฉันอาจจะดีขึ้น”

“แกก็รู้ว่ามันเป็นไปได้ยากมาก”

“แต่ฉันก็อยากทำนะเพื่อน้าสักครั้ง น้ากับฉันสนิทกันมาก แม่ฉันทำงานหนักตลอดก็มีน้านี่แหละที่คอยอยู่เป็นเพื่อนและคอยเลี้ยงฉันตอนฉันเด็กๆ อะไรที่ตอบแทนน้าได้ฉันก็อยากจะทำ” ศศิภัทรตอบอย่างมุ่งมั่น

“แกกำลังจะตอบแทนผิดวิธีนะ ทำไมไม่เลือกที่จะดูแลสุขภาพของน้าให้แข็งแรงและให้กำลังใจนะล่ะแบบนี้ฉันว่าไม่ดีเลย เชื่อฉันเถอะถอนตัวดีกว่า”

“ฉันก็ไม่ใช่คนดีที่ไหน เขาทำอะไรไว้ก็ต้องรับกรรมในสิ่งที่เขาทำสิ ภาพที่น้าฉันกรีดข้อมือจนเลือดไหลมันยังติดตาฉันอยู่เลยนะ”

“ฉันรู้ว่าฉันคงห้ามแกไม่ได้หรอกนะซีซีแต่ก็แค่อยากจะเตือนให้แก่คอยระวังตัว” พิมพ์ดาวรู้สึกเป็นห่วงเพื่อนมาก

“ขอบใจนะดาวฉันจะระวังตัว” ศศิภัทรเชื่อว่าแผนของตนเองจะสำเร็จและจะไม่เปลืองตัวอย่างแน่นอน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 38 ตอนจบ

    หลังจากทานอาหารกลางวันร่วมกันเสร็จแล้วเจโรมก็เป็นคนเริ่มต้นเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้กับมารดาของหญิงสาวฟัง แต่เขาไม่ได้บอกว่านอนกับศศิภัทรไปแล้วเพราะรู้ว่าเรื่องนี้เธอไม่ต้องการให้ทางบ้านรู้คุณยุภาพรนั่งฟังอย่างตั้งใจเธอไม่ค่อยเชื่อสิ่งที่ชายหนุ่มพูดเท่าไหร่ แต่เมื่อเห็นหลักฐานที่ได้มาจากร้านจัดงานแต่งงานรวมถึงบัญชีเงินสดของน้องสาวที่เธอเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อนคุณยุภาพรก็เชื่อในสิ่งที่เขาพูดทั้งหมด“พ่อผมฝากผมมาขอโทษคุณน้าและน้องสาวที่ทำให้ต้องอยู่กับความทุกข์ใจมานานหลายปี อันที่จริงพ่อผมก็อยากมาเจอคุณน้าดีนะ ครับแต่ผมห้ามไว้เพราะกลัวว่าท่านอาจจะทำให้อาการของคุณน้าทรุดลง” เจโรมพุดอย่างจริงใจ เขารู้สึกเห็นใจครอบครัวของศศิภัทรมากที่ต้องดูแลน้ายุวดีหลังจากท่านผิดหวังจากบิดาของเขาจนต้องเข้ารีบการรักษาในโรงพยาบาล“คุณทำถูกแล้วล่ะคุณเจโรมตอนนี้น้องสาวของน้าก็ทำใจได้แล้วน้าคิดว่าไม่ให้เธอเจอกับคุณอนันต์น่าจะดีกว่า แล้วคุณก็ไม่ต้องไปพูดนะคะว่าเป็นลูกชายของคุณอนันต์น้าอยากให้วดีเธอลืมเรื่องราวทุกอย่าง ตอนนี้แค่อาการทางกายของเธอก็แย่มากแล้ว”“ผมเข้าใจครับคุณน้าถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ผมจะช่วยส่วนเ

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 37 ความจริงเมื่อครั้งก่อน

    เช้าวันเสาร์ศศิภัทรกับมารดาช่วยกันดูแลยุวดีให้ทานอาหารจากนั้นหญิงสาวก็ขอตัวมารดามายังร้านกาแฟ เธอเดินเข้ามาในร้านตอนนี้มีลูกค้าอยู่ไม่กี่โต๊ะ หญิงสาวเลือกโต๊ะที่ติดริมหน้าต่างเพราะคิดว่าถ้าพิมพ์ดาวเดินเข้ามาจะเห็นเธอได้ทันทีขณะที่กำลังก้มหน้าดูโทรศัพท์มือถือก็มีคนเดินเข้ามาในร้านแล้วมาหยุดตรงหน้าเมื่อหญิงสาวเงยหน้าขึ้นเธอก็ต้องตกใจเพราะคนที่ยืนอยู่ตอนนี้ไม่ใช่พิมพ์ดาวหากแต่เขาคือคนที่เธอคิดถึงมาตลอดหนึ่งเดือน“คุณเจโรม”“สวัสดีซีซีขอนั่งด้วยคนนะ”“ค่ะ” หญิงสาวตอบพลางพยักหน้า“สบายดีไหมซีซี”“สบายดีค่ะ คุณล่ะ”“ร่างกายผมสบายใจดีแต่ไม่สบายใจเท่าไหร่ คิดถึงคุณอยากเจอคุณมากรู้ไหม คุณล่ะ”“ก็เรื่อยๆ ค่ะ” ศศิภัทรตอบพลางก้มหน้า เธอไม่กล้าจะสบตาของเจโรมเพราะกลัวเขาจะเห็นความดีใจในแววตานั้น“ผมถามว่าคิดถึงผมหรือเปล่า”“ถ้าบอกว่าไม่คิดถึงก็คงจะเป็นการโกหก ซีซีก็คิดถึงคุณค่ะ”“คิดถึงแล้วจะบล็อกเบอร์โทรผมล่ะ”“ซีซีคิดว่าเราไม่จำเป็นจะต้องติดต่อกันอีก”“แต่เราคุยกันแล้วนะซีซี ตอนนี้ก็ครบหนึ่งเดือนผมจะมาฟังคำตอบว่าระหว่างเราจะเป็นยังไงต่อและผมก็ตัดสินใจได้แล้วว่า ผมเจ้าขอคบกับคุณเป็นแฟน”“อะไรนะ”

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 36 มันลืมยาก

    “พ่อรู้มั้ยการแต่งงานไม่ได้ถูกยกเลิก เธอยังคงเดินหน้าจัดงานแต่งงานต่อแล้วก็เสียใจมากที่วันงานไม่มีเจ้าบ่าว เธอเสียใจและอายมากถึงขั้นฆ่าตัวตาย”“อะไรนะนี่วดีฆ่าตัวตายอย่างงั้นเหรอ”“ครับ แต่เธอฆ่าตัวตายไม่สำเร็จจากนั้นก็เกิดอาการซึมเศร้าสุดท้ายก็ไปจบลงที่โรงพยาบาลจิตเวช”“มันจะเป็นไปได้ยังไง พ่อว่าเขาคุยกับเธอแล้วนะเราตกลงกันด้วยดี เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอยังจะเดินหน้าจัดงานแต่งงานต่อ แกลองไปถามหนูซีซีอีกทีนะว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ ถ้าได้เจอกับเธอพ่อฝากขอโทษเธอด้วย พ่อไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนั้นแต่พ่อคิดว่าพ่อกับเธอคุยกันจบแล้วจึงไม่ได้ติดตามข่าวสารของเธออีกเลยเธอ คงเสียใจมาก ตอนนั้นพ่อเองก็เสียใจเหมือนกันที่เลิกกับเธอ เป็นเพราะเหตุผลนี้หรือเปล่าที่หนูซีซีถึงอยากจะแต่งงานกับพ่อ”“พอเดาถูกแล้วครับ ซีซีอยากจัดงานแต่งงานใหญ่โตกับพ่อให้พ่อเชิญแขกอีกมาเยอะๆ แล้วเธอจะทำให้พ่ออับอายเหมือนอย่างน้าสาวของเธอครับ แต่แผนของเธอก็ไม่สำเร็จเพราะผมเข้ามาแทรก”“เพราะแบบนี้เองหนูซีซีถึงยอมแต่งงานกับพ่อทั้งที่อายุห่างกันมากขนาดนี้ เธอมีแผนนี่เอง ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าหน้าตาใสซื่ออย่างนั้นจะคิดทำเรื่องใ

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 35 ครบเวลาที่รอคอย

    เมื่อครบหนึ่งเดือนเจโรมก็รีบบินมาเมืองไทย เขาลงจากเครื่องก็รีบให้คนขับรถพามาส่งที่หอพักของศศิภัทรทันที แต่เมื่อมาถึงก็ต้องผิดหวังคนดูแลหอพักแจ้งว่าหญิงสาวย้ายออกไปจากที่นี่นานแล้วชายหนุ่มรีบหยิบโทรศัพท์กดโทรหาแต่โทรเท่าไหร่ก็โทรไม่ติดเขาไม่รู้ว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้นกับหญิงสาวเพราะไม่ได้ตามสืบเรื่องราวของเธอต่อ เขาจึงโทรศัพท์ไปหาคุณสาธิตเพื่อขอที่อยู่ที่บ้านของหญิงสาวขณะที่เจโรมผมกำลังจะกลับขึ้นรถก็บังเอิญว่าเพื่อนของศศิภัทรเดินมาพอดี เขาจำเธอได้เพราะเคยเจอมาแล้วครั้งหนึ่ง“สวัสดีครับคุณพิมพ์ดาว”“สวัสดีค่ะ”“ผมชื่อเจโรม ผมเคยเจอตอนที่คุณมากับซีซี”“สวัสดีค่ะมีธุระอะไรเหรอคะ”“ผมมาหาซีซีแต่คนดูแลหอพักบอกว่าซีซีย้ายออกไปแล้ว คุณพอจะรู้มั้ยว่าซีซีย้ายไปอยู่ที่ไหน”“ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ซีซีไม่ได้บอกที่อยู่ใหม่”“แต่คุณกับเธอเป็นเพื่อนสนิทกันนะครับ แปลกจังที่เธอไม่บอกคุณ”“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าทำไมซีซีถึงไม่บอก”“ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมไปตามเธอที่บ้านก็ได้แม่ของเธอน่าจะรู้ว่าเธอย้ายไปอยู่ที่ไหน”“ไม่ได้นะคะคุณจะไปบ้านซีซีไม่ได้เด็ดขาด” พิมพ์ดาวรีบร้องห้าม“ทำไมล่ะ

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 34 วาระสุดท้ายการให้อภัยคือทางออก

    ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่ศศิภัทรกลับมาอยู่ที่บ้านเธอเทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านและโรงพยาบาลเพื่อคอยดูแลน้าสาวซึ่งตอนนี้เข้ารับการรักษาตัวอยู่ที่แผนกอายุรกรรมของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งแม้จะได้รับยานอกบัญชีที่มีราคาแสนแพงแต่อาการก็ไม่ดีขึ้นเลยตอนนี้สภาพจิตใจของน้าสาวเธอดีขึ้นมากและไม่พูดถึงคุณอนันต์อีกนั่นก็ทำให้ศศิภัทรและมารดาของเธอสบายใจมาก แต่สิ่งที่เป็นกังวลตอนนี้ก็เป็นสภาพร่างกายที่ทรุดโทรมไปเรื่อยๆ คุณหมอบอกให้ทั้งสองคนทำใจว่าอีกไม่นานคนไข้ก็คงจะต้องจากไป“ซีซีพรุ่งนี้วันหยุดของแม่ แม่จะมาดูแลน้าวดีเองนะ หนูพักผ่อนอยู่บ้านเถอะ”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะแม่ หนูไม่ได้เหนื่อยอะไรมากเรามาอยู่กับน้าสองคนก็ได้นะคะ น้าวดีจะได้ไม่เหงา ดีมั้ยคะน้า” หญิงสาวหันไปถามยุวดีที่นอนอ่อนแรงอยู่บนเตียง“ขอบใจนะซีซี” ยุวดีพยายามฝืนยิ้ม“ซีซีแล้วเมื่อไหร่หนูจะกลับไปทำงานน่ะลูก ลางานมานานเป็นเดือนแบบนี้ทางโรงพยาบาลเขาจะไม่ว่าเอาเหรอ”“แม่คะอันที่จริงหนูลาออกแล้ว”“อะไรนะลูก ทำไมถึงลาออกล่ะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”“เปล่าหรอกค่ะแม่ที่หนูลาออกเพราะหนูจะไปสมัครทำงานที่โรงพยาบาลแห่งใหม่ แต่พอดีแม่บอกว่าน้าป่วยหนูก็เลยยังไม่เป

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 33 เงินมาในเวลาที่ต้องการ

    “คุณไปไหนมาเหรอซีซี” เจโรมเริ่มถามเมื่อศศิภัทรขึ้นมานั่งบนรถ“ออกไปกินข้าวกับเพื่อนค่ะ แล้วคุณล่ะ”“ผมตั้งใจมาหาคุณ อันที่จริงอยากจะมาหาตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่เคลียร์งานอยู่”“แล้ววันนี้งานเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยคะ”“เสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมคิดถึงคุณมากนะซีซี” ชายหนุ่มจับมือถือไว้อยากจะกอดเธอมาก่อนแต่ก็รู้สึกเกรงใจเพราะกลัวคนอื่นจะมาเห็น“คุณมาที่นี่เพื่อที่จะบอกว่าคิดถึงแค่นั้นเหรอคะ”“เปล่าผมอยากมาเห็นหน้าคุณด้วย ผมนอนไม่หลับเลยนะซีซีตั้งแต่ไม่มีคุณอยู่ด้วยมันทรมานมากๆ”“คุณเจโรมคะเราคุยกันแล้ว ซีซีเชื่อว่าเวลาจะทำให้เราสองคนลืมเรื่องทุกอย่างได้”“คุณคิดว่าจะลืมมันได้จริงๆ เหรอ”“ซีซีก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่ก็จะพยายามให้มาก เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้จริงๆ ค่ะ คุณเข้าใจใช่ไหม”“ผมเข้าใจแต่ผมอยากให้เวลาซีซีลองทบทวนความรู้สึกของตัวเองนะ ว่าที่ผ่านมาเราสองคนรู้สึกยังไงแล้วผมจะมาฟังคำตอบหลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน”“เอางั้นก็ได้ค่ะ” หญิงสาวตอบไปอย่างมั่นใจเพราะคิดว่าระยะเวลาหนึ่งเดือนเธอน่าจะลืมเขาได้“ขอบคุณครับที่ให้โอกาส”“แต่ระหว่างนี้คุณอย่าติดต่อซีซีมาได้ไหม ถ้าครบหนึ่งเดือนซีซีจะให้คำตอบกับ

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 11 ยังลังเล

    เมื่อมาถึงโรงแรมของลูกชายคุณอนันต์ก็รีบตรงไปยังห้องพัก ของศศิภัทรเขาเคาะประตูอยู่นานแต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับ เมื่อพยายามโทรศัพท์หาแต่อีกฝ่ายเหมือนจะปิดเครื่องคุณอนันต์เดินลงมายังล็อบบี้ของโรงแรมเพื่อสอบถามพนักงาน“มีอะไรให้พวกเรารับใช้คะคุณอนันต์” พนักงานทุกคนรู้จักผู้ชายคนนี้ดีเพราะเขาเคยมาพักอย

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 10 ขออยู่แบบนี้

    เช้าวันเสาร์คุณอนันต์รีบตื่นแต่เช้าเพื่อจะไปยังสนามบินแต่ออกจากบ้านมาได้เพียงนิดเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เบอร์ที่โทรเข้ามาคือเบอร์ของเหมือนแพรเขาจึงกดรับทันที“มีอะไรหรือเปล่าแพรผมกำลังจะไปสนามบินแล้ว”“คุณอนันต์คะ ช่วยมาหาแพรที่คอนโดหน่อยได้ไหมคะ”“เป็นอะไรเหรอแพรทำไมเสียงเป็นแบบนั้น”“แพรปวดท

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 9 แผนสุดท้าย

    เหลือเวลาอีกไม่ถึงสิบวันงานแต่งงานก็จะถูกจัดแต่แผนการของเจโรมยังไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ แม้ว่าเหมือนแพรจะใกล้ชิดกับบิดาของเขามากกว่าปกติแต่ก็ยังไม่มากพอที่จะทำให้ศศิภัทรหึงหวงและถอยออกไปอย่างที่คิด เพราะหญิงสาวยังคงเชื่อใจบิดาของเขาและงานแต่งก็ยังคงจะเกิดขึ้นตามกำหนดเดิม“คุณบังคับให้ผมต้องทำแบบนี้เอ

  • ขังรักคลั่งเสน่หา   ตอนที่ 8 ความหวังดีของว่าที่ลูกเลี้ยง

    ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนแล้วที่เจโรมพยายามจะทำให้บิดาและศศิภัทรยกเลิกงานแต่งงานแต่ดูเหมือนแผนของขามันจะดำเนินไปค่อนข้างช้าตอนนี้เหมือนแพรเข้าไปทำงานที่บริษัทของคุณอนันต์แต่ความสัมพันธ์ของบิดาและว่าที่เจ้าสาวยังไม่สั่นคลอนเลย คนของชายหนุ่มรายงานว่าศศิภัทรกับบิดาของเขาไม่ค่อยออกไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ส

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status