LOGINShare
ตอนที่9
publish date:
2026-02-25 17:47:44
Latest chapter
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่42
" เเล้วงานแต่งของเจ้ากับนาง"" ไม่มี ข้ากับนางไม่ได้แต่งงานกัน ที่เจ้าได้ยินสาวใช้นางพูดวันนั้น ก็แค่พูดไปลอยๆข้ายังไม่ได้ตอบตกลงเลย นางต้องการแต่งกับข้าเพื่อหลีกเลี่ยงการคัดตัวเป็นสนมของฮ่องเต้เท่านั้น ราชครูได้หาคุณชายคนหนึ่งไว้ให้นางแล้ว"" แล้วนางยอมรึ เจ้าก็บอกเองว่านางชอบเจ้า"" แน่นอนว่านางไม่ยอม นางถึงได้ใช้บุญคุณช่วยชีวิตมาขอร้องกึ่งบังคับข้าให้แต่งกับนาง ข้าเลยต้อง"" เจ้าเลยต้องแต่งกับนาง"" ไม่ ข้าไม่คิดจะแต่งกับนาง ข้ากำลังคิดหาทางออกเรื่องนี้อยู่ บังเอิญคืนนั้นเกิดไฟไหม้ที่เรือนพักของนาง เพลิงโหมลุกลามรวดเร็วนางหนีออกมาไม่ทัน ข้าวิ่งฝ่าเปลวเพลิงไปช่วยชีวิตนางออกมา"ซ่งอวี่เยียนมองมือของเขาสองข้างที่มีแผลเป็น เขาเห็นสายตานางจ้องมองจึงถกแขนเสื้อสองข้างขึ้น นางเบิกตากว้าง รอยแผลเป็นขนาดใหญ่เต็มสองแขน นี่คงเป็นรอยแผลจากการถูกไฟไหม้" เกือบจะถึงทางออกอยู่แล้ว คานกำลังจะหล่นมา ข้าจึงผลักนางออกไป คานก็หล่นลงมาทับข้า ข้าใช้แขนสองข้างบังหน้าตัวเองไว้ ทำให้ไฟไหม้แค่ตรงมือกับแขน"นางลูบแผลเป็นที่แขนเขาอย่างเบามือ เขาดึงนางเข้ามากอด" ข้าฟื้นขึ้นมาอีกทีก็จำเรื่องราวทุกอย่างได้จึงใช้
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่41
" ถ้าวันนึงเจ้าความจำเสื่อมจำข้าไม่ได้"" ถ้าข้ารู้ตัวว่าข้าความจำเสื่อม จำอะไรไม่ได้แม้กระทั่งชื่อตัวเอง ต่อให้มีองค์หญิงรัชทายาทมาช่วยข้าไว้ ข้าก็จะอยู่ห่างๆนางจะไม่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเกินเลย ข้าจะทำทุกทางเพื่อฟื้นความจำให้ตัวเอง"นางยิ้มน้ำตาคลอ เขาจูบหน้าผากนางเลื่อนจูบมาที่แก้มและปาก บดจูบกันดูดดื่มนางเผยอปากให้เขาใช้ลิ้นชอนไชเข้าไปก็อกก็อก เสียงเคาะประตูขัดจังหวะทำนางกับเขาผละจากกัน" อาหยางข้าเอง จั่วหมิง เปิดประตูให้ข้าเข้าไปหน่อยได้ไหม"เฉินหยางมองหน้านาง หากนางไม่ให้เขาเปิดเขาก็จะไม่เปิด นางพยักหน้าเขาจึงเดินไปเปิดประตู" นี่ก็ดึกแล้วเจ้ามีอะไร"จั่วหมิงมองเลยไปด้านหลัง เห็นซ่งอวี่เยียนกำลังรินชาดื่ม" ข้าอยากคุยกับนางตามลำพัง เจ้าช่วยออกไปก่อน"เฉินหยางไม่อยากออกไป แต่เมื่อเห็นแววตาเว้าวอนของจั่วหมิงเขาก็ถอนหายใจ ทั้งสองควรคุยปรับความเข้าใจกัน" เยียนเอ๋อ"นางเงยหน้าขึ้นมองจั่วหมิง" มีอะไรก็รีบพูดมา ข้าง่วงนอนแล้ววันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน"" ข้ากับองค์หญิงไซ่หย่าไม่มีอะไรเกินเลยใจของข้ายังคงมีแต่เจ้าคนเดียว แต่ข้ายังกลับไปกับเจ้าตอนนี้ไม่ได้ ข้าต้องไปส่งนางที่วังหลวงแคว้นฉ
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่40
ไม่นานเฉินหยางก็มาพร้อมพ่อค้าทาส เขาถอดโซ่ออกจากมือและเท้าของจั่วหมิงนางกอดแขนเขา" อาหมิง"เสียงเรียกแผ่วเบาดังมาจากข้างหลัง นาง หันไปมองพร้อมทุกคน เห็นสตรีหน้าตามอมแมมแต่งดงามมองจั่วหมิงด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์" ยินดีด้วยนะ เจ้าเป็นอิสระแล้ว"ซ่วอวี่เยียนมองจั่วหมิงสลับสตรีคนนั้นก่อนจะปล่อยมือจากแขนของเขา เขามองนาง" เยียนเอ๋อช่วยนางด้วยได้ไหม นางเป็นคนช่วยชีวิตข้า"นางมองหน้าเขา" หากไม่ได้นางข้าคงตายไปแล้ว ทั้งที่นางเองก็ลำบากเหมือนกัน นางกำลังหนีการตามล่าแต่นางก็ยังเสียเวลาช่วยข้า ทำให้ถูกพวกค้าทาสจับตัว"นางพยักหน้าให้เฉินหยางเดินไปจ่ายเงินกับพ่อค้าทาส สตรีนางนั้นก็ถูกปล่อยตัวออกมาพอนางเป็นอิสระก็คุกเข่าลง ตุ๊บ" ข้าขอบคุณพวกท่านมากที่ช่วยไถ่ตัวข้าแต่ข้าอยากขอให้ช่วยคนสนิทข้าอีกคนได้หรือไม่ ข้ารู้ว่าเป็นคำขอที่มากไป แต่นางเปรียบเหมือนพี่น้องของข้า ข้าไม่อาจหนีเอาตัวรอดไปคนเดียวได้"ทุกคนเงียบกริบ มอบอำนาจการตัดสินใจให้ซ่งอวี่เยียนคนเดียว จั่วหมิงกุมมือนาง" เยียนเอ๋อ ข้า"" ข้าจะจ่ายเงินคืนให้ ข้าจะตอบแทนพวกเจ้าเป็นสองเท่า ขอแค่ช่วยนางได้โปรด"สตรีนางนั้นทำท่าจะโขกหัว จั่วหมิงปล่อย
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่39
" ไม่ต้องห่วงนะเยียนเอ๋อ เดี๋ยวข้ากับจางจื่อจะไปฟื้นความจำให้เขาเอง"จางจื่อกับเหวินหวยเดินเข้ามาพร้อมไม้คนละอัน" เฮ้ย นี่พวกเจ้าจะเอาไม้มาทำไม"" ก็จะเอาไปฟาดหัวอาเฟิงหน่ะสิ คิดดู เยียนเอ๋อความจำเสื่อม นางหัวกระแทกต้นไม้ยังฟื้นความจำ พี่ใหญ่ตาบอดถูกฟาดหัวไปสองทีฟื้นขึ้นมาหายตาบอดเลย"" ใช่แล้ว ข้ากับเหวินหวยเลยจะไปหาเขาที่จวนราชครู เอาไม้ฟาดหัวเขาสักคนละทีเขาจะได้ความจำกลับมา"" ดีๆงั้นพวกข้าไปด้วย"" หยุด"ซ่งอวี่เยียนร้องห้าม 5คนที่กำลังจะไปหยุดชะงักหันกลับมามอง" พวกเจ้าไม่ต้องไป"" ทำไมหล่ะเยียนเอ๋อ"" นั่นสิ เจ้าไม่อยากให้เขาจำได้เหรอ"" ไม่มีประโยชน์อะไร พวกเจ้าก็เห็นว่าเขาอยู่ดีมีสุข กำลังจะได้เป็นเขยขุนนางใหญ่ชีวิตเขากำลังจะรุ่งโรจน์ อย่าไปทำลายชีวิตเขาเลย ถึงต่อให้เขาจำได้ก็ไม่แน่ว่าจะกลับไปกับพวกเรา อยู่จวนหลังใหญ่เป็นเขยราชครู มีบ่าวรับใช้ห้อมล้อมกินอยู่สุขสบาย เขาจะยอมกลับไปใช้ชีวิตยากลำบากอยู่บ้านไม่ไผ่หลังเล็กกลางป่าเขาทำไม"ทุกคนเริ่มคล้อยตามที่สำคัญเขาจะมีภรรยาคนเดียวไม่ต้องแบ่งกับใคร นางคิดในใจไม่ได้พูดออกมา ในเมื่อเขามีใหม่แล้วนางจะมามัวเสียใจอยู่ทำไมนางยังมีอาหยา
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่38
ตั้งแต่เขากลับมามองเห็น นางรู้สึกได้ว่าเขาเอาแต่จ้องมองนางอยู่ตลอด ไม่ว่านางทำอะไรอยู่หันไปก็จะเห็นเขามองอยู่ นางขยับตัวไปไหนเขาก็เดินตาม เมื่ออยู่กันตามลำพังเดี๋ยวก็กอดเดี๋ยวก็หอมอยู่นั่นแหละกอดไปหอมมาก็จับนางกิน เขาทำให้นางฉ่ำแฉะทั้งคืนแสงแดดสาดส่องลอดรูไม้ไผ่เข้ามา เฉินหยางยังไม่อยากลุกจากเตียง เขากอดกระกระชับซ่งอวี่เยียนไว้ในอ้อมกอด คิดอย่างเห็นแก่ตัวว่าหากเขากับนางได้อยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้ตลอดไปก็คงดี แต่แล้วความผิดชอบชั่วดีก็เตือนสติเขา เขาไม่อาจเก็บนางไว้เป็นของเขาคนเดียวได้ นางยังเป็นของจั่วหมิงและลู่ถิงเฟิง ทั้งสองเติบโตมาพร้อมกับเขาตั้งแต่เด็ก เราสามคนเป็นทั้งสหายและพี่น้องร่วมสาบาน ในขณะที่เขากำลังมีความสุขกับนาง ทั้งสองคนยังไม่รู้ชะตากรรมนางลืมตาขึ้นมา" อาหยาง ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกข้า"เขาจูบหน้าผากนาง" ข้าอยากให้เจ้านอนให้อิ่ม เลยไม่อยากปลูก"" ชิ ก็เอาข้าทั้งคืนพึ่งได้นอนใกล้สว่าง"" หึหึ"เขาจูบแก้มนิ่มนาง มือก็ล้วงไปใต้ล่างบดบี้ติ่งเล่น" ก็เจ้าน่าเอา"" อื้อ อย่าเล่น"เขาพลิกตัวขึ้นคร่อมนางทำเรื่องอย่างว่าเสร็จนางกับเขาก็อาบน้ำพร้อมกัน อาบน้ำเสร็จเขาก็ช่วยนางหวีผมแ
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่37
ระหว่างกินข้าวทุกคนก็พูดคุยกันสัพเพเหระ" ทำไมพวกเจ้าไม่กลับไปอยู่ที่เดิม"" พวกเราก็อยากกลับไปอยู่ แต่กลัวว่าจะไม่ปลอดภัย ไม่รู้ว่าพวกมันจะบุกมาอีกเมื่อไหร่"" ไม่ต้องกลัวหรอก ที่เขามาก็เพื่อต้องการตัวข้า ไม่ใช่มาจับโจร อีกอย่างพวกเจ้าก็เลิกเป็นโจรแล้ว จะกลัวทำไม ตอนที่ออกปล้นก็ปิดหน้ามิดชิดไม่มีใครเคยเห็นหน้าสักหน่อย"ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย" ดีๆ งั้นวันนี้พวกเรากลับไปอยู่ที่เก่ากันวันนี้เลย"" ไม่ได้"เฉินหยางพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ทุกคนเงียบ จางจื่อเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง" ทำไมหล่ะพี่ใหญ่"" พวกเจ้าไม่ได้ฟังที่เยียนเอ๋อพูดเรอะ มันมาเพื่อจับตัวนาง หากกลับไปอยู่ที่เดิมแล้วมันมาจับนางไปอีกจะทำยังไง"ทุกคนถึงได้สติ" ไม่ดี ไม่ดี งั้นพวกเราอยู่กันที่นี่เเหละ""ใช่ๆ"" ไม่ต้องกังวล เขาไม่มาหรอก ต่อไปเขาจะไม่มาวุ่นวายกับข้าอีกแล้ว"" เยียนเอ๋อ เจ้าแน่ใจได้ยังไง"เฉินหยางควานจับมือนาง นางตบหลังมือเขาเบาๆ" เพราะเขาตายแล้ว"ทุกคนย้ายกลับมาอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆเหมือนเดิม ช่วยกันปัดกวาดทำความสะอาดซ่อมแซมที่หักพัง หลังจากเหนื่อยมาทั้งวันก็มากินอาหารเย็นร่วมกัน กองไฟกองใหญ่ถูกจุดขึ้นกลางลานบ้าน ม
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่14
" ได้สิ แต่แค่ดูเฉยๆนะ"จั่วหมิงรีบลุกขึ้นถกผ้ากระโปรงนางเปิดออก เขากลืนน้ำลายดังเอือก มองดูกลีบอูมสองกลีบปิดสนิท เขาใช้นิ้วแหวกดูรูร่อง" อา เยียนเอ๋อข้าอยากชิม"ไม่รอให้นางตอบรับเขาก็ลากลิ้นเลียชิม" อ๊ะ อาหมิงอย่า อื้อ อาา"แผล่บแผล่บ จั่วหมิงเลียทั่วทั้งกลีบร่อง นิ้วกลางแยงแหย่ข้างในรู" อาาาา"
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่13
" ว้าย พวกมันมาทางนี้แล้วหลบเร็ว"จางรั่วซีหันไปมองเห็นพวกโจรหลายคนถือดาบวาววับเดินตรงมา ไม่ทันจะได้ตั้งตัวก็ถูกบ่าวรับใช้วิ่งชนจนล้มลงไปทับกับชิงชิงคนอื่นวิ่งหนีไปหมดแล้ว พวกโจรก็ใกล้เข้ามา ชิงชิงรีบฉุดให้จางรั่วซีวิ่งหนีได้ทรัพย์สินเงินทองมาแล้วก็พากันออกจากจวน ลู่ถิงเฟิงเปิดฝาแท่งไฟออกมาเป่าให้ไ
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่12
" พวกเจ้าจะอยากรู้ไปทำไม"" ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าอย่างไรเล่า"ลู่ถิงเฟิงพูดด้วยท่าทางจริงจัง นางไม่ได้สนใจ คิดว่าเขาก็แค่พูดไปอย่างนั้น" ก็ได้ ถ้าอยากรู้ข้าจะเล่าให้ฟัง"นางเล่าเรื่องของนางให้พวกเขาทั้งสามคนฟัง พอฟังจบแต่ละคนก็แสดงสีหน้าท่าทีโกรธจัดออกมา" อาเฟิงไปบอกทุกคน พรุ่งนี้เราจะไปปล้นจวนอันโ
ข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า ตอนที่11
" ไม่ได้ยินที่ข้าสั่งรึไง ข้าบอกให้เจ้าไปตามเยียนเยียนมาพบข้า ข้าจะไปรอที่ศาลาท่าน้ำ"" เชิญเจ้าค่ะ รอจนพลบค่ำท่านก็ไม่ได้เจอนางหรอก"อันฟู่หลุนชะงักหันหลันกลับมา" เจ้าหมายความว่ายังไง"" เหอะ ท่านเป็นคนส่งนางไปให้พวกโจรย่ำยี ยังจะมาอยากเจอนางอีกทำไมเจ้าคะถึงนางกลับมาก็คงไม่อยากพบท่านหรอก"" ที่เจ
You may also like
ข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ป่าดอกท้อ29.0K viewsองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้138.4K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด122.7K viewsท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ36.2K views3P เสน่หาองค์หญิงใหญ่...ใต้อาณัติแฝดสกุลกัว (NC25+)
ซีไซต์4.6K viewsทะลุมิติมาช่วยแก้ไขภัยแล้งในค่ายทหาร
ภัสสพิชชา359 viewsพระสนมปลาเค็มทำฮ่องเต้อย่างข้าหวั่นไหว
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์146 viewsองค์หญิงเช่นข้า ท่านองครักษ์ไม่ต้องมารับผิดชอบ
มู่ลี่ดาหลา Mulidala340 views
